VI SA/Wa 2517/20 - Wyrok

Data orzeczenia	2021-04-09	
Data wpływu	2020-11-25	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Barbara Kołodziejczak-Osetek /sprawozdawca/
Grzegorz Nowecki /przewodniczący/
Sławomir Kozik	
Symbol z opisem	6037 Transport drogowy i przewozy	
Hasła tematyczne	Kara administracyjna	
Sygn. powiązane	II GSK 2253/21	
Skarżony organ	Inspektor Transportu Drogowego	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325; art. 3 par. 2, art. 151, art. 134 par. 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2019 nr 0 poz 2140; art. 92a, art. 93 ust. 1, art. 92c, art. 92d, art. 39a ust. 1, art. 39j; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.
Dz.U. 2019 nr 0 poz 341; art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 15 ust. 1; Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.
Dz.U. 2020 nr 0 poz 256; art. 189a, art. 189e, art. 189f, art. 16 par. 1, art. 107; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę	
Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej "GITD", "organ odwoławczy" lub "organ") decyzją z dnia [...] września 2020 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256), dalej "k.p.a.", art. 4 pkt 22 lit. d oraz lit. t, art. 39a, art. 39j, art. 39k, art. 92a ust. 2, 4 i 8, art. 92c ust. 1 i 1a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2140), dalej "u.t.d." lub "ustawa o transporcie drogowym", art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 51, z późn. zm.), dalej "rozporządzenie (WE) nr 1071/2009", art. 4 ust. 1 pkt 1a, art. 13 ust. 1 i ust. 3, art. 15 ust. 1, art. 79 i 84 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 341) dalej "ustawa o kierujących pojazdami" lub "u.o.k.p."oraz lp. 4.2, 4.3 i 4.4 załącznika nr 4 do u.t.d., po rozpoznaniu odwołania R. R. (dalej "przedsiębiorca", "strona" lub "skarżący") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej "WITD" lub "organ I instancji") z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 2.500 zł, utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 22 stycznia 2019 r. w miejscowości S. funkcjonariusze Policji z Komendy Miejskiej Policji w R. przeprowadzili kontrolę drogową samochodu ciężarowego marki [...] o nr rej. [...]. Pojazdem tym kierował J. L. (dalej "kierowca"), który wykonywał krajowy transport drogowy na rzecz przedsiębiorstwa B. Sp. z o.o. z siedzibą w P. W toku analizy okazanych do kontroli dokumentów kontrolujący stwierdzili, że kierowca nie posiada ważnego orzeczenia lekarskiego o braku przeciwskazań do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz orzeczenia psychologicznego o braku przeciwskazań psychologicznych do pracy na stanowisku kierowcy, a także dysponuje nieważnym prawem jazdy kategorii C, wymaganym do prowadzenia kontrolowanego pojazdu. Zgodnie z okazanym blankietem prawa jazdy ważność kategorii C i C+E upłynęła w dniu [...] lipca 2018 r. W związku z powyższym stwierdzono: wykonywanie przewozu drogowego przez kierowcę, który nie posiada orzeczenia lekarskiego oraz psychologicznego o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy: tj. lp. 4.2. załącznika nr 4 oraz lp. 4.3 załącznika nr 4 do u.t.d., a także naruszenie lp. 4.4 załącznika nr 4, a więc brak ważnego prawa jazdy. Przebieg i wyniki kontroli zostały udokumentowane w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. oraz notatce urzędowej. Następnie całość tej dokumentacji zgodnie z właściwością została przekazana do organu I instancji.

Następnie organ I instancji zwrócił się z prośbą do Urzędu Miasta P. o podanie danych osoby zarządzającej transportem w przedsiębiorstwie: B. Sp. z o.o. W odpowiedzi wskazano, że osobą zarządzającą jest przedsiębiorca.

Organ I instancji zawiadomił skarżącego o wszczęciu wobec niego, jako osoby zarządzającej transportem, postępowania administracyjnego z urzędu na skutek stwierdzonych naruszeń.

Strona pismem z dnia 28 lutego 2019 r. przesłała wyjaśnienia w sprawie, informując, że na dzień kontroli kierowca posiadał badania lekarskie i psychologiczne ważne do dnia 23 maja 2020 r., które według kontrolujących utraciły swoją ważność. W ocenie strony data wskazana w prawie jazdy z dnia kontroli w kolumnie 11 – [...].07.2018 stanowiła oczywistą omyłkę pisarską. Strona jednocześnie podkreśliła, że po kontroli w dniu [...] stycznia 2019 r. kierowca zgłosił się do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w O., który naprawił swoją omyłkę pisarską i wydał prawo jazdy z faktyczną datą ważności uprawnień, tj. 23.05.2020.

Następnie pismem z dnia 5 kwietnia 2019 r. Starostwo Powiatowe w O. poinformowało organ I instancji, że w dniu [...] stycznia 2019 r. kierowca złożył wniosek o wymianę prawa jazdy, do którego załączył m.in.:

- kserokopię orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy i

- kopię orzeczenia psychologicznego nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy i na podstawie ww. dokumentów zostało wydane nowe prawo jazdy nr [...] z datą ważności uprawnień kategorii C, C1, C+E i C1+E do 23 maja 2020 r.

Mając na uwadze powyższe, organ I instancji zwrócił się do Starostwa Powiatowego w O. z prośbą o wyjaśnienie, dlaczego prawo jazdy z dnia 5 czerwca 2015 r. wydano kierowcy z wpisem w kolumnie 11 przy kategorii prawa jazdy C+E daty 20.07.2018, a nie z datą ważności okazanych orzeczeń: lekarskiego i psychologicznego tj. 23.05.2020, po czym prawo jazdy z 23 stycznia 2019 r. wydano na podstawie tego samego orzeczenia lekarskiego, ale już z datą ważności 23.05.2020. Ponadto organ I instancji zwrócił się też wprost z zapytaniem, czy kierowca de facto na dzień kontroli miał ważne prawo jazdy kategorii C+E.

Starostwo Powiatowe w O. [...] udzieliło odpowiedzi, że na dzień kontroli tj. [...] stycznia 2019 r. kierowca posiadał prawo jazdy kategorii C+E ważne do 20 lipca 2018 r. i wynikało to z art. 39j ust. 4 pkt 1 u.t.d.

Postępowanie zakończyło się wydaniem przez organ I instancji decyzji administracyjnej, nakładającej na stronę karę pieniężną w wysokości 2.500 zł za wykonywanie przewozu drogowego przez kierowcę, który nie posiada orzeczenia lekarskiego o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz nie posiada orzeczenia psychologicznego o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, a także za brak w chwili kontroli ważnego prawa jazdy w kategorii wymaganej do prowadzenia skontrolowanego pojazdu.

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie do GITD. Organ odwoławczy biorąc pod uwagę zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy w sprawie oraz treść wyjaśnień strony złożonych w odwołaniu wystąpił do Starostwa Powiatowego w O. z prośbą o udzielenie następujących informacji:

- czy na dzień kontroli, tj. [...] stycznia 2019 r. kierowca posiadał ważne prawo jazdy kategorii C+E;

- dlaczego prawo jazdy o nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. wydano kierowcy z wpisem w kolumnie 11 przy kategorii prawa jazdy C+E: 20.07.18, a nie z datą ważności okazanych orzeczeń: lekarskiego i psychologicznego tj. [...].05.2020, podczas gdy nowe prawo jazdy z dnia 23 stycznia 2019 r. wydano na podstawie tego samego orzeczenia lekarskiego, ale już z datą ważności uprawnień 23.05.2020.

Starostwo Powiatowe w O. udzieliło odpowiedzi, że na dzień 22 stycznia 2019 r. kategoria prawa jazdy C+E była nieważna. Kierowca był wówczas w posiadaniu prawa jazdy kat. BCE nr [...] wydanego w dniu 5 czerwca 2015 r. na druku Q0429676 z datą ważności kat. CE do dnia 20 lipca 2018 r. Data ważności kat. C+E wynikająca z orzeczenia lekarskiego nr [...] została skrócona zgodnie z art. 39j ust. 4 pkt 1 u.t.d.. Następnie w dniu 23 stycznia 2019 r. kierowca złożył wniosek o wymianę prawa jazdy, do którego załączył kopię orzeczenia lekarskiego nr [...] z datą ważności kat. C+E do dnia 23 maja 2020 r., a więc na dzień złożenia wniosku nadal ważnego. Na tej podstawie dniu 23 stycznia 2020 r. zostało wydane nowe prawo jazdy nr [...] na druku W0063735 z datą ważności kategorii C+E do dnia 23 maja 2020 r.

Po rozpatrzeniu odwołania, GITD utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej sprawie z zebranego materiału dowodowego, w tym w szczególności protokołu kontroli, okazanego przez kierowcę dokumentu prawa jazdy oraz dokumentacji przedstawionej przez stronę w toku postępowania przed organem I instancji tj. orzeczenia lekarskiego nr [...] i orzeczenia psychologicznego nr [...] jednoznacznie wynika, że prawo jazdy kierowcy utraciło swoją ważność w kategorii C+E w dniu 20 lipca 2018 r. Orzeczenia, które kierowca posiadał na dzień kontroli zostały wystawione mu przez lekarzy przeprowadzających badanie w dniu 23 maja 2015 r. z datą następnego badania wyznaczonego na dzień 23 maja 2020 r., a więc na okres 36 miesięcy. W trakcie jednak legitymowania się ww. orzeczeniami kierujący w dniu 20 stycznia 2016 r. ukończył 60 lat. Tym samym z chwilą ukończenia 60 roku życia w stosunku do kierowcy zaczęły obowiązywać nowe zasady i terminy przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych.

W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji słusznie uznał, że prawo jazdy kierującego w chwili kontroli było nieważne, ponieważ posiadane przez niego orzeczenia: lekarskie i psychologiczne utraciły swoją ważność z chwilą upływu 30 miesięcy od dnia ukończenia przez kierującego 60 roku życia, a więc w dniu 20 lipca 2018 r. i po tej dacie kierowca powinien był wykonać nowe badania lekarskie i psychologiczne i uzyskać nowe orzeczenia o braku przeciwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

Kierujący wykonując natomiast czynności związane z przewozem drogowym nie posiadając ważnych na dzień kontroli orzeczeń realizował transport drogowy z naruszeniem art. 39j ust. 4 pkt 2 i art. 39k ust. 3 pkt 2 u.t.d. i tym samym organ I instancji zasadnie nałożył na stronę jako na zarządzającego transportem karę pieniężną z tytułu naruszenia lp. 4.2 i 4.3 załącznika nr 4 do u.t.d.

W ocenie organu odwoławczego, także kara nałożona na stronę z tytułu naruszenia lp. 4.4 załącznika nr 4 do u.t.d. była słuszna, gdyż w związku z brakiem aktualnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego o braku przeciwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, prawo jazdy kierowcy utraciło swoją ważność w zakresie kategorii C, wymaganej dla prowadzenia kontrolowanego pojazdu.

Ponadto, GITD podkreślił, że w przedmiotowej sprawie do stwierdzonych naruszeń doszło na skutek zaniedbania przedsiębiorcy, który jako profesjonalista co do znajomości i stosowania przepisów prawa transportowego, legitymujący się certyfikatem kompetencji zawodowych winien był mieć wiedze co do obowiązujących regulacji prawnych jak i pilnować terminów uprawnień posiadanych przez kierowców. Strona na dzień kontroli bez wątpienia miała też świadomość co do wieku kierowcy, który miał w momencie zatrzymania do kontroli ukończone 63 lata. Tym samym w stosunku do kierowcy obowiązywał już od 3 lat wymóg przeprowadzania ewentualnych badań co 30 miesięcy, a nie 5 lat.

Zdaniem organu, skarżący mógł przewidzieć i zapobiec stwierdzonym naruszeniom, gdyż wystarczyło, aby kontrolował terminy posiadanych orzeczeń czy też uprawnień kierowców, które winny być zawsze wydawane zgodnie z przepisami prawa. Brak wpływu osoby zarządzającej na powstanie naruszenia musi realnie zaistnieć, nie wystarczy tylko zakwestionować swoja odpowiedzialność. Brak stosowania jakichkolwiek rozwiązań przez osobą zarządzająca obciąża ją jako osobę odpowiedzialną. Powołanie zarządzającego w firmie to powołanie osoby, która ma być faktycznie odpowiedzialna za ciągłość zarządzania operacjami transportowymi przedsiębiorcy, kierowcami i flotą pojazdów, a w praktyce powinna mieć rzeczywisty wpływ na funkcjonowanie całego działu transportu w firmie w której zajmuje stanowisko zarządzającego. Organ stwierdził zatem, że skarżący nie dopełnił ciążących na nim obowiązków z racji pełnienia swojej funkcji i nie dopilnował, aby kontrolowany kierowca posiadał ważne uprawnienie w postaci prawa jazdy i orzeczeń lekarskich na dzień kontroli, co jednocześnie stanowiło podstawę do zasadnego nałożenia na niego kary pieniężnej z tytułu stwierdzonych naruszeń.

Na decyzję GITD przedsiębiorca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 39 a ust. 1 pkt. 3, art. 39 j ust. 4 pkt. 1 i 2, art. 39 f ust. 1, art. 39 l ust. 1 pkt. 1 lit. b w zw. z art. 92 a ust. 2 u.t.d. i w zw. z lp. 4.2 załącznika nr 4 do u.t.d., przez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, iż kierowca wykonywał przewóz drogowy nie posiadając ważnego orzeczenia lekarskiego o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, gdyż wydane mu orzeczenie lekarskie nr [...] o braku przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy uprawnionego do prowadzenia pojazdów kategorii C i C+E wydane z okresem ważności do dnia 23 maja 2020 r. uległo "automatycznemu skróceniu" i utraciło swoją ważność z chwilą upływu 30 miesięcy od dnia ukończenia przez kierowcę 60 roku życia (tj. w dniu 20 lipca 2018 r.) i po tej dacie, mimo uprzedniego wydania orzeczenia lekarskiego na okres 5 lat i nabycia uprawnień na okres 5 lat, kierowca powinien wykonać kolejne badania lekarskie oraz uzyskać nowe orzeczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, co doprowadziło do nałożenia na zarządzającego transportem w przedsiębiorstwie wykonującym przewóz drogowy sankcji karnej w wysokości 1.000,00 zł,

2) 39 a ust. 1 pkt. 4, art. 39 k ust. 3 pkt. 1 i 2, art. 39 f ust. 1 i 2, art. 39 l ust. 1 pkt. 1 lit. b w zw. z art. 92 a ust. 2 u.t.d. i w zw. z lp. 4.3 załącznika nr 4 do u.t.d., przez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, iż kierowca wykonywał przewóz drogowy nie posiadając ważnego orzeczenia psychologicznego o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, gdyż wydane mu orzeczenie psychologiczne nr [...] o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy uprawnionego do prowadzenia pojazdów kategorii C i C+E wydane z okresem ważności do dnia 23 maja 2020 r. uległo "automatycznemu skróceniu" i utraciło swoją ważność z chwilą upływu 30 miesięcy od dnia ukończenia przez kierowcę 60 roku życia (tj. w dniu 20 lipca 2018 roku) i po tej dacie, mimo uprzedniego wydania orzeczenia psychologicznego na okres 5 lat i nabycia uprawnień na okres 5 lat, kierowca powinien wykonać kolejne badania psychologiczne oraz uzyskać nowe orzeczenie o braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, co doprowadziło do nałożenia na zarządzającego transportem w przedsiębiorstwie wykonującym przewóz drogowy sankcji karnej w wysokości 1.000,00 zł,

3) art. 11 ust. 1 pkt. 2, art. 13 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 i 3 w zw. z art. 15 ust. 1, ust. 2 pkt. 2 i 3, ust. 4 ustawy o kierującymi pojazdami w zw. z art. 92 a ust. 2 u.t.d. i w zw. z Ip. 4.4 załącznika nr 4 do u.t.d., przez ich niewłaściwe zastosowanie, a konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, iż kierowca wykonywał przewóz drogowy nie posiadając ważnego prawa jazdy odpowiedniej kategorii wymaganego dla danego rodzaju pojazdu lub zespołu pojazdów, gdyż wydane mu orzeczenie lekarskie nr [...] o braku przeciwskazań zdrowotnych oraz orzeczenie psychologiczne nr [...] o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy uprawnionego do prowadzenia pojazdów kategorii C i C+E z okresem ważności do dnia 23 maja 2020 r. uległy "automatycznemu skróceniu" i utraciły swoją ważność z chwilą upływu 30 miesięcy od dnia ukończenia przez kierowcę 60 roku życia (tj. w dniu 20 lipca 2018 r.), co doprowadziło do nałożenia na zarządzającego transportem w przedsiębiorstwie wykonującym przewóz drogowy sankcji karnej w wysokości 500,00 zł,

2. naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 7 i art. 77 § 1 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. przez zebranie i rozpatrzenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób nie wyczerpujący i z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej oraz zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania administracyjnego do organów administracji publicznej tj. dowolną ocenę dowodu z dokumentu - pisma Starosty Powiatowego Wydział Komunikacji w O. z dnia [...] maja 2020 r., w którym potwierdzona została ważność wydanego kierowcy na okres 5 letni orzeczenia lekarskiego nr [...] o braku przeciwskazań zdrowotnych oraz orzeczenia psychologicznego nr [...] o braku przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy uprawnionego do prowadzenia pojazdów kategorii C i C+E, co w konsekwencji oznacza, iż dokument prawa jazdy pierwotnie powinien zostać wydany kierowcy z datą ważności do dnia 23 maja 2020 r. oraz przez pominięcie okoliczności, iż skarżący stwierdzając ważność uprawnień kierowcy J. L. i dopuszczając go do wykonywania pracy i realizacji przewozu dołożył należytej staranności oraz działał w pełnym zaufaniu do posiadanych przez niego dokumentów wydanych przez organ administracji publicznej,

2) art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, mimo istnienia przesłanek do jej uchylenia w całości.

W związku z powyższymi zarzutami strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, a także zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Należy nadto wskazać, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno skarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja z [...] maja 2019 r. WITD nie naruszają prawa w stopniu mającym wpływ na prawidłowość wydanych rozstrzygnięć.

Przedmiotem sporu jest decyzja nakładająca na Skarżącego, karę pieniężną za brak wymaganych przepisami prawa badań lekarskich i psychologicznych kierowcy oraz brak ważnego prawa jazdy, na dzień przeprowadzonej kontroli drogowej.

W rozpatrywanej sprawie kary pieniężne zostały nałożone na Skarżącego na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 u.t.d. Przepisy art. 92a ust. 2, 4 i 8 w zw. z załącznikiem nr 4 do u.t.d. określają w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 4 do u..td. Organ nie ma w tym zakresie możliwości kształtowania wysokości kary pieniężnej, dlatego też regulacja wynikająca z art. 89 d k.p.a., na mocy art. 189 a § 2 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.

W rozpoznawanej sprawie nie ma również zastosowania art. 189e k.p.a. oraz art. 189 f k.p.a. Do decyzji nakładanych na podstawie art. 92a u.t.d. w zw. z art. 93 ust. 1 u.t.d. mają bowiem zastosowanie okoliczności wyłączające odpowiedzialność strony wymienione w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., w odniesieniu do naruszenia przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku także art. 92b ust. 1 u.t.d. W tym względzie także ma zastosowanie norma kolizyjna określona w art. 189.a § 2 pkt 2 k.p.a., która stanowi, iż w przypadkach uregulowanych w przepisach odrębnych: odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, przepisów działu IVa k.p.a. w tym zakresie nie stosuje się.

Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących ważności prawa jazdy skontrolowanego przez organy transportu drogowego kierowcy, wskazać należy, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o kierujących pojazdami, dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub naczepy jest: wydane w kraju: prawo jazdy. W myśl art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, prawo jazdy kategorii: C1, C1 +E, C, C+E, D1, D1+E, D lub D+E wydaje się na okres 5 lat, nie dłużej jednak niż na okres wynikający z orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psychologicznego, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 z zastrzeżeniem art. 15.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, starosta dokonuje w prawie jazdy wpisu potwierdzającego odbycie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo szkolenia okresowego, o których mowa w rozdziale 7a u.t.d. Wpis ten jest dokonywany, w formie wymiany prawa jazdy, na okres 5 lat, liczony od dnia wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w przepisach rozdziału 7a u.t.d. termin ten nie może być dłuższy niż okres ważności orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psychologicznego, o których mowa w przepisach rozdziału 7a ustawy o kierujących pojazdami. Stosownie do art. 13 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, okres ważności prawa jazdy kategorii Cl, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D oraz D+E jest przedłużany przez starostę po przedłożeniu: orzeczenia stwierdzającego brak przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy i orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o których mowa w rozdziale 7a u.t.d. Zgodnie z Lp. 4.4. załącznika nr 4 do ustawy o transporcie drogowym, wykonywanie przewozu drogowego przez kierowcę, który nie posiada ważnego prawa jazdy odpowiedniej kategorii wymaganego dla danego rodzaju pojazdu lub zespołu pojazdów stanowi naruszenie odpowiadające karze pieniężnej w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych).

Zgodnie z art. 39a ust. 1 u.t.d. przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta w myśl punktu 3 i 4 nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Stosownie do art. 39j ust. 1 u.t.d. kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Według art. 39 j ust. 2 u.t.d. badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3-6, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962), zwanej dalej "Kodeksem pracy" lub "K.p.". Zgodnie z art. 39j ust. 3 u.t.d. zakres badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zgodnie z rozdziałem 12 ustawy o kierujących pojazdami. Według art. 39 j ust. 4 u.t.d. badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:

1) do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat - co 5 lat;

2) po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia - co 30 miesięcy.

Zgodnie z art. 39 k ust. 1 u.t.d. kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega również badaniom psychologicznym przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Stosownie do art. 39k ust. 3 u.t.d. badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:

1) do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat - co 5 lat;

2) do ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia - co 30 miesięcy.

Co istotne w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 39m u.t.d. wymagania, o których mowa w art. 39 a-391, stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy lub innej osoby osobiście wykonującej przewóz drogowy.

Zarządzający transportem, osoba, o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości do 2000 złotych za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych, o których mowa nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli, nie może przekroczyć 3000 zł.( art. 92a ust. 2 u.t.d.)

Zgodnie z art. 92a ust. 8 u.t.d. wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 2, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane: w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, określa załącznik nr 4 do u.t.d.

W myśl lp. 4.2 załącznika nr 4 do u.t.d. wykonywanie przewozu drogowego przez kierującego pojazdem, który nie posiada orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł (jeden tysiąc złotych).

Natomiast zgodnie z postanowieniami lp. 4.3 załącznika nr 4 do u.t.d. wykonywanie przewozu drogowego przez kierowcę, który nie posiada orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł (jeden tysiąc złotych).

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż jak wynika z akt sprawy podczas kontroli drogowej kierowca Pan J. L. okazał dokument prawa jazdy a w trakcie postępowania administracyjnego orzeczenie lekarskie nr [...] i orzeczenia psychologiczne nr [...], z których to dokumentów jednoznacznie wynika, że prawo jazdy kierowcy utraciło swoją ważność w kategorii C+E w dniu 20 lipca 2018 r. Orzeczenia, które kierowca posiadał na dzień kontroli zostały wystawione w dniu 23 maja 2015 r. z datą następnego badania wyznaczonego na dzień 23 maja 2020 r. Jednakże, po wydaniu tych zaświadczeń, w dniu 20 stycznia 2016 r. J. L. ukończył 60 lat. Tym samym z chwilą ukończenia 60 roku życia w stosunku do kierowcy zaczęły obowiązywać nowe zasady i terminy przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych.

W aktach sprawy znajduje się pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia [...] kwietnia 2019 r., (organu, który wydał kierującemu prawo jazdy) w którym stwierdzono, iż na dzień kontroli drogowej kierowca Pan J. L. dysponował prawem jazdy kat. C+E które było ważne do dnia 20 lipca 2018 r. Wskazać należy iż , dokument prawa jazdy, wydawany jest w drodze decyzji administracyjnej, stosownego organu administracji (w rozpoznawanej sprawie Starosty Powiatowego w O.). Jeżeli osoba, która je otrzymała, nie zgadza się z treścią wydanego dokumentu, to decyzję Starosty Powiatowego w tym przedmiocie, ma prawo zaskarżyć do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a następnie do sądu administracyjnego. Jeżeli tego nie uczyni, decyzja staje się ostateczna. Okoliczność ta ma doniosłe znaczenie prawne, bowiem ostateczna decyzja administracyjna jest wiążąca erga omnes. Wyrażona w art. 16 § 1 k.p.a. zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych jest jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Decyzja ostateczna korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem., które oznacza, że jest ona ważna i powinna być wykonywana dopóty, dopóki nie zostanie zmieniona, uchylona lub nie zostanie stwierdzona jej nieważność przez właściwy organ i z zachowaniem przepisanego trybu postępowania (zob. wyrok NSA z 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1545/15, dostępny w CBOSA).

Z powyższego wynika, iż organy orzekające w sprawie, związane są treścią okazanego przez kierującego pojazdem, prawem jazdy, a więc i datą jego ważności, bez względu na to jakimi zaświadczeniami lekarskimi dysponuje Skarżący, skoro kierujący pojazdem, we właściwym czasie nie zaskarżył decyzji o wydaniu prawa jazdy zawierającego nieprawidłowe dane. Jest to zaniedbanie kierowcy, który to prawo jazdy otrzymał. W konsekwencji zarzuty skargi, co do pomyłek organu w tym zakresie, nie mogły odnieść zamierzonego skutku, podobnie jak późniejsza decyzja Starosty Powiatowego, o wydaniu kierującemu pojazdem nowego prawa jazdy, bowiem nie stanowi przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Strona jako osoba zarządzająca transportem już tylko z tego względu, nie powinna była dopuścić kontrolowanego kierowcy do wykonywania przewozów na rzecz B. Sp. z o.o. z siedzibą w P., gdyż kierowca ten nie posiadał ważnego prawa jazdy.

Odnosząc się z kolei do orzeczeń, które kierowca posiadał na dzień kontroli, to trafnie organ zauważył, że zostały wystawione w dniu 23 maja 2015 r. z datą następnego badania wyznaczonego na dzień 23 maja 2020 r. Jednakże kierujący pojazdem w dniu 20 stycznia 2016 r. ukończył 60 lat. Tym samym z chwilą ukończenia 60 roku życia w stosunku do kierowcy zaczęły obowiązywać nowe zasady i terminy przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych. W chwili kontroli posiadane przez niego orzeczenia: lekarskie i psychologiczne utraciły swoją ważność z chwilą upływu 30 miesięcy od dnia ukończenia przez kierującego 60 roku życia, a więc w dniu 20 lipca 2018 r. Po tej dacie kierowca powinien był wykonać nowe badania lekarskie oraz psychologiczne i uzyskać nowe orzeczenia o braku przeciwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Ze względu na wymóg wykonywania po 60 roku życia badań lekarskich i psychologicznych, ważność prawa jazdy kierowcy określono na dzień 20 lipca 2018, a nie dłuższy mimo, że kierujący pojazdem, dysponował zaświadczeniami lekarskimi i psychologicznymi, wystawionymi na pięć lat.

Kierujący pojazdem, wykonując natomiast czynności związane z przewozem drogowym nie posiadając ważnych na dzień kontroli orzeczeń realizował transport drogowy z naruszeniem art. 39j ust. 4 pkt 2 i art. 39k ust. 3 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym i tym samym organ zasadnie nałożył na stronę jako na zarządzającego transportem karę pieniężną z tytułu naruszenia łp. 4.2 i 4.3 załącznika nr 4 ustawy o transporcie drogowym w związku z brakiem aktualnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego o braku przeciwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.Prawo jazdy Pana J. L. utraciło swoją ważność w zakresie kategorii C, wymaganej dla prowadzenia kontrolowanego pojazdu.

Sąd nie podziela również stanowiska Strony, że w przypadku, gdy kierowca posiada orzeczenie lekarskie i psychologiczne wydane na 5 lat, to zobowiązany jest do ponownego odbycia badań i przeprowadzania ich co 30 miesięcy, ale dopiero od momentu, kiedy poprzednie zaświadczenia stracą ważność. Stanowisko to stoi w sprzeczności z powoływanymi na wstępie przepisami, dotyczącymi okresów wykonywania badań kontrolnych przez kierowców. W art.39 j ust.4 u.t.d. wprost zostało wskazane, że w momencie, kiedy kierowca kończy 60 lat, zobowiązany jest do odbycia badań co 30 miesięcy i nie ma w tymże przepisie żadnych wyjątków od tej zasady, które pozwalałaby przyjąć, że wystarczające dla zachowania dotychczasowych uprawnień, są wydane wcześniej zaświadczenia w przedmiocie wykonanych badań zdrowotnych i psychologicznych, mimo upływu 30 miesięcy, od ukończenia przez kierowcę 60 roku życia. Wiek kierowcy w tym przypadku decyduje, o konieczności wykonania badań lekarskich i psychologicznych.

Z tych wszystkich względów Sąd uznał za niezasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, co do nałożenia na Stronę kary pieniężnej w łącznej wysokości 2.500 zł z tytułu Ip. 4.2, 4.3 i 4.4 załącznika nr 4 ustawy o transporcie drogowym.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie doszło również do naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia przesłanki określone w art.107 § 3 k.p.a. zarówno co do uzasadnienia faktycznego jak i prawnego decyzji. Podejmując to rozstrzygnięcie organ dochował reguł postępowania administracyjnego przewidzianych w art. 6, art. 7, art.8, art.9, art.11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organ rzetelnie zgromadził materiał dowodowy, który pozwolił na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a następnie dokonał jego całościowej oceny zgodnie z logiką i doświadczeniem życiowym. Wyprowadzone przez organ wnioski w zakresie oceny materiału dowodowego należało uznać za trafne i nieprzekraczające granic swobodnej oceny dowodów. Nie doszło też w sprawie do naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis został prawidłowo zastosowany przez organ.

Realizując zasady postępowania administracyjnego organ odwoławczy mając na uwadze wniosek strony o dołączenie do akt niniejszej sprawy dokumentacji ze Starostwa Powiatowego Wydziału Komunikacji w O. dotyczącej wydania kierowcy nowego prawa jazdy w dniu 23 stycznia 2019 r. zwrócił się z prośbą o wyjaśnienie wątpliwości, które podnosiła strona w odwołaniu. Z informacji uzyskanych od ww. organu wynikało wprost, że na dzień kontroli kierowca Pan J. L. miał nieważną kategorię C+E prawa jazdy, co potwierdza trafność rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Natomiast informację o zdarzeniach jakie zaistniały dzień po kontroli tj. iż kierowca złożył wniosek o wymianę prawa jazdy i faktycznie na podstawie dotychczas posiadanego orzeczenia lekarskiego nr [...], ważnego do dnia 23 maja 2020 r. uzyskał nowe prawo jazdy, ważne zgodnie z ww. orzeczeniem do dnia 23 maja 2020 r., nie mogły mieć wpływu na rozstrzygniecie w niniejszej sprawie, bowiem nie były przedmiotem decyzji, zaskarżonej w niniejszej sprawie. Organ ma prawo mieć inne zdanie w tej kwestii, jednakże okoliczności te pozostają poza rozważaniami Sądu, bowiem nie stanowią przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Podniesione przez Stronę w tym zakresie argumenty, w żaden sposób nie zmieniają ustaleń faktycznych w sprawie tj. iż prawo jazdy Pana J. L. było na dzień 22 stycznia 2019 r. nieważne. Utraciło swoją ważność w dniu 20 lipca 2018 r., a więc zgodnie z wpisem dokonanym przez Starostwo w poprzednim prawie jazdy. Wpis zatem Starostwa Powiatowego w okazanym prawie jazdy kierującego był jak najbardziej prawidłowy, organ nie musiał niczego sprostowywać. Kierowca zatem w dniu zatrzymania go nie posiadał aktualnych badań lekarskich i psychologicznych, a nałożona na stronę kara pieniężna z tytułu stwierdzonych naruszeń jest w pełni zasadna.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.