Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Asesor Protokolant: WSA Bogusław Wolas (spr.) WSA Stanisław Grzeszek WSA Anna Znamiec Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2005r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 231,13 zł (słownie: dwieście trzydzieści jeden złotych trzynaście groszy).

Decyzją z dnia [...] grudnia 1997r. Urząd Skarbowy określił K. G.podatek dochodowy od osób fizycznych za 1995 rok w wysokości 27.981 zł od dochodu w kwocie 72.468 zł stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym (po odliczeniu składki ZUS w wysokości 1.710,89zł oraz darowizny w kwocie 2.500zł). Określenie podatku dochodowego w wyżej wymienionej kwocie nastąpiło w związku ze zwiększeniem zeznanego przez podatnika za 1995r. przychodu w kwocie 254.614 zł o niezaewidencjonowany przychód w wysokości 10.046 zł 54 gr. oraz nie uznaniem za koszty uzyskania przychodu poniesionych wydatków w łącznej kwocie 49.382 zł 35 gr. w tym: spłaty rat kredytu -1.084 zł 03 gr. , opłat za energię elektryczną- 106 zł 40 gr., opłat za czynsz - 320 zł 98 gr. , zakupu etyliny - 32 zł 69 gr. , kosztów usług pośrednictwa firm "J." z Z.na kwotę -6.441 zł 60 gr. oraz "D" z K. - 41.396 zł 65 gr.

Od decyzji Urzędu Skarbowego podatnik wniósł w dniu [...] stycznia 1998 r. odwołanie do Izby Skarbowej, w którym kwestionował nie uznanie wydatków dotyczących usług pośrednictwa wyżej wymienionych firm. oraz podwyższenie przychodu o kwotę 10.046 zł 5 4 gr.

Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] kwietnia 1998r. uchyliła zaskarżoną decyzję i określiła dla K. G. podatek dochodowy za rok 1995 w wysokości 27.933 zł 30 gr. Uznała bowiem za koszty uzyskania przychodu wydatki poniesione na energię elektryczną w kwocie 106 zł 40 gr., natomiast podtrzymała stanowisko organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie.

Na decyzję Izby Skarbowej K.G. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zakwestionował nie uznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków z tytułu pośrednictwa .

W wyniku rozpatrzenia tej skargi Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2000r. wydanym w sprawie sygn. akt l SA/Kr 739/98 uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej. W uzasadnieniu podzielono stanowisko podatnika w przedmiocie uznania wydatków z tytułu pośrednictwa Firmy Handlowo-Usługowej "J." z Nowego Sącza oraz firmy "D." z Niemiec za koszty uzyskania przychodów.

Izba Skarbowa po ponownym rozpatrzeniu odwołania, mając na uwadze stanowisko NSA zawarte w wyżej wymienionym orzeczeniu uznała za koszty uzyskania przychodu wydatki dotyczące korzystania przez K. G. z usług pośrednictwa powyższych firm w łącznej kwocie 47.838 zł 25 gr. i decyzją z dnia [...] sierpnia 2000r. uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...]grudnia 1997r. określając podatek dochodowy za 1995 rok w kwocie 6.439 zł.

Na decyzję tę K. G. wniósł ponownie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zażądał jej uchylenia w całości, zarzucając naruszenie przepisów materialnego prawa podatkowego . Stwierdził, iż zgodnie z art. 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa decyzja ta powinna zawierać podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa oraz z uzasadnieniem prawnym.

Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2003r. wydanym w sprawie sygn. akt. l SA/Kr 1989/00 Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uchylił powyższą decyzję Izby Skarbowej z dnia [...]sierpnia 2000r . Uznał bowiem iż organy podatkowe były zobowiązane na mocy art. 233 § 1 pkt 2a ordynacji podatkowej do określenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r. ( art. 21 § 3 ordynacji podatkowej ) oraz odsetek od tej zaległości ( art. 53 § 4 ordynacji podatkowej).

Izba Skarbowa decyzją z dnia[...] sierpnia 2003r. ponownie uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 8 grudnia 1997r. w całości i określiła K. G.należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1995r. w kwocie 6.439 zł, zaległość w tym podatku w kwocie 3.789,70zl oraz należne odsetki. Nie podano jednak ich kwoty , a w uzasadnieniu stwierdzono, że zgodnie z art. 53 § 3 ordynacji podatkowej wysokość odsetek nalicza podatnik .

Na decyzję tę K. G. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Podnosi w niej, że Izba Skarbowa niepotrzebnie wydała zaskarżoną decyzję, skoro przedmiot sporu został rozstrzygnięty wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro Izba Skarbowa popełniła błąd wydając nieprawidłową decyzję z dnia 31 sierpnia 2000r. to nie powinna obciążać go odsetkami, których nie naliczyła i o których nie napisała w wyżej wymienionej decyzji.

Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie .

Podkreśliła przy tym, że wydając ponownie decyzję w przedmiocie określenia dla K. G. podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995r. zastosowała się, zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym , do zaleceń NSA wynikających z uzasadnienia wyroku i określiła podatnikowi kwotę zobowiązania oraz wysokość należnych odsetek. W związku z tym za bezpodstawnie uznano podważanie przez podatnika zasadności wydania zaskarżonej decyzji . Tym bardziej, że odsetki należą się natomiast z mocy prawa zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ordynacji podatkowej .

Ponadto do ich określenia Izba Skarbowa zobowiązana została powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje .

Decyzja zasługuje na uchylenie, jednakże z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Zgodnie bowiem z art. art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późniejszymi zmianami) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zasada ta została zachowana przez art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późniejszymi zmianami ) według którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W związku z tym skoro Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 24 kwietnia 2003r. wydanym w sprawie sygn. akt. l SA/Kr 1989/00 zobowiązał organy podatkowe do określenia między innymi odsetek od stwierdzonej zaległości podatkowej to obowiązkiem Izby Skarbowej było naliczenie tych odsetek i określenie ich wysokości w konkretnej kwocie . Potwierdza to wskazany przez Naczelny Sąd Administracyjny przepis art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r. . Zgodnie z jego treścią w przypadkach przewidzianych w art. 21 § 3 i 4, art. 28 § 2 oraz art. 30 § 1 odsetki za zwłokę nalicza organ podatkowy, określając ich wysokość na dzień wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, decyzji o zwrocie wynagrodzenia lub decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika (inkasenta). Dotyczyło to zatem między innymi przypadków wydawania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej.

Ordynacja podatkowa weszła w życie w dniu 1 stycznia 1998 r. , a więc przed złożeniem odwołania przez stronę skarżącą. W związku z tym zastosowanie ma art. 335 ordynacji według którego odwołania od decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych, wniesione przed dniem 1 stycznia 1998 r., podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów tej ustawy oraz dotychczasowych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to zatem, że jeżeli odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione po tej dacie , to podlega ono rozpatrzeniu przez organ odwoławczy na podstawie ordynacji podatkowej . Skoro zatem na skutek odwołania wniesionego w dniu [...] stycznia 1998 r. Izba Skarbowa uchyliła zaskarżoną decyzję Urzędu Skarbowego z dnia[...] grudnia 1997 r. wydaną na podstawie ustawy o zobowiązaniach podatkowych to określając skarżącemu wysokość należnego podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zaległość w tym podatku , powinna również zgodnie z art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej określić wysokość odsetek na dzień wydania tej decyzji .

Nie ma także znaczenia, iż ustawą z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U nr 169 poz. 1387 ) zmieniono brzmienie art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej . nie zmienia to bowiem wiążącego charakteru oceny prawnej wyrażonej przez Naczelny Sąd Administracyjny , tym bardziej, iż wyrok został wydany już po wejściu w życie tej ustawy .

Ponadto przepis art. 23 ustawy z dnia 12 września 2002 r. nakazuje rozpoznawać odwołania wniesione przed dniem jej wejścia wżycie na podstawie przepisów ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2003 r. A zatem skoro, odwołanie o decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione w dniu 26 stycznia 1998 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, to powinno być ono nadal rozpoznane zgodnie z art. 53 § 4 ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r.

Wydając ponownie decyzję Izba Skarbowa określi wysokość odsetek w konkretnej kwocie zgodnie z treścią art. 53 § 4 ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.

Nieuzasadnione są natomiast zarzuty podniesione w skardze , jak wykazano bowiem wyżej zachodzą pełne podstawy do naliczenia odsetek od stwierdzonej zaległości podatkowej .

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 ust 1 lit c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami ) stanowiącym , że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tym że o kosztach orzeczona na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.