Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 02 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. S. uiszczony wpis w kwocie 100 zł (sto).

III SAB/Po 52/26

Uzasadnienie

J. S. (dalej jako skarżąca) pismem z 18.08.2025 r. zwróciła się do Wójta Gminy na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, dalej jako u.d.i.p.) z prośbą o udostępnienie informacji w zakresie dowozu, oznaczeń pojazdów do przewozu niepełnosprawnych dzieci do szkół na terenie Gminy [...] oraz pracowników świadczących usługi dowozu.

Wspomniane pismo miało następującą treść :

"Uprzejmie proszę o pisemną odpowiedź :

1. z jakiego powodu pojazd [...] o numerze rejestracyjnym [...]w roku szkolnym [...] nie był oznaczony niebieskim znakiem osoby niepełnosprawnej na czas przewozu mojej niepełnosprawnej córki J. S. do szkoły podstawowej w [...]. Czy pozostałe dowozy dzieci do szkół na terenie gminy [...] oraz do [...] do Szkoły Specjalnej nr [...] były oznaczone?

2. Wyżej wymieniony bus służący do przewozu dzieci niepełnosprawnych służy również do przewozu np materiałów budowlanych na potrzeby Urzędu Gminy oraz do przewozu bezdomnych zwierząt z terenu Gminy [...] do schronisk (co nagrał domowy monitoring), czy zadaniem Wójta naprawdę tak wyglądają pojazdy do przewozu osób niepełnosprawnych??? Zaznaczam też że bardzo często takie wielkogabarytowe towary, także dary dla powodzian były przewożone tym pojazdem w czasie dowozu do szkoły mojej córki.

3. Wyżej wymieniony pojazd [...] w miesiącu wrzesień [...] wielokrotnie dowoził moją córkę do szkoły bez jednej z bocznych szyb, proszę o informację kto dopuścił do takiego zaniedbania. Oczywiście dane takie posiada Urząd Gminy, ponieważ wymiana szyby widnieje w ewidencji wydatków.

4. Proszę o postawę prawną do stwierdzenia, że moja niepełnosprawna córka nie wymaga pojazdu konstrukcyjnie przeznaczonego do tego celu. Osoba niepełnosprawna to nie tylko osoba na wózku inwalidzkim, to każda osoba legitymująca się ważnym orzeczeniem o niepełnosprawności.

5. Proszę o postawę prawną która rozgranicza osoby niepełnosprawne dla których należy zachować wszystkie środki bezpieczeństwa na czas zorganizowanego przewozu a dla których jak w przypadku mojej córki już nie trzeba.

6. Czy w ciągu ostatnich 5 lat Wójt Gminy starał się o dofinansowanie do zakupu specjalistycznego samochodu/busa do przewozu osób niepełnosprawnych ze środków publicznych? Jeśli takto z jakim skutkiem a jeśli nie to dlaczego nie widział takiej potrzeby skoro Gmina takiego pojazdu nie posiada.

7. Proszę o podstawę prawną świadczącą o tym, że kierowca przewożący do szkoły dzieci niepełnosprawne, świadczący przewozy regularne i zorganizowane - pracownik Gminy [...] pełniąc funkcję kierowcy w czasie dowozu dzieci niepełnosprawnych do szkoły nie wymaga żadnych licencji, dodatkowych kursów, badań ani zawodowego prawa jazdy. Ma to znacznie w związku z otrzymanym pismem z dnia 30.07.2025 , [...] . Proszę o informację jakie konkretnie kwalifikacje posiada kierowca wyznaczony przez Urząd Gminy [...]. Proszę także o informację czy w umowie o pracę osoby wyznaczonej jako kierowca dzieci niepełnosprawnych w roku szkolnym [...] widniał zapis, że jest zatrudniony na tym stanowisku. Czy pracownik gminy, pełniący funkcję kierowcy otrzymywał z tego tytułu wynagrodzenie, czy też robił to w godzinach swojej pracy w miejscowości [...].

8. W piśmie z dnia 12.08.2025 pkt III "Gmina [...] nie posiada jeszcze informacji dotyczących pojazdów, którymi będzie zapewniany transport uczniów do szkół w roku szkolnym [...]" nie ma zapisu że dotyczy to dzieci niepełnosprawnych, zatem Gmina nie ma transportu dla żadnych dzieci z terenu objętego obowiązkowym dowozem. Proszę zatem o informację kiedy Urząd Gminy będzie posiadał informacje dotyczące dowozu dzieci niepełnosprawnych do szkół tym bardziej że nowy rok szkolny zaczyna się za 2 tygodnie. Mam nadzieję, że w tym roku szkolnym już od 2 września dowóz dla mojej córki będzie zapewniony i nie powtórzy się sytuacja z ubiegłego roku , gdzie pierwsze kilkanaście dni musiałam dowozić córkę sama do szkoły bez zwrotu kosztów za ten dowóz przez Urząd Gminy [...]. Było tak pomimo faktu, że Urząd Gminy posiadł już pojazdy, które służyły do przewozu .

Uprzejmie proszę o pisemną odpowiedź w terminie 5 dni, przesłaną na adres e-mail nadawcy."

Wójt Gminy, w odpowiedzi na pytania zawarte w powyższym wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sprawie organizacji dowozu niepełnosprawnego ucznia do szkoły, przekazał pismem datowanym na 19.08.2025 r. (a doręczonym skarżącej w dniu 20.11.2025 r.) następujące informacje:

"Ad. 1) Oznaczenie pojazdu tablicami barwy niebieskiej z symbolem wózka inwalidzkiego barwy białej jest obowiązkowe i dopuszczalne jedynie w przypadku pojazdów przeznaczonych konstrukcyjnie do przewozu osób niepełnosprawnych (ari, 58 fisi 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Wskazany we wniosku pojazd [...] o numerze rejestracyjnym [...] nie jest pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu osób niepełnosprawnych, stąd leż nie był w ten sposób oznaczony.

Gmina [...] nie świadczy dowozu dzieci z. niepełnosprawnością, która wymagałaby zmian konstrukcyjnych w pojeździe {np. dzieci poruszających się na wózkach inwalidzkich), stąd leż pozostałe dowozy dzieci realizowane przez Gminę [...] odbywały się pojazdami bez wskazanego oznaczenia.

ad 2) Pytania o stanowisko osoby piastującej dany urząd nie stanowią wniosku o informacje publiczną - przedmiotem wniosku o udzielenie informacji publicznej nie może być bowiem stan ..świadomości" organu, gdyż informacja publiczna dotyczy sfery faktów, czyli danych, jakimi konkretny organ dysponuje (zob. m.in. wyrok WSA w Opolu z dnia 7 listopada 2024 r., sygn., akt IV SAB/Op 87/24).

Niezależnie od powyższego wskazano, że z uwagi na konieczność przestrzegania zasad gospodarności i efektywności przy wykorzystywaniu majątku należącego cło Gminy [...] przedmiotowy pojazd jest wykorzystywany przy realizacji szeregu zadań związanych z. jej funkcjonowaniem. Niemniej każdy przewóz dzieci odbywa się z zachowaniem zasad higieny i bezpieczeństwa oraz jest poprzedzony niezbędnymi czynnościami porządkowymi i dezynfekcyjnymi

ad 3) Nie odnotowano wydatku związanego z naprawą szyby oraz zgłoszenia nieprawidłowości w powyższym temacie.

ad 4) Udostępnienie informacji publicznej nie służy dokonywaniu przez organ wykładni prawa m.in. postanowienie NSA z dnia 19.01.2011 r., sygn. I OSK 8/11).

Niezależnie od powyższego wskazano, że kwestia konstrukcyjnego przystosowania pojazdu do przewozu osób niepełnosprawnych uzależnione jest każdorazowo od potrzeb osoby niepełnosprawnej wynikających z charakteru niepełnosprawności, które określone są w orzeczeniu o niepełnosprawności oraz orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego,

ad 5) udostępnienie informacji publicznej nie służy dokonywaniu przez organ wykładni prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn., akt I OSK 8/11),

Niezależnie od powyższego wskazano, że przy przewozie wszystkich osób niezależnie od tego, czy są osobami niepełnosprawnymi i w jakim stopniu muszą być zachowane wszelkie środki bezpieczeństwa. Nie oznacza to jednak, że w przypadku każdej osoby niepełnosprawnej konieczne jest konstrukcyjne przystosowanie pojazdu (np. poprzez. zamontowanie windy samochodowej).

Ad 6) Nie, ponieważ Gmina [...] nie spełniała założeń do wzięcia udziału w takim konkursie.

ad 7) Udostępnienie informacji publicznej nie służy dokonywaniu przez organ wykładni prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 8/11).

Niezależnie od powyższego wskazano, że informacja o uprawnieniach i kwalifikacjach kierowcy realizującego dowóz dzieci do szkół z terenu Gminy [...] została Pani udzielona w dniu 30 lipca 2025 r., w odpowiedzi na Pani wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 21 lipca 2025 r.,

Ad 8) Niezależnie od powyższego wskazano, że w roku szkolnym [...] wniosek został złożony 26.08.2024, 27.08.2024 rezygnacja, 05.09.2034 został wysiane pismu o dowożeniu, po ustaleniach z wnioskodawcy dowóz, został świadczony od 9.09."

J. S. pismem z 25.11.2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wójta Gminy, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez niepełne oraz stanowczo wymijające udzielenie w odpowiedzi na jej wniosek informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i wniosła o:

1. zobowiązanie Wójta Gminy do udzielenia pełnej żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,

2. zobowiązanie Wójta Gminy do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego udzielania odpowiedzi wymijającej oraz niezałatwienia sprawy,

3. rozpoznanie w trybie uproszczonym,

4. zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej.

W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że skarżąca dnia 18.08.2025 złożyła drogą elektroniczną za pośrednictwem skrzynki e-mail wniosek do Wójta Gminy o udostępnienie informacji publicznej poprzez zadanie pytań dotyczących dowozu dzieci niepełnosprawnych do szkół, w tym jej niepełnosprawnej córki J. S.. W dniu 19.11.2025 złożyła skargę na bezczynność Wójta, ponieważ organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji. W dniu 20.11.2025 otrzymała pisemną odpowiedź z datą 24.09.2025 r. Niestety wniosek o udostępnienie informacji publicznej po raz kolejny nie został potraktowany poważnie, a odpowiedzi są wymijające i niepełne.

Wójt Gminy nie udzielił pełnej informacji, dotyczącej uprawnień kierowcy, który dowozi jej niepełnosprawną córkę do szkoły, przez co uniemożliwia jej złożenie zawiadomienia do WITD, zbagatelizował fakt o braku szyby w pojeździe którym dowożone było dziecko. Ponadto Wójt twierdzi, że pojazdy służące do dowodu dzieci niepełnosprawnych są bezpieczne. W dniu 14 listopada tego roku nieomal doszło do tragedii. Jej córka w czasie jazdy otworzyła drzwi. Oczywiście nie jest to winą ani opiekuna ani kierowcy a jedynie wyposażenia samochodu, ponieważ nie posiada on automatycznej blokady drzwi. Od wielu miesięcy skarżąca prosi Wójta aby jej dziecko było dowożone bezpiecznie do szkoły z kierowcą posiadającym odpowiednie uprawnienia, jednak Wójt nie udziela jej pełnych informacji dotyczących przystosowania pojazdów do przewozu osób niepełnosprawnych oraz kwalifikacji zawodowych kierowcy.

Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną, zgodnie z art. 1 u.d.i.p. Organ jest zobowiązany, zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. Ustawy, do udostępniania informacji publicznej będącej w jego posiadaniu.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu przedmiotowego wniosku.

Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 sierpnia 2025 r. została udzielona przed wniesieniem przedmiotowej skargi.

Organ nie pozostał w bezczynności, ponieważ w piśmie z dnia 24 września 2025 r. (znak: [...]) odniósł się do wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dowozu, oznaczeń pojazdów do przewozu niepełnosprawnych dzieci do szkół na terenie gminy [...] oraz pracowników świadczących usługi dowozu.

Skarżąca otrzymała żądaną informację, a jego niezadowolenie z jej treści nie może stanowić podstawy do uwzględnienia skargi na bezczynność.

W ocenie organu, zakres udzielonej informacji jest wyczerpujący w świetle posiadanych przez urząd dokumentów.

Skarżąca w treści skargi zarzuca, iż odpowiedzi są "wymijające i niepełne". Organ nie zgodził się z tym twierdzeniem. Podkreślono, że informacja publiczna dotyczy stanu faktycznego i wniosek skarżącej był sformułowany w taki sposób, co determinowało taką formę odpowiedzi.

Organ podniósł, że skarżąca subiektywnie ocenia odpowiedź jako niepełną, podczas gdy w ocenie organu prawo do informacji zostało zrealizowane. Nie oznacza to, że organ pozostał w bezczynności. Bezczynność ma miejsce tylko wtedy, gdy organ milczy lub odmawia podania informacji bez podstawy prawnej.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym informacja publiczna dotyczy wyłącznie sfery faktów, stąd też nie obejmuje informacji o treści przepisów prawa powszechnie obowiązującego, czy też sfery poglądów poszczególnych piastunów władzy organów obowiązanych do udzielania informacji publicznych.

Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą (np. wyrok NSA sygn. I OSK 2341/22), jeżeli organ udzielił informacji po wniesieniu skargi, ale przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd, postępowanie w zakresie zobowiązania organu do działania staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

W związku z powyższym, wniosek skarżącej o udzielenie informacji publicznej został zaspokojony, a postępowanie w zakresie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe.

Organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o oddalenie skargi w całości na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wydanym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 4292) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).

Z przepisów art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Należy wskazać, że art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zasadniczo wyczerpanie przysługującego stronie środka zaskarżenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. przez jego wniesienie (do właściwego organu) stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.).

W kontrolowanej sprawie istotne jest jednak to, że stosuje się wyjątek od zawartej w art. 53 § 2b p.p.s.a. zasady, gdyż do skarg na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie znajduje zastosowania wymóg z art. 53 § 2b in fine p.p.s.a., w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia do właściwego organu (por. wyrok NSA z 28.1.2020 r., I OSK 2433/18).

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych, o których mowa w ww. przepisach.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma fakt, że J. S. wcześniej, bo w dniu 19.11.2025 r. do tutejszego Sądu wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie opisanego wyżej jej wniosku z 18.08.2025 r., którym na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) zwróciła się do Wójta Gminy o udostępnienie informacji w zakresie dowozu, oznaczeń pojazdów do przewozu niepełnosprawnych dzieci do szkół na terenie Gminy [...] oraz pracowników świadczących usługi dowozu. Przy czym istotne jest, że jej skarga na w/w bezczynność dotyczyła tego samego wniosku o udostępnienie informacji w zakresie dowozu, oznaczeń pojazdów do przewozu niepełnosprawnych dzieci do szkół na terenie Gminy [...] oraz pracowników świadczących usługi dowozu, a także tej samej odpowiedzi Wójta na w/w wniosek.

Pod wpływem tej skargi Wójt Gminy w odpowiedzi na tamtą skargę przyznał, że faktycznie doszło do uchybienia terminu udzielenia odpowiedzi na wniosek o informację publiczną. Wskazał, że wbrew zarzutom skarżącej, odpowiedź na wniosek została przygotowana w terminie ustawowym, jednakże z przyczyn niezależnych od woli kierownictwa organu, a na skutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności nie została nadana w terminie pocztą, a więc nie dotarła do adresata.

Przyczyną opóźnienia był błąd polegający na omyłkowym zaniechaniu wysyłki gotowego pisma poprzez odłożenie przez pracownika korespondencji na niewłaściwe miejsce, zamiast do koszyka "do wysyłki".

Pismo (datowane na 24.09.2025 r.) zostało odnalezione dopiero w dniu 19.11.2025 r., po wpłynięciu skargi do WSA. Mając na uwadze powyższe, organ niezwłocznie, tj. w dniu 19.11.2025 r., wysłał skarżącej odpowiedź na jej wniosek. W związku z faktem, że żądana informacja publiczna została skarżącej udostępniona w formie pisemnej, materialnoprawny cel skargi ostał osiągnięty.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla, że powyższa skarga J. S. z 19.11.2025 r. została już rozpoznana prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 04.02.2026 r. o sygn. III SAB/Po 31/26.

Tym samym skarga J. S. z 25.11.2025 r. jest kolejną skargą na bezczynność tego samego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej tego samego wniosku skarżącej z 18.08.2025 r. Przy czym należy podkreślić, że sprawa objęta tą skargą w sprawie o sygn. III SAB/Po 31/26 została już prawomocnie osądzona, wskutek wcześniejszej skargi z 19.11.2025 r.

Zgodnie z art.58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie czy bezczynność lub przewlekłość organu administracji.

Pomiędzy niniejszą sprawą, a sprawą osądzoną wyrokiem z 04.02.2026 r. o sygn. III SAB/Po 31/26 zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, co czyni skargę w niniejszej sprawie niedopuszczalną na podstawie art.58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Wobec powyższego skargę należało odrzucić.