Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Inwestycji i Rozwoju od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 588/18 w sprawie ze skargi A.D. i M.D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w pkt 2 rozstrzygnięcia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I OSK 44/19, w ten sposób, że w miejsce wyrażenia "Ministra Inwestycji i Rozwoju" wpisać słowa "Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii".

Wyrokiem z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I OSK 44/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Inwestycji i Rozwoju (obecnie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 588/18, w sprawie ze skargi A.D. i M.D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania i zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Przedmiotowa sprawa dotyczy zadań z zakresu właściwego dla Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii – Ministerstwo zostało utworzone na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 października 2020 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii (Dz.U. z 2020 r. poz. 1736). Natomiast w pkt 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2021 r. omyłkowo wskazano ministra, który historycznie – na dzień złożenia skargi kasacyjnej – był właściwy w sprawach, których dotyczyła rozpoznawana sprawa sądowoadministracyjna.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. art. 193 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.