Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu dnia 04 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 maja 2007 r. sygn. akt IV SA/Po 693/06 oddalajacego skargę J. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w P. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za studia postanawia odrzucić skargę kasacyjną M. Dybowski

Prawomocnym wyrokiem z dnia 30 maja 2007 r. sygn. akt IV SA/Po 693/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w P. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za studia. Odpis wyroku i jego uzasadnienia doręczono będącemu adwokatem, profesjonalnemu pełnomocnikowi Skarżącego, dnia 13 lipca marca 2007 r. (k. 49, 64, 67- 74, 76 - 77 akt sądowych).

Dnia 14 sierpnia 2008 r. (odcisk pieczęci - datownika pocztowego na kopercie, w której Skarżący przesłał skargę kasacyjną - k. 228a akt sądowych) J. R. nadał w polskim urzędzie pocztowym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Poznaniu, sporządzoną osobiście skargę kasacyjną (k. 226 - k. 228a akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm. - dalej ppsa) skarga kasacyjna winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

W niniejszej sprawie skargę kasacyjną z dnia 14 sierpnia 2008 r., sporządzoną osobiście, wniósł J. R., który nie jest: adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych (art. 175 § 2 ppsa), a zatem nie jest uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej. Sprawa nie dotyczy obowiązków podatkowych ani własności przemysłowej (art. 175 § 3 ppsa).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, sporządzenie skargi kasacyjnej

przez stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 ppsa, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. FSK 3/04- Mo. Prawn. 5/04/202; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2004 r.- I SA 1556/02, akceptowane przez J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wyd. LexisNexis 2008 s. 454 uw. 6).

Skarżący J. R. był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika

w osobie adwokata w postępowaniu przed Sądem I instancji, który to pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Sporządzenie takiej opinii stanowiło skonsumowania przyznanego Stronie prawa pomocy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2005 r. OZ 992/04, akceptowane przez B. Gruszczyńskiego w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wyd. Zakamycze 2006 s. 396 uw. 12). Skarga kasacyjna z dnia 14 sierpnia 2008 r. nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, ani inną osobę, o której mowa w art. 175 § 1- 3 ppsa. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie dnia 13 sierpnia 2007 r. o północy- rok przed wniesieniem niniejszej skargi kasacyjnej (art. 177 § 1 ppsa; k. 64v, 77 akt sądowych).

Sam Skarżący w treści skargi kasacyjnej stwierdził, że "ustanowiony w tej sprawie adwokat z urzędu odmówił sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zwróciłem się o pomoc także do innych adwokatów, ale nikt nie zgodził się mi pomóc. W związku z tym zostałem zmuszony

do samodzielnego sporządzenia i wniesienia Skargi. Zdaję sobie sprawę z tego,

że Skarga musi być podpisana przez adwokata..." (k. 227 akt sądowych). Nie ulega więc wątpliwości, że Skarżący miał świadomość wymagań wynikających z art. 175 § 1 ppsa.

Wobec powyższego, skargę kasacyjną jako niedopuszczalną z przyczyn podmiotowych, a nadto wniesioną po upływie ustawowego terminu, na podstawie

art. 178 ppsa należało odrzucić.

Maciej Dybowski

KB/