Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia odrzucić skargę.

W dniu 3 stycznia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.H. na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania w sprawie samowoli budowlanej.

Skarga powyższa została złożona w kserokopii, wobec czego zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, tym samym zarządzeniem skarżący został wezwany do podania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi do WSA w Gorzowie Wlkp. skierował w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego zażalenie na przewlekłość postępowania PINB do organu nadrzędnego, tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz do ewentualnego nadesłania kopii zażalenia oraz odpowiedzi organu nadrzędnego, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało wniesione.

Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 stycznia 2014r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 15 stycznia 2014r.

W odpowiedzi skarżący przesłał do Sądu własnoręcznie podpisaną skargę, nie udzielił natomiast odpowiedzi na wezwanie dotyczące uprzedniego wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa oraz nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona.

Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe przepisy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014r. wezwał skarżącego M.H. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponadto, przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. nakłada na wnoszącego pismo procesowe do Sądu obowiązek jego podpisania lub podpisania go przez przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Złożona przez M.H. skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącego (została złożona w kserokopii), w związku z czym zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie

7 dni braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Tym samym zarządzeniem skarżący został wezwany do podania, we wskazanym wyżej terminie, czy przed wniesieniem skargi do WSA w Gorzowie Wlkp. skierował w trybie art. 37 kpa zażalenie na przewlekłość postępowania PINB do organu nadrzędnego, tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz do ewentualnego nadesłania kopii zażalenia oraz odpowiedzi organu nadrzędnego, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało wniesione. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa nakazuje natomiast rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowo-administracyjne, w postępowaniu administracyjnym (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008 s. 267).

W przypadku przewlekłego prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania, środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, jest zażalenie wniesione w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013r., poz. 267) – zwanej dalej "kpa", do organu nadrzędnego nad organem, którego przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przy ocenie dopuszczalności skargi znaczenia decydującego nie ma sposób rozpoznania takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia. Nie ma również znaczenia forma załatwienia przez organ wyższego stopnia zażalenia, stronie zostaje bowiem otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym przewlekłości postępowania organu I instancji (vide: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 4 lipca 2012r., sygn. akt II OSK 1478/12, Lex nr 1282310; z dnia 22 lutego 2012r., sygn. akt I OSK 207/12, Lex nr 1120653).

Wskazane wezwania zostały przesłane do skarżącego na adres podany w skardze i odebrane dnia 15 stycznia 2014r. przez M.H. – osobę uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu skarżącego (co jest faktem znanym Sądowi z urzędu, vide: oświadczenie M.H. z dnia [...] grudnia 2013r., w aktach sprawy II SA/Go 658/13). Termin do wykonania przez M.H. nałożonych na niego przez Sąd obowiązków upłynął więc z dniem 22 stycznia 2014r.

W dniu 21 stycznia 2014r. do Sądu wpłynęła własnoręcznie podpisana przez M.H. skarga. Skarżący nie udzielił natomiast do dnia dzisiejszego odpowiedzi na wezwanie dotyczące uprzedniego wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa oraz nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.

W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.