Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), , Protokolant starszy referent Agnieszka Fidor, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2021 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej punktu drugiego; 2) zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącej D. M. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 4 lutego 2020r. sygn. akt II SA/Wa 2096/19 uchylił wydaną wobec D. K. (zwana dalej "Skarżącą") decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej "Prezesem UODO") z [...] lipca 2019r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku (skargi) Skarżącej z [...] listopada 2018r. na przetwarzanie jej danych osobowych przez Starostę [...] (zwany dalej "Starostą") przez ich udostępnienie na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej (BIP) Starostwa Powiatowego w [...] (zwane dalej "Starostwem") w treści protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej Rady Powiatu [...] (zwana dalej "Komisją Rewizyjną") z [...] października 2015r. [...] i z [...] czerwca 2016r. [...].

Sąd w uzasadnieniu ww. orzeczeniu odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 marca 2006 r. sygn. K 17/05 (publ. OTK-A 2006/3/30), w którym wyjaśniono, że nie można wyłączyć a priori ochrony prywatności osób pełniących funkcje publiczne. Podstawowym problemem jest określenie związku między życiem prywatnym takiej osoby, a jej działalnością publiczną. Informacje dotyczące życia prywatnego osoby pełniącej funkcję publiczną powinny się wiązać z funkcjonowaniem instytucji, w szczególności w sposób mogący mieć znaczenie dla ukształtowania się poglądu o sposobie jej funkcjonowania. Sąd podniósł też, że organ, wychodząc z tych niekwestionowanych założeń uznał, że dwa protokoły Rady nie zawierają takich informacji o Skarżącej (danych osobowych), które nie mogą być udostępnione.

Sąd w związku z tym stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a jej uzasadnienie nie spełnia wymagań o których mowa w art. 107 § 3 k.p.a. Prezes UODO nie wyjaśnił, dlaczego przyjął, że dane, których usunięcia z protokołów domagała się Skarżąca, są związane (i w jaki sposób) z pełnioną przez nią funkcją publiczną. Co więcej, z zaskarżonej decyzji nie wynika, jakie konkretnie dane pozwalające na, zdaniem Skarżącej, jej identyfikację, organ miał na myśli. Organ w tym zakresie stwierdził jedynie, że Skarżąca jest osobą pełniącą funkcję publiczną i w związku z tym nie podlega ochronie jej prawo do prywatności.

Sąd wyjaśnił także, że z art. 5 ust. 1 lit c rozporządzenia RODO wynika, że przetwarzanie danych osobowych musi być adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane ("minimalizacja danych"). Z zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast, dlaczego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej (zwany dalej "BIP"), w protokołach informacji o Skarżącej, które organ uznał za związane z pełnioną przez nią funkcją i nie podlegające ochronie ze względu na prawo do prywatności, organ uznał za adekwatne do celu przetwarzania danych (zwłaszcza, że Skarżąca nie jest już nauczycielem).

Sąd, odnosząc się do zarzutów skargi, przypomniał, że od 25 maja 2018r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z 10 maja 2018r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019r. poz. 1781 ze zm., zwana dalej "u.o.d.o."), jak również unijne rozporządzenie RODO, które stosuje się bezpośrednio (art. 288 zdanie trzecie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dz.U. z 2004r., Nr 90, poz. 864/2 ze zm.). Przepis art. 160 ust. 2 u.o.d.o. stanowi, że postępowania prowadzone przez GIODO, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z 2018r. prowadzi się na podstawie ustawy o ochronie danych osobowych z 29 sierpnia 1997r., zgodnie z zasadami określonymi w k.p.a.

Sąd, biorąc pod uwagę, że postępowanie w sprawie wszczęte wnioskiem Skarżącej 31 października 2018r., uznał, że organ prawidłowo nie stosował w tej sprawie przepisów nieobowiązującej ustawy z 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych.

2. Prezes UODO decyzją z [...] listopada 2020r. nr [...] nakazał Staroście wyeliminowanie nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych Skarżącej przez usunięcie z protokołu nr [...] z posiedzenia Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r., znajdującego się na stronie internetowej BIP Starostwa danych osobowych Skarżącej w zakresie informacji, że nazywana jest [...] oraz informacji dotyczącej wykonywanego przez jej męża zawodu oraz miejsca jego wykonywania w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji (pkt 1), zaś w pozostałym zakresie odmówił uwzględnienia wniosku (pkt 2).

Prezes UODO w podstawie prawnej powołał art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020r. poz. 256 ze zm., zwany dalej "k.p.a.") w zw. z art. 7 ustawy z 10 maja 2018r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019r., poz. 1791 ze zm.) i art. 5 ust. 1 lit. c w zw. z art. 6 ust. 1 lit. c i e oraz art. 58 ust. 2 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE ogólne rozporządzenie o ochronie danych (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2, zwane dalej "RODO").

W uzasadnieniu decyzji Prezes UODO wskazał m.in., że Skarżąca w treści skargi podniosła, że udostępnienie przez Starostę jej danych osobowych na stronach internetowych BIP Starostwa w ww. protokołach z posiedzeń Komisji Rewizyjnej bez dokonania pełnej anonimizacji narusza jej prawo do ochrony prywatności. Pozostawienie w treści ww. protokołów danych, że Skarżąca jest [...], pracuje w Zespole Szkół Ogólnokształcących w [...] (zwana dalej "Szkołą"), gdzie funkcję Dyrektora Szkoły pełni p. B. C. (zwana dalej "Dyrektorem Szkoły"), że mąż Skarżącej jest Sędzią Sądu Rejonowego w [...], że nazywana jest [...], umożliwia zidentyfikowanie jej osoby. Skarżąca podniosła, że na wydawanych nagraniach CD z ww. posiedzeń Komisji Rewizyjnej utrwalono jej imię i nazwisko, wypowiedziane przez jej uczestników, ponieważ Starosta nie dokonał stosownej anonimizacji jej danych osobowych. Wobec tego Skarżąca zwróciła się do Prezesa UODO o przywrócenie stanu zgodnego z prawem przez nakazanie Staroście usunięcia spornych protokołów ze strony internetowej BIP Starostwa, względnie o zobowiązanie Starosty do niezwłocznego dokonania pełnej anonimizacji ww. protokołów posiedzeń w sposób uniemożliwiający identyfikację danych osobowych Skarżącej.

Prezes UODO, na podstawie zebranego materiału dowodowego, ustalił następujący stan faktyczny:

Starosta pozyskał dane osobowe Skarżącej z pisma, jakie wpłynęło do Rady Powiatu [...] (zwana dalej "Radą Powiatu") [...] września 2015r., stanowiącego skargę Skarżącej na Dyrektora Szkoły, w zakresie braku reakcji ze strony dyrekcji Szkoły na zdarzenie, jakie miało miejsce w Szkole, w których uczestniczyła (pismo Starosty z [...] marca 2019r.).

Starosta obecnie przetwarza dane osobowe Skarżącej również w związku z toczącym się z powództwa Skarżącej postępowaniem przed Sądem Okręgowym w [...], w którym jest stroną pozwaną (pismo Starosty z [...] marca 2019r.).

Podczas posiedzeń Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r. i [...] czerwca 2016r. analizowane były skargi Skarżącej. Protokoły z ww. posiedzeń - nr [...] i [...] zamieszczono na stronie internetowej BIP (skarga z [...] października 2018r., pismo Starosty z [...] marca 2019r.).

Skarżąca [...] października 2018r. zwróciła się do Starosty o usunięcie z BIP dwóch protokołów z jawnych posiedzeń Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r. nr [...] i z [...] czerwca 2016r. nr [...], gdyż ww. protokoły naruszają jej dobra osobiste (skarga z [...] października 2018r., pismo Starosty z [...] marca 2019r.).

Starosta w odpowiedzi na ww. wniosek Skarżącej, w piśmie z [...] października 2018r. wskazał, że usunięcie ww. protokołów jest niemożliwe, z uwagi na zasadę jawności działalności organów powiatu, wynikającą z art. 8a ustawy z 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2019r., poz. 511, zwana dalej: "u.s.p.") i treść przepisów ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., zwana dalej "u.d.i.p.") - skarga z [...] października 2018r., pismo Starosty z [...] marca 2019r.

Starosta w wyjaśnieniach udzielonych Prezesowi UODO, wskazał, że dane osobowe Skarżącej w zakresie jej imienia i nazwiska zostały zanonimizowane, a pozostałe dane umieszczone w treści protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r. nr [...] i z [...] czerwca 2016r. nr [...] udostępniono m.in. z uwagi na treść przepisów u.d.i.p. (pismo Starosty z [...] marca 2019r.).

Prezes UODO w związku z tym wskazał, że przedmiotem postępowania administracyjnego jest zarzut Skarżącej udostępnienia przez Starostę na stronach internetowych BIP protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej z: [...] października 2015r. nr [...] i [...] czerwca 2016r. nr [...] bez dokonania pełnej anonimizacji jej danych osobowych. Skarżąca podniosła, że w spornych protokołach znajdują się informacje pozwalające na identyfikację jej osoby, jak również informacje o jej mężu. Ponadto w nagraniach audio z ww. posiedzeń Komisji Rewizyjnej wypowiadane jest jej imię i nazwisko, które również nie zostało zanonimizowane przez Starostę.

Prezes UODO podkreślił, że zobowiązany był rozstrzygnąć sprawy w oparciu o stan faktyczny istniejący w chwili wydania decyzji. W tym zakresie odwołał się do poglądów wyrażonych w doktrynie i orzecznictwie. Stwierdził również, że istotne znaczenie w sprawie miał art. 6 ust. 1 lit. c) i e) RODO. Z ww. przepisów wynika, że przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy - i w takim zakresie, w jakim - c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze; e) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. Oznacza, że RODO odsyła do innych przepisów regulujących w szczególności działalność innych podmiotów i instytucji - które przesądzają kto, w jakich okolicznościach i w jakim zakresie może dane pozyskać, przechowywać oraz dokonywać na nich innych operacji wymienionych w art. 4 pkt 2 RODO. Zasadnicze zatem znaczenie w sprawie ma u.d.i.p. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Art. 19 u.d.i.p. przewiduje, że kolegialne organy władzy publicznej pochodzące z powszechnych wyborów sporządzają i udostępniają protokoły lub stenogramy swoich obrad, chyba że sporządzą i udostępnią materiały audiowizualne lub teleinformatyczne rejestrujące w pełni te obrady. Obowiązek ten służy realizacji zasady jawności działania organów władzy publicznej i znajduje potwierdzenie w art. 8a u.s.p. Zasady dostępu do dokumentów organów Powiatu [...] i korzystania z nich reguluje Uchwała Rady Powiatu z [...] września 2018r. nr [...] w sprawie uchwalenia Statutu Powiatu [...](Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego z 2 października 2018r., poz. 4702). Statut Powiatu [...] w § 5 wskazuje, że "Każdy obywatel ma prawo wstępu na sesje rady powiatu i posiedzenia jej komisji z możliwością zapisu dźwięku i obrazu" (ust. 1) oraz "protokoły z posiedzeń komisji i sesji rady powiatu udostępnia się do wglądu zainteresowanych osób po ich sporządzeniu (ust. 2). Udostępnianie, o którym mowa w ust. 2 następuje w szczególności w formie zamieszczenia na stronie Biuletynu Informacji Publicznej powiatu, przy czym może być dodatkowo zamieszczone na stronie internetowej powiatu (ust. 3 pkt. 1).

Prezes UODO podniósł, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Jednocześnie dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom, które stosownie do art. 5 ust. 2 ww. ustawy występuje z uwagi na prywatność osób fizycznych lub tajemnicę przedsiębiorcy. Jednakże ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Jeżeli więc informacja dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną i ma związek z wykonywanymi przez nią zadaniami lub sprawowaną funkcją, to dostęp do niej nie może być ograniczony z uwagi na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy. W takiej sytuacji organ nie może odmówić udostępnienia informacji publicznej, powołując się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie stwierdzał w swoich orzeczeniach, że prawo dostępu do informacji nie ma charakteru bezwzględnego, a jego granice wyznaczane są m.in. przez konieczność respektowania praw i wolności innych podmiotów, w tym konstytucyjnie gwarantowanego prawa do ochrony życia prywatnego (wyrok z 20 marca 2006r. sygn. akt K 17/2005).

Prezes UODO podniósł, że nie budzi wątpliwości, że nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną, co wynika z jego uprawnień jako członka rady pedagogicznej, będącej zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910, zwanej dalej "u.P.o."), kolegialnym organem szkoły lub placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. Określone w art. 70 u.P.o. kompetencje rady pedagogicznej wskazują, że nauczyciel oddziałuje na sferę spraw publicznych w systemie oświaty. Charakter uprawnień nauczyciela jako członka rady pedagogicznej powoduje, że jest on "osobą wykonującą funkcje publiczne" (wyrok WSA w Gdańsku z 15 stycznia 2020r. sygn. akt I SA/Gd 557/19). NSA w wyroku z 26 kwietnia 2018r. sygn. akt I OSK 1423/16 wskazał, że art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie prawa do informacji publicznej dotyczy osób pełniących funkcje publiczne nie tylko aktualnie, ale również w przeszłości - jeżeli żądana informacja ma związek pełnieniem tej funkcji.

Skoro Skarżąca była osobą sprawującą funkcję publiczną, kluczowym w sprawie jest dokonanie przez Prezesa UODO oceny dopuszczalności udostępnienia określonych danych osobowych przez Starostę, których usunięcia domaga się Skarżąca z ww. protokołów opublikowanych na stronie internetowej BIP Starostwa, w szczególności zbadanie, czy udostępnienie przedmiotowego zakresu danych nie naruszyło prawa do prywatności Skarżącej. Przede wszystkim wymaga rozważenia czy udostępnione informacje o Skarżącej, niezależnie od tego, że mogą dotykać także prywatności jej osoby, mają związek z pełnioną przez nią funkcją publiczną nauczyciela.

Udostępnienie informacji o osobach pełniących funkcje publiczne może obejmować szeroki zakres danych. Dlatego przy dokonywaniu oceny koniecznym jest uwzględnienie związku funkcjonalnego istniejącego między rodzajem informacji dotyczących danej osoby i jej zachowaniem jako osoby pełniącej funkcję publiczną. Jak wskazuje się w orzecznictwie, związek informacji z pełnieniem funkcji publicznej istnieje wówczas, gdy zachodzi wyraźne powiązanie określonych informacji czy faktów z życia osoby, której one dotyczą, z jej funkcjonowaniem w instytucji publicznej (M. Sakowska-Baryła [w:] Ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego. Ministerstwo Cyfryzacji, Warszawa 2016, s. 71-73). NSA w wyroku z 16 lutego 2018r. sygn. akt I OSK 657/16 stwierdził, że nie jest możliwe precyzyjne i jednoznaczne stwierdzenie istnienia związku między życiem prywatnym a ograniczeniem prawa do prywatności z uwagi na obowiązek udzielania informacji publicznej i skorelowane z nim prawo podmiotowe. Tylko wtedy więc, jeśli ujawnione zdarzenia oddziałują na sferę publicznego funkcjonowania podmiotu, usprawiedliwiona będzie ingerencja w sferę życia prywatnego.

Z materiału dowodowego, w szczególności z załączonych do akt protokołów nr [...] i nr [...] wynika, że przedmiotem obrad Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r. (nr [...]) były zarzuty skierowane pod adresem Dyrektora Szkoły, a dotyczące nielegalnego zwolnienia Skarżącej z pracy, zaś przedmiotem obrad Komisji Rewizyjnej z [...] czerwca 2016r. nr [...] było zbadanie zasadności zarzutów zawartych w skardze Skarżącej z [...] maja 2016r. na Dyrektora Szkoły. W treści ww. protokołów ujawniono takie dane o Skarżącej, jak informacje, że jest [...], że pracuje w Szkole, gdzie funkcję Dyrektora pełni p. B. C., że mąż Skarżącej jest Sędzią, oraz że jest nazywana jest [...].

Zdaniem Prezesa UODO danymi osobowymi Skarżącej, których upublicznienie może naruszać jej prywatność jako osoby fizycznej, niezwiązanymi bowiem z pełnioną przez nią funkcją publiczną, jest informacja o tym, że jest nazywana [...] oraz informacja dotycząca zawodu wykonywanego przez jej męża oraz miejsca jego wykonywania, które zaprotokołowano podczas posiedzenia Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r. oraz udostępniono w protokole nr [...] na stronie internetowej BIP Starostwa. Ochrona prywatności nie jest tożsama z całkowitym zakazem upubliczniania informacji o konkretnych osobach. Nauczyciel, jako osoba wykonująca zawód szczególnego zaufania publicznego, powinien być podmiotem w pełni identyfikowanym na płaszczyźnie zawodowej. Danymi osobowymi identyfikującymi osobę fizyczną w przestrzeni publicznej są jej imię i nazwisko. Informacji o tym, że Skarżąca nazywana jest [...] nie można uznać za formalny zwrot, który może występować w przestrzeni publicznej. Zwrot ten ma charakter zindywidualizowany, ukazuje subiektywną relację tego, kto używa danego zwrotu w stosunku do osoby, do którego on się odnosi. Natomiast informacja dotycząca zawodu wykonywanego przez męża Skarżącej oraz miejsca jego wykonywania objęta jest dziedziną jej życia osobistego i rodzinnego. Nie sposób doszukiwać się w niej informacji publicznej związanej z wykonywanym przez Skarżącą zawodem nauczyciela. Powyższe informacje dotyczą prywatnej sytuacji Skarżącej i nie powinny zostać udostępnione przez Starostę.

Zdaniem Prezesa UODO w pozostałym zakresie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącej. Skoro ustalono, że Skarżąca jako nauczyciel w Szkole była osobą pełniącą funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., to ujawnienie przedmiotu nauczania (informacja, że Skarżąca jest [...]) oraz nazwy szkoły, w której Skarżąca pracuje, jako osoba pracująca w podmiocie publicznym i pełniąca funkcje publiczne związane z realizacją konstytucyjnego prawa obywateli do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, są dokonane w zgodzie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Ww. informacje pozostają w bezpośrednim związku z pełnioną przez Skarżącą funkcją publiczną, bowiem określają m.in., jakiego przedmiotu uczy nauczyciel konkretnej szkoły. Ustawodawca nie nałożył obowiązku zanonimizowania danych osobowych osoby wykonującej funkcję publiczną w zakresie informacji dotyczących tej funkcji oraz wykonywania zadań w ramach tej funkcji. Skoro nauczyciele nie korzystają z ochrony prywatności określonej w art. 5 ust. 2 u.d.i.p w zakresie pełnionej przez nich funkcji publicznej, nie jest trafny argument Skarżącej, że udostępnienie przez Starostę ww. informacji, umożliwiają zidentyfikowanie jej jako konkretnego nauczyciela, a w konsekwencji zostaje naruszone jej prawo do prywatności. Udostępnienie danych osobowych Skarżącej przez Starostę na stronie internetowej BIP Starostwa w treści ww. protokołów z posiedzeń Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r.nr [...]) i z [...] czerwca 2016r. nr [...], z wyłączeniem informacji, że jest nazywana [...] oraz informacji o zawodzie wykonywanym przez jej męża oraz miejsca jego wykonywania zaprotokołowane w protokole nr [...] z posiedzenia Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r., wypełnia dyspozycję z art. 6 ust. 1 lit. c) i e) RODO w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Prezes UODO wskazał ponadto, że postępowanie przez niego prowadzone służy kontroli zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych i jest ukierunkowane na wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 58 RODO, na podstawie którego organ nadzorczy może między innymi nakazać sprostowanie lub usunięcie danych, ograniczenie przetwarzania danych, nakazanie powiadomienia o tych czynnościach odbiorców, którym dane ujawniono (art. 58 ust. 2 lit. g). Przy przetwarzaniu danych osobowych przez administratora należy uwzględnić stosowną korelację pomiędzy zakresem danych a celem przetwarzania oraz przetwarzanie tylko takich danych, które są potrzebne dla realizacji określonych celów (art. 5 ust. 1 lit. c RODO). W sprawie ustalono, że Starosta udostępnił na stronie internetowej BIP Starostwa w treści protokołu nr [...] z [...] października 2015r. w zakresie szerszym niż związane z pełnieniem funkcji publicznej przez Skarżącą jako nauczyciela, co należy uznać za naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych - art. 5 ust. 1 lit. c w zw. z art. 6 ust. 1 RODO. Wobec czego Prezes UODO nakazał usunięcie z ww. protokołu danych osobowych Skarżącej w zakresie informacji, że jest nazywana [...] oraz informacji dotyczącej wykonywanego przez jej męża zawodu oraz miejsca jego wykonywania (pkt 1), a w pozostałym zakresie odmówił uwzględnienia wniosku Skarżącej (pkt 2).

3. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] grudnia 2020r. zaskarżyła ww. decyzję Prezesa UODO z [...] listopada 2020r. w części dotyczącej pkt 2 decyzji - w zakresie, w jakim Prezes UODO odmówił uwzględnienia wniosku Skarżącej, zarzucając naruszenie:

a) art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze u.d.i.p. w związku z art. 47 Konstytucji RP przez jego niezastosowanie wobec błędnego uznania, że nie można wyłączyć ochrony prywatności osób pełniących funkcje publiczne, gdy takie stwierdzenie prowadzi do arbitralnego uznania, że w każdej sytuacji osoba, która wykonuje zawód zaufania publicznego nie korzysta z prawa do ochrony prywatności oraz ochrony dóbr osobistych, podczas gdy Skarżąca w stanie faktycznym nie działała w ramach wykonywania zadań publicznych jako nauczyciel, co w konsekwencji doprowadziło do bezprawnego udostępnienia jej danych na stronie BIP i naruszenia jej prawa do prywatności oraz dobrego imienia, albowiem informacje zawarte w protokołach Komisji Rewizyjnej dotyczą sfery osobistej Skarżącej, niezwiązanej ze sprawowaną przez Skarżącą funkcją publiczną;

b) art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP przez niewłaściwe zastosowanie wskutek uznania, że w stanie faktycznym ograniczenie prawa do informacji publicznej, z uwagi na prywatność Skarżącej nie ma zastosowania, a udostępnienie informacji o Skarżącej zawartych w protokołach Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r. i [...] czerwca 2016r. jest zgodne z art. 5 ust. 2 zdanie 2 u.d.i.p. wobec pełnienia przez Skarżącą funkcji publicznej, gdy przedmiotem posiedzeń Komisji Rewizyjnej nie były kwestie związane z pełnieniem przez Skarżącą funkcji publicznej, lecz ze sferą osobistą związaną ze stosunkiem pracy, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prywatności Skarżącej i winno skutkować uchyleniem decyzji w zaskarżonej części;

c) art. 5 ust. 1 lit. a) w zw. 6 ust. 1 lit. c) i e RODO - przez niewłaściwe zastosowanie wskutek uznania, że istnieje podstawa prawna przetwarzania danych osobowych Skarżącej, stanowiąca obowiązek prawny ciążący na administratorze, a przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 5 ust. 1 lit. a RODO;

d) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 u.d.i.p. - przez niewyczerpujące zebranie, nierozpatrzenie i błędną ocenę całokształtu materiału dowodowego przejawiającego się w zaniechaniu dokonania wyczerpującej analizy charakteru, zakresu oraz przedmiotu skarg złożonych przez Skarżącą na Dyrektora Szkoły, rozpatrywanych jawnie na posiedzeniach Komisji Rewizyjnej, a w szczególności pod kątem ich prywatnego i osobistego charakteru, skutkującą wadliwą oceną stanu faktycznego sprawy;

e) art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 zdanie 2 u.d.i.p - przez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności zaniechanie wyjaśnienia istotnej kwestii, dlaczego i na jakiej podstawie faktycznej i prawnej organ doszedł do wniosku, że przedmiot i zakres skarg złożonych przez Skarżącą na Dyrektora Szkoły, które przekazano do rozpoznania na jawne posiedzenie Komisji Rewizyjnej organu powiatu, miał jakikolwiek związek z pełnieniem przez nią funkcji publicznej;

f) art. 107 § 3 k.p.a. - przez nieodniesienie się do wszystkich wniosków i zarzutów zawartych we wniosku Skarżącej z [...] sierpnia 2020r., a w szczególności zaniechanie odniesienia się do kwestii udostępniania danych osobowych Skarżącej na stronie BIP Starostwa i na stronie Powiatu, a także utrwalenia na nagraniach CD przebiegu posiedzeń, na których przetwarzane są dane osobowe Skarżącej, co w konsekwencji doprowadziło do nierozstrzygnięcia całości sprawy;

g) art. 7, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 17 i 24 RODO – przez sprzeczność oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu decyzji w zakresu dokonania anonimizacji danych osobowych, a tym samym naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, albowiem z materiału dowodowego wynika, że usunięto z protokołów imię i nazwisko Skarżącej, przy jednoczesnym uznaniu za zasadne pozostawienie stwierdzeń pozwalających na identyfikację Skarżącej z uwagi na ograniczenie jej prywatności w związku ze sprawowaniem funkcji publicznej;

h) art. 153 P.p.s.a. - przez nieuwzględnienie wiążącej oceny prawnej, wskazówek oraz rozważań zawartych w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z 4 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2096/19;

i) art. 58 ust. 2 lit. g) i i) RODO w zw. z art. 83 RODO przez zaniechanie wymierzenia Staroście kary pieniężnej na mocy art. 83 RODO wobec umyślnego naruszenia zasad przetwarzania danych osobowych i przez zaniechanie nakazania Staroście usunięcia wszystkich danych osobowych umożliwiających identyfikacje Skarżącej związanych z posiedzeniami Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015r. i [...] czerwca 2016 r.

Skarżąca w związku z tym wniosła o: uwzględnienie skargi w całości i uchylenie decyzji w zaskarżonej części; zobowiązanie Prezesa UODO do wydania w terminie 30 dni decyzji stwierdzającej naruszenie przez Starostę przepisów dotyczących ochrony danych osobowych oraz uwzględnienia wniosku Skarżącej w całości i zobowiązanie Prezesa UODO do nakazania Staroście wyeliminowania nieprawidłowości przez podjęcie działań wskazanych we wniosku Skarżącej z [...] sierpnia 2020r.; zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego (w tym zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł).

4. Prezes UODO w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z [...] listopada 2020r., podkreślając, że argumenty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.

W uzasadnieniu Prezes UODO wskazał, że postępowanie administracyjne prowadzone przez Prezesa UODO w sprawie zainicjowanej w trybie skargowym jest ukierunkowane na weryfikację zarzutów skargi, a w razie uznania jej zasadności na ustalenie, czy przy wykorzystaniu instrumentów prawnych przyznanych organowi nadzorczemu możliwe jest doprowadzenie do sytuacji, w której kwestionowany proces przetwarzania danych osobowych realizowany będzie z poszanowaniem przepisów o ochronie danych osobowych. Przedmiot postępowania dotyczył udostępnienia danych osobowych Skarżącej na stronie internetowej BIP Starostwa w treści ww. protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej, w związku ze zbadaniem zasadności zarzutów Skarżącej przedstawionych w jej skargach do [...] Kuratora Oświaty we [...] z [...] sierpnia 2015r. i do Starosty na Dyrektora Szkoły z [...] sierpnia 2015r., w części dotyczącej próby nielegalnego usunięcia Skarżącej z pracy (posiedzenie z [...] października 2015r.) oraz w skardze Skarżącej z [...] maja 2016r. na Dyrektora Szkoły do Ministra Edukacji Narodowej dotyczącej nieprawidłowości w zakresie nadzoru pedagogicznego oraz realizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego w Szkole. Komisja Rewizyjna mogła rozpatrywać skargi Skarżącej tylko w kwestiach, które należą do jej właściwości i w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników i uczniów oraz przestrzegania przepisów dotyczących organizacji pracy szkoły i placówki, jak i dokonanie oceny, czy Dyrektor Szkoły dopuścił się ew. zaniedbań lub nienależytego wykonania powierzonych mu zadań, tj. naruszenia praworządności lub interesów Skarżącej oraz przewlekłości lub biurokratycznego załatwiania spraw (art. 34 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o systemie oświaty, Dz.U. z 2020 r. poz. 1327). Skargi dotyczyły więc nieprawidłowości w funkcjonowaniu Szkoły, a także niewłaściwego postępowania dyrekcji, pracowników i uczniów Szkoły. Opisano w nich okoliczności, które związane były z wykonywaniem przez Skarżącą zawodu nauczyciela i ukazano w nich relacje pomiędzy Skarżącą - nauczycielem, a uczniami Szkoły. Prezes UODO uznał, że Skarżąca opisywała w skargach zdarzenia, jakie miały miejsce w Szkole podczas wykonywania przez nią obowiązków służbowych, sprawowanych jako pracownik pedagogiczny Szkoły, związany z jej pracą dydaktyczną oraz pedagogiczną (art. 69 ust. 1 oraz art. 70 u.P.o.). Prezes UODO uznał też, że istniał związek funkcjonalny między treścią i zakresem skarg, a występowaniem Skarżącej jako osoby pełniącej funkcję publiczną. Informacje w nich zawarte dotyczą sfery zawodowej Skarżącej związanej ze sprawowaną przez nią funkcją publiczną. Pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" należy wykładać szeroko. Funkcja publiczna to funkcja związana z uprawnieniami i obowiązkami w zakresie realizacji zadań o znaczeniu publicznym, a cechom tym w zupełności odpowiada stanowisko nauczyciela w szkole publicznej. Warto przy tym wskazać, że nauczyciel jest osobą realizującą zadania publiczne, zatrudnioną w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi. Prezes UODO ocenił też związek udostępnionych danych osobowych Skarżącej z jej funkcjonowaniem jako osoby pełniącej funkcję publiczną. W rezultacie uznał, że ujawnienie przedmiotu nauczania przez Skarżącą (informacja, że Skarżąca jest [...]), nazwy szkoły, w której Skarżąca pracuje, jako osoba zatrudniona w podmiocie publicznym i pełniąca funkcje publiczne związane z realizacją konstytucyjnego prawa obywateli do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, zostały dokonane w zgodzie z art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. i art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Udostępnienie tych informacji nastąpiło w bezpośrednim związku z pełnioną przez Skarżącą funkcją publiczną i jej funkcjonowaniem w instytucji publicznej. Udostępnienie przez Starostę ww. informacji nie powoduje naruszenia prawa do prywatności Skarżącej. Udostępnienie danych osobowych Skarżącej na stronie internetowej BIP Starostwa było niezbędne do wypełnienia przez niego obowiązku prawnego (art. 6 ust. 1 lit. c RODO), a także do wykonywania zadania realizowanego w interesie publicznym (art. 6 ust. 1 lit. e RODO), wynikającego z przepisów u.d.i.p., w szczególności z uwagi na art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. Nie wszystkie informacje, które ujawniono w ww. protokołach odnosiły się bezpośrednio do zawodu nauczyciela wykonywanego przez Skarżącą, gdyż niektóre z nich dotyczyły jej sfery prywatnej. W konsekwencji Prezes UODO uznał, że danymi osobowymi Skarżącej, których upublicznienie mogło naruszać jej prywatność jako osoby fizycznej, niezwiązanymi bowiem z pełnioną przez nią funkcją publiczną, jest informacja o tym, że jest nazywana [...] oraz informacja dotycząca zawodu wykonywanego przez jej męża oraz miejsca jego wykonywania, które zaprotokołowano podczas posiedzenia Komisji Rewizyjnej Rady z 8 października 2015 r. oraz udostępnione w protokole nr [...] na stronie internetowej BIP Starostwa. Udostępnienie to skutkowało naruszeniem przez Starostę art. 5 ust. 1 lit. c w zw. z art, 6 ust. 1 RODO. W tym zakresie na mocy art. 58 ust. 2 lit. g RODO Prezes UODO nakazał usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych Skarżącej, więc nie sposób uznać, że naruszył jedną z zasad przetwarzania danych osobowych, wyrażoną w art. 5 ust. 1 lit. a RODO. Postępowanie dowodowe w zakresie objętym skargą i ocena materiału zebranego w sprawie były wystarczające do podjęcia decyzji odpowiadającej obowiązującym przepisom prawa materialnego. Z uwagi na konstytucyjnie uregulowaną zasadę legalizmu, według której organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, Prezes UODO uznał, że istotne znaczenie miał art. 6 ust. 1 lit. c i e RODO odnośnie podstawy udostępnienia przez Starostę danych osobowych Skarżącej w ww. protokołach związanych z pełnieniem przez nią funkcji publicznej.

Prezes UODO, wydając decyzję podjął niezbędne czynności w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, mającego wpływ na wynik sprawy oraz uwzględnił treść zgromadzonych dowodów, działając według wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania. Prezes UODO, na podstawie załączonych do akt niniejszej sprawy protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej nr [...] i nr [...], a także skarg Skarżącej na Dyrektora Szkoły, będących przedmiotem ww. posiedzeń, dokonał ich stosownej analizy, badał legalność kwestionowanego przez Skarżącą udostępnienia jej danych osobowych w ww. protokołach. Prezes UODO uwzględnił związek złożonych przez Skarżącą skarg z pełnieniem przez nią funkcji publicznej, jak również wziął pod uwagę, jakie dane osobowe Skarżącej dotyczyły jej jako osoby pełniącej funkcję publiczną, a jakie oddziaływały na jej sferę osobistą i w tym zakresie wydał stosowne rozstrzygnięcie.

Prezes UODO dokonał stosownej analizy i możliwości udostępnienia na stronie internetowej BIP Starostwa tylko tych danych osobowych Skarżącej, których to udostępnienie kwestionowała Skarżąca w złożonej skardze do Prezesa UODO. Skarżąca nie wskazywała na bezprawne udostępnienie swojego imienia i nazwiska, dlatego też Prezes UODO nie odnosił się bezpośrednio do przetwarzania tych danych osobowych Skarżącej. Z wyjaśnień Starosty wynika, że anonimizacji imienia i nazwiska Skarżącej dokonał Starosta przed publikacją protokołów nr [...], nr [...] na stronie internetowej BIP Starostwa, dokonując samodzielnej analizy ryzyka możliwości udostępnienia poszczególnych informacji dotyczących danej osoby fizycznej. Tym samym podniesiony w skardze zarzut dotyczący naruszenia przez Prezesa UODO przepisów prawa procesowego przez sprzeczność w uzasadnieniu decyzji w ocenie prawnej zakresu dokonania anonimizacji danych osobowych nie zasługuje na uwzględnienie.

Prezes UODO, stwierdzając naruszenie polegające na udostępnieniu przez Starostę danych osobowych Skarżącej w zakresie, w jakim odnoszą się one do jej sfery prywatnej, zawartych w protokole Komisji Rewizyjnej z [...] października 2015 r. nr [...], wskazał, że Skarżąca wprost określiła przedmiot skargi - "na działania Starosty" polegające na odmowie usunięcia z BIP protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej z: [...] października 2015r. nr [...]), opublikowanego [...] listopada 2015r.; [...] czerwca 2016r. nr [...], opublikowanego [...] sierpnia 2016r., które to działania doprowadziły do bezprawnego naruszenia danych osobowych Skarżącej.

Prezes UODO podkreślił ponadto, że Skarżąca w skardze do Prezesa UODO wniosła o przywrócenie stanu zgodnego z prawem przez nakazanie Staroście usunięcia spornych protokołów ze strony internetowej BIP Starostwa, względnie o zobowiązanie Starosty Powiatowego w [...] do niezwłocznego dokonania pełnej anonimizacji protokołów posiedzeń z: [...] października 2015r. i [...] czerwca 2016r., w sposób uniemożliwiający identyfikację jej danych osobowych. Skarżąca jedynie ogólnie wskazywała na utrwalenie przedmiotowych posiedzeń Komisji Rewizyjnej na nagraniach na płycie CD (dołączonej do skargi Skarżącej). W świetle tego zarzut naruszenia przez Prezesa UODO przepisów prawa procesowego przez nieodniesienie się do kwestii utrwalenia na nagraniach CD przebiegu posiedzeń, na których są przetwarzane dane osobowe Skarżącej, należy uznać za niezasadny.

Prezes UODO, pochylając się nad żądaniem Skarżącej nałożenia na Starostę administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów ochrony danych osobowych, podkreślił, że zgodnie z art. 58 ust. 2 lit. i RODO, każdemu organowi nadzorczemu przysługuje uprawnienie do zastosowania, oprócz lub zamiast innych środków naprawczych przewidzianych w art. 58 ust. 2 tego RODO, administracyjnej kary pieniężnej na mocy art. 83 RODO. Decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej należy do autonomicznych kompetencji Prezesa UODO i nie jest podejmowana na wniosek.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. skarga ma uzasadnione podstawy, choć nie wszystkie zarzuty w niej zawarte i sformułowane wnioski mogły być uznane przez Sąd za zasadne.

2. Sąd na wstępie zauważa, że Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019r., poz. 2167). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. sprawowana jest przez Sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a)-c) i § 2 P.p.s.a.).

Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia więc zaskarżoną decyzję z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności.

Sąd ponadto na mocy art. 153 i art. 170 P.p.s.a. był w rozpoznawanej sprawie związany wydanym w rozpoznawanej sprawie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lutego 2020r. sygn. akt II SA/Wa 2096/19. Na mocy ww. orzeczenia doszło bowiem do uchylenia wydanej wobec Skarżącej decyzji Prezesa UODO z [...] lipca 2019r., z uwagi na naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu Prezes UODO nie wyjaśnił, dlaczego przyjął, że dane, których usunięcia z protokołów domagała się Skarżąca, są związane (i w jaki sposób) z pełnioną przez nią funkcją publiczną. Co więcej, z zaskarżonej decyzji – zdaniem Sądu - nie wynikało, jakie konkretnie dane pozwalające na, zdaniem Skarżącej, jej identyfikację, organ miał na myśli. Organ w tym zakresie stwierdził jedynie, że Skarżąca jest osobą pełniącą funkcję publiczną i w związku z tym nie podlega ochronie jej prawo do prywatności.

3. Zdaniem Sądu, rozpoznającego skargę na decyzję Prezesa UODO z [...] listopada 2020r., wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w związku z ww. prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 4 lutego 2020r. sygn. akt II SA/Wa 2096/19, nie doszło do należytego wykonania wskazań zawartych w ww. orzeczeniu i ponownie Prezes UODO naruszył ww. przepisy art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.

Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Treścią zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. jest powinność organu procesowego dokonania ustaleń co do faktów zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem. Tylko takie fakty mogą stanowić podstawę załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 14 lutego 2013r. sygn. akt II GSK 2173/11, LEX nr 1358369).

W ocenie Sądu z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynikają przede wszystkim istotne w sprawie ustalenia faktyczne, w szczególności dotyczące wyjaśnienia przedmiotu i zakresu skarg złożonych przez Skarżącą na Dyrektora Szkoły do właściwych organów, które przekazano do rozpoznania na jawne posiedzenie Komisji Rewizyjnej. Okoliczności te, jak prawidłowo podniesiono w skardze, były istotne z punktu widzenia związku ujawnionych w ww. protokołach powiedzeń Komisji Rewizyjnej danych Skarżącej z pełnioną przez Skarżącą funkcją publiczną – nauczyciela, którym Skarżąca przestała już być.

Prezes UODO w odpowiedzi na skargę próbował naprawić ww. wadliwość proceduralną przez przedstawienie, czego dotyczyły skargi Skarżącej i do jakich podmiotów zostały wniesione. Prezes UODO w odpowiedzi na skargę wskazał bowiem, że przedmiot postępowania dotyczył udostępnienia danych osobowych Skarżącej na stronie internetowej BIP Starostwa w treści ww. protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej, w związku ze zbadaniem zasadności zarzutów Skarżącej przedstawionych w jej skargach do [...] Kuratora Oświaty we [...] z [...] sierpnia 2015r. i do Starosty na Dyrektora Szkoły z [...] sierpnia 2015r., w części dotyczącej próby nielegalnego usunięcia Skarżącej z pracy (posiedzenie z [...] października 2015r.) oraz w skardze Skarżącej z [...] maja 2016r. na Dyrektora Szkoły do Ministra Edukacji Narodowej dotyczącej nieprawidłowości w zakresie nadzoru pedagogicznego oraz realizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego w Szkole. Ustaleń tych jednak próżno szukać w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ustalenia te były istotne, gdyż WSA w Warszawie w prawomocnym i wiążącym w sprawie, na mocy art. 153 i art. 170 P.p.s.a., wyroku wskazał, że "Z zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast, dlaczego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej, w protokołach informacji o skarżącej, które organ uznał za związane z pełnioną przez nią funkcją i nie podlegające ochronie ze względu na prawo do prywatności, organ uznał za adekwatne do celu przetwarzania danych (zwłaszcza, że skarżąca nie jest już nauczycielem)."

W związku z tym należało uznać, że organ administracyjny, wydając zaskarżoną decyzję naruszył w stopniu istotnym i mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. W orzecznictwie Sądów administracyjnych ugruntowane jest bowiem stanowisko, że skoro wywody i okoliczności podniesione dopiero w odpowiedzi na skargę, nie stanowiły przedmiotu postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, nie zostały zawarte w jej uzasadnieniu, nie mogą być przedmiotem oceny Sądu (wyrok NSA z 27 czerwca 2001r., sygn. akt V SA 3659/00, LEX nr 84485).

To decyzja, czy też postanowienie, kończące postępowanie, stanowią akt, z którego strona winna czerpać pełną, wszechstronną, zgodnie z prawem umotywowaną informację w swej sytuacji prawnej - w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego. To decyzja, czy też postanowienie, stanowią przedmiot zaskarżenia; z nimi polemizuje strona w skardze sądowoadministracyjnej; one podlegają ocenie i osądowi Sądu administracyjnego, jako odzwierciedlenie, przekazanie, uzasadnienie procesu zastosowania prawa, który dokonany został w sprawie.

W tym kontekście i z tego powodu wad decyzji (postanowień) istotnych w świetle wymogów art. 107 § 3 k.p.a. nie może sanować późniejsza aktywność procesowa organu administracji - np. w formie odpowiedzi na skargę. Odpowiedź na skargę nie jest aktem skarżonym i rozstrzyganym w postępowaniu sądowym (wyrok NSA z 30 października 2000r., sygn. akt I SA/Łd 588/98, LEX nr 47097).

Sąd poglądy te popiera i uznaje za własne oraz stwierdza, że Prezes UODO nie mógł naprawić wadliwości zaskarżonej decyzji przez odpowiednie skonstruowanie odpowiedzi na skargę, gdyż decyzja zaskarżona to akt, z którego Skarżąca winna czerpać pełną, wszechstronną, zgodnie z prawem umotywowaną informację w swej sytuacji prawnej - w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego. Skoro w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak powołania się na istotne okoliczności sprawy, jak również brak dokonania ich oceny przez organ administracyjny z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa materialnego, należało uznać, że zarzuty skargi z tego zakresu okazały się zasadne.

Sąd wskazuje również, że Prezes UODO, wydając zaskarżoną decyzję, wbrew art. 11 k.p.a. w związku z art. 153 i art. 170 P.p.s.a. nie odniósł się również do kwestii, że Skarżąca nie jest już nauczycielem i nie ocenił tej okoliczności z punktu widzenia adekwatności przetwarzania danych Skarżącej w ww. protokołach Komisji Rewizyjnej, w związku z kierowanymi przez Skarżącą skargami na Dyrektora Szkoły do właściwych organów: do [...] Kuratora Oświaty we [...] z [...] sierpnia 2015r. i do Starosty z [...] sierpnia 2015r., w części dotyczącej próby nielegalnego usunięcia Skarżącej z pracy (posiedzenie z [...] października 2015r.) oraz w skardze Skarżącej z [...] maja 2016r. na Dyrektora Szkoły do Ministra Edukacji Narodowej dotyczącej nieprawidłowości w zakresie nadzoru pedagogicznego oraz realizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego w Szkole. Warto natomiast wyjaśnić, że stosownie do art. 11 k.p.a. organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Zasada ta nabiera w rozpoznawanej sprawie jeszcze większej wagi, ze względu na wiążące wskazania zawarte w ww., prawomocnym wyroku WSA w Warszawie – "Z zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast, dlaczego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej, w protokołach informacji o skarżącej, które organ uznał za związane z pełnioną przez nią funkcją i nie podlegające ochronie ze względu na prawo do prywatności, organ uznał za adekwatne do celu przetwarzania danych (zwłaszcza, że skarżąca nie jest już nauczycielem)".

Wskazanie przez Prezesa UODO w odpowiedzi na skargę okoliczności, że skargi Skarżącej, które były rozpoznawane na ww. posiedzeniach Komisji Rewizyjnej dotyczyły nieprawidłowości w funkcjonowaniu Szkoły, a także niewłaściwego postępowania dyrekcji, pracowników i uczniów Szkoły oraz, że opisano w nich okoliczności, które związane były z wykonywaniem przez Skarżącą zawodu nauczyciela i ukazano w nich relacje pomiędzy Skarżącą - nauczycielem, a uczniami Szkoły – nie sanuje wadliwości zaskarżonej decyzji z tego zakresu. Prezes UODO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powinien bowiem dokonać oceny, czy zdarzenia opisywane przez Skarżącą w ww. skargach na Dyrektora Szkoły, miały związek z wykonywaniem obowiązków służbowych, czy też z pracą dydaktyczną i pedagogiczną (art. 69 ust. 1 oraz art. 70 u.P.o.), czy też mogły być uznane za kwestie pracownicze, które korzystały z ochrony prawnej. Prezes UODO powinien zamiast w odpowiedzi na skargę, stosownie do art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 11 i 8 k.p.a. oraz stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., dać wyraz swym ustaleniom i ocenom w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, wskazując wprost czy istniał związek funkcjonalny między treścią i zakresem skarg rozpatrywanych podczas ww. posiedzeń Komisji Rewizyjnej, a występowaniem Skarżącej jako osoby pełniącej funkcję publiczną.

Sąd wskazuje ponadto, że z akt administracyjnych wynika, że Skarżąca przed wydaniem zaskarżonej decyzji skierowała do Prezesa UODO pismo z [...] sierpnia 2020r. (k. 301-304 akt administracyjnych), którego również organ administracyjny nie zawarł w opisie stanu faktycznego sprawy. Z pisma tego wynika, że Skarżąca wnosi o wymierzenie Staroście, na mocy art. 83 RODO kary pieniężnej, która będzie adekwatna do naruszeń. Organ ani nie ujął tego pisma, przedstawiając stan faktyczny sprawy ani nie odniósł się do twierdzeń w nim zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie wyjaśnił też Skarżącej dlaczego czy możliwe było zastosowania w sprawie kary pieniężnej przewidzianej w art. 83 RODO. Powyższe wskazuje na nienależyte ustalenie przez Prezesa UODO stanu faktycznego sprawy i nie wzięcie pod rozwagę wszystkich okoliczności, które zdaniem Skarżącej miały znaczenie w sprawie i powinny być rozpatrzone. Wadliwości z tego zakresu Sąd ocenia jako naruszenie art. 7, art. 11, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a. i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd zauważa, że jakkolwiek w odpowiedzi na Skargę Prezes UODO wskazuje, że Skarżąca wprost określiła przedmiot skargi - "na działania Starosty" polegające na odmowie usunięcia z BIP protokołów z posiedzenia Komisji Rewizyjnej z: [...] października 2015r. nr [...]), opublikowanego [...] listopada 2015r.; [...] czerwca 2016r. nr [...], opublikowanego [...] sierpnia 2016r., które to działania doprowadziły do bezprawnego naruszenia danych osobowych Skarżącej, tym niemniej Skarżąca od początku wskazywała na naruszenie jej danych osobowych przez utrwalenie Jej danych na płytach CD. Okoliczności te były również podnoszone w piśmie skierowanym do Prezesa UODO [...]sierpnia 2020r. (k. 301-304 akt administracyjnych) Konieczne było, z punktu widzenia zasady zaufania do organów administracyjnych (art. 8 § 1 k.p.a.), jak również z punktu widzenia zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.), a przede wszystkim z punktu widzenia zasady prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), odniesienie się przez Prezes UODO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do kwestii naruszenia danych osobowych Skarżącej przez ich utrwalenie na płytach CD. Brak ustosunkowania się do ww. kwestii stanowił na tyle istotną wadliwość procesową, że Skarżąca złożyła skargę. Zaniechanie wyjaśnienia istotnej kwestii, dlaczego i na jakiej podstawie faktycznej i prawnej organ doszedł do wniosku, że legalne było utrwalenie danych osobowych Skarżącej na płytach CD ma wpływ na wynik sprawy. Prezes UODO powinien też ustalić, w jakim zakresie doszło do faktycznej anonimizacji danych osobowych Skarżącej przez Starostę m.in. na ww. nośnikach.

4. Sąd stwierdza, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes UODO będzie zobowiązany, stosownie do art. 153 P.p.s.a. uwzględnić ocenę prawną i wskazania wyrażone w uzasadnieniu wyroku oraz ocenić wszystkie okoliczności faktyczne wynikające z akt sprawy z punktu widzenia art. 6 ust. 1 lit. c), e) i art. 5 ust. 1 lit. a) RODO w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

5. Sąd stwierdza ponadto, że z uwagi na stwierdzone wadliwości proceduralne przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, wskazuje, że niemożliwe było uczynienie zadość wnioskowi skargi o zastosowanie trybu przewidzianego w art. 145a § 1 P.p.s.a. Przepis ten w swej treści w sposób wyraźny odwołuje się do przypadku, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub pkt 2 P.p.s.a. Sąd wyjaśnia natomiast, że zaskarżoną decyzję uchylił w zaskarżonej części na mocy art. 145 § 1 pkt 1 li. c) P.p.s.a. (punkt pierwszy wyroku).

Sąd wskazuje ponadto, że zawarte w punkcie drugim sentencji wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych wydano na mocy art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800 i 1801 ze zm.), strona skarżąca była reprezentowana przez adwokata, a wpis był stały i wynosił 200 zł, zaś opłata od pełnomocnictwa wynosiła 17 zł.