Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 26 listopada 2025 r. T.S. (dalej jako: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w R. (dalej jako: "Organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została przesłana do organu z adresu

e-mail [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność, w kontekście, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, które enumeratywnie zostały wymienione w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi. Trzeba podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. Definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawarto w art. 3 pkt 17 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1557, ze zm.; dalej: u.i.d.p.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. określono, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. Wspomniana regulacja ma obowiązywać do 30 września 2029 r.

Drugą możliwością wniesienia skargi jest dokonanie tej czynności w formie tradycyjnej, tzn. papierowej, za pośrednictwem operatora pocztowego.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę za pośrednictwem wiadomości e-mail na adres e-mail Organu, z pominięciem skrzynki podawczej na platformie ePUAP. W judykaturze przyjmuje się, że takie skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu (postanowienie NSA z 15 czerwca 2021 r., III OSK 4856/21, CBOSA). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na wymienioną wyżej definicję elektronicznej skrzynki podawczej organu, zawartą w art. 3 pkt 17 u.i.d.p. Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, jednak nie jest tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Oznacza to, że wniesienie skargi na adres e-mail organu czy też sądu, choćby był on dostępny w przestrzeni publicznej, nie może zostać uznane za skuteczne. Co więcej Skarżący nie wykazał, aby wniesienie skargi poprzez kanał komunikacyjny ePUAP było niemożliwe, nie uczynił także tego w formie tradycyjnej, poprzestając na wniesieniu skargi za pomocą wiadomości e-mail.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia