Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 - 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikacje do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, § 2a wyłącza przymus adwokacko - radcowski w przypadku, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy.
W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 p.p.s.a stanowi brak nieusuwalny, skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej, bez uprzedniego wzywania do usunięcia braków (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer 2016 (art. 175) i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego).
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 8 stycznia 2026 r., która została sporządzona przez niego osobiście, pomimo tego, że skarżący pouczony został o przymusie adwokackim, wynikającym z art. 175 § 1 p.p.s.a.
Dlatego też skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a.
