Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 września 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 261/24 w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 5 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie w sprawie o sygnaturze akt III SA/Lu 261/24 oddalił skargę A. T. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.

Wskazany wyrok uprawomocnił się z dniem 8 października 2024 r.

Pismem z dnia 11 października 2024 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem w sprawie sygn. akt III SA/Lu 261/24. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 271 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 953 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). W uzasadnieniu podniosła, że przed uprawomocnieniem się wyroku nie mogła domagać się wyłączenia sędziów rozpatrujących sprawę na podstawie art. 5a ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267, dalej jako "p.u.s.a."). Wyjaśniła, że

w piśmie z dnia 6 sierpnia 2024 r. została powiadomiona o składzie sądu w osobach – sędzia NSA Jerzy Marcinowski, sędzia WSA Iwona Tchórzewska oraz sędzia WSA Jerzy Drwal. Natomiast sprawę na posiedzeniu niejawnym rozpoznali i wyrok wydali sędzia NSA Jerzy Marcinowski, sędzia WSA Jerzy Parchomiuk oraz asesor WSA Brygida Myszyńska-Guziur. Skarżąca podkreśliła, że o tym składzie nie została poinformowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Złożona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z powodu braku ustawowych podstaw do wznowienia postępowania.

Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów nadzwyczajnych, ściśle określonych

w ustawie. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nie jest to "zwykły" środek odwoławczy (zaskarżenia), zaś przesłanki wznowienia postępowania sądowego zostały sformułowane w sposób odmienny od przesłanek skargi kasacyjnej.

W myśl przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie postawy wznowienia winno polegać na dokładnym i precyzyjnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677).

Zatem pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym. Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia

w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2007 r., I FSK 607/06, LEX nr 341337; postanowienie WSA

w Warszawie z 26 kwietnia 2007 r., II SA/Wa 667/06, LEX nr 337773 i postanowienie WSA w Gdańsku z 9 czerwca 2005 r., I SA/Gd 730/04, LEX nr 220331). Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania.

Skarga o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie oparta została na podstawie określonej w art. 271 pkt p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności - jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia.

Tymczasem, co jest bezsporne, skarżąca została z wyprzedzeniem zawiadomiona o składzie sądu wyznaczonego do rozpoznania sprawy o sygn. akt III SA/Lu 261/24. Z akt sprawy, której wznowienia domaga się skarżąca wynika bowiem, że pełnomocnik skarżącej – T. T. otrzymała zawiadomienie o terminie posiedzenia niejawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie oraz informację o składzie orzekającym w sprawie w dniu 9 sierpnia 2024 r. (k. 44 akt sądowych). Zawiadomienie to spełniło funkcję zawiadomienia, o którym jest mowa

w art. 5a § 4 p.u.s.a. Uzyskując stosowną informację odnośnie składu sądu - bo taka jest właśnie funkcja wymienionego zawiadomienia - skarżąca nie była pozbawiona możliwości zainicjowania, poczynając od tej właśnie daty, równoległego postępowania, którego przedmiot miałoby stanowić zbadanie spełniania wymogów niezawisłości

i bezstronności sędziów wyznaczonych do składu sądu rozpoznającego skargę, a więc innymi słowy, nie była pozbawiona możliwości złożenia wniosku, o którym stanowi

art. 5a § 1 p.u.s.a. Z tej jednak możliwości nie skorzystała. Przepis art. 5a został dodany do ustawy w wyniku nowelizacji p.u.s.a. dokonanej na mocy ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1259). Zgodnie z tym przepisem dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego lub sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym wymogów niezawisłości

i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 3, jeżeli

w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.

Stosownie do treści art. 5 § 4 p.u.s.a. wniosek taki składa się w terminie tygodnia od dnia zawiadomienia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym sprawę. Po upływie terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, prawo do wniesienia wniosku wygasa. Sąd przy doręczeniu pierwszego pisma w sprawie zawiadamia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym sprawę, a przy każdym kolejnym - jeżeli skład rozpoznający sprawę uległ zmianie.

Zgodnie z art. 17 p.p.s.a. wyznaczanie składu orzekającego do rozpoznania sprawy na rozprawie lub na posiedzeniu niejawnym określają regulaminy wewnętrznego urzędowania sądów administracyjnych, wydane na podstawie odrębnej ustawy (§ 1). Zmiana składu orzekającego może nastąpić jedynie z przyczyn losowych albo gdy sędzia nie może uczestniczyć w składzie orzekającym z powodu przeszkód prawnych.

W sprawie III SA/Lu 261/24 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III

z dnia 4 września 2024 r. zmieniono w części skład rozpoznający sprawę z przyczyn losowych. W miejsce sędzi WSA Iwony Tchórzewskiej został wyznaczony sędzia WSA Jerzy Parchomiuk, a w miejsce sędziego WSA Jerzego Drwala została wyznaczona asesor WSA Brygida Myszyńska-Guyziur. O nowym składzie pełnomocnik skarżącej dowiedziała się w dniu 11 września 2024 r. Tego dnia bowiem doręczony został odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 września 2024 r.

Przy czym, co należy podkreślić, skarżąca nie wnosiła o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie, pomimo że została o tym pouczona.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że przepis art. 17 § 2 p.p.s.a. dopuszcza zmianę składu sądu na daną rozprawę, a jej konsekwencją nie jest nieważność postępowania, o której mowa w art. 271 pkt 1 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 703/11)

Mając powyższe na uwadze, skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie została oparta na ustawowej przesłance wznowienia, o której mowa w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., i jako taka podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.