drukuj    zapisz    Powrót do listy

6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty, Koszty sądowe, Dyrektor Izby Celnej, Uchylono zaskarżone postanowienie, II FZ 1452/14 - Postanowienie NSA z 2014-11-19, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II FZ 1452/14 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2014-11-19 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-09-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Rypina /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II FZ 1207/13 - Postanowienie NSA z 2013-12-10
II FSK 4007/14 - Postanowienie NSA z 2017-10-02
I SA/Wr 834/13 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2014-03-04
II FSK 3157/17 - Postanowienie NSA z 2017-11-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 art. 230 § 1-2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. sp. z o.o. w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 834/13 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 10 kwietnia 2013 r. nr ... w przedmiocie podatku od gier za wrzesień 2010 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 834/13) odrzucił skargę kasacyjną J. sp. z o.o. w R. od wyroku tego Sądu z dnia 4 marca 2014 r. oddalającego spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie podatku od gier za wrzesień 2010 r.

Sąd pierwszej instancji przedstawiając stan sprawy wskazał, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 28 kwietnia 2014 r. Z uwagi na złożenie przez stroną skarżącą skargi kasacyjnej od wyroku Sądu pierwszej instancji, zarządzeniem z dnia 22 lutego 2013 r. Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu wezwał stronę o uiszczenie wpisu sądowego od tej skargi w wysokości 465 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 czerwca 2014 r., zatem, jak wskazał Sąd, termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 23 czerwca 2014 r.

W dniu 24 czerwca 2014 r. spółka uiściła kwotę 465 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wpis od skargi kasacyjnej został wniesiony po upływie zakreślonego terminu, który upływał w dniu 23 czerwca 2014 r. Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę kasacyjną.

Na powyższe postanowienie spółka wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi pomimo tego, że nie ziściły się przesłanki do jej odrzucenia, gdyż skarżąca uiściła wpis od skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Do zażalenia został załączony dokument, z którego wynika, że wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony przez spółkę w dniu 23 czerwca 2014 r. w BS B..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.

Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 P.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi kasacyjnej pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem z dnia 22 lutego 2013 r. Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu wezwał skarżącą spółkę o uiszczenie wpisu sądowego od tej skargi w wysokości 465 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 czerwca 2014 r., zatem, jak słusznie wskazał Sąd, termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 23 czerwca 2014 r. Z dokumentu wydruku komputerowego potwierdzenia dokonania przelewu znajdującego się w aktach sprawy (karta 183 akt sądowych) jednoznacznie wynika, że spółka dokonała wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 465 zł w dniu 24 czerwca 2014 r., czyli po upływie zakreślonego przez Sąd terminu. W konsekwencji Sąd odrzucił skargę kasacyjną jako opłaconą po terminie.

Natomiast z załączonego do zażalenia dowodu dokonania przelewu (karta 205 akt sądowych) wystawionego przez Bank Spółdzielczy w B. wynika, że dyspozycja jego złożenia nastąpiła w dniu 23 czerwca 2014 r., a więc w terminie zakreślonym przez Sąd.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że datą uiszczenia wpisu sądowego za pomocą przelewu jest dzień złożenia dyspozycji, a nie dzień jego realizacji (post. NSA z 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt I FSK 1157/05). To stanowisko zostało potwierdzone w postanowieniu z 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1946/08, w którym NSA uznał, że przy uiszczaniu opłaty przelewem o zachowaniu terminu decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń dokonania przelewu, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływam terminu do wniesienia opłaty, istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z 5 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 313/09, gdzie stwierdził, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem będzie moment złożenia dyspozycji przez stronę.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił uznać zażalenie za zasadne i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt