I OSK 2796/16 - Wyrok

Data orzeczenia	2018-10-25	
Data wpływu	2016-12-05	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/
Przemysław Szustakiewicz
Zbigniew Ślusarczyk	
Symbol z opisem	6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami	
Hasła tematyczne	Ruch drogowy	
Sygn. powiązane	III SA/Gd 553/16	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2005 nr 108 poz 908;  art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a;  Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
Dz.U. 2017 nr 0 poz 1257;  art. 7,8; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant: starszy inspektor sądowy Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt III SA/Gd 553/16 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę kasacyjną.	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 553/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:

Wnioskiem z dnia 10 stycznia 2012 r., adresowanym do Starosty Puckiego, Komendant Wojewódzki Policji w Gdańsku wniósł o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji J. S. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, z uwagi na otrzymanie przez skarżącego łącznie 28 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od dnia 26 stycznia 2011 r. do dnia 28 grudnia 2011 r.

Zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Starosta Pucki poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego, a w dniu [...] lutego 2012 r. w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień, w formie egzaminu teoretycznego i praktycznego. Skierowanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 24 lutego 2012 r. W treści skierowania oznaczonego nr [...] wskazano, że niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w wyznaczonym terminie - 13 maja 2012 r. - spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

Od decyzji w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżący się nie odwołał.

W dniu [...] maja 2012 r. Starosta Pucki wydał decyzję nr [...] wskazując w jej podstawie prawnej art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji wynikało, że organ orzeka "[...] za zgodą strony o zmianie decyzji Starosty Puckiego nr [...] z dnia [...].01.2012 r. w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji dla Pana J. S., zam. S., ul. [...] w zakresie prawa jazdy kat. B w ten sposób, że: zmienia się termin ważności skierowania na "bezterminowo", potwierdzając zmianę terminu w wydanym w dniu 13.02.2012 r. skierowaniu [...]".

Poza ww. decyzją w dniu [...] maja 2012 r. skarżący pokwitował odbiór skierowania o identycznym numerze jak skierowanie z dnia [...] lutego 2012 r.

Zawiadomieniem z dnia 10 marca 2015 r. nr [...] Starosta Pucki poinformował skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Starosta Pucki działając na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz art. 104 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego orzekł o cofnięciu J. S. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B w związku z niepoddaniem się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że skarżący w okresie od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] kwietnia 2015 r. nie wykonał nałożonego obowiązku w postaci poddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Z kolei zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 przedmiotowego aktu prawnego starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym.

Odwołując się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego organ podniósł, że skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji podlega wykonaniu z dniem, w którym stanie się ostateczne. W ocenie Starosty Puckiego okres od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] kwietnia 2015 r. był okresem realnym, w którym skarżący mógł poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Co istotne, we wskazanym okresie skarżący nie przedstawił jakichkolwiek wyjaśnień na okoliczność niemożności wykonania nałożonego obowiązku. W ocenie organu dalsze kierowanie pojazdami przez ww. bez poddania się sprawdzeniu kwalifikacji stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego i kołowego. Uwzględniwszy z kolei cel regulacji zawartej w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym zasadnym jest cofniecie uprawnień do kierowania pojazdami w związku z niepoddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w ww. przepisie.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy oraz przytoczył treść art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że dla oceny legalności zaskarżonej decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami istotne jest to, czy decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji miała charakter ostateczny oraz, czy do dnia orzeczenia o cofnięciu uprawnień strona poddała się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.

W ocenie organu odwoławczego niezwłocznie z chwilą otrzymania ostatecznej decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strona winna podjąć czynności zmierzające do poddania się określonemu obowiązkowi. Niepodjęcie zaś tych czynności i niepoddanie się egzaminowi skutkować musi wydaniem przez organ pierwszej instancji decyzji o cofnięciu uprawnień. Decyzja ta ma z kolei charakter związany, co oznacza, że zastosowanie sankcji w postaci cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym nie zależy od uznania organu, lecz jest jego obowiązkiem w przypadku spełnienia wskazanych przesłanek.

W rozpatrywanej sprawie czas jaki upłynął od doręczenia stronie ostatecznej decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do dnia wydania zakwestionowanej decyzji był niewątpliwie wystarczający do wykonania nałożonego obowiązku nie tylko w sposób niezwłoczny. Mając zaś na uwadze okres występujący pomiędzy tymi zdarzeniami (około 3 lat) można przypuszczać, że skarżący nałożony nań obowiązek w gruncie rzeczy zignorował.

W skardze na ww. decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. S. wniósł o uchylenie rozstrzygnięć wydanych w jego sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając skargę wskazał, że w przypadku, gdy osoba skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie wykona nałożonego na nią obowiązku i nie podda się egzaminowi to stosownie do art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy - Prawo o ruchu drogowym (znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie z mocy art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami; tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 155 ze zm.), starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym.

Następnie Sąd podkreślił, iż decyzja ta ma charakter decyzji związanej, co oznacza że organ administracyjny nie działa w ramach uznania administracyjnego. Przy stwierdzeniu okoliczności, o których mowa powyżej, organ administracyjny zobowiązany jest bowiem do cofnięcia uprawnień osobie, która pomimo skierowania nie zgłosiła się na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a tym samym stwarzać może zagrożenie zarówno dla siebie jak i innych uczestników ruchu drogowego.

Sąd zauważył, że bezspornym w sprawie jest, iż decyzja o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stała się ostateczna, a skarżący nie poddał się egzaminowi, na który został skierowany. Tym samym Starosta Pucki uprawniony był i jednocześnie zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień.

Za niezasadne Sąd uznał argumenty podniesione przez skarżącego w skardze. Skarżący wywodzi bowiem, że nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, ponieważ organ pierwszej instancji w następstwie decyzji z dnia [...] maja 2012 r. nie oznaczył terminu wykonania nałożonego obowiązku. Skarżący działając w zaufaniu do organów władzy publicznej i podjętych w sprawie rozstrzygnięć pozostawał zaś w przeświadczeniu, że w istocie nie wyznaczono mu terminu końcowego realizacji obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. W decyzji kierującej skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji znalazło się bowiem sformułowanie "bezterminowo". Mając na uwadze powyższą argumentację, jak i treść wyrażonej w art. 8 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej Sąd stanął wobec dylematu, czy podnoszone przez skarżącego okoliczności oraz użycie w skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji zwrotu "bezterminowo" przemawiają za uznaniem, że przyczyną niepoddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji było wyłącznie błędne przeświadczenie wywołane treścią decyzji wydanej przez Starostę Puckiego w dniu [...] maja 2012 r.

Odnosząc się do powyższej argumentacji podkreślił, iż brak określenia terminu, w którym skierowany zobligowany jest poddać się egzaminowi nie oznacza, że strona nie jest związana żadnym w tym zakresie terminem. Przeciwnie, niedopuszczalność wskazania takiego terminu w decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oznacza, że stosowane w tej mierze winny być ogólne unormowania w zakresie wykonalności decyzji administracyjnych posiadających walor ostateczności. Oznacza to, że niezwłocznie z chwilą otrzymania ostatecznej decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strona winna była podjąć czynności zmierzające do poddania się takiemu egzaminowi. Skarżący miał taką świadomość, skoro - jak sam twierdzi – rozpoczął procedurę prowadzącą do spełnienia nałożonego obowiązku. W ocenie Sądu skarżący do momentu wszczęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień musiał mieć nadto świadomość co do tego, że obowiązek poddania się sprawdzeniu kwalifikacji nie został unicestwiony. Postrzegając sprawę racjonalnie skarżący powinien bowiem wiedzieć, że sformułowanie "bezterminowo" użyte w odniesieniu do nałożonego aktem administracyjnym obowiązku nie oznacza zniesienia tego obowiązku.

Skoro więc skarżący pomimo upływu znacznego czasu od otrzymania skierowania nie poddał się obligatoryjnemu sprawdzeniu kwalifikacji, to nie budzi wątpliwości Sądu, że spełniona została przesłanka skutkująca obowiązkiem wydania przez organ administracji publicznej decyzji o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. S., zarzucając:

1) naruszenie przepisów prawa postępowania (art. 7 i 8 k.p.a.), które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.)

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

2) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i poprzedzających ten wyrok: decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2016 r. oraz decyzji Starosty Puckiego z dnia [...] kwietnia 2015 r.;

3) zasądzenie kosztów postępowania;

4) rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wbrew wywodom Sądu, w sprawie niniejszej, nie chodzi o wykonalność ostatecznej decyzji administracyjnej, lecz o wykonanie obowiązku, w odniesieniu do którego nie określono terminu wykonania. Na takiej płaszczyźnie nie może być wątpliwości, że posłużenie się takim zwrotem "bezterminowo" w decyzji nakładającej na stronę obowiązek o jakimkolwiek charakterze, jest wadą powodującą dyskwalifikacją decyzję. Wadliwe są tym samym i podlegające wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzje wydane w jej następstwie, w tym decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Całkowicie błędny i nie znajdujący uzasadnienia w przepisach prawa jest pogląd, polegający na przekonaniu, że to strona ma obowiązek niejako odgadywania jakie były intencje czy zamiary organu administracyjnego i stosowania się do tych zamiarów. Przeciwnie, to organy administracyjne mają obowiązek jasnego i precyzyjnego określania przedmiotu i zakresu decyzji. Jeśli decyzja dotyczy obowiązku, który podlega wykonaniu, to musi ona zawierać precyzyjne określenie tego obowiązku oraz terminu jego wykonania. Strona miała więc prawo pozostawać w przeświadczeniu, że dopóty dopóki nie zostanie określony termin wykonania przez nią obowiązku badania kontrolnego, nie mogą być wobec niej zastosowanie sankcje, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 2 i 4 Prawa o ruchu drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zachodzi. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania do oceny wskazanych w skardze podstaw kasacyjnych.

Przed odniesieniem się do zarzutów skargi kasacyjnej należy wyraźnie podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Puckiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B w związku z niepoddaniem się sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu. Wydanie powyższych decyzji poprzedzone było decyzją Starosty Puckiego z dnia [...] lutego 2012r. w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w której określony został termin do 13 maja 2012r., zawarto również pouczenie, że niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w wyznaczonym terminie spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. Skarżący od tej decyzji się nie odwołał. Natomiast decyzją z dnia [...] maja 2012r. wydaną na podstawie art.155 k.p.a Starosta zmienił decyzję z dnia [...] lutego 2012r. w ten sposób, że w miejsce wyznaczonego terminu przeprowadzenia kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, wpisał bezterminowo, ta decyzja również nie była przedmiotem odwołania. Powyższe okoliczności faktyczne są bezsporne. Natomiast skarga kasacyjna zawiera jeden zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 i 8 k.p.a. Zgodnie z art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wyrażona w art. 7 k.p.a. ogólna zasada określana jest jako zasada prawdy obiektywnej zgodnie z którą organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Zgodnie z tą zasadą organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. zasada uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, wyrażona w art. 7 k.p.a., nie może powodować naruszenia przepisów prawa materialnego, gdyż przepisy prawa materialnego wyznaczają treść rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Z kolei zgodnie z art. 8. § 1. Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. § 2. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Z zasady wyrażonej w art. 8 wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do władzy publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Powyższe przepisy w niniejszej sprawie nie zostały naruszone, a jak wskazano wcześniej okoliczności faktyczne są bezsporne i nie zostały skutecznie podważone. Natomiast skarga nie zawiera innych zarzutów w tym zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego. Dlatego też tylko informacyjnie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśni, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu wydana na podstawie art.114 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, obliguje adresata decyzji do niezwłocznego poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Trzeba jednak podkreślić, że przepisy o ruchu drogowym nie zawierają odmiennych unormowań ustawowych i nie przewidują możliwości innego uregulowania przez organ kwestii wykonalności przedmiotowego skierowania, brak określenia terminu, w którym skierowany zobligowany jest poddać się egzaminowi nie oznacza, że strona nie jest związana żadnym w tym zakresie terminem. Nie ulega wątpliwości, że skierowanie podlega wykonaniu z dniem, w którym stanie się ostateczne. Zasady dotyczące wykonalności decyzji administracyjnej zawierają przepisy art. 130 § 1-4 k.p.a. Wynika z nich, że decyzja staje się wykonalna - co do zasady, gdy stanie się ostateczna, chyba, że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności. Adresat takiej decyzji jest zobowiązany do niezwłocznego wykonania tego obowiązku - poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Kwestie te podlegają jednak ocenie nie w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, lecz w odrębnym postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit.a tej ustawy (w sprawie cofnięcia prawa jazdy). Zatem to właściwy do orzekania w trybie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym starosta każdorazowo jest zobowiązany ocenić, czy w okolicznościach konkretnej sprawy można mówić o niewykonaniu przedmiotowego obowiązku, a w konsekwencji kiedy zostaną spełnione przesłanki do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Adresat takiej decyzji zobowiązany jest zatem do niezwłocznego wykonania tego ostatecznego rozstrzygnięcia, a tym samym niezwłocznego poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. W niniejszej sprawie decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji została wydana w dniu [...] lutego 2012r., zmieniona w dniu [...] maja 2012r., decyzja ta stała się ostateczna, natomiast decyzja Starosty Puckiego o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami została wydana w dniu [...] kwietnia 2015r., tym samym nie ma wątpliwości, że w okolicznościach tej sprawy obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji nie został wykonany mimo, że minął wyjątkowo długi okres czasu, bo przeszło trzyletni na jego wykonanie. Zaniechanie przez skarżącego czynności związanych z podaniem się sprawdzeniu kwalifikacji, obligowało zatem organ do wydania skarżonej decyzji o cofnięciu uprawnień.

W związku z powyższym zarzuty naruszenia art. 7 i 8 k.p.a. k.p.a. nie mogły być uwzględnione. Skoro z niezakwestionowanych skutecznie ustaleń w sprawie wynika, że skarżący w wymaganym trybie został skierowany na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji i niezwłocznie po wydaniu ostatecznej decyzji o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji, nie dopełnił tego obowiązku, to nie może budzić wątpliwości, że w okolicznościach niniejszej sprawy przesłanki przewidziane w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym, zostały spełnione. W rezultacie Sąd pierwszej instancji nie naruszając art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., zasadnie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.