Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 października 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 661/22 odrzucające zażalenie D. J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2023 r. odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 10 marca 2022r. znak WI-I.7840.4.27.2021.BG w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 października 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 661/22 odrzucił zażalenie D. J. N. z dnia 3 sierpnia 2023 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2023r. w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 10 marca 2022r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 3 sierpnia 2023 r. D. J. N. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2023 r. odrzucające zażalenie P. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2022r.

Zarządzeniem z dnia 17 września 2024r. wezwano żalącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2023r. wzywającego do uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia przez przedłożenie uiszczenie opłaty od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone żalącemu 21 października 2024r. Pomimo upływu terminu braki fiskalne złożonego zażalenia nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że uczestnik postępowania mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił braku fiskalnego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2022r. (powinno być: "20 lipca 2023r."). Wobec powyższego zażalenie to należało odrzucić w myśl art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd odrzucił zażalenie.

W zażaleniu na postanowienie Sądu z dnia 9 października 2025 r., D. J. N. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że zwolniony jest z kosztów sądowych na dowód czego przedstawił postanowienie z dnia 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SPP/Kr 15/25 oraz postanowienie z dnia 3 grudnia 2024r. sygn. akt II SPP/Kr 73/24.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że w przedmiotowej sprawie kwestia zwolnienia uczestnika z kosztów sądowych była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i została rozstrzygnięta w postępowaniach prowadzonych w zakresie rozpoznania wniosków o przyznanie prawa pomocy. Wniosek z dnia 7 września 2023 r. o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata został oddalony postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SPP/Kr 126/23 i utrzymany w mocy postanowieniem Sądu Wojewódzkiego z dnia 24 maja 2024 r. W tym samym postępowaniu zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2024 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo uczestnika z dnia 13 czerwca 2024 r., a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt II OZ 938/25 oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. Nadto po rozpoznaniu wniosku uczestnika z 28 października 2024 r. postanowieniem z dnia 21 lutego 2025 r. sygn. akt II SPP/Kr 141/24 Referendarz sądowy oddalił wniosek uczestnika o zwolnienie od kosztów sądowych, a Sąd Wojewódzki utrzymał je w mocy prawomocnym postanowieniem z 10 marca 2025 r.

W niniejszej sprawie uczestnik nie uzyskał zatem zwolnienia z kosztów sądowych. Odnośnie do przyznania prawa pomocy w innych sprawach, wskazać należy, że zwolnienie z kosztów sądowych przyznawane jest w każdej sprawie odrębnie i nie można rozszerzać jego skutków na inne postępowania.

Natomiast w przedmiotowej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 31 sierpnia 2023 r. wezwano uczestnika do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 3 sierpnia 2023r. w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Pismem z dnia 7 września 2023 r. uczestnik wniósł o zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych. Jak wskazano powyżej, wniosek ten został oddalony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Prawidłowo zatem w dniu 17 września 2024 r. wezwano uczestnika do wykonania zarządzenia z dnia 31 sierpnia 2023 r., jeszcze raz wskazując, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie zażalenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia zostało doręczone 21 października 2024r., jednak w wyznaczonym terminie wpisu nie uiszczono.

W związku z powyższym uznać należało, że brak właściwych działań żalącego, tj. nieuzupełnienie braków fiskalnych zażalenia uzasadniało jego odrzucenie, o czym prawidłowo orzekł Sąd Wojewódzki w zaskarżonym postanowieniu. Wskazać bowiem należy, że przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Skoro uczestnik nie uiścił przedmiotowego wpisu sądowego, Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2023 r., aczkolwiek błędnie wskazał podstawę prawną, mianowicie art. 178 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, zgodnie z art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.