Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Z. D. i H. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz H. D. i Z. D. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Sygnatura akt VII SA/Wa 2218/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2009r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Z. i H. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009r., Nr [...] nakazującej Z. i H. D. rozbiórkę ogrodzenia działki zabudowanej oznaczonej nr ew. [...] położonej w [...] wykonanego od strony drogi publicznej - ul. [...] w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał w dniu [...] sierpnia 2009 r. decyzję o nr [...], którą w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane nakazał skarżącym rozbiórkę ogrodzenia działki zabudowanej o nr [...] położonej w Borowiu wykonanego od strony drogi publicznej - ul. [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 5 maja 2009 r. w obecności inwestora stwierdzono wykonanie ogrodzenia działki zabudowanej od strony drogi publicznej - tj. na długości 20,4 m wzdłuż pasa drogowego ul. [...] (droga gminna). Stwierdzono jednocześnie, iż od strony południowej ogrodzenie przekracza o 0,98 m, a od strony północnej o 0,55 m linię pasa drogowego. W wyniku prowadzonej korespondencji z Urzędem Gminy [...] i Starostwem Powiatowym w [...] ustalono, że na budowę ogrodzenia inwestor nie posiada pozwolenia. Ustalono też, że ogrodzenie to zostało wybudowane w latach 1989 - 1990.

Organ stwierdził, iż stosownie do art. 28 ustawy z dnia 24 października 1974 r. -Prawo budowlane, jak i obowiązującej obecnie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (z zastrzeżeniem art. 29-31 obecnie obowiązującej ustawy). Konieczność uzyskania pozwolenia na budowę ogrodzenia wynikała z § 19 pkt 3 lit. a rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48 ze zm.). Zgłoszenie zamiaru budowy ogrodzenia od strony drogi publicznej wynika obecnie z art.

l

29 ust. 1 pkt 23 i art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Organ wskazał, ze inwestor nie przedstawił takiego pozwolenia bądź zgłoszenia. Wykonane ogrodzenie, znajdujące się na zabudowanej działce, stanowi urządzenie budowlane związane z istniejącym budynkiem mieszkalnym, zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 50 i 51 obecnie obowiązującej ustawy - w związku z art. 103 tej ustawy. Jednocześnie organ wyjaśnił, że z uwagi na to, iż w sprawie występuje wykonane już ogrodzenie, brak jest podstaw do zastosowania art. 50 - tj. do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Organ wyjaśnił również, że nie jest możliwe doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez nałożenie do wykonania określonych czynności (art. 51 ust. 1 pkt 2). Z zebranych bowiem w toku postępowania dokumentów wynika, że ogrodzenie wykonano w pasie drogowym drogi gminnej, na co zarządca drogi nie wyraził zgody. Tym samym należało orzec w sposób określony w art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy uznał nakaz rozbiórki za zasadny. Wskazał, że inwestor nie posiada dokumentacji dotyczącej budowy przedmiotowego ogrodzenia oraz, że po wznowieniu znaków granicznych okazało się, iż ogrodzenie zlokalizowane jest w pasie drogowym drogi gminnej bez zgody zarządcy drogi.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję z [...] września 2009 r. skarżący wnieśli o jej uchylenie. Nie zgodzili się z pomiarami dokonanymi przez inspektorów, co do przekroczenia pasa drogowego. Stwierdzili, że sprawa wynika z dążenia organu do ochrony sąsiedniej działki wójta.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).

2

Podkreślić należy, że Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa i jako taka podlega uchyleniu.

W sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 k.p.a. oraz art. 81 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przepis art. 7 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Zgodnie zaś dyspozycją art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis art. 81 pkt 1 Prawa budowlanego wskazuje, że organ nadzoru budowlanego ma obowiązek sprawować nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego. Tylko realizując opisane wyżej zasady, organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony.

Wskazać należy, że w toku postępowania administracyjnego nie przeprowadzono wnikliwie postępowania dowodowego pozwalającego na jednoznaczne ustalenie, czy inwestor działał w warunkach samowoli budowlanej, czy też w warunkach legalnych dokonał przedmiotowego ogrodzenia.

Inwestor konsekwentnie podnosi, że uzyskał pozwolenie na budowę ogrodzenia w 1988r. Na rozprawie sprecyzował, że o decyzję w tym przedmiocie ubiegał się wiosną 1988r wraz z sąsiadem i otrzymał ją latem 1988r. Tymczasem w toku postępowania administracyjnego przeprowadzono czynności sprawdzające w zakresie wydania deklarowanej przez inwestora decyzji, ale nie badano roku 1988.

Powyższe uchybienie postępowania dowodowym w niniejszej sprawie mogło doprowadzić do wadliwego wyjaśnienia kwestii legalności przedmiotowego ogrodzenia.

Organ rozważy też jaki charakter miały grunty do których przylega ogrodzenia w czasie jego budowy, w szczególności, czy były miejscem o charakterze publicznym.

Organ rozpoznając niniejszą sprawę ponownie będzie miał na uwadze powyższe wskazania Sądu, a ponadto opracuje uzasadnienie ze stosowną starannością. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto bowiem opis, który nie odnosi się, w świetle zebranego materiału dowodowego, do przedmiotowego ogrodzenia.

Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 ptkti lit c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr

153, poz. 1270 ze zm.)