Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi J.Ż i Z.K. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1714/12 oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Pismem z dnia 21 maja 2013 r., uzupełnionym następnie w dniu 17 czerwca 2013 r., J.Z. i Z.K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1714/12. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę wyżej wymienionych na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość.

W uzasadnieniu skargi skarżące wskazały, że w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1714/12 nie były należycie reprezentowane. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazały przepis art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarżące wyjaśniły, że nie otrzymały wezwania na rozprawę wyznaczoną na dzień 26 lutego 2013 r., przyczynę upatrując najprawdopodobniej w niezawinionej przez nie pomyłce we wskazanym w skardze z dnia 8 sierpnia 2012 r. adresie korespondencyjnym. W skardze tej podano adres przy ul. [...], gdy tymczasem prawidłowy to ul. [...]. Dlatego też pozostawione w skrzynce sąsiadów awizo nie zostało doręczone skarżącym. W konsekwencji te nie odebrały zawiadomień o rozprawie i nie mogły w niej uczestniczyć i bronić swoich interesów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia postępowania, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Skarżące domagały się wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1714/12 na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a., zarzucając, że na skutek naruszenia przepisów postępowania związanych z doręczaniem przesyłek sądowych nie były należycie reprezentowane w postępowaniu. Na wstępie zauważyć trzeba, że uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania wznowieniowego, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 p.p.s.a. oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia. W rozpatrywanej sprawie skarżące domagały się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., którym oddalono ich skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Skoro zatem w sprawie zapadło prawomocne orzeczenie, a skarżące złożyły skargę o wznowienie postępowania, to należało ustalić, czy skarga ta opierała się na ustawowej podstawie wznowienia i czy została wniesiona w terminie określonym w art. 277 p.p.s.a. Skarżące w swojej skardze jako podstawę wznowienia postępowania wskazały art. 271 pkt 2 p.p.s.a. W stosunku do tej przesłanki wznowienia, w realiach niniejszej sprawy, trzymiesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu. Tym samym Sąd przyjął, że skarżące o orzeczeniu dowiedziały się 15 maja 2013 r., podczas przeglądania akt sądowych sygn. I SA/Wa 1714/12. Od tej daty należało zatem liczyć termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Skarga taka została wniesiona w dniu 22 maja 2013 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu.

Pozytywne ustalenie, że zostały spełnione niezbędne przesłanki skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania, spowodowało w dalszej kolejności konieczność zbadania, czy wskazana przez wnioskodawców podstawa wznowieniowa była merytorycznie uzasadniona. Obowiązek taki wynika z treści art. 281 p.p.s.a. Negatywny wynik wspomnianej oceny powoduje oddalenie skargi o wznowienie postępowania. Istnienie natomiast przyczyny wznowienia postępowania uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia, o ile treść zapadłego orzeczenia jest niewłaściwa, a jego zmianę lub uchylenie uzasadniają okoliczności będące podstawą wznowienia.

Brak możliwości działania strony (którą to podstawę Sąd ukonstytuował w oparciu o treść skargi o wznowienie postępowania, mimo błędnego powołania przez skarżące podstawy określonej jako brak należytej reprezentacji), jest jedną z przesłanek wznowienia postępowania sądowego na gruncie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. i powiązana jest z naruszeniem przepisów prawa jako przyczyną pozbawienia możności działania. Do jej zastosowania niezbędne jest zatem uprzednie stwierdzenie naruszenia art. 73 p.p.s.a. Przepis ten wskazuje zaś w § 1 - § 3 na sposób złożenia pisma w placówce pocztowej oraz umieszczenie odpowiedniego zawiadomienia o tym fakcie, określając w § 4 tego przepisu skutek niepodjęcia pisma we wskazanych wcześniej terminach. Unormowana w ten sposób fikcja prawna doręczenia, mająca na celu realizację zasady szybkości postępowania oraz ochrony interesów stron, zakłada domniemanie faktyczne, opierające się na wypełnieniu warunków wskazanych w art. 73 § 1-3 p.p.s.a. Może ono być wzruszone, jeżeli wykaże się, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością lub też, że warunki te nie miały miejsca w konkretnym przypadku doręczenia danego pisma. Wówczas przesłanka naruszenia tego przepisu prawa może wypełnić warunek wskazany w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. w warunkach przyjęcia, iż wynikający z tego faktu brak wiedzy o rozprawie spowodował pozbawienie możności działania strony.

Skarżące powołały się na określone fakty, które w ich ocenie przesądzają o nieprawidłowościach w doręczeniach i w ten sposób uzasadniają uznanie, że miało to miejsce także w przypadku mającym uzasadniać skargę o wznowienie postępowania sądowego. Sąd, dokonując ich oceny, skoncentrował się zatem na przypadku doręczenia zawiadomień o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 26 lutego 2013 r. W przedmiotowej sprawie zawiadomienia te zostały doręczone (w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 5 lutego 2013 r.) skarżącym, na adres wskazany w skardze z 8 sierpnia 2012 r. W dniu 6 lutego 2013 r. nastąpił zwrot przesyłek do nadawcy w związku z niepodjęciem ich w terminie przez adresatów. Skuteczność doręczenia przesyłek sądowych zawierających zawiadomienie o terminie rozprawy nie wzbudziła wątpliwości składu orzekającego w dniu 26 lutego 2013 r., gdyż – jak już wyżej wskazano – zawiadomienia zostały skierowane na adres wskazany przez same skarżące, a ponadto w aktach sądowych (sygn. I SA/Wa 1714/12) znajdowało się zwrotne potwierdzenie odbioru przez Z. K. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, adresowane do J. Z., wysłane na adres [...]. Pismo to, wysłane na w/w adres, zostało odebrane przez jedną ze skarżących, która nie poinformowała o błędnym oznaczeniu w nim numeru mieszkania. Zaznaczyć również należy, że w/w pismo zawierało pouczenie o konieczności poinformowania Sądu o każdej zmianie danych adresowych, czego na etapie postępowania sądowego skarżące nie uczyniły. Tym samym – w ocenie Sądu – powstało domniemanie prawnego doręczenia J. Z. i Z. K. zawiadomień o terminie rozprawy.

Reasumując, wskazana przez skarżące podstawa wznowienia postępowania, przewidziana w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., nie jest merytorycznie uzasadniona. Ponadto, skarga nie opiera się na żadnej innej podstawie wznowienia.

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania.