Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 stycznia 2009 r. w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych;

W dniu 26 sierpnia 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej) T. M. złożyła - na urzędowym formularzu PPF - wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu oświadczyła, iż nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. Obecnie przebywa bez wymaganego zezwolenia, więc nie może podjąć legalnej pracy. Nie posiada żadnego majątku ani środków finansowych. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z czwórką dzieci.

Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z 30 października 2008 r. wezwano ją do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania oraz nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem ujemnych skutków prawnych.

Mając na względzie, iż wezwanie nie zostało przez Wnioskodawczynię wykonane w zakreślonym terminie, Sąd uznał, iż nie wykazała Ona, że ustawowa przesłanka przyznania tego prawa w odniesieniu do Jej osoby wystąpiła. W tym stanie rzeczy, wobec braku możliwości porównania wysokości obciążeń finansowych z jakimi Skarżąca powinna się liczyć w postępowaniu sądowym, z jej rzeczywistymi możliwościami płatniczymi, i - w konsekwencji - wobec braku możliwości dokonania oceny, czy zaistniały przesłanki uprawniające do udzielenia Jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, postanowieniem z 8 stycznia 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 2608/08, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -dalej p.p.s.a odmówiono Skarżącej przyznania prawa pomocy w części, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżąca złożyła sprzeciw od ww. postanowienia z 8 stycznia 2009 r. podnosząc, iż postanowienie to jest dla niej krzywdzące i wniosła o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu pisma wskazała, że z uwagi na brak możliwości podjęcia legalnej pracy jest pozbawiona stałego, regularnego źródła dochodu. Nie posiada również żadnego majątku, wartościowych przedmiotów czy oszczędności. Wychowuje czwórkę małoletnich dzieci, z których troje uczęszcza do szkoły. Podała również, iż jedynymi środkami utrzymania Jej rodziny są środki pochodzące z dorywczych zajęć, a także pomoc okazywana Jej przez znajomych, jednak nie jest w stanie udokumentować tych "dochodów". W związku z powyższym wskazała, że

z uwagi na trudną sytuację finansową swojej rodziny nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania siebie i dzieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek zważył, co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz, U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek skarżącego podlega ponownemu rozpatrzeniu.

W mysi art. 243 § 1 p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zasadność wniosku Skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj, z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych w tym wpisu należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zgodnie z 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. Oceniając wniosek Skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację rodzinną i majątkową (czworo dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym) oraz dochody. Dokonując takiej oceny kierowano się tym, iż Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, utrzymuje się z prac dorywczych i pomocy zaprzyjaźnionych osób. W związku z powyższym należy uznać, iż Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, kosztów sądowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.