Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 września 2021 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad do załatwienia w formie elektronicznej wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2021 r. w zakresie pytania pierwszego; II. stwierdza bezczynność Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2021 r. w zakresie pytania drugiego i trzeciego; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

II SAB/Rz 69/21

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. M. jest bezczynność Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący w piśmie z 28 lutego 2021r., wniesionym za pośrednictwem platformy ePUAP zwrócił się do Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w [...] z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, tj. o:

- przesłanie lub udostępnienie elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu wprowadzającego zmiany na drodze [...] na odcinku od węzła [...] do węzła [...] w zakresie zmiany dopuszczalnej prędkości oraz umieszczenie słupków U-6c na całej długości tego odcinka;

- podanie wykonawcy oraz kosztów wprowadzenia tej zmiany;

- informację: kto (jaki podmiot), jak często oraz za jakim wynagrodzeniem dokonuje weryfikacji stanu tego oznakowania, jak również kto (jaki podmiot), jak często oraz za jakim wynagrodzeniem jest zobowiązany do czyszczenia lub uzupełniania tego oznakowania.

Następnie w piśmie z 9 kwietnia 2021r. skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę do uzyskania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

- art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 2176 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Z uwagi na powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

- zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 28 lutego 2021 r.

- ustalenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa a w razie takiego stwierdzenia nałożenia na organ grzywny w odpowiednim wymiarze,

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący zarzucił, że w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Dyrektor Oddziału GDDKiA nie udzielił mu informacji, o którą wnioskował, jak również nie udzielił żadnej odpowiedzi na jego wniosek. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 14 marca 2021 r.

Wedle skarżącego nie ulega wątpliwości, że Dyrektor Oddziału GDDKiA w [...] jest organem zobowiązanym do pełnienia funkcji zarządu dróg krajowych, dróg ekspresowych oraz autostrad. Zakres wniosku obejmuje informację publiczną, w szczególności projekt organizacji ruchu. Z jednej strony dowodem na to jest to, że na wcześniejsze wnioski GDDKiA w [...] udostępniał takie materiały. Z drugiej zaś potwierdzeniem takiej interpretacji jest m.in. uzasadnienie wyroku WSA Rzeszowie w sprawie II SAB/Rz 7/21. Skarżący podkreślił, że brak jakiejkolwiek reakcji ze strony Oddziału GDDKiA w [...] przez ponad 30 dni od otrzymania wniosku świadczy o bezczynności organu.

W piśmie z 13 kwietnia 2021r. Dyrektor Oddziału GDDKiA poinformował skarżącego, że przesyła kopię projektu organizacji ruchu na drodze [...] na odcinku od węzła "[...]" do węzła "[...]". W odpowiedzi na pozostałe pytania poinformował, że:

- montaż oznakowania był wykonany przez Firmę "A." z [...]; koszt zmiany oznakowania pionowego i urządzeń bezpieczeństwa ruchu na całym odcinku wyniósł 399 825,57 brutto;

- weryfikacji stanu oznakowania w ramach objazdów dróg dokonują pracownicy Służby Liniowej Rejonu w [...], zatrudnieni w GDDKiA; utrzymaniem oznakowania pionowego na odcinku drogi [....] Węzeł [...] - [...] - Węzeł [...] Wschód zajmuje się firma B.; w ramach mowy wykonawca zobowiązany jest do kompleksowego trzykrotnego w ciągu roku mycia znaków (do końca I, II i III kwartału) oraz interwencyjnego ich mycia w przypadku stwierdzenia zanieczyszczeń, za łączną cenę 3339,30 zł brutto/za m-c; uzupełnienie brakujących lub zniszczonych znaków U-21a jest wykonywane na każdorazowe indywidualne zlecenie; cena jednostkowa za montaż znaku U-21 wynosi 163,07 zł. brutto, natomiast montaż podstawy U-25 wynosi 119,04 zł. brutto.

Jednocześnie Dyrektor Oddziału poinformował, że opóźnienie w przesłaniu odpowiedzi na otrzymany wniosek wynikło z uwagi na znaczne utrudniania w pracy spowodowane pandemią COVID-19. W szczególności wpływ na to miało przebywanie na izolacji i zwolnieniu chorobowym w okresie jej procedowania Naczelnika Wydziału Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego i Zarządzania Ruchem. Sytuacja ta spowodowała znaczne spiętrzenie spraw koniecznych do załatwienia przez obecnych w pracy pracowników, a co za tym idzie opóźnienia z terminowością ich załatwiania.

Dyrektor Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Organ poinformował, że odpowiedź z 13 kwietnia 2021r. na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 28 lutego 2021r. wraz ze wskazaną przez wnioskodawcę dokumentacją, tj. kopią projektu organizacji ruchu na drodze [...] na odcinku od węzła "[...]" do węzła "[...] ", została przesłana do J. M. 14 kwietnia 2021r. Wraz z ww. pismem Oddział przekazał skarżącemu wszystkie wymagane materiały oraz udzielił odpowiedzi na wszystkie zadane pytania. Do zakresu przekazanej informacji skarżący nie składał żadnych zastrzeżeń. Organ wskazał również, że opóźnienie w przesłaniu odpowiedzi wnioskodawcy na otrzymany wniosek wynikło z uwagi na znaczne utrudniania w pracy spowodowane pandemią COVID-19. W szczególności wpływ na to miała nieobecność w pracy osób bezpośrednio zajmujących się tematyką związaną z zadanymi pytaniami. Sytuacja ta spowodowała znaczne spiętrzenie spraw koniecznych do załatwienia przez obecnych w pracy pracowników, a co za tym idzie opóźnienia z terminowością ich załatwiania.

Skarżący w piśmie z 21 maja 2021r. wskazał, że modyfikuje swój wniosek w ten sposób, że w zakresie zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku ograniczam go do przesłania lub udostępnienia projektu organizacji ruchu w wersji elektronicznej. Otrzymana papierowa kopia rysunków organizacji ruchu nie stanowi realizacji wniosku odnośnie do formy (wersja elektroniczna), jak i zakresu. Same rysunki bez części opisowej zawierającej uzasadnienie dla wprowadzenia zmian, jak i potwierdzenie przeprowadzenia procesu zatwierdzenia przez wszystkie instytucje określone prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, o czym stanowi art. 149 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a.

W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Innymi słowy bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań.

W niniejszej sprawie wątpliwości nie budzi, że skarżący we wniosku z 28 lutego 2021r. zwrócił się do Dyrektora Oddziału GDDKiA w [...] w trybie udzielenia informacji publicznej o:

1) udostępnienie w wersji elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu wprowadzającego zmiany na drodze [...] na odcinku od węzła [...] do węzła [...] w zakresie zmiany dopuszczalnej prędkości oraz umieszczenie słupków U-6c na całej długości tego odcinka;

2) podanie wykonawcy oraz kosztów wprowadzenia tej zmiany;

3) podanie informacji: kto (jaki podmiot), jak często oraz za jakim wynagrodzeniem dokonuje weryfikacji stanu tego oznakowania, jak również kto (jaki podmiot), jak często oraz za jakim wynagrodzeniem jest zobowiązany do czyszczenia lub uzupełniania tego oznakowania.

W ocenie Sądu informacje, których udostępnienia domagał się skarżący, spełniają kryteria informacji publicznej zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jako centralny organ administracji rządowej, do którego zadań należy m.in. wykonywanie zadań zarządcy dróg publicznych (art. 18 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych; tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej: u.d.p.). Z kolei w skład Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wchodzą, z zastrzeżeniem ust. 3a, oddziały w województwach (art. 18a ust. 2 u.d.p.). Obszar działania oddziału pokrywa się, z zastrzeżeniem ust. 3a, z obszarem województwa (art. 18a ust. 3 u.d.p.). Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad powołuje i odwołuje dyrektorów oddziałów Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (art. 18a ust. 4 u.d.p.). W związku z tym Dyrektora Oddziału GDDKiA należy zaliczyć do podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej, jako podmiotów wykonujących zadania publiczne Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

Należy również stwierdzić, że informacja, o której udostępnienie wystąpił skarżący stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji.

Zgodnie z art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów.

Wskazane powyżej informacje, których ujawnienia domagał się skarżący, a dotyczące projektu zmiany organizacji ruchu na drodze ekspresowej [...], wykonawców tej zmiany oraz kosztów jej przeprowadzenia, a także trybu weryfikacji oznakowania ww. drogi, podmiotu wykonawcy oraz kosztów z tym związanych - dotyczą bezpośrednio zadań zarządcy drogi, którym w odniesieniu do dróg ekspresowych jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 19 ust. 1 pkt 1 u.d.p. Jak stanowi natomiast art. 20 pkt 4 i pkt 5 u.d.p., do zarządcy drogi należy w szczególności: utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2, a także realizacja zadań w zakresie inżynierii ruchu.

W związku z powyższym należało uznać, że informacje opisane we wniosku skarżącego z 28 lutego 2021r., jako dotyczące informacji o trybie działania władz publicznych - były objęte obowiązkiem udostępnienia w trybie ustawy o informacji publicznej, zgodnie z art.6 ust.1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.

W związku z powyższym organ do którego skierowano przedmiotowy wniosek obowiązany był udzielić żądanych informacji z zachowaniem trybu, formy i terminu udzielenia tego rodzaju informacji, przewidzianego w u.d.i.p.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jak stanowi art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Jak stanowi natomiast art. 16. ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Zatem bezczynność w sprawach informacji publicznej polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia takiej informacji nie podejmuje tej czynności w terminie wskazanym w u.d.i.p, ani też nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Z powyższego wynika, że organ, do którego wnioskodawca skierował wniosek o udostępnienie informacji publicznej winien go rozpatrzyć co do zasady w terminie nie dłuższym niż 14 dni. Organ dysponuje również możliwością przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej, stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W tym przypadku jest jednak zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do powiadomienia wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Nie ulega wątpliwości, że do tak rozumianej bezczynności doszło w niniejszej sprawie. Skarżący za pośrednictwem platformy ePUAP złożył 28 lutego 2021r. elektroniczny wniosek o udzielenie informacji publicznej, wskazanej w ww. wniosku. Odpowiedź uzyskał dopiero w piśmie z 13 kwietnia 2021r. (doręczonym skarżącemu 4 maja 2021r.) a zatem już po wniesieniu skargi, które miało miejsce 9 kwietnia 2921r. Nie ulega wątpliwości, że 14 – dniowy termin do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie został zachowany. Organ na złożony wniosek zareagował dopiero po wniesieniu skargi natomiast wcześniej nie dopełnił nawet obowiązków informacyjnych określonych w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Nie poinformował więc skarżącego o braku możliwości dotrzymania 14 – dniowego terminu na udzielenie informacji, o przyczynie takiego opóźnienia, jak również nie podał nowego terminu udostępnienia wnioskowanej informacji. Dopiero w piśmie z 13 kwietnia 2021r., jak również w odpowiedzi na skargę organ przedstawił przyczyny opóźnienia, związane z absencją pracowników w wyniku sytuacji związanej z COVID-19. Niemniej jednak podanie przyczyn opóźnienia już po upływie 14 - dniowego terminu na udzielenie informacji publicznej nie ma wpływu na stwierdzenie bezczynności organu w kontrolowanym zakresie. Sąd dokonuje kontroli co do bezczynności organu na dzień wniesienia skargi. Z przyczyn przedstawionych powyżej wątpliwości nie budzi, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z 28 lutego 2021r., o czym Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Załatwienie sprawy przez podmiot zobowiązany w sprawie, w której złożono skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wyłącza możliwość zobowiązania tego podmiotu do dokonania tej czynności, ze względu na faktyczne załatwienie sprawy w dniu orzekania. Jednakże, jeżeli na dzień wniesienia skargi podmiot ten pozostawał w bezczynności, sąd obowiązany jest uwzględnić skargę i stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt. 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie organ udzielił wyczerpującej odpowiedzi na zadane pytania z jednym wyjątkiem. Skarżący domagał się udostępnienia projektu organizacji ruchu wprowadzającego zmiany na drodze [....] na odcinku od węzła [...] do węzła [...] w zakresie określonym w przedmiotowym wniosku w wersji elektronicznej. Tymczasem razem z pismem z 13 kwietnia 2021r. skarżący otrzymał wersję papierową wnioskowanego dokumentu. Należy pokreślić, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. To na wnioskodawcy przede wszystkim spoczywa obowiązek wskazania sposobu i formy udostępnienia żądanej informacji Nie jest więc możliwe narzucenie podmiotowi wnioskującemu o udzielenie informacji publicznej formy realizacji jego prawa do tej informacji, gdyż to żądający takiej informacji powinien wskazać formę jej udostępnienia (podobnie wyrok WSA w Warszawie z 7 lipca 2010 r., II SA/Wa 620/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ nie może odmówić udostępnienia informacji publicznej w sposób wskazany we wniosku, jeżeli dysponuje środkami technicznymi umożliwiającymi udostępnienie informacji w żądanej formie i w żądany sposób (wyrok WSA w Kielcach z 4 czerwca 2008 r., II SAB/Ke 23/08). Organ nie może również w sposób dowolny i bez porozumienia ze stroną zmienić formy udostępnienia żądnych informacji. W niniejszej sprawie organ nie wskazywał na żadnym etapie postępowania, aby zachodziła w niniejszej sprawie sytuacja z art. 14 ust. 2 u.d.i.p., tj. brak możliwości udostępnienia żądanej informacji w sposób lub w formie określonych we wniosku. Wniosek skarżącego dotyczył udostępnienia projektu zmiany organizacji ruchu w wersji elektronicznej. Organy projekt ten udostępniły w wersji papierowej a więc w formie innej niż ta wskazana we wniosku. W związku z powyższym konieczne stało się zobowiązanie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. organu do udostępnienia żądnego projektu organizacji ruchu w wersji elektronicznej, o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku.

Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. (punkt III sentencji wyroku) Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Tego rodzaju kwalifikacja jest konsekwencją stwierdzenia, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie przejawiał uporczywości w braku udzielenia informacji publicznej. Oceniając tę okoliczność Sąd wziął pod uwagę wyjaśnienia złożone przez organ w odpowiedzi na skargę oraz fakt, że udostępnił on żądane informacje niezwłocznie po wniesieniu skargi na bezczynność.

O kosztach Sąd orzekł w pkt IV sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę kosztów sądowych składa się wpis od skargi (100zł).