VIII SA/Wa 568/15 - Postanowienie

Data orzeczenia	2015-09-21	
Data wpływu	2015-07-15	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Cezary Kosterna /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6110 Podatek od towarów i usług	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	I FSK 759/16	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Skarbowej	
Treść wyniku	Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 156 par. 1 i 2 w zw. z art. 166; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym skargi P D na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 roku postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt VIII SA/Wa 568/15, w ten sposób, że po słowach " z wniosku" zamiast "K sp. z o.o." wpisać "P D"	
Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania sentencji i uzasadnienia postanowienia z dnia 4 września 2015 r., albowiem z akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wystąpił skarżący P D.

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia