Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi K.S.A. z siedzibą w T. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) września 2006 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania - uchyla zaskarżone postanowienie -

Decyzją z dnia (...) lipca 2006r. Nr (...) (...) Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w S. ustalił za okres od 1 stycznia 2005r. do 31 grudnia 2005r. dla K. S.A. w T. łączną karę pieniężna w wysokości 86 420.16 zł za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska z oddziału Cukrowni K. w S.

Decyzja niniejsza została doręczona przez organ Krajowej Spółce C. SA. w T. w dniu 20 lipca 2006r. oraz do Oddziału w/w Spółki tj. Cukrowni K. w S. w dniu 31 lipca 2006r.

Odwołanie od decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w S. wniósł dyrektor Oddziału "Cukrowni K." P. D. w dniu 11 sierpnia 2006r.

W dniu (...) września 2006r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem Nr (...) działając na podstawie art. 129 § 2 Kpa i art. 134 Kpa stwierdził przekroczenie terminu do wniesienia odwołania przez Krajową Spółkę C. SA. w T. Oddział "Cukrownia K." w S..

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zaskarżoną decyzję strona otrzymała w dniu 20 lipca 2006r. a więc termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 3 sierpnia 2006r. Odwołujący się wniósł zaś odwołanie w dniu 16 sierpnia 2006r, a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł o Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Dyrektor Krajowej Spółki C. S.A W T. Oddział "Cukrowni K." w S.. Żądając jego uchylenia zarzucił, iż wydając zaskarżone postanowienie organ dokonał błędnej oceny stanu faktycznego w sprawie poprzez przyjęcie, iż w sprawie doszło do przekroczenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w S., bowiem Oddział Cukrowni K. z siedzibą w S., gdzie doszło do przekroczenia

dopuszczalnego poziomu emitowanego hałasu do środowiska, otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 31 lipca 2006r. Składając zatem odwołanie w dniu 11 sierpnia 2006r. dochował 14 -dniowego terminu. Jednocześnie skarżący wskazał, iż przymiot strony w niniejszym postępowaniu winien być przydany Oddziałowi Cukrowni K. albowiem to w tym zakładzie doszło do przekroczenia poziomu dopuszczalnego hałasu i ten zakład ze swoich środków jako zakład pracy i zakład produkcyjny oraz zarejestrowany oddzielny Oddział w KRS czyni inwestycje zmierzające do zniwelowania przyczyn przekroczenia dopuszczalnego hałasu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie. Wskazując, iż stroną postępowania w przedmiocie wymierzenia decyzją administracyjną kary pieniężnej za naruszenie warunków korzystania ze środowiska była Krajowa Spółka C. SA. w T.. Fakt, iż przekroczenie miało miejsce w oddziale tej spółki nie powoduje więc, iż Spółka przestała być podmiotem (stroną) tego postępowania. W związku z powyższym data doręczenia decyzji temu podmiotowi stanowiła podstawę do ustalenia, czy został dotrzymany termin określony wart. 129 §2 Kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Istota sporu w niniejszej sprawie polega na przeświadczeniu skarżącego, że w rozpoznawanej sprawie stroną postępowania winna być "Cukrownia K." w S. będąca Oddziałem Krajowej Spółki C. SA. w T., bowiem to jej obowiązków dotyczyła zaskarżona decyzja z dnia (...) lipca 2006r. (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w S. ustalająca za okres od 1 stycznia 2005r. do 31 grudnia 2005r. dla

Krajowej Spółki C. S.A. w T. łączną karę pieniężną w wysokości 86 420.16 zł za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska z Oddziału Cukrowni K. w S..

Odnosząc się do powyższego zarzutu należy wskazać, iż w ocenie Sądu właściwie organy uznały, iż stroną postępowania w niniejszej sprawie jest Krajowa Spółka C. S.A z siedzibą w T..

Stosownie bowiem do treści art. 275 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001. Prawo ochrony środowiska (Dz. U tj, z 2001 r. Nr 62 poz. 627 ze zm) , do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych są obowiązane, z zastrzeżeniem art. 284 ust. 2, podmioty korzystające ze środowiska. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 20 w/w ustawy pod pojęciem podmiotu korzystającego ze środowiska rozumie się:

a) przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo

działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.) oraz osoby

prowadzące działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie upraw rolnych,

chowu lub hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa

śródlądowego, oraz osoby wykonujące zawód medyczny w ramach

indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki,

b) jednostkę organizacyjną niebędącą przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy -

Prawo działalności gospodarczej,

c) osobę fizyczną niebędącą podmiotem, o którym mowa w lit. a, korzystającą ze

środowiska w zakresie, w jakim korzystanie ze środowiska wymaga

pozwolenia;

W niniejszej sprawie jak wynika z Krajowego Rejestru Sadowego Nr KRS: 0000084678 znajdującego się w aktach sądowych sprawy przedsiębiorcą jest Krajowa Spółka C. Spółka Akcyjna z siedzibą w T.. Cukrownia K. stanowi zaś jedynie jej oddział.

W świetle powyższego zarzut skarżącego dotyczący uznania Cukrowni K. w S.za stronę niniejszego postępowania nie zasługuje na uznanie.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał jednak, iż skarga jest zasadna aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano.

W ocenie Sądu organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie nie wziął pod uwagę i nie rozważył wszystkich okoliczności sprawy do czego był zobowiązany na podstawie art. 7 Kpa.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy kwestionowana w postępowaniu odwoławczym decyzja została doręczona przez organ I instancji na adres Krajowej Spółki C. S.A z siedzibą w T. oraz jej oddziału "Cukrowni K." w S. W konsekwencji odwołanie od decyzji wniósł Dyrektor w/w oddziału P. D., w terminie 14 dniu od jej doręczenia na adres oddziału.

Z akt sądowych sprawy wynika , iż w dacie wniesienia niniejszego odwołania osoba ta była zaś umocowana przez Krajową Spółkę C. SA. na podstawie ogólnego pełnomocnictwa z dnia 6 czerwca 2005r. między innymi do reprezentowania Mocodawcy i składania w jego imieniu wszystkich oświadczeń woli i wiedzy przed sądami, organami administracji rządowej i samorządowej w zakresie podejmowania czynności związanych z zakresem działania Oddziału "Cukrowni K." w S..

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości (wynika to wprost z treści decyzji organu I instancji), iż kwestionowana w postępowaniu odwoławczy kara została nałożona na Spółkę w wyniku niezgodnej z prawem działalności polegającej na przekroczeniu dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez jej Oddział tj. Cukrownę K..

W świetle powyższego w ocenie Sądu przed wydaniem zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy winien był wyjaśnić, czy w toku postępowania przed organem I instancji organ ten został przez stronę skarżącą poinformowany, iż skarżący ustanowił pełnomocnika w osobie dyrektora Oddziału, który mógł działać w jego imieniu w postępowaniu administracyjnym, korzystając tym samym z możliwości przewidzianych w art. 32 Kpa

Należy bowiem mieć na uwadze, iż z momentem ustanowienia pełnomocnika, organ administracji publicznej staje przed obowiązkiem prowadzenia postępowania przede wszystkim z udziałem tego pełnomocnika. Konieczność ta wynika wprost z art. 40 § 2 Kpa., który ustala, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika organ administracji państwowej pisma doręcza temu pełnomocnikowi. Przepis ten nie przewiduje żadnych modyfikacji tej zasady. Należy wobec tego wnioskować, że w razie ustanowienia pełnomocnika brak jest podstaw prawnych do kierowania pism bezpośrednio do strony postępowania administracyjnego.

W sytuacji więc gdy organ I instancji został poinformowany, iż w niniejszej sprawie strona działa przez pełnomocnika, na co wskazywać mógłby fakt doręczenia decyzji na adres oddziału, za datę doręczenia stronie kwestionowanej decyzji należało uznać datę doręczenie jej pełnomocnikowi, a nie Spółce. Co mogłoby prowadzić do konieczności uznania przez organ odwoławczy, iż odwołanie wniesione przez pełnomocnika spółki zostało wniesione w ustawowym terminie.

Niewyjaśnienie przez organ odwoławczy powyższej okoliczności w ocenie Sądu mogło mieć zatem istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zatem do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.