Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. T. i W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2016 r. w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1201/16 ze skargi R. T. i W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1201/16 po rozpoznaniu wniosku R. T. i W. T. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. musi być wykładany ścieśniająco, a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych przesłanek. Oprócz przywołania przesłanki niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków należy takie skutki wykazać i uprawdopodobnić konkretne okoliczności, jakie mogą oznaczać ich realizację. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący jedynie ogólnikowo wskazali na czym ich zdaniem ma polegać wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli R. T. i W. T., zaskarżając je w całości, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na treść zaskarżonego postanowienia: art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie wskazali i nie uprawdopodobnili wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wskutek wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy zdaniem skarżących zostały spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; art. 133 § 1 oraz art. 141 § 4 i art. 166 P.p.s.a. poprzez ogólnikowe i lakoniczne wskazanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że skarżący nie wykazali przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa we wskazanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że w niniejszej sprawie skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku o wstrzymanie, który zawarli w skardze do sądu administracyjnego wskazali ogólnie, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie decyzji doprowadzi do konieczności wykonania przyłączenia działki nr [...] do sieci sanitarnej, pomimo tego że skarżący nie mieszkają i nie użytkują nieruchomości. Nie można jednak zgodzić się, aby w powołanych okolicznościach, wykonanie decyzji mogło powodować trudne do odwrócenia skutki, a więc takie, których usunięcie mogłoby się wiązać ze znacznymi trudnościami, a z pewnością nie stanowią skutków nieodwracalnych. Ponadto, należy wskazać, że argumentacja wniosku o wstrzymanie w istocie stanowi powtórzenie zarzutów odnoszących się do prawidłowości zaskarżonej decyzji, nie może być jednak przedmiotem analizy na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

W zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji skarżący rozszerzyli argumentację, niemniej jednak nie może ona stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Skarżący powołali się na okoliczność, że wykonanie przyłącza do istniejącej sieci sanitarnej wiąże się z wysokimi kosztami, nie wskazali jednak konkretnych kosztów, jakie musieliby w realiach tej sprawy ponieść. Niewykonanie nałożonego obowiązku może, jak twierdzą skarżący, skutkować nałożeniem na nich grzywny, zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymywaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016r., poz. 250 ze zm.). Wskazana sankcja stanowi karę za popełnienie wykroczenia niespełnienia obowiązków określonych w art. 5 ust. 1 powołanej ustawy, nie mieści się jednak w kategorii znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Za taką okoliczność nie można też uznać ryzyka wykonania zastępczego obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Wykonanie zastępcze stanowi środek egzekucyjny unormowany w art. 127-135 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.). Może być stosowany pod warunkiem prowadzenia postępowania egzekucyjnego, natomiast w sprawie brak jest informacji o tym, aby takie postępowanie toczyło się.

Skarżący podnieśli też, że z dokumentów dołączonych do skargi, a w szczególności z treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. nakazującej M. T. zaniechanie robót budowlanych przy budynku przy ul. [...] w [...] wynika, że stwierdzono pęknięcia i zarysowania w kilku miejscach w ścianach nośnych zewnętrznych oraz odpadający tynk z elewacji. Stwierdzono też pęknięcia ściany przy suficie stanowiącej ścianę szczytową budynku oraz widoczne ślady wymiany instalacji elektrycznej. Wskazali, że roboty budowlane przy budynku były wykonywane w latach 2002-2003, a od momentu wydania zaskarżonej decyzji nie wykonywano żadnych robót budowlanych, a budynek wobec zakazu wykonywania dalszych robót popadał w ruinę. Wykonanie przyłącza będzie wiązało się z wykonaniem robót ziemnych w bezpośredniej odległości od budynku, zatem, zdaniem skarżących, istnieje uzasadnione zagrożenie naruszenia konstrukcji budynku i wystąpienia katastrofy budowlanej. Również i ta argumentacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Powołana przez skarżących decyzja organu nadzoru budowlanego dotyczy nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych z uwagi na fakt, że zostały wykonane bez stosownych pozwoleń. W treści decyzji zwrócono uwagę na wady techniczne budynku, brak jest natomiast danych, które wskazywałyby, że budynek jest zagrożony katastrofą budowlaną. Na tej podstawie nie można stwierdzić, ażeby wykonywanie robót ziemnych dotyczących przyłącza do istniejącej sieci kanalizacyjnej mogło stanowić zagrożenie dla budynku mieszkalnego. Okoliczność ta nie została przez skarżących w żaden sposób wykazana.

Rację mają skarżący, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia wymogów określonych w art. 141 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a., wadliwość ta pozostaje jednak bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd pierwszej instancji dokonał bowiem zasadnej oceny, że nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.