Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie ze skargi J. B. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie wyrażenia zgody na odsprzedaż akt p o s t a n a w i a odmówić sprostowania postanowienia z dnia [...] maja 2019 r.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. odrzucono skargę J. B., która w komparycji tego postanowienia została określona jako skarga w przedmiocie wyrażenia zgody na odsprzedaż akt.

W piśmie procesowym z dnia 23 maja 2019 r. skarżący wniósł o sprostowanie przedmiotu sprawy i podał, że nie wnosił skargi na bezczynność w przedmiocie wyrażenia zgody na odsprzedaż w całości lub w części akt archiwalnych lecz w przedmiocie niewydania decyzji o jakiej mowa w art. 16e ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki. Z art. 159 P.p.s.a. wynika, że sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony.

Rektyfikacja postanowienia jaką przewidziano w tym przepisie możliwa jest w przypadku gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku (a odpowiednio również postanowienia) w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.

Instytucja sprostowania ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Oznacza to, że podlegające sprostowaniu niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 P.p.s.a., to uchybienia niezamierzone, dokonane wbrew woli sądu, powstałe w wyniku przeoczenia i mające charakter oczywisty, to znaczy nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny.

Kwestionowane wnioskiem określenie przedmiotu zaskarżenia nie znalazło się w postanowieniu Sądu z dnia [...] maja 2019 r. przez omyłkę, lecz w wyniku zamierzonego działania Sądu. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że wniosek skarżącego skierowany do organu dotyczył "wyrażenia zgody na odsprzedaż akt archiwalnych jego spraw sądowych przeznaczonych na makulaturę". Z uwagi na to, że Prezes Sądu Rejonowego w S. nie rozpatrzył tego wniosku w sposób oczekiwany przez skarżącego, tj. nie wydał aktu administracyjnego, skarżący złożył skargę na jego bezczynność do sądu administracyjnego. Określenie przez Sąd przedmiotu zaskarżenia jako bezczynności w przedmiocie "wyrażenia zgody na odsprzedaż akt" jest zatem zbieżne z treścią żądania skarżącego skierowanego do organu. W ocenie Sądu określenie przedmiotu zaskarżenia w ten sposób mieści w sobie przedmiot zaskarżenia o jaki wnioskuje skarżący polegający na bezczynności "w przedmiocie niewydania decyzji" w sprawie jego wniosku. W sprawie niniejszej, jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sąd oceniał czy wniosek skarżącego dotyczący wyrażenia zgody na odsprzedaż akt archiwalnych wszczynał jakiekolwiek konkretne postępowanie i czy w związku z tym organ był zobligowany do wydania nie tylko decyzji ale również jednego z rozstrzygnięć o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 2-4 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wskazywana przez wnioskodawcę "omyłka" nie może zostać zaklasyfikowana do którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 P.p.s.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.