Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 104/26 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 2025 r. znak DR-ZZ.Pat.237080.129.2025.55.pada w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie wygaśnięcia patentu postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2026 r., sygn. VI SA/Wa 104/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, Sąd I instancji) odrzucił skargę A. M. (dalej: skarżący) na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 2025 r. znak DR-ZZ.Pat.237080.129.2025.55.pada w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie wygaśnięcia patentu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 20 lutego 2026 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 marca 2026 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 9 marca 2026 r., skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi, co zostało potwierdzone adnotacją z Rejestru Opłat Sądowych o braku zidentyfikowania wpłaty skarżącego do przedmiotowej sprawy (k. 47 akt sądowych). Natomiast w odpowiedzi na wezwanie Sądu, przy piśmie z dnia 5 marca 2026 r., skarżący nadesłał "potwierdzenie dokonania wpłaty na rachunek Sądu", na którym widnieje inny rachunek bankowy niż numer konta wskazany przez Sąd w wezwaniu. W tych okolicznościach, Sąd I instancji, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej: "p.p.s.a.", wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w terminie, odrzucił skargę.

W dniu 27 marca 2026 r. skarżący przy piśmie zatytułowanym "Informacja w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego" nadesłał oryginał "potwierdzenia dla wpłacającego" na okoliczność uiszczenia w dniu 5 marca 2026 r., zgodnie z wezwaniem Sądu, opłaty na poczet wpisu od skargi, która – z powodu błędnego wprowadzenia numeru rachunku bankowego – nie trafiła na konto Sądu i została zwrócona skarżącemu w dniu 26 marca 2026 r. z adnotacją "błędny numer rachunku odbiorcy". W piśmie tym skarżący wniósł o uznanie opłaty pierwotnej, przyjęcie ponownej wpłaty wpisu sądowego jako skutecznej, nieuwzględnianie negatywnych skutków wynikających z błędu technicznego niezależnego od strony. Do pisma dołączono również potwierdzenie uiszczenia w dniu 27 marca 2026 r., na rachunek WSA w Warszawie, wpisu od skargi w prawidłowej wysokości.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2026 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 27 marca 2026 r. o odrzuceniu skargi, wnosząc o jego uchylenie, uznanie pierwotnej wpłaty za dokonaną w terminie, uznanie ponownej wpłaty wpisu sądowego za skuteczną, nieuwzględnianie negatywnych skutków wynikających z błędu technicznego niezależnego od strony, ewentualnie – w przypadku nieuwzględnienia powyższego – przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

W uzasadnienia skarżący wskazał, że opłata w wysokości 100 zł została uiszczona w terminie, tj. w dniu 5 marca 2026 r., za pośrednictwem P. Wpłata została dokonana na rachunek bankowy wskazany w zarządzeniu Sądu, jednak numer rachunku został wprowadzony do systemu przez pracownika operatora pocztowego. Skarżący wskazał, że z posiadanych przez niego dokumentów wynika, iż najprawdopodobniej doszło do błędu przy przepisywaniu numeru rachunku bankowego przez pracownika P. S.A., polegającego na dodaniu jednej cyfry "0", co skutkowało zmianą numeru rachunku. W konsekwencji wpłata nie została prawidłowo zaksięgowana, co Sąd odnotował, wskazując, że na potwierdzeniu widnieje inny rachunek niż wskazany przez Sąd. W dniu 26 marca 2026 r. P. dokonała zwrotu środków (pomniejszonych o opłatę pocztową) z adnotacją: "zwrot - błędny numer rachunku odbiorcy". W dniu 16 kwietnia 2026 r. skarżący odebrał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi, którego podstawą był brak opłaty, mimo że została ona pierwotnie uiszczona w terminie, a następnie niezwłocznie ponowiona. W świetle powyższego zdaniem skarżącego należy uznać, że brak fiskalny skargi miał charakter wyłącznie formalny i przejściowy, a jego przyczyną było zdarzenie niezależne od strony. Nałożenie na stronę negatywnych skutków procesowych w tej sytuacji narusza zasadę proporcjonalności oraz prawo do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

W punkcie wyjścia przypomnienia wymaga, że w myśl art. 219 § 1 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie zaś do § 2 tego artykułu, opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (zob. H. Knysiak-Sudyka w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220, a także np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. akt II GZ 234/26; publ. CBOSA). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Skutkiem braku wykonania zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, jak również braków fiskalnych skargi, jest zatem jej odrzucenie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia skargi z powodu braku uiszczenia wpisu sądowego. Wpis ten nie został bowiem uiszczony w sposób wskazany w art. 219 § 2 p.p.s.a. Powyższej oceny nie zmienia podniesiona w zażaleniu argumentacja, która zmierza do wykazania, że "najprawdopodobniej doszło do błędu przy przepisywaniu numeru rachunku bankowego przez pracownika P. S.A.", (...) a w konsekwencji wpłata nie została prawidłowo zaksięgowana", co oznacza, że "uchybienie to nastąpiło bez winy skarżącego (...), brak fiskalny skargi miał charakter wyłącznie formalny i przejściowy, a jego przyczyną było zdarzenie niezależne od strony".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe.

W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 2 marca 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 46 akt sądowych). Wobec tego siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał z dniem 9 marca 2026 r. Należy w tym miejscu zauważyć, że w przedmiotowym wezwaniu Sąd poinformował o sposobie uiszczenia wpisu oraz podał, na jaki numer rachunku bankowego należy uiścić wpis, jednocześnie pouczając, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Z akt sprawy wynika, że skarżący zamiast uiścić wymagany wpis sądowy od skargi na numer rachunku bankowego WSA w Warszawie, wskazany w zarządzeniu z dnia 20 lutego 2026 r., dokonał w dniu 5 marca 2026 r. wpłaty 100 zł, tytułem wpisu od skargi, za pośrednictwem P., na niewłaściwy rachunek bankowy, bowiem jak wynika z przedłożonego Sądowi potwierdzenia, błędnie wpisano numer konta podając cyfry "1002 2310" zamiast "1022 3100". Dodatkowo skarżący nie wpisał pełnej nazwy sądu, ani nie wskazał pełnej sygnatury akt sprawy. Wobec powyższego opłata ta został zwrócona przez P. S.A. w dniu 26 marca 2026 r. z adnotacją: "zwrot - błędny numer rachunku odbiorcy".

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na uwadze powyższe okoliczności, tj. nieprawidłowe wykonanie wezwania Sądu, nie można uznać wniesienia tej opłaty za skuteczne uiszczenie wpisu sądowego od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, iż uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. rachunek inny niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy, np. na rachunek innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, sądu powszechnego, czy też organu administracyjnego (zob. postanowienia NSA: z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 1360/14 , z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 825/08, z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 767/10, z dnia 8 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 328/11, z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 968/12, z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt I GSK 311/11, z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt I OSK 1451/08).

Za nieusprawiedliwiony należy również uznać zarzut naruszenia "zasady proporcjonalności oraz prawa do sądu". Wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, nie zwalnia osoby chcącej z takiego prawa skorzystać z wymogów wynikających z przepisów danej procedury sądowej, w tym przypadku z obowiązku uiszczenia wpisu w sposób przewidziany ustawą.

Skarżący w zażaleniu twierdzi, że opłata sądowa na rachunek inny niż rachunek Sądu I instancji, została uiszczona omyłkowo – na skutek błędu, bowiem "Wpłata została dokonana na rachunek bankowy wskazany w zarządzeniu Sądu, jednak numer rachunku został wprowadzony do systemu przez pracownika operatora pocztowego", gdyż "najprawdopodobniej doszło do błędu przy przepisywaniu numeru rachunku bankowego przez pracownika P. S.A., polegającego na dodaniu jednej cyfry "0", co skutkowało zmianą numeru rachunku. W konsekwencji wpłata nie została prawidłowo zaksięgowana". Odnosząc się do tej argumentacji wyjaśnić należy, że w żaden sposób nie zmienia ona prawidłowych ustaleń Sądu I instancji, co do nieuiszczenia w terminie stosownej opłaty sądowej. Okoliczności wskazujące na omyłkę, czy brak winy w uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy stanowić może podstawę do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. W sytuacji bowiem, gdy strona uchybiła terminowi z powodu okoliczności przez siebie niezawinionych ma możliwość wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu, którego zasadniczym celem jest wyeliminowanie negatywnych skutków uchybienia terminowi. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi, który będzie rozpoznany po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie odrzucenia skargi.

W rekapitulacji należy więc stwierdzić, że skoro wobec nieuiszczenia wpisu od skargi nie można było nadać jej prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem strony – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, to niewykonanie tego wezwania w zakreślonym terminie – aktualizując przesłanki stosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. – obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.