Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 15 grudnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (sprawozdawca) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2023 roku sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 czerwca 2023r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dot. umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na zajęcie psa drogowego oddala skargę

Zaskarżonym postanowieniem z 19 czerwca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej: "K.p.a.", stwierdziło uchybienie przez R. sp. z o. o. w C. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Dróg Miejskich [...] z 5 października 2022 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że decyzję organu pierwszej instancji z 5 października 2022 r. doręczono stronie 31 października 2022 r. Odebrał ją pełnomocnik adresata P. S.. Strona wniosła odwołanie od decyzji 16 listopada 2022 r., czyli dwa dni po terminie, co uzasadnia stwierdzenie uchybienia terminu do jego wniesienia.

W skardze spółka zarzuciła naruszenie art. 127 § 2 w zw. z art. 129 § 2 i art. 134 K.p.a. przez błędne uznanie, że wniosła odwołanie po upływie 14-dniowego terminu, podczas gdy decyzję z 5 października 2022 r. doręczono jej 2 listopada 2022 r., a odwołanie wniesiono 16 listopada 2022 r., czyli w terminie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z 5 października 2022 r. w celu wykazania doręczenia jej skarżącemu 2 listopada 2022 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zaskarżonym postanowieniem stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z 5 października 2022 r.

Odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie (art. 129 § 2 K.p.a.).

Bezsporna jest data wniesienia odwołania (16 listopada 2022 r.). Różnica zdań organu odwoławczego i skarżącego dotyczy natomiast daty doręczenia decyzji. W ocenie organu nastąpiło to 31 października 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, natomiast według skarżącego - dwa dni później (2 listopada 2022 r.). W ocenie Sądu rację ma organ.

Stroną jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z art. 45 K.p.a. jednostkom organizacyjnym, a zatem i tego rodzaju spółkom, doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Decyzję z 5 listopada 2022 r. doręczono w ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowych lokalu siedziby spółki przy ul. [...] w C. do rąk obecnego w tym lokalu P. S.. Nie jest on co prawda pełnomocnikiem spółki, ale jest osobą uprawnioną do odbioru pism kierowanych do spółki. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. akt II GSK 1684/14 (dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA") art. 45 K.p.a. posługuje się pojęciem osoby uprawnionej do odbioru pism, przez które należy rozumieć każdą osobę, która została regulaminowo czy tylko zwyczajowo uprawniona przez spółkę do odbierania korespondencji przychodzącej do jej siedziby. Jeśli osoba taka przebywa w miejscu siedziby spółki i nie oświadczy doręczającemu, że przyjmowanie przesyłek nie mieści się w zakresie jej obowiązków, nie można twierdzić, że listonosz doręczył przesyłkę do rąk osoby nieuprawnionej. Doręczający nie musi znać zakresu obowiązków i uprawnień osób znajdujących się w firmie, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru, składając własnoręczny podpis. Uprawnienie do odbioru korespondencji nie musi być oparte na zasadzie udzielonego w tym zakresie pełnomocnictwa. Zatem do odbioru przesyłki pocztowej nie jest konieczne uprawnienie do reprezentowania spółki, nie jest też niezbędny wpis osoby upoważnionej do KRS.

Dowodem doręczenia pisma jest prawidłowo wypełnione przez pracownika operatora pocztowego zwrotne potwierdzenie odbioru. Zwrotne potwierdzenie odbioru wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzone w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, będąc dokumentem urzędowym. Korzysta ono zatem z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Nie jest zatem możliwe odrzucenie, bez przeprowadzenia przeciwdowodu, istnienia faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym. Nieuznanie faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowiłoby naruszenie prawa procesowego (por.: prawomocny wyrok o sygn. akt III SA/Wa 134/20 - dostępny w CBOSA). Sąd stwierdza, że zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji przez skarżącego jest zgodne z prawem. Poza datą doręczenia decyzji nie było ono zresztą kwestionowane przez skarżącego w pozostałym zakresie.

Podejmując próbę obalenia powyższego domniemania należy mieć na względzie, że to na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia wiarygodnych środków dowodowych. Za taki wiarygodny środek dowodowy nie mogą być uznane same twierdzenia skarżącego dotyczące podania błędnej daty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Tym samym prawidłowo uznano decyzję za doręczoną 31 października 2022 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął zatem 14 listopada 2022 r. Odwołanie wniesiono 16 listopada 2022 r. W związku z tym organ odwoławczy zgodnie z prawem stwierdził, że odwołanie strony od decyzji z 5 października 2022 r. złożono z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania, określonego w art. 129 § 2 K.p.a. W tej sytuacji organ odwoławczy, zgodnie z art. 134 K.p.a., stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Podkreślenia wymaga, że organ pierwszej instancji w wydanej decyzji prawidłowo pouczył stronę o terminie i trybie wniesienia odwołania od decyzji, a strona w odwołaniu nie wniosła o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Wobec tego zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, stąd Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.