Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędzia WSA Jakub Makuch (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Rady Miasta Nowy Targ w przedmiocie przekazania do dalszego procedowania wniosku dotyczącego budowy przystanku linii aglomeracyjnej postanawia odrzucić skargę.

1. A. F. (dalej: "skarżący") pismem z 4 marca 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność obejmującą "działanie Rady Miasta Nowy Targ polegające na zaniechaniu przekazania mojego wniosku dotyczącego budowy przystanku kolei aglomeracyjnej w rejonie dworca PKS w Nowym Targu". W uzasadnieniu wskazał, że pomimo kilkukrotnych prób złożenia wniosku oraz zwracania uwagi na znaczenie tej inicjatywy dla mieszkańców, sprawa nie została przekazana do właściwego rozpatrzenia ani poddana merytorycznej analizie. Podał, że "brak przekazania wniosku do dalszego procedowania należy uznać za naruszenie zasad właściwego rozpatrywania inicjatyw obywatelskich".

2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc zarzut powagi rzeczy osądzonej. Wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21.03.2023 r. (sygn. akt II SAB/Kr 25/23) odrzucił skargę wniesioną przez skarżącego na bezczynność Rady Miasta Nowy Targ w przedmiocie budowy przedmiotowej bocznicy kolejowej w rejonie dworca autobusowego. Ponadto organ wskazał, że wielokrotnie analizował postulaty skarżącego i wyjaśniał brak możliwości realizacji inwestycji formułując szereg pism w tym względzie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

3. Merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest poprzedzone badaniem, czy skarga w ogóle jest dopuszczalna.

4. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz.143, – dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

5. Podkreślenia wymaga, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna w przypadkach, gdy jej przedmiot mieści się w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (tzn. w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a), jak również w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., a więc niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi, co wynika z treści art. 3 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z

15.04. 2008 r., sygn. akt II OSK 496/08). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, organ pozostaje w zwłoce (zob. postanowienie WSA w Krakowie z 21.03. 2023 r., sygn. akt II SAB/Kr 25/23).

6. Jak już wyżej wskazano, skarżący zarzuca organowi bezczynność w zakresie braku przekazania do dalszego procedowania sformułowanego przez niego wniosku o budowę przystanku kolei aglomeracyjnej. Dostrzec trzeba, że stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z 08.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 609) sprawy lokalnego transportu zbiorowego należą do zadań własnych gminy. Jednakże brak jest przepisu prawa obligującego organ gminy do podjęcia - w powyższym zakresie - władczego rozstrzygnięcia.

7. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro w przedmiocie objętym treścią skargi, skarżący nie może skutecznie domagać się wydania przez Radę Miasta Nowy Targ żadnego władczego aktu, to nie przysługuje również skarżącemu skarga na bezczynność w tym zakresie do sądu administracyjnego.

8. Mając powyższe na uwadze skarga – jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

9. Odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi z uwagi na powagę rzeczy osądzonej z uwagi na wydanie przez WSA w Krakowie postanowienia z 21.03.2023 r., sygn. akt II SAB/Kr 25/23 (przy czym ta sprawa dotyczyła budowy bocznicy kolejowej, nie zaś budowy przystanku kolei aglomeracyjnej), wskazać należy, że odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (por. np. postanowienie NSA 16.07. 2009 r., sygn. akt II OZ 589/09). Sytuacja powagi rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie.