Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: odrzucić skargę.

L. Z. wystąpił ze skargą z dnia 3 grudnia 2013 r., w której zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny wydał w dniu 24 lipca 2014 r. postanowienie o sygn. akt II GZ 384/14, którym oddalił zażalenie skarżącego.

Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W terminie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył kolejny wniosek o prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zmiany własnego postanowienie z dnia 12 czerwca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zarządzeniem z dnia 13 marca 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego.

Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 25 marca 2015 r. (potwierdzenie odbioru na k. 121 akt sądowych), mimo tego należna opłata sądowa nie została zapłacona.

W dniu 30 marca 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego z dnia 27 marca 2015 r., nadane w tym samym dniu w urzędzie pocztowym, zawierające wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego w wysokości 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.

W terminie do uiszczenia wpisu sądowego złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.

Wobec tego, iż był to kolejny wniosek złożony po prawomocnym orzeczeniu o odmowie przyznania prawa pomocy w tożsamym zakresie, postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. odmówiono zmiany prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.

Na postanowienie z dnia 29 stycznia 2015 r. skarżący nie złożył zażalenia, wobec czego został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego.

Wezwanie doręczono stronie w dniu 25 marca 2015 r., zaś siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. w dniu 26 marca 2015 r. i upłynął w dniu 1 kwietnia 2015 r.

Wobec tego, iż do tego dnia nie została uiszczona należna opłata, Sąd był zobowiązany skargę odrzucić, opierając się na przepisie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając natomiast na uwadze to, iż skarżący wystąpił z pismem z dnia 27 marca 2015 r. o zwolnienie od kosztów sądowych wyjaśnić należy, iż wniosek ten nie miał wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego, bowiem skarżący nie wystąpił z zażaleniem na postanowienie z dnia 29 stycznia 2015 r. o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. W konsekwencji postanowienie to stało się prawomocne, a skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego.

Na marginesie wskazać trzeba, iż mimo tego, że skarga podlega odrzuceniu, to wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego będzie podlegał rozpoznaniu, zgodnie z przepisami w zakresie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.