Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. w H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 497/26 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. w H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 grudnia 2025 r., nr BP.702.931.2025.E.0747.BKOE.7779 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku polegającego na dołączeniu odwzorowań cyfrowych dokumentów potwierdzających dane pojazdu samochodowego do rejestru uiszczających opłatę elektroniczną postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić T. w H. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych.

I

Zaskarżonym postanowieniem z 8 maja 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 497/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. w H. (dalej jako: "skarżąca", "spółka") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako "GITD") z 4 grudnia 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku polegającego na dołączeniu odwzorowań cyfrowych dokumentów potwierdzających dane pojazdu samochodowego do rejestru uiszczających opłatę elektroniczną.

Sąd I instancji orzekał w następujących okolicznościach sprawy:

Pismem z 29 grudnia 2025 r. (nadanym 8 stycznia 2026 r.) spółka, będąca spółką czeską, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GITD w przedmiocie jak wyżej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 11 lutego 2026 r., pismem z 26 lutego 2026 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz poprzez złożenie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów rejestrowych spółki wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w celu wykazania sposobu jej reprezentacji, obejmujących swym zakresem dzień udzielonego pełnomocnictwa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej 12 marca 2026 r. (zpo k. 17 akt sądowych).

Pismem z 13 marca 2026 r. (nadanym 17 marca 2026 r.) skarżąca przedłożyła poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa z 22 maja 2024 r. podpisanego przez J. H. oraz odpis z rejestru handlowego skarżącej spółki wydany na dzień 14 marca 2024 r. wraz z tłumaczeniem uwierzytelnionym na język polski.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych, bowiem przedłożone Sądowi przy piśmie z 13 marca 2026 r. dokumenty rejestrowe spółki obejmowały dane ważne na 14 marca 2024 r., tj. przed dniem udzielenia pełnomocnictwa (22 maja 2024 r.). Zatem, skoro w zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu, to Sąd I instancji za zasadne uznał odrzucenie skargi, w podstawie prawnej przyjętego rozstrzygnięcia wskazując m.in. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "ppsa").

Zażaleniem z 29 maja 2026 r. spółka zaskarżyła wydane w sprawie postanowienie w całości, zarzucając:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 ppsa – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi pomimo usunięcia przez pełnomocnika braków formalnych w przepisanym terminie, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi;

2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi użyto nieprecyzyjnego sformułowania, iż należy dostarczyć dokumenty rejestrowe spółki obejmujące swym zakresem dzień załączonego do skargi pełnomocnictwa i bezzasadne uznanie, iż przesłany odpis nie obejmował swym zakresem dnia załączonego pełnomocnictwa, co miało istotny wpływ na wynik postępowania z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi;

3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy żaden przepis prawa nie wymaga od pełnomocnika, aby do skargi załączył odpis z rejestru spółki z tej samej daty, co data udzielenia pełnomocnictwa.

Wskazując na powyższe zarzuty, spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jego zarzuty należało uznać za zasadne.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym odrzucono skargę spółki na decyzję GITD w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku polegającego na dołączeniu odwzorowań cyfrowych dokumentów potwierdzających dane pojazdu samochodowego do rejestru uiszczających opłatę elektroniczną z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Jako podstawę prawną postanowienia Sąd I instancji wskazał m.in. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa.

Sąd I instancji, odrzucając skargę, wskazał, że uczynił to z uwagi na fakt, że skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania tego Sądu do uzupełnienia braków formalnych, bowiem przedłożone Sądowi I instancji w uzupełnieniu braków formalnych dokumenty rejestrowe spółki obejmowały dane ważne na 14 marca 2024 r., tj. przed dniem udzielenia pełnomocnictwa (22 maja 2024 r.).

W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, wbrew stanowisku spółki wyrażonym w zarzucie nr 1 oraz częściowo w zarzucie nr 2 zażalenia, że ustawa - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi m.in. w art. 46 i 48 wskazuje określone wymogi formalne, które musi spełniać pismo inicjujące postępowanie w sprawie (w tym skarga). Ich niespełnienie obliguje Sąd, zgodnie z art. 49 ppsa, do wezwania do uzupełnienia braków formalnych takiego pisma w terminie 7 dni, a ich nieuzupełnienie w przypadku pisma będącego skargą skutkuje jej odrzuceniem (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).

Tym samym niezasadnie wnosząca zażalenie spółka upatruje naruszenia art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa "z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi", bowiem takiemu merytorycznemu rozpoznaniu poddana może zostać li skarga spełniająca wymogi formalne, określone w ppsa.

Co jednak znamienne, odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest możliwe jedynie wtedy, gdy braki te rzeczywiście zaistnieją, a w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy braki takie nie zaistniały.

Kwerenda akt sprawy wskazuje bowiem, że znajdują się w nich dwa odpisy z rejestru handlowego skarżącej spółki wraz z tłumaczeniami uwierzytelnionymi na język polski, wydane na dzień: 14 marca 2024 r. (k. 21-24 akt sądowych) oraz 19 maja 2025 r. (k. 75-78 akt administracyjnych, także przedłożone przy zażaleniu – k. 45-49 akt sądowych). Z dokumentów tych bezspornie wynika, że osoba udzielająca pełnomocnictwa umocowana jest do ich udzielania od 8 listopada 2005 r.

Tym samym, przedkładając pełnomocnictwo udzielone 22 maja 2024 r., w istocie podnoszony przez Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu brak formalny, przyjęty za podstawę do odrzucenia skargi, na dzień wydawania postanowienia nie istniał, bowiem z akt sprawy wynikało umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do jej reprezentacji w latach 2005-2025.

Wobec powyższego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy należało uznać, że w aktach sprawy znajduje się dokument potwierdzający umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa pełnomocnikom skarżącej, a tym samym odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego w tym przedmiocie – za nieprawidłowe.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ppsa orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ppsa.