Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Paweł Zaborniak Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej -skargę oddala-

Przedmiotem skargi A. B. jest bezczynność Starosty [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej. W oparciu o przesłane do Sądu dokumenty ustalono, że pismem z 26 sierpnia 2014 r. A. B. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udzielenie informacji dotyczącej działki nr 306/3 położonej w Ś., zakwalifikowanej jako droga we władaniu Gminy [...] w następującym zakresie:

1) od kiedy Urząd Gminy jest we władaniu działki nr 306/3 ze wskazaniem dokładnej daty i dokumentu na podstawie którego Urząd Gminy objął działkę we władnie i zakwalifikowała ją jako droga o nr 306/3,

2) na jakiej podstawie prawnej Urząd Gminy objął we wdanie ww. działkę,

3) z jakich parcel powstała działka nr 306/3,

4) w jakim LWH ujawnione są parcele tworzące działkę nr 306/3,

5) czy jest opłacony podatek od przedmiotowej nieruchomości,

6) kto i w jakich latach opłacał i przez kogo opłacany jest podatek od ww. nieruchomości.

Wójt Gminy pismem z 11 września 2014 r. przekazał Staroście ww. wniosek A. B. – celem załatwienia w części dotyczącej punktu od 1 do 4, zgodnie z kompetencją.

W odpowiedzi Starosta pismem z 7 października 2014 r. poinformował, że od założenia ewidencji gruntów wsi Ś. w 1976 r. działka ewidencyjna nr 306/3 wpisana była w pozycji rejestrowej nr [...] - jako mienie wsi Ś. (drogi), bez podania podstawy prawnej. Nadmienił, że wskazanie parcel z których powstała działka ewidencyjna nr 306/3 sprowadza się do przygotowania stosownej dokumentacji geodezyjnej, którą wykonują przedsiębiorcy, jednostki organizacyjne, a także osoby legitymujące się uprawnieniami zawodowymi w dziedzinie geodezji i kartografii.

Pismem z 16 października 2014 r. A. B. ponowił swój pierwotny wniosek z 26 sierpnia 2014 r. o udzielenie informacji publicznej.

W odpowiedzi Starosta pismem z 3 listopada 2014 r. poinformował, że na terenie wsi Ś. przeprowadzono kompleksowe uwłaszczenie gruntów. W związku z ww. pracami w 1974 r. dokonano również wymiany podkładów mapowych połączone ze zmianą oznaczenia nieruchomości z systemu parcelowego na system działkowy. W lipcu 1976 r. załażono ewidencję gruntów wsi Ś. i wówczas działka ewidencyjna nr 306/3 została wpisana w pozycji rejestrowej nr [...] na mienie wsi Ś., jako droga bez podania podstawy prawnej. Podczas zakładania ewidencji gruntów nie była wykonana synchronizacja nowego stanu ewidencyjnego z poprzedzającym ją systemem parcelowym. W związku z powyższym poinformowano, że urząd nie posiada żądanej synchronizacji. Nadto poinformowano, że dokumenty, o których udostępnienie wnosi A. B. nie stanowią informacji publicznej.

Kolejnym pismem z 6 listopada 2014 r. A. B. ponowił swój wniosek z 26 sierpnia 2014 r

W odpowiedzi organ pismem z 21 listopada 2014 r. w całości podtrzymał argumentację zawartą w piśmie z 3 listopada 2014 r.

W skardze sporządzonej 15 stycznia 2015 r. A. B. zarzucił Staroście bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej, formułując wniosek o:

1) zobowiązanie Starosty do udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi,

2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1, art. 2, art. 6 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez nieudzielenie informacji publicznej.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że spór sprowadza się do ustalenia czy wnioskowane informacje w postaci dokumentów wchodzą w zakresie prawa do informacji publicznej. Powołał się na orzecznictwo sadów administracyjnych zgodnie z którym - prawu do informacji publicznej podlegają wszystkie dokumenty znajdujące się w posiadaniu władzy publicznej. Podniósł, że wnioskowane przez niego informacje istnieją, zaś organ wskazał, jedynie że nie stanowią one informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie i podniósł, że odniósł się merytorycznie do wniosku skarżącego, udzielając przy tym szczegółowych informacji dotyczących działki nr 306/3, co czyni skargę całkowicie bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga jest bezzasadna.

Przedmiotem skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] skarżący A. B. uczynił swój kolejny wniosek z dnia 16.10.2014 r. o udzielenie informacji publicznej. W wniosku tym zażądał od Dyrektora Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...], a de facto Starosty Powiatu [...] informacji publicznej dotyczącej:

1. wskazania dokładnej daty i dokumenty na podstawie którego Władze Publiczne objęły we władanie działkę o nr 306/3 położoną w Ś.,

2. wskazania dokładnej daty i dokumentu na podstawie którego Władze Publiczne zakwalifikowały działkę o nr 306/3 jako drogę,

3. wskazania daty kiedy i z jakich parcel powstała działka o nr 306/3 położona w Ś. oraz w jakich LWH ujawnione są parcele tworzące działkę o nr 306/3 położoną w Ś.

Żądane informacje mają charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 5 a-h ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2002 r. Dz.U. 2014.782, zwanej dalej u.o.d.i.p. dotyczą one bowiem szeroko rozumianego majątku publicznego. Stan prawny działki znajdującej się w posiadaniu jednostki samorządowej, która jest wpisana w ewidencji jako jej posiadacz mieści się w pojęciu informacji o majątku publicznym. Posiadanie jest stanem faktycznym, z którym prawo łączy szereg skutków o charakterze materialnym – zasiedzenie, dziedziczenie. W tym znaczeniu informacja o nieruchomości będącej we władaniu gminy jest informacją o jej majątku.

Starosta po myśli art. 4 ust. 1 pkt 1 u.o.d.i.p. byłby zobowiązany do jej udzielenia wnioskodawcy gdyby nie treść art. 1 ust. 2 u.d.i.p.

Pismo z 16.10.2014 r. wpłynęło do Starostwa w dniu 23.10.2014 r. W odpowiedzi, pismem z dnia 3.11.2014 r., doręczonym A. B. 4.11.2014 r., Starosta udzielił mu żądanej informacji w zakresie pkt 1 i 2 wniosku. Informacja ta jest szczegółowa i odpowiada treści żądania. Organ wyjaśnił bowiem, że na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. nr 27 poz. 250 z dnia 4 listopada 1971 r.) na terenie wsi Świlcza przeprowadzono kompleksowe uwłaszczenia gruntów. W związku z w/w pracami w 1974 r. dokonano również wymiany podkładów mapowych połączone ze zmianą oznaczenia nieruchomości z systemu parcelowego na system działkowy. W lipcu 1976 r. założono ewidencję gruntów wsi Ś. i wówczas działka ewidencyjna nr 306/3 została wpisana w pozycji rejestrowej nr [...] na mienie wsi Ś. jako droga bez podania podstawy prawnej. Informację taką zresztą, identycznej treści uzyskał już skarżący w rozpoznaniu wcześniejszego wniosku pismem Starostwa z 7.10.2014 r. Żądanie wniosku z 16.10.2014 r. w pkt 3 dotyczyło de facto doręczenia skarżącemu synchronizacji katastralnej dla działki nr 306/3 poł. w Ś. Organ w dacie udzielenia skarżącemu odpowiedzi w dniu 3.11.2014 r. taką synchronizacją nie dysponował i pismem z dnia 3.11.2014 r. o tym faktycznie poinformował skarżącego. Jest to prawidłowa forma załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznej, której organ nie posiada.

Dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja fizycznie istnieje i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a zainteresowany nie ma innego trybu dostępu do niej, wszak art. 1 ust. 2 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłącza stosowanie jej przepisów w sytuacji, gdy wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie. Zgodnie z jego treścią, przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji, będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie stosuje się, jeżeli informacja publiczna dostępna jest dla osoby zainteresowanej w innym trybie. Jeśli więc osoba zainteresowana ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie, wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tak też jest w niniejszej sprawie, bowiem dostęp do informacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego regulowany jest przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.).

Stosownie do art. 40 ust. 3c ww. ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e, oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne, z zastrzeżeniem ust. 3d oraz art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. Nr 76, poz. 489 ze zm.) i art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 235). Przepis ten wprowadza więc zasadę odpłatności za udostępnianie danych, informacji oraz innych materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, a także za udostępnianie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego. Natomiast art. 40 ust. 3d ww. ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazuje, w jakich sytuacjach i którym podmiotom wydaje się nieodpłatnie wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 12.09.2013 r. I OSK 777/13) (por. także wyroki NSA z 5.04.2013 r. I OSK 175/13 oraz z 7.06.2013, I OSK 350/13).

W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że żądanie wniosku zawarte w jego pkt 1 i 2 dotyczy danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, będących w posiadaniu Starosty. Prawo geodezyjne i kartograficzne określa odmienne zasady i tryb udzielania informacji znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, będących informacjami publicznymi, co oznacza, iż w zakresie dostępu do informacji zawartych w zasobie wyłączone jest stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wyłączenie stosowania u.d.o.i.p. na podstawie art. 1 ust. 2 tej ustawy dotyczy całej ustawy (tak NSA w w/w wyroku 5.04.2013 r. I OSK 175/13). Oznacza to, że także w tym zakresie żądanie skargi jest oczywiście bezzasadne. Organ, wbrew obowiązkowi udzielił bowiem żądanej informacji pismem z 3.11.2014 r.

Sąd nie może orzekać w przedmiocie bezczynności organu w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej, w sytuacji, gdy na podstawie art. 1 ust. 2 u.d.o.i.p. dostęp do niej regulują odrębne przepisy. Dlatego też także w tej części skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Końcowo tylko Sąd zauważa, że żądana informacja (pkt 3 wniosku), także dotyczyła danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Gdyby organ był w jej posiadaniu, dostęp do niej strona miałaby na zasadach określonych w ustawie prawnie geodezyjne i kartograficzne a nie w u.d.o.i.p.