drukuj    zapisz    Powrót do listy

6110 Podatek od towarów i usług, Wstrzymanie wykonania aktu, Dyrektor Izby Skarbowej, Oddalono zażalenie, I FZ 341/16 - Postanowienie NSA z 2016-11-23, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I FZ 341/16 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2016-11-23 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-10-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Danuta Oleś /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
III SA/Wa 305/16 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-02-14
I FSK 958/18 - Wyrok NSA z 2023-07-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 305/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od sierpnia 2013 r. do maja 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 19 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 305/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z.D. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 30 listopada 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od sierpnia 2013 r. do maja 2014 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący w złożonym wniosku nie wykazał inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego przez siebie aktu administracyjnego. Nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie przedstawił dowodów na jego poparcie. Skarżący ograniczył się w tym zakresie do samego sformułowania wniosku, zatem brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."). poprzez niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy okoliczności sprawy wskazują, że na skutek niewstrzymania przedmiotowej decyzji i skierowania wobec skarżącego egzekucji administracyjnej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez pozbawienie go środków finansowych niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych.

W uzasadnieniu wskazano, że w sytuacji gdy skarżona decyzja zostanie uznana za dotkniętą wadą nieważności lub zostanie uchylona w całości - wstrzymanie wykonania decyzji jest w pełni uzasadnione. Źródłem dochodu skarżącego jest gospodarstwo rolne. Posiada on jednak zobowiązania wynikłe z prowadzonej działalności gospodarczej i w sytuacji braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji utraci on płynność finansową, co w konsekwencji spowoduje nieterminowe wywiązywanie się z zobowiązań wobec kontrahentów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.

W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Zawierał on jedynie wskazanie, że wykonanie decyzji określającej obowiązek zapłaty podatku w takiej kwocie skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz pozbawi go źródła dochodu. Egzekucja wierzytelności zniweczy możliwość prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej, utraci on płynność finansową i będzie nieterminowo wywiązywał się z zobowiązań wobec kontrahentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając tylko takie dane, oparł się na nich i prawidłowo uznał, że brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Nie można zatem czynić Sądowi zarzutu, że nieprawidłowo uznał, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie miał możliwości weryfikacji twierdzeń strony. Opierając się na informacjach przedstawionych we wniosku nie był w stanie stwierdzić czy podane okoliczności znajdują poparcie w rzeczywistości. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie ochrony tymczasowej.

Na marginesie należy zauważyć, że bardziej szczegółowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy też wskazanie nowych okoliczności, na etapie postępowania zażaleniowego nie czyni błędnym czy też nieprawidłowym rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte jest jedynie zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na etapie rozpoznawania omawianego wniosku dysponował jedynie danymi w nim zawartymi, zatem jego orzeczenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest prawidłowe. Ponadto na uwagę zasługuje okoliczność, że stosownie do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. w razie zmiany okoliczności sąd może zmienić bądź uchylić postanowienie wydane w sprawie wstrzymania aktu lub czynności.

Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.



Powered by SoftProdukt