Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie w przedmiocie uzasadnienia oceny rocznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej M. K. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

W dniu 26 sierpnia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. K. (zwanej dalej także "skarżącą"), reprezentowanej przez J. K., na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie w przedmiocie uzasadnienia oceny rocznej.

Ze złożonej skargi wynika, że w dniu 15 kwietnia 2026 r. w imieniu skarżącej J. K. (jej matka) wystąpiła do Dyrektora ww. Szkoły z wnioskiem o pisemne uzasadnienie proponowanej oceny rocznej.

Zdaniem skarżącej, w uzyskanej odpowiedzi z dnia 29 kwietnia 2026 r. nie poinformowano skarżącej o działaniach wynikających z obowiązku realizacji przez szkołę programu profilaktyczno-wychowawczego, który nakłada na nauczycieli konieczność wspierania ucznia, uwzględniania jego sytuacji emocjonalnej oraz przeciwdziałania negatywnym skutkom stresu i trudności szkolnych.

W związku z tym, działająca w imieniu skarżącej – J. K., złożyła kolejny wniosek o udzielenie odpowiedzi z uzupełnieniem treści dotyczących programu profilaktyczno-wychowawczego (pismo z datą 9 maja 2026 r., a nie jak wskazuje skarżąca 8 maja 2026 r.), wskazując m.in., że uczennica – M. K. doświadczała udokumentowanych w szkole trudności związanych ze stresem w środowisku szkolnym, co mogło mieć bezpośredni wpływ na jej funkcjonowanie oraz osiągane wyniki edukacyjne. W związku z tym zasadne jest wykazanie, czy i w jaki sposób nauczyciel [...], zarazem wychowawca, uwzględnił tę sytuację w procesie oceniania oraz jakie działania wspierające zostały podjęte przez szkołę oraz czy pracownicy szkoły podjęli jakieś i jeśli tak, to jakie działania? Skarżąca zapytała czy Dyrektor wyznaczyła zespół osób do odpowiedniego wsparcia, jeśli tak to, w jakim czasie, kogo i z jakimi wytycznymi?

Ponadto skarżąca wskazała na obowiązki szkoły wynikające z przepisów ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniu przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 110), które nakładają na placówki oświatowe szczególny obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa, ochrony zdrowia psychicznego uczniów oraz reagowania na sytuacje mogące naruszać ich dobrostan.

Skarżąca dodała, że zgodnie z § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów, nauczyciel ma obowiązek uzasadnić ustaloną ocenę na wniosek ucznia lub jego rodziców. Obowiązkiem szkoły jest również informować na prośbę rodziców o podejmowanych przez szkołę czynnościach wynikających z aktualnych przepisów prawa.

W dniu 19 maja 2006 r., działająca w imieniu skarżącej – J. K., złożyła ponaglenie w związku z brakiem odpowiedzi na wniosek z dnia 8 maja 2026 r., przesłany za pośrednictwem dziennika elektronicznego. Wiadomość została odebrana, jednak do dnia wniesienia skargi na bezczynność nie udzielono odpowiedzi na złożony wniosek.

Skarżąca podniosła, że pomimo upływu ustawowych terminów nie otrzymała żądanej informacji publicznej, decyzji o odmowie udostępnienia informacji, zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. W związku z powyższym organ pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie wniósł o jej oddalenie.

Organ wyjaśnił, że charakter żądanych informacji - odnoszących się do uzasadnienia oceny rocznej wystawionej uczennicy - nie pozwala na kwalifikowanie ich jako informacji publicznych. Mają one charakter wyraźnie prywatny, przy czym - co warto podkreślić, wnioskuje o nie osoba, której te informacje nie dotyczą (choć wzmiankowana uczennica jest już pełnoletnia). Dyrektor Szkoły zważył, że prawo dostępu do informacji publicznej nie może służyć jako środek do uzyskania informacji w sprawie indywidualnej. Skarżąca usiłuje zrealizować swój subiektywnie pojmowany interes, najwyraźniej nie zgadzając się z treścią uzasadnienia proponowanej oceny rocznej i próbując podjąć z nią polemikę.

Na tym tle między Szkołą a skarżącą doszło do wymiany korespondencji i wbrew jej twierdzeniu terminowo otrzymywała ona wyjaśnienia referujące do podnoszonych zastrzeżeń. Skarżąca otrzymała także samą kserokopię uzasadnienia proponowanej oceny sporządzonej przez nauczyciela [...]. Szkoła jest otwarta na uczniów oraz rodziców i stara się na bieżąco oraz kompromisowo podchodzić do wszystkich spraw. Z J. K. odbyły się dwa spotkania (10 i 13 kwietnia 2026 r.), w czasie których uzgodniono formy poprawy oceny proponowanej. Niestety w tych spotkaniach nie brała udziału sama uczennica (M. K.), mimo że taką propozycję wysunęła Szkoła. Stworzono wiele dodatkowych możliwości poprawy oceny, nawet tuż przed klasyfikacyjnym posiedzeniem Rady Pedagogicznej, niestety uczennica nie skorzystała z tych propozycji, a jedynie dostarczyła zwolnienia lekarskie uniemożliwiające pomocne działania. Ponadto, Pomorski Kurator Oświaty - Delegatura w Kościerzynie, w związku z zastrzeżeniami skarżącej, przeprowadził w szkole kontrolę, w wyniku której sporządzono protokół bez zaleceń i uwag.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny w pierwszej kolejności z urzędu bada dopuszczalność skargi. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi wymaga bowiem uprzedniego zbadania dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. art. 58 § 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu m.in., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1).

Mając na uwadze przedstawiony zakres skargi wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta obejmuje co do zasady orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak. Z kolei na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. sąd administracyjny rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, o których to stanach mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., nie dotyczy zatem wszystkich działań podmiotów wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej (organów administracji w znaczeniu funkcjonalnym), a jedynie tych aktów i tych czynności, które zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.

Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego.

Zgodnie nadto z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona jedynie w sytuacji, w której dotyczy organu (podmiotu) właściwego do wydania lub podjęcia aktów lub czynności w opisanych powyżej formach procesowych. W konsekwencji, gdy warunek powyższy nie jest spełniony, skarga podlega odrzuceniu (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 547/04).

Zasadniczo skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone formy działania organu, czyli jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz w razie niewydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1620/12).

Odnosząc treść przywołanych przepisów do przedmiotu skargi należy wskazać, że żądanie skarżącej wyrażone wobec Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie pismami z dni 15 kwietnia i 9 maja 2026 r. i dotyczące woli uzyskania pisemnego uzasadnienia proponowanej oceny rocznej uczennicy – M. K., nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii aktów lub czynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Według Sądu uzasadnienia proponowanej oceny rocznej nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Nie ma również podstaw do zastosowania art. 3 ust. 3 p.p.s.a.

Należy podnieść, że zgodnie z art. 44e ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 881) oceny są jawne dla ucznia i jego rodziców. Nauczyciel uzasadnia ustaloną ocenę w sposób określony w statucie szkoły (ust. 3). Jak stanowi ust. 5 pkt 4 przywołanego przepisu, na wniosek ucznia lub jego rodziców dokumentacja dotycząca oceniania ucznia, inna niż wymieniona w pkt 1-3 - jest udostępniana do wglądu uczniowi lub jego rodzicom.

Stanowczego podkreślenia wymaga jednak, że żaden przepis nie wymaga, aby w sprawach udostępnienia (lub odmowy udostępnienia) rodzicom tego typu informacji o uczniach wydawana była w tym przedmiocie decyzja administracyjna lub jakikolwiek akt administracyjny bądź podejmowana czynność, podlegające kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 31/24).

Wydanie uzasadnienia proponowanej oceny rocznej nie następuje zatem ani w formie decyzji administracyjnej ani też postanowienia w postępowaniu administracyjnym, nie jest też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym czy zabezpieczającym. Nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków, o których mowa w pkt 4 artykułu 3 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentacji Dyrektora Szkoły wyrażonej w odpowiedzi na skargę wskazania wymaga, że złożony przez skarżącą wniosek nie wskazuje na wolę uzyskania informacji publicznej, tak więc przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 902) nie miały w tej sprawie zastosowania.

Konkludując, jeżeli zatem nie jest możliwe zaskarżenie do sądu administracyjnego aktu kończącego "postępowanie" z wniosku o pisemne uzasadnienie proponowanej oceny rocznej, to tym bardziej nie jest możliwe złożenie w takiej sprawie skargi na bezczynność organu procedującego taki wniosek.

Skoro więc niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu Sąd orzekł w punkcie 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Powołane w uzasadnieniu postanowienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl.