Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu .4 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 2163/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 244/17 w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku z dnia 28 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 2163/17 w ten sposób, że w wierszu 4 od dołu w miejsce " Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji" wpisać "Ministra Skarbu Państwa"

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2163/17, Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 244/17, oddalił skargę kasacyjną.

W rubrum powyższego wyroku jako organ, którego decyzja została zaskarżona do Sądu pierwszej instancji, omyłkowo wskazano Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Tymczasem organem, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. decyzję z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], był Minister Skarbu Państwa.

Zaistniała omyłka podlega sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej: p.p.s.a. Zarówno bowiem z akt administracyjnych, jak i z treści skargi wynika jednoznacznie, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], a nie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który to organ w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie posiadał kompetencji w tym przedmiocie. W sprawie doszło zatem do popełnienia oczywistej omyłki w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. Zaistniała zatem podstawa do sprostowania tego wyroku z urzędu w zakresie wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.