J.W. wniosła skargę na decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...] marca 1999 r., Nr [...] orzekającą o nieodpłatnym zwrocie na własność Pani G.W. zam. J. ul. B. [...] działki nr [...] zabudowanej o powierzchni [...] ha położonej we F. gmina D.
Pismem z dnia 15 czerwca 2004 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi i wyjaśnienia, czy na powyższą decyzję składała odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Pismem z dnia 28 czerwca 2004 r. skarżąca odpowiedziała, że nie składała na zaskarżoną decyzję odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego a jedynie w sprawie złożyła podanie do Starostwa Powiatowego i Prokuratury Rejonowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z unormowaniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżąca mimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji nie odwoływała się od niej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z czym nie wyczerpała środków zaskarżenia, przysługujących w toku instancji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.
