![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6135 Odpady, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, III OZ 256/25 - Postanowienie NSA z 2025-06-12, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III OZ 256/25 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2025-04-18 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Sławomir Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6135 Odpady | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II SA/Sz 681/24 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2025-02-17 III OZ 586/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-21 |
|||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 47 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 681/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 681/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, wniosku J.M. (dalej także jako: "strona skarżąca", "skarżący") o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów: odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi. Na skutek zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt III OZ 586/24, Naczelny Sąd Administracyjny: oddalił zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 681/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów: w punkcie pierwszym – odrzucił skargę; w punkcie drugim – zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podniósł, że jak wynika z akt odpis zarządzenia z wezwaniem do uiszczenia opłaty sądowej od wniesionej skargi odebrał w dniu 6 września 2024 r. uprawniony pracownik pełnomocnika skarżącego. W tej sytuacji ustawowy termin do uregulowania sądowych należności upływał ostatecznie w dniu 13 września 2024 r. Brak fiskalny został uzupełniony w dniu 20 września 2024 r., zatem po zakreślonym przez sąd terminie. Ponadto skarżącego wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie wymaganych odpisów bądź uwierzytelnionych kopii skargi, jednakże w zakreślonym terminie do dnia 13 września 2024 r. skarżący nie wykonał tego zobowiązania. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wywiódł, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, skarżący zaskarżając je w całości i zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a., przez jego błędne zastosowanie i uznanie, że skarżący nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminu do usunięcia braków fiskalnego i formalnego doszło z przyczyn od niego niezależnych w sytuacji, gdy ustalenie Sądu polegające na przyjęciu, że do odbioru skargi doszło przez bliżej nieokreśloną sekretarkę pełnomocnika skarżącej, w sytuacji gdy pełnomocnik skarżącej nie ma zatrudnionej sekretarki, a do odbioru wezwania Sądu doszło do rąk osoby nieuprawnionej, nie będącej domownikiem pełnomocnika skarżącego. W związku z powyższym strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określone zostały w art. 46 p.p.s.a., a ponadto zawierać dodatkowe elementy wskazane w pkt 1 – 3 powołanego wyżej przepisu. Dodatkowo jednym z wymagań pisma procesowego jest dołączenie jego odpisów i odpisów załączników w celu doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Z kolei w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, między innymi poprzez brak jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., czy też niedołączenia odpowiedniej liczby odpisów, obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Natomiast skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega obowiązkowi uiszczenia od niej wpisu sądowego (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Powinna zostać opłacona w wysokości przewidzianej w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W razie braku wpisu od skargi Przewodniczący Wydziału, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że skarga złożona przez skarżącego dotknięta była brakiem formalnym i fiskalnym. Dlatego też wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w postaci uiszczenia opłaty sądowej od wniesionej skargi oraz nadesłanie wymaganych odpisów bądź uwierzytelnionych kopii skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało sporządzone w sposób jasny, czytelny i zrozumiały. Strona skarżąca odebrała przedmiotowe wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w dniu 6 września 2024 r. W tej sytuacji ustawowy termin do uregulowania sądowych należności oraz nadesłania odpisów skargi upływał ostatecznie w dniu 13 września 2024 r. Brak fiskalny został uzupełniony w dniu 20 września 2024 r., zatem po zakreślonym przez sąd terminie, zaś w zakresie wymaganych odpisów bądź uwierzytelnionych kopii skargi skarżący nie wykonał tego zobowiązania. Przechodząc do argumentacji skarżącego wyjaśnić należy, iż podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia okoliczności są w ramach niniejszego postępowania irrelewantne, ponieważ zostały one szeroko omówione i ocenione w ramach postępowania w sprawie przywrócenia terminu, jak i postępowania zażaleniowego w związku z wywiedzionym zażaleniem na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi. Natomiast w niniejszym postępowaniu – dotyczącym wyłącznie formalnej kwestii odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych w wyznaczonym terminie – okoliczności te nie mogły podlegać ocenie. Dlatego też, brak było podstaw do podważenia prawidłowości rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o odrzuceniu złożonej w sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||