Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Lu 145/20 wzywające do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.G. i J.D. na decyzję Wojewody Lubelskiego z [...] stycznia 2020 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie.

J.D. i J.G. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wraz z wniesieniem skargi skarżący uiścili wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł.

Zarządzeniami z 10 marca 2020 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał odrębnie każdego ze skarżących do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 350 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. – dalej: rozporządzenie).

Skarżący J.D. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, wskazując, że zgodnie z obowiązującymi przepisami i przyjętą praktyką wpis w tego rodzaju sprawach wynosi 300 zł, a od jednej skargi pobiera się jeden wpis.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a., który nie znajduje w tej sprawie zastosowania) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Skarżący nie składał wniosku o przyznanie prawa pomocy. Oznacza to, że skarżący jest zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi.

Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu oraz wskazał właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącego. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, wynosi 500 zł. Przedmiotem skargi w tej sprawie jest decyzja Wojewody Lubelskiego z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, a więc w istocie zezwalająca na budowę drogi. Jest to zatem niewątpliwie decyzja z zakresu budownictwa i architektury, o której stanowi cytowany wyżej przepis rozporządzenia.

Norma z art. 214 § 2 p.p.s.a. nie znajdowała zastosowania w tej sprawie. Zgodnie z treścią tego przepisu, "pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku." W tej sprawie pismo podlegające opłacie, a więc skarga na decyzję Wojewody Lubelskiego z [...] stycznia 2020 r., została wniesiona przez dwóch skarżących, ale ich uprawnienia nie są wspólne, ponieważ źródłem ich interesu prawnego jest własność dwóch odrębnych nieruchomości. Wspólne wniesienie skargi na tę samą decyzję było dopuszczalne w świetle art. 51 p.p.s.a. jednak nie miało wpływu na konieczność odrębnego wezwania skarżących do wpisu. Skarżący uiścili wpis sądowy w wysokości 300 zł (wspólnie), natomiast powinni uiścić wpis w wysokości łącznie 1000 zł (każdy skarżący po 500 zł). W związku z tym Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżących do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 350 zł przez każdego skarżącego.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.