Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zawarte w punkcie 2 wyroku tego Sądu z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 284/17 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 20 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 czerwca 2017 r. i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez ten Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r., (sygn. akt I SA/Ol 284/17), po rozpoznaniu skargi D. P. w punkcie 1 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 20 lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzania nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r., a w punkcie 2 zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie na rzecz strony skarżącej 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W końcowej części uzasadnienia wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.), a na zasądzoną kwotę składa się wpis stosunkowy w kwocie 100 zł.

Skarżący złożył zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 wskazanego wyżej wyroku WSA w Gliwicach. Autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania w wysokości 297 zł, na którą składa się kwota 17 zł tytułem kosztów poniesionej opłaty skarbowej oraz wynagrodzenie doradcy podatkowego w kwocie 180 zł obliczone zgodnie z § 3 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153), dalej: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Zażalenie w rozpoznawanej sprawie zostało wniesione na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Olsztynie z dnia 28 czerwca 2017 r., którego odpisy zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lipca 2017 r., zaś pełnomocnikowi organu w dniu 6 lipca 2017 r. Z akt sądowych sprawy wynika, że na dzień 13 września 2017 r. od wspomnianego wyroku nie złożono skargi kasacyjnej. Wobec tego należy uznać, że wypełniona została hipoteza art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., więc zażalenie może zostać obecnie rozpoznane.

Z akt sprawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego sporządził doradca podatkowy, który wnosząc skargę wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przez doradcę podatkowego zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednakże w aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego uiszczenie opłaty od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

Sprawa dotyczyła odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. w wysokości 941 zł, wobec czego kwota ta stanowiła wartość przedmiotu zaskarżenia, stanowiąca punkt odniesienia przy wyliczaniu wpisu sądowego (100 zł) i stawki wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej, w osobie doradcy podatkowego. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekając o kosztach postępowania w niniejszej sprawie, powinien oprócz kosztów wpisu stosunkowego od skargi zasądzić kwotę wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego, która wynosi 180 zł, a wynika z § 3 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r.

Odnosząc się zaś do kosztów równowartości opłaty skarbowej uiszczonej od czynności pełnomocnictwa w kwocie 17 zł to Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na podstawie akt sprawy brak jest podstaw do ich zwrotu bowiem nie zostało wykazane, że zostały poniesione.

Rozpoznając sprawę ponownie w tym zakresie, Sąd pierwszej instancji uwzględni wskazane wyżej uwagi Naczelnego Sąd Administracyjnego.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji