![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, Inne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, I SA/Rz 612/14 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2014-11-03, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Rz 612/14 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
|
|
|||
|
2014-07-22 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie | |||
|
Jarosław Szaro /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych | |||
|
Inne | |||
|
II FSK 99/15 - Wyrok NSA z 2017-02-24 | |||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 156 § 1 i § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Dnia 3 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym - postanawia- sprostować oczywiste niedokładności i błędy pisarskie uzasadnienia wyroku z dnia 23 września 2014 r. na stronie 14 (k. 127 akt sądowych) poprzez: 1. wykreślenie w czwartym wierszu od góry wyrażenia "organ I instancji" i wpisanie w to miejsce "organ odwoławczy", 2. wykreślenie w dziewiątym i dziesiątym wierszu od góry wyrażenia "wraz z poprzedzającym postanowieniem Burmistrza Miasta [...]", 3. wykreślenie w jedenastym wierszu od góry zapisu "w zw. z art. 135", 4. wykreślenie w czternastym wierszu od góry zapisu "postanowienia objęte wyrokiem nie podlegają wykonaniu" i wpisanie w to miejsce stwierdzenia: "postanowienie objęte wyrokiem nie podlega wykonaniu". |
||||
|
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W sporządzonym następnie uzasadnieniu zawarto błędne postanowienia, że uchyleniu podlega również poprzedzające postanowienie Burmistrza Miasta [...] na podstawie art. 135 P.p.s.a. i że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W wyniku tej samej pomyłki, zalecenie ustalenia treści art. L 622-7 francuskiego Kodeksu handlowego skierowano błędnie do organu I instancji zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, złożyła ona wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 23 września 2014 r., poprzez orzeczenie, że uchyleniu podlega również postanowienie Burmistrza Miasta [...], poprzedzające zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podała, że Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, jednak nie orzekł o żądaniu skarżącej w kwestii uchylenia również postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu Sąd natomiast stwierdził, że uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym postanowieniem Burmistrza Miasta [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 października 2014 r. wyznaczono rozprawę na dzień 20 listopada 2014 r. w sprawie ww. wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 23 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Jak wynika więc z treści wyżej przytoczonego przepisu prawa, sprostowanie oczywistych błędów może nastąpić przez Sąd z urzędu w razie stwierdzenia tego rodzaju omyłek. W niniejszej sprawie Sąd postanowił z tej możliwości procesowej skorzystać, niezależnie od wniosku o uzupełnienie wyroku, który zostanie rozpoznany odrębnie na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r. Sprostowaniu mogą podlegać błędy pisarskie, rachunkowe, czy też inne oczywiste omyłki, które zostały popełnione zarówno w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. W trybie art. 156 P.p.s.a. poprawieniu podlegają takie błędy, które mają charakter oczywisty, to znaczy widoczny na pierwszy rzut oka. Mogą to być więc uchybienia polegające na użyciu w uzasadnieniu, wbrew zamierzeniu Sądu wydającego orzeczenie, pewnych form czy wyrazów, które w sposób nie budzący wątpliwości przeczą intencji Sądu, wyrażonej w sentencji wyroku czy postanowienia. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W sentencji wyroku wydanego w dniu 23 września 2014 r. Sąd w pkt 1 orzekł, że uchyla zaskarżone postanowienie. Wyrok został ogłoszony przez odczytanie sentencji i podanie ustnych motywów rozstrzygnięcia, które jest w tym zakresie jednoznaczne. Następnie, podczas sporządzania uzasadnienia w elektronicznej wersji przy użycia edytora teksu, doszło do popełnienia oczywistego błędu, który polegał na zawarciu w końcowej części uzasadnienia stwierdzenia, że Sąd uchyla również postanowienie Burmistrza Miasta [...] i wstrzymuje wykonanie postanowień do czasu uprawomocnienia się wyroku a zalecenia co do ustalenia treści art. L 622-7 francuskiego Kodeksu handlowego kieruje do organu I instancji, zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W świetle treści sentencji wyroku, opisane wyżej błędy mają charakter oczywistej omyłki. Należy natomiast zwrócić uwagę, że opisane w prostowanym uzasadnieniu uchybienia organów podatkowych, z uwagi na ich zakres i charakter mogły być usunięte w postępowaniu przed organem odwoławczym. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. |
||||