G. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dwójką synów, w tym jednym niepełnosprawnym. Dochód rodziny skarżącego stanowi obecnie jego zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 713 zł oraz wynagrodzenie za pracę żony w kwocie 1.460 zł. Wnioskodawca posiada [...] domu o powierzchni [...] m2 (wartości 60.000 zł). Poza tym nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Jego bieżące wydatki wraz ze spłatą raty kredytu w kwocie 800 zł zamykają się kwotą 1.400 zł (gaz – 166 zł, energia elektryczna – 180 zł, telefon – 200 zł, woda – około 40 zł). Pozostała kwota przeznaczana jest na zakup żywności, ubrań itp. (k. 16-17).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie skarżący spełnił ustawowe przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawca zamieszkuje z żoną oraz dwójką synów, w tym jedynym niepełnosprawnym. Rodzina skarżącego uzyskuje dochód z tytułu pracy oraz zasiłku dla bezrobotnych w łącznej kwocie 2.173 zł. Wnioskodawca poza udziałem [...] w niewielkim domu, nie posiada żadnego majątku, ani zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza im jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz zakup żywności, ubrań, leków.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
