Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Bujko, Sędziowie NSA G. Gryglaszewska (spr.), E. Trykoszko, Protokolant S. Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi B. C. i J. C. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie wiaty oddala skargę

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. o Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] czerwca 2003 r., udzielającą: K., A. i T. W., pozwolenia na użytkowanie wiaty o konstrukcji stalowej, zrealizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę, na działce przy A. {...] w B.

Przebieg postępowania przedstawiał się następująco:

W wyniku postępowania administracyjnego, wszczętego z wniosku Państwa C., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. ustalił, że na działce o nr geod. [...] w B. K., A. i T. W. znajduje się wiata o konstrukcji stalowej, osłonięta z dwóch stron płytą falistą poliestrową, wybudowana w warunkach samowoli budowlanej.

Na podstawie przeprowadzonych oględzin ustalono, iż wiata istnieje od ponad 10 lat, o czym świadczy stan elementów konstrukcji, użytych łączników oraz wygląd posadzki betonowej, w której zamocowane są słupy stalowe.

W związku z ustalonymi faktami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., wydał w dniu [...] listopada 2002 r. decyzję, w której nakazał Państwu W. uzyskać w terminie do

30 marca 2003 r. pozwolenie na użytkowanie spornej wiaty, we właściwym organie architektoniczno-budowlanym oraz wykonać w terminie do dnia

30 lutego 2003 r. następujące czynności w celu doprowadzenia spornej wiaty do zgodności z obowiązującymi przepisami:

1. skrócić okapnik dachu w/w wiaty, wystający poza granicę działki i zamontować rynny z odprowadzeniem wód opadowych na własną działkę;

2. przedłożyć w PINBPG w B. dokumenty:

– 3 egz. dokumentacji powykonawczej wiaty konstrukcji stalowej

o wymiarach w rzucie poziomym 3,70 x 5,00 m, zlokalizowanej wzdłuż granicy działki Państwa C. z planem zagospodarowania działki, opracowanym na aktualnej mapie geodezyjnej w skali 1:500 sporządzonych przez osoby posiadające stosowne uprawnienia,

– oświadczenie uprawnionej osoby o wykonaniu wiaty w sposób zgodny z zasadami sztuki budowlanej i Polskimi Normami.

Ponieważ od decyzji tej żadna ze stron postępowania nie wniosła odwołania, w związku z tym stała się ona ostateczna a czynności w niej nałożone, wymagalne.

Wydając takie rozstrzygnięcie organ nadzoru budowlanego dał inwestorowi szansę doprowadzenia wykonanej w warunkach samowoli budowlanej wiaty, do zgodności z obowiązującym prawem. Państwo W. wykonali nałożone na nich obowiązki, co zostało potwierdzone pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] czerwca 2003 r. skierowanym do Urzędu Miejskiego Wydział Architektury w B.

Po przeprowadzeniu oględzin przedmiotowej wiaty w dniu 9 maja

2003 r. oraz zgromadzeniu materiałów dowodowych, Prezydent Miasta B., w decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r., wydał pozwolenie na użytkowanie wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę wiaty

o konstrukcji stalowej, o powierzchni użytkowej 18,40 m2 i kubaturze 44 m3, na działce przy ul. A. [...] w B. Odwołanie od rozstrzygnięcia wnieśli Państwo B. i J. C.

Podczas wizji lokalnej przeprowadzonej przez organ II instancji w dniu

5 sierpnia 2003 r., stwierdzono istnienie wiaty o konstrukcji z rur stalowych, wbetonowanych w posadzkę betonową, obłożoną z dwóch stron płytą falistą poliestrową. Dach również wykonany został z takiego samego materiału. Spadek połaci dachowej wiaty jest w kierunku działki skarżących. Sporna wiata usytuowana jest jednym bokiem po granicy działek. Przegroda przebiegająca po granicy działek od strony wewnętrznej wiaty wyłożona została blachą stalową na całej wysokości przegrody. W celu odprowadzenia wód opadowych z połaci dachowej wiaty na własną działkę obcięto część dachu wystającą na działkę sąsiednią oraz wykonano orynnowanie dachu. Stwierdzono wykonanie czynności nałożonych ostateczną decyzją z dnia

[...] listopada 2002 r.

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w postępowaniu odwoławczym utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy, decyzją

z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

(Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.).

W skardze, wywiedzionej w dniu 8 września 2003 r., do Naczelnego Sądu Administracyjnego (podobnie jak w odwołaniu) B. i J. C. zarzucili decyzji naruszenie art. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego poprzez nazwanie spornej wiaty w decyzji organu I instancji "budynkiem wiaty", czego nie sprostował organ odwoławczy. Nadto twierdzili, iż zostało naruszone ich prawo własności, gdyż skrócony okapik dachu wiaty wraz

z rynną przekracza granice działki skarżących, zaś spadek dachu jest skierowany na ich działkę.

Wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wnosił o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ stwierdził, iż na etapie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. skarżący nie wnieśli zastrzeżeń co do spadku połaci dachowej wiaty, pomimo tego, iż w tej decyzji nie było mowy

o zmianie kierunku pochylenia dachu tak aby uzyskać spadek połaci na działkę inwestora. Nakazane zostało jedynie obcięcie części dachu wystającego na działkę sąsiednią i orynnowanie dachu w celu odprowadzenia wód opadowych na własną działkę, co nie zostało przez skarżących wówczas zakwestionowane. W w/w decyzji PINBPG w B. nie nakazał również odsunięcia spornej wiaty o konstrukcji stalowej od granicy działki, co również nie zostało na tym etapie postępowania zaskarżone.

Zobowiązani wykonali nałożony na nich obowiązek i przedłożyli

w PINBPG w B. wymagane dokumenty, w których sporny obiekt nazywany jest wiatą stalową. Następnie w dniu 18 kwietnia 2003 r. inwestorzy przedłożyli w Urzędzie Miejskim w B. wniosek o pozwolenie na użytkowanie wiaty, w którym jest wyraźnie określone, że chodzi o wiatę stalową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W związku z reformą sadownictwa administracyjnego z dniem

1 stycznia 2004 r., skarga niniejsza podlegała rozpoznaniu przez sąd wojewódzki administracyjny, zgodnie z zapisem art. 97 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

Skarga nie jest zasadna z przyczyn następujących:

Zaskarżona decyzja, udzielająca p. W. pozwolenia na użytkowanie wiaty o konstrukcji stalowej, usytuowanej na działce o nr [...]

w B., jest następstwem prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] listopada 2002 r., która nakazywała inwestorom wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wiaty do stanu zgodności z prawem.

Decyzja z dnia [...] listopada 2002 r. (jak słusznie zauważają organy nadzoru architektoniczno-budowlanego) nie została zaskarżona przez B. i J. C., co oznacza, że skarżący zgodzili z się z zakresem obowiązków nałożonych na p. W. Obecne postępowanie, zmierzające do udzielenia p. W. pozwolenia na użytkowanie wiaty, miało na celu jedynie sprawdzenie, czy inwestorzy wykonali wszystkie czynności zawarte w decyzji z [...] listopada 2002 r. Dwukrotnie przeprowadzone oględziny: w dniu 9 maja 2003 r. przez organ

I instancji i w dniu 5 sierpnia 2003 r. przez organ II instancji potwierdziły wykonanie przez p. W. nałożonych obowiązków, tj. skrócenie od strony działki skarżących, okapika dachu wiaty wystającego poza granicę działki oraz zamontowanie rynny odprowadzającej wody opadowe na działkę inwestorów, nadto – załączenie stosownej dokumentacji. Organ stwierdził zdatność do użytkowania w/w obiektu, a wydając decyzję na podstawie

art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.

Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w związku z art. 42 ust. 3

tzw. starego prawa budowlanego – ustawy z 24 października 1974 r.

(Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) postąpił, w ocenie Sądu, prawidłowo, nie naruszając przepisów prawnych.

Nie jest słuszny zarzut skarżących, żądających skierowania spadku dachu wiaty w stronę działki inwestorów po pierwsze dlatego, że taki obowiązek nie został nałożony na p. W. w prawomocnej decyzji

z dnia [...] listopada 2002 r., a po drugie dlatego, że § 13 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 173) nie nakłada obowiązku spadku połaci dachowej na działkę własną. Koniecznym warunkiem, w/g tego przepisu, pozostaje odprowadzenie wód opadowych na działkę inwestora, co też

p. W. uczynili poprzez zamontowanie rynny na obrzeżu dachu wiaty.

Skarżący w żaden sposób nie wykazali naruszenia prawa własności, które, w/g nich, polega na tym, że skrócony okapik dachu z rynną odpływową przekracza granicę ich działki. Sąd zauważa, że przedstawiciele organów

2-krotnie przeprowadzali wizję lokalną, na którą ani razu nie stawili się skarżący pomimo prawidłowego ich powiadomienia. Skarżący nie skorzystali, więc, z możliwości wykazania, czy rzeczywiście okapik dachu wiaty przekracza granicę z ich działką. Sąd nie ma żadnych, uzasadnionych podstaw, aby odmówić w tym aspekcie wiary przedstawicielom organów, skoro

z oględzin sporządzono protokoły oraz załączono zdjęcia. Dowody te nie potwierdzają zastrzeżeń skarżących.

Słusznie skarżący zauważają, natomiast, nieścisłość w określeniu przedmiotu sporu w decyzji organu I instancji, która mówi o "budynku wiaty". Chociaż nieścisłość ta nie została oficjalnie sprostowana, to w decyzji organu

II instancji zostało użyte nazewnictwo prawidłowe: "Wiata o konstrukcji stalowej".

Z pewnością "wiata" nie może być utożsamiana z "budynkiem", stanowi natomiast obiekt budowlany.

Organ II instancji użył prawidłowego określenia i wbrew twierdzeniu skarżących, nie naruszył przepisu art. 3 ust. 2 Prawa budowlanego. Błąd popełniony, w nazewnictwie, przez organ I instancji nie jest na tyle istotny, by stanowił podstawę do uchylenia decyzji, albowiem z całokształtu materiału zebranego w sprawie niewątpliwie wynika, iż przedmiotem decyzji była wiata o konstrukcji stalowej, o konkretnych parametrach i usytuowaniu, które określają decyzje organów obu instancji.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd oddalił skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).-