PISMEM Z 2 MARCA 2026 R. DYREKTOR R. W O. WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU KOMPETENCYJNEGO ZAISTNIAŁEGO MIĘDZY TYM ORGANEM A P. W E. W SPRAWIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ROZPATRZENIA PISMA STOWARZYSZENIA [...] W SPRAWIE WYKONANIA BADAŃ I REHABILITACJI ODEBRANYCH LISÓW, KTÓRE UMIESZCZONO W OŚRODKU [...].
Pismem z 16 marca 2026 r. wnioskodawca cofnął złożony powyższym pismem wniosek o rozstrzygnięcie sporu, wskazując, że P. w E. uznał swoją właściwość w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a., do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4 p.p.s.a. oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Stwierdzając, że w niniejszej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a.
