drukuj    zapisz    Powrót do listy

6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Gl 285/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2026-01-26, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Gl 285/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2026-01-26 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Monika Krywow-Milczarek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek (spr.) , , , po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 9 grudnia 2024 r. nr 2401-IEE.7192.523.2024.13.MS UNP: 2401-24-307270 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

J.J. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 27 marca 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 21 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SPP/Gl 97/25 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to jest prawomocne.

W następstwie powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I

z 15 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 27 marca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona adresowana do strony skarżącej, zawierająca ww. korespondencję została doręczona jej adresatowi 5 stycznia 2026 r.

Odpowiadając na powyższe wezwanie, w piśmie z 12 stycznia 2026 r. skarżący wniósł ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych.

Należny wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Jak stanowi art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc powyższe regulacje do niniejszej sprawy należało wskazać, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona. Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie złożyła wniosek o prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Prawomocnym postanowieniem z 21 sierpnia 2025 r. odmówiono jej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie złożyła wniosek o prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Prawomocnym postanowieniem z 21 sierpnia 2025 r. odmówiono jej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W konsekwencji powyższego skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Korespondencja sądowa zawierająca stosowne wezwanie została odebrana przez skarżącego 5 stycznia 2026 r. (k.30 akt sądowych).

Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie uiścił w ustawowym terminie wpisu, ale wystąpił z ponownym wnioskiem o prawo pomocy.

Należy zaznaczyć, że bez wpływu na bieg siedmiodniowego terminu pozostaje fakt złożenia przez skarżącego ponownego wniosku o prawo pomocy z 12 stycznia 2026 r. Zgodzić należy się bowiem z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, iż ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, po wydaniu prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Tym samym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu sądu dokonanym po prawomocnym zakończeniu postępowania przedmiocie przyznania prawa pomocy, powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega odrzuceniu (por. postanowienia NSA z dnia: 21 marca 2012r., sygn. akt II GZ 95/12, 20 kwietnia 2011r., sygn. akt II FZ 122/11, 22 lipca 2010r., sygn. akt II FSK 1349/10, 19 lutego 2010r., sygn. akt II FSK 621/09, 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 616/07, 18 września 2007r., sygn. akt II FZ 330/07, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl).

W konsekwencji zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego, dalszego biegu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt