I OZ 18/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-05	
Data wpływu	2026-01-15	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	II SA/Lu 609/25	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 58 § 1 pkt 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 609/25 o odrzuceniu skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 sierpnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 609/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 sierpnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania skarżący nie odebrał przesyłki z placówki pocztowej. Przesyłka została dołączona do akt ze skutkiem doręczenia.

Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 października 2025 r. skarżący został wezwany do wskazania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji operatora pocztowego umieszczonych na kopercie, w której przedmiotowe wezwanie zostało przesłane stronie oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwszy raz w dniu 15 października 2025 r. i powtórnie w dniu 23 października 2025 r. Wobec powyższego Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że przesyłka adresowana do skarżącego i niepodjęta w terminie została skutecznie doręczona z dniem 29 października 2025 r. w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a. W terminie wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 7 października 2025 r. Z. W. nie podał swojego numeru PESEL, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.