VI SA/Wa 2234/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2025-10-15	
Data wpływu	2025-07-11	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych	
Hasła tematyczne	Umorzenie postępowania	
Skarżony organ	Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia	
Treść wyniku	Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne	
Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: Skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Pismem z 2 października 2025 r. Skarżąca cofnęła skargę w całości i wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Przepis art. 60 p.p.s.a. uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.