VII SA/Wa 1895/21 - Wyrok

Data orzeczenia	2021-11-24	
Data wpływu	2021-09-14	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Andrzej Siwek
Grzegorz Rudnicki /przewodniczący/
Monika Kramek /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Hasła tematyczne	Budowlane prawo	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2020 nr 0 poz 1333;  art. 30 ust.6; Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek (spr.), sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant ref. Maria Góraj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. B. i M. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wykonania robót budowlanych oddala skargę	
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A B i M B (dalej: skarżący) jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB, organ odwoławczy) z dnia [...] lipca 2021 r. znak [...], w sprawie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 26 kwietnia 2021 r. skierowanym do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] skarżący zgłosili zamiar wykonania robót budowlanych polegających na budowie zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [...] do działki nr [...]w miejscowości [...].

Decyzją z dnia [...]maja 2021 r. znak [...] Wojewoda [...] (dalej: Wojewoda) działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm., dalej: Prawo budowlane) wniósł sprzeciw do ww. zgłoszenia, wobec stwierdzenia, że projektowane zamierzenie inwestycyjne narusza ustalenia obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r, nr [...] (dalej: plan miejscowy, uchwała z dnia [...] czerwca 2020 r.), bowiem w świetle zapisów planu budowa zjazdów z drogi wojewódzkiej nr [...] jest dopuszczalna jedynie w przypadku, gdy w dacie wejścia w życie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dana nieruchomość posiadała już bezpośrednie połączenie z drogą wojewódzką nr [...]. Tymczasem działka nr [...] będąca własnością skarżących, w dacie wejścia do obrotu prawnego ww. uchwały, takiego połączenia nie posiadała.

Odwołanie od decyzji Wojewody wnieśli skarżący.

Opisaną na wstępie decyzją GINB utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Wojewody wyjaśniając, że zgodnie z art. z art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy;

W wyniku analizy akt sprawy GINB ustalił, że zarówno działka nr [...] w miejscowości [...], jak i działka nr [...] stanowiąca pas drogowy drogi wojewódzkiej nr [...], objęte są ustaleniami ww. planu miejscowego z dnia [...] czerwca 2020 r. Jak wynika z analizy załącznika graficznego do uchwały w sprawie planu, działka nr [...] położona jest na obszarze oznaczonym symbolem A4.P-U - teren obiektów produkcyjnych, składowych i magazynowych lub zabudowy usługowej (§ 7 ust. 1 uchwały). Natomiast działka nr [...] oznaczona jest w ww. planie miejscowym symbolem 1.KDG i stanowi teren dróg publicznych klasy głównej (§ 4 ust. 6 pkt 1 uchwały).

Dalej GINB wyjaśnił, że stosownie do zapisów uchwały z dnia [...] czerwca 2020 r., ustala się powiązania działek z komunikacyjnym układem zewnętrznym "na terenie A4.P-U z terenami 1. KDG - wyłącznie do nieruchomości gruntowych o istniejącym przeznaczeniu i posiadających już powiązania (zjazdy) na dzień wejścia do obrotu prawnego planu miejscowego, 5.KDZ, 17.KDD" (Rozdział 3 "Ustalenia szczegółowe" § 7 ust. 3 pkt 1 lit. c uchwały z dnia [...] czerwca 2020 r).

Organ odwoławczy podkreślił, że w dacie wejścia do obrotu prawnego uchwały Rady Miejskiej w [...]z dnia [...]czerwca 2020 r., działka nr [...] stanowiąca współwłasność skarżących, nie posiadała bezpośredniego połączenia z drogą wojewódzką nr [...]. Zjazd na działkę nr [...]z drogi wojewódzkiej nr [...] został zlikwidowany w 2012 r., na co wskazali sami skarżący w odwołaniu. W takim przypadku, stosownie do zapisów planu miejscowego, zjazd na działkę nr [...] należy zapewnić z drogi zbiorczej oznaczonej w planie symbolem 5.KDZ.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego obowiązywania przepisów uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...], w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] obejmującego obszar "w rejonie ulicy [...] i [...] " GINB wyjaśnił, że w świetle art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r., poz. 741 ze zm.) wejście w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów zagospodarowania przestrzennego lub ich części odnoszących się do objętego nim terenu. Zatem w związku z wejściem do obrotu prawnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]pn. "Rejon ulic [...]i [...]" uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w [...]z dnia [...]czerwca 2020 r., utracił moc obowiązującą wcześniejszy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta [...]obejmujący obszar "w rejonie ulicy [...]i [...]" uchwalony uchwałą z dnia [...] października 2010 r., bowiem swoim zasięgiem obejmował on tożsamy obszar z zasięgiem planu, który został następczo uchwalony w dniu 30 czerwca 2020 r.

Odnosząc się do zarzutu braku występowania w planie miejscowym z dnia [...] czerwca 2020 r., definicji "posiadania powiązania" przez działkę z drogą wojewódzką GINB wskazał na zapisy Rozdziału 3 "Ustalenia szczegółowe" zawartych w tym planie, w którym pojęcie "powiązania" jest używane zamiennie z pojęciem "zjazdu", tym samym należy uznać, że są to pojęcia tożsame na gruncie ww. planu.

Organ odwoławczy nie zgodził się z argumentacją skarżących dotyczącą posiadania przez działkę nr [...]na dzień wejścia w życie uchwały z dnia [...]czerwca 2020 r. powiązania z drogą wojewódzką nr [...]na skutek wydania przez [...]Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...]decyzji z [...] września 2019 r., bowiem decyzja ta określa jedynie warunki techniczne budowy zjazdu indywidualnego na działkę nr [...] z drogi wojewódzkiej nr [...] (działka nr [...]), natomiast nie uprawnia do wykonywania zjazdu, ani tym bardziej nie powoduje zmiany stanu faktycznego, z którego niewątpliwie wynika, że powiązanie działki skarżących z drogą wojewódzką nr [...] zostało zlikwidowane w 2012 r. Poza tym decyzja Zarządu Dróg nie orzeka o zgodności spornej inwestycji z ustaleniami obecnie obowiązującego miejscowego planu, a to właśnie kryterium zgodności z aktualnie obowiązującym planem stanowi warunek niezbędny do skutecznego przyjęcia zgłoszenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.

GINB podkreślił, że skoro plan miejscowy, będący aktem prawa miejscowego powszechnie obowiązującego, dopuszcza jedynie budowę nowych zjazdów indywidualnych na drogę wojewódzką nr [...], w przypadku gdy dana działka na dzień wejścia do obrotu prawnego uchwały z dnia [...] czerwca 2020 r. posiadała już powiązania (zjazdy) z ww. drogą wojewódzką (teren oznaczony w planie miejscowym - 1.KDG), to organ jest tym związany przy wydawaniu niniejszej decyzji.

W skardze na decyzję GINB z dnia [...] lipca 2021 r. skarżący zarzucili:

1. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę decyzji, tj.:

a) że działka nr [...] nie posiadała w dacie wejścia do obrotu prawnego uchwały z dnia [...] czerwca 2020 r. powiązania z drogą wojewódzką nr [...];

b) bezpodstawnego stawiania wymogu, by działka nr [...] w dacie wejścia do obrotu prawnego uchwały z dnia [...]czerwca 2020 r. posiadała bezpośrednie połączenie z drogą wojewódzką nr [...];

c) nieustalenie, że przed Sądem Rejonowym w [...] toczyła się sprawa sygn. akt [...] o zasiedzenie przez skarżących służebności gruntowej, odpowiadającej w swym zakresie uzyskanemu zezwoleniu na zjazd;

d) nieustalenie, że do działki nr [...] nie ma możliwości dojazdu z innej drogi, aniżeli z drogi wojewódzkiej nr [...] ;

2. naruszenie prawa materialnego poprzez:

a) niewłaściwą wykładnię uchwały z dnia [...] czerwca 2020 r. Rozdział 3 "Ustalenia szczegółowe" § 7 ust. 3 lit. c) i przyjęcie, że ustalone powiązanie działek z komunikacyjnym układem zewnętrznym "na terenie A4.P-U z terenami 1. KGD - wyłącznie do nieruchomości gruntowych o istniejącym przeznaczeniu i posiadających już powiązania (zjazdy) nie dotyczy nieruchomości skarżących, co do której [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] wydał decyzją z dnia [...] września 2019 r. zezwalającą na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [...] na działkę nr [...] w [...], podczas gdy prawidłowa wykładnia tego zapisu aktu prawa miejscowego prowadzi do wniosku, że powiązanie, o którym mowa w ww. przepisie dotyczy także działek, dla których aktualne pozostaje zezwolenie zarządcy drogi na lokalizację zjazdu;

b) niewłaściwą wykładnię uchwały z dnia [...] czerwca 2020 r. Rozdział 3 "Ustalenia szczegółowe" § 7 ust. 3 lit. c) i przyjęcie, że ww. przepis uzależnia możliwość lokalizowania zjazdu tylko i wyłącznie do nieruchomości, które na dzień wejścia w życie ww. aktu posiadały bezpośrednie połączenie z drogą wojewódzką nr [...] , podczas gdy wymóg bezpośredniości nie wynika z cytowanego aktu prawa miejscowego;

c) niewłaściwą wykładnię uchwały z dnia [...] czerwca 2020 r. i przyjęcie, że użyte na gruncie ww. aktu prawa miejscowego sformułowania "powiązanie" i "zjazd" mają tożsame znaczenie, podczas gdy biorąc pod uwagę racjonalność uchwałodawcy należałoby dojść do wniosku, że wprowadzanie odmiennej terminologii służy odróżnieniu znaczenia "powiązania" od "zajazdu", a pojęcie "powiązania" obejmuje także prawne powiązanie, na skutek wydanych aktów indywidulanych (decyzji, postanowień sądów), podczas gdy pojęcie zjazdu obejmuje fizyczne połączenie nieruchomości z drogami;

d) niewłaściwą wykładnię i zastosowanie przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że przepis ten wymaga oceny zgodności zgłoszonych robót budowlanych z aktualnie obowiązującym planem miejscowym, podczas gdy literalne brzmienie przepisu nie wskazuje na wymóg aktualności planu, więc organ winien wziąć pod uwagę oprócz aktualnego planu także zapisy planu obowiązujące na dzień wydania decyzji o zezwoleniu na budowę zjazdu;

e) niezastosowanie przepisu art. 29 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym kompetencja do wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu została przyznana zarządcy drogi, a w rezultacie decyzja ta ma pierwszeństwo przed aktami prawa miejscowego dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego;

f) niezastosowanie art. 2 Konstytucji RP, chroniącego prawa słusznie nabyte, co w przypadku odwołujących dotyczy praw nabytych na podstawie decyzji [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] z dnia [...] września 2019 r.

3. naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Wojewody w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.

W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę GINB podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [...] na działkę nr [...] w [...] .

Zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw od zgłoszenia budowy, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy.

W sprawie poza sporem pozostaje, że planowana inwestycja obejmuje teren (działka nr [...]) objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w [...]z dnia [...]czerwca 2020 r.

Zgodnie z przywołanym wyżej miejscowym planem, planowana inwestycja na działce o nr [...]znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem A4.P-U – teren obiektów produkcyjnych, składowych i magazynowych lub zabudowy usługowej. Natomiast działka nr [...] stanowiąca pas drogowy drogi wojewódzkiej nr [...] , oznaczona jest w ww. planie miejscowym symbolem 1.KDG i stanowi teren dróg publicznych klasy głównej. W myśl § 7 ust. 3 pkt 1 lit. c) planu ustala się powiązania działek z komunikacyjnym układem zewnętrznym na terenie A4.P-U z terenami 1. KDG - wyłącznie do nieruchomości gruntowych o istniejącym przeznaczeniu i posiadających już powiązania (zjazdy) na dzień wejścia do obrotu prawnego planu miejscowego, 5.KDZ, 17.KDD.

Jak ustaliły organy w dacie wejścia w życie planu miejscowego działka skarżących nr [...]nie posiadała bezpośredniego połączenia z drogą wojewódzką nr [...]. Potwierdzili to sami skarżący wskazując w odwołaniu, że zjazd na ww. działkę z drogi wojewódzkiej nr [...]został w 2012 r. "przy okazji przebudowy drogi wojewódzkiej nr [...]" usunięty. Tym samym w świetle zapisów planu miejscowego zjazd na działkę nr [...] należy zapewnić z drogi zbiorczej oznaczonej w planie symbolem 5.KDZ.

W tych okolicznościach, Wojewoda zasadnie uznał, że art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego nakazuje mu wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia skarżących, skoro z postanowień obowiązującego planu miejscowego wynika, że powiązanie działek z komunikacyjnym układem zewnętrznym na terenie A4.P-U z terenami 1. KDG jest jedynie możliwe w przypadku, gdy dana działka na dzień wejścia do obrotu prawnego ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego posiadała już powiązania (zjazdy) z drogą wojewódzką nr [...].

W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się jednoznacznie, że przyczyny wniesienia sprzeciwu wymienione w art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego mają charakter bezwzględny, gdyż całkowicie wykluczają możliwość realizacji danej inwestycji na podstawie dokonanego zgłoszenia. Tym samym, zakres swobodnego uznania organu w tym przypadku został zmniejszony do minimum lub zniesiony, co również wynika z kategorycznego sformułowania art. 30 ust. 6 - "organ wnosi sprzeciw" (zob.: A. Gliniecki (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III opubl. WK 2016). Wyliczenie wskazane w art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego ma charakter wyczerpujący, a tym samym nie może być interpretowane rozszerzająco. Użycie w powyższym przepisie przez ustawodawcę sformułowania "wnosi sprzeciw" oznacza, że decyzja co do wniesienia sprzeciwu nie jest pozostawiona uznaniu organu, lecz jest on zobligowany do wniesienia sprzeciwu w sytuacji, gdy wystąpi przynajmniej jedna z wymienionych w tym przepisie przesłanek (zob.: A. Plucińska-Filipowicz (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, opubl. WKP 2018).

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę w pełni podziela powyższe poglądy i uznaje je za własne, tym bardziej, że stanowisko to jest konsekwentnie powtarzane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Właściwy organ związany jest bowiem przesłankami z art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego i ma obowiązek w każdym przypadku wnieść sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy (zob. np.: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt II OSK 1136/08, oraz z dnia 27 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 938/05; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 887/18, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Po 913/18, wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1950/16).

W ocenie Sądu nie sposób podzielić argumentacji skarżących dotyczącej istnienia, w dacie wejścia do obrotu prawnego planu miejscowego zatwierdzonego uchwałą z dnia [...] czerwca 2020 r., powiązania (zjazdu) pomiędzy działką będącą współwłasnością skarżących, a drogą wojewódzką nr [...], wynikającego z wydania przez [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...]decyzji z [...] września 2019 r., zezwalającej skarżącym na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [...], bowiem decyzja ta określa jedynie warunki techniczne budowy takiego zjazdu na działkę nr [...]), natomiast nie uprawnia do wykonywania zjazdu, ani tym bardziej nie powoduje zmiany stanu faktycznego, z którego niewątpliwie wynika, że powiązanie działki skarżących z drogą wojewódzką nr [...]zostało zlikwidowane w 2012 r.

Należy również podkreślić, że ww. decyzja [...]Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] nie orzeka o zgodności spornej inwestycji z ustaleniami obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a to właśnie kryterium zgodności z aktualnie obowiązującym miejscowym planem stanowi warunek niezbędny do skutecznego przyjęcia zgłoszenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Podobnie o posiadaniu przez działkę skarżących powiązania z drogą wojewódzką nr [...]nie świadczy okoliczność prowadzonego przez Sąd Rejonowy w [...]postępowania z wniosku skarżących w sprawie stwierdzenia zasiedzenia służebności gruntowej przechodu i przejazdu przez działkę nr [...] stanowiącą pas drogowy drogi wojewódzkiej nr [...] (sprawa o sygn. akt [...] ), bowiem jak wynika z zapisów obowiązującego miejscowego planu, przez powiązanie działki z drogą wojewódzką nr [...], rozumie się jedynie posiadanie przez daną działkę w dacie wejścia do obrotu prawnego ww. planu miejscowego, już istniejącego zjazdu na drogę wojewódzką nr [...] (Rozdział 3 "Ustalenia szczegółowe" § 7 ust. 3 pkt 1 lit. c) planu miejscowego). Z akt spray wynika natomiast, że działka skarżących w dacie wejścia do obrotu prawnego obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego nie posiadała zjazdu na drogę wojewódzką nr [...] .

Nie sposób również zgodzić się z argumentacją skarżących wskazującą na brak tożsamości znaczeniowej występującej pomiędzy pojęciami "zjazdu" oraz "powiązania" występującymi w uchwale z dnia [...]czerwca 2020 r. Z zapisów zawartych w planie m.in. w Rozdziale 3 "Ustalenia szczegółowe" pojęcie "powiązania" jest używane zamiennie z pojęciem "zjazdu", co świadczy o tym, że są to pojęcia tożsame na gruncie ww. uchwały.

Ponadto należy podkreślić, że wbrew twierdzeniom skarżących przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, na mocy którego właściwy organ, w każdym przypadku ma obowiązek ocenić zgodność zgłoszonych robót budowlanych z aktualnie obowiązującym planem miejscowym i wnieść sprzeciw wówczas, gdy stwierdzi, że realizacja tych robót narusza w jakikolwiek sposób przepisy tego planu i to w sytuacji niezależnej od tego, że roboty budowlane spełniają wymogi wynikające z innych przepisów prawa powszechnie obowiązującego, nie budzi jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych. Jak wynika bowiem z ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych samo stwierdzenie niezgodności zgłoszonych robót budowlanych z ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wystarczającą i samodzielną podstawą do wniesienia sprzeciwu (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 września 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 711/15, wyrok WSA w Warszawie z 7 lipca 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 36/15).

Podkreślenia wymaga, że skoro miejscowy plan obowiązujący w dacie wniesienia przez skarżących zgłoszenia budowy zjazdu indywidualnego, nie przewidywał możliwości budowy nowych zjazdów indywidualnych na drogę wojewódzką nr [...], w przypadku gdy dana działka na dzień wejścia do obrotu prawnego ww. miejscowego planu, nie posiadała już powiązania (zjazdu) z ww. drogą wojewódzką, to okoliczność ta stanowi wyłączną przesłankę do wniesienia w tej sprawie sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Za niezasadny zdaniem Sądu należy uznać zarzut naruszenia przez GINB art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Skarżący wskazują w tym zakresie, że decyzja o zezwoleniu na lokalizację zjazdu "ma pierwszeństwo przed aktami prawa miejscowego dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego" oraz że "ani przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani sam plan zagospodarowania przestrzennego, nie mogą wyłączać kompetencji zarządcy drogi o decydowaniu w przedmiocie lokalizacji zjazdów, gdyż ta została przyznana zarządcy drogi na zasadzie wyłączności".

Wyjaśnić należy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest prawem powszechnie obowiązującym i organy administracji architektoniczno - budowlanej obowiązane są przestrzegać jego przepisów. Zarzut, że miejscowy plan nie może rozstrzygać kwestii lokalizacji zjazdów może być ewentualnie podstawą zaskarżenia uchwały w przedmiocie uchwalenia planu. Podkreślić należy, że w postępowaniu w sprawie zgłoszenia budowy zjazdu ocenie podlega, czy zgłoszenie nie narusza ustaleń planu miejscowego a nie czy plan miejscowy został sporządzony zgodnie z przepisami.

Zamierzonego skutku nie mógł odnieść również zarzut, że zaskarżona decyzja GINB narusza zasadę ochrony praw nabytych, jako że skarżący dysponują decyzją [...]Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...]z dnia [...] września 2019 r., zezwalającą na lokalizację zjazdu. Powtórzyć zatem należy, że decyzja ta określa jedynie warunki techniczne przyszłego zjazdu natomiast nie uprawnia skarżących do jego wybudowania. W pouczeniu zawartym w tej decyzji wskazano zresztą, że w sprawie wymagane jest uzyskanie zgody właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej.

Zatem rozstrzygające sprawę organy administracji, o czym wyżej wspomniano, były zobligowane do uwzględnienia obowiązujących przepisów planu przy ocenie projektowanego zjazdu z drogi wojewódzkiej. Żaden przepis prawa nie uprawnia natomiast ww. organów do odstąpienia od uwzględnienia przepisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, chociażby z uwagi na wolę prowadzenia przez skarżących inwestycji budowlanej. Po drugie, w ramach prowadzonego postępowania organy te nie były uprawnione do oceny zgodności uchwalonego planu z obowiązującymi przepisami prawa rangi ustawowej. W konsekwencji również Sąd nie mógł ocenić zgodności spornego planu z obowiązującymi ustawami, gdyż w opisywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynili decyzję organu administracji budowlanej, a nie taką uchwałę (por. też wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 621/17).

Reasumując, każda budowa lub wykonywanie robót budowlanych, niezależnie od tego, czy będą się odbywały na podstawie pozwolenia na budowę, czy też zgłoszenia, nie mogą naruszać ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (jeżeli na danym terenie obowiązuje taki plan) lub innych przepisów. Naruszenie tej zasady stanowi również podstawę do wniesienia sprzeciwu (art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego). Jest to przesłanka negatywna bezwzględnie obowiązująca, trwale uniemożliwiająca realizację określonego zamierzenia budowlanego na danym terenie (zob. art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2). Trwała niemożliwość realizacji określonego zamierzenia budowlanego na danym terenie może być związana z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które mogą stanowić przeszkodę dopóty, dopóki plan nie zostanie uchylony przez organ nadzoru lub zmieniony przez organy gminy.

W świetle powyższych uwag, wobec stwierdzenia braku zgodności zamierzenia inwestycyjnego z zapisami obowiązującego planu miejscowego, organy administracji zobligowane były do zgłoszenia - na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego - sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia zamiaru realizacji robót budowlanych w zakresie budowy zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [...] do działki nr [...]w [...] .

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) Sąd orzekł o oddaleniu skargi.