II GZ 415/24 - Postanowienie

Data orzeczenia	2024-12-12	
Data wpływu	2024-09-05	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Małgorzata Rysz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych	
Hasła tematyczne	Wstrzymanie wykonania aktu	
Sygn. powiązane	III SA/Wr 147/24	
Skarżony organ	Inspektor Farmaceutyczny	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 61 § 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Wr 147/24 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w sprawie ze skargi P. Spółka jawna w S. na czynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2024 r. w przedmiocie zmiany statusu apteki ogólnodostępnej w rejestrze aptek postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej zwany: "WSA", "Sądem pierwszej instancji") postanowieniem z 29 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 147/24, po rozpoznaniu wniosku Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców złożonego w sprawie P. Spółka jawna w S. (dalej zwanej: "skarżącą", "Spółką") o wstrzymanie wykonania czynności Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu (dalej zwanego: "WIF") polegającej na zmianie statusu apteki ogólnodostępnej o nazwie [...] położonej w L. przy ul. [...]z "aktywna" na "czasowo nieczynna" w Krajowym Rejestrze Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestrze Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych (dalej zwany: "Rejestrem Aptek"), oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności.

Rozpoznając złożony przez Rzecznika wniosek, Sąd pierwszej instancji wskazał m.in., że Rzecznik pismem z 20 maja 2024 r. zawiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu o wstąpieniu do postępowania, a nadto na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej zwanej: "p.p.s.a."). wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności, jednocześnie popierając złożony przez skarżącą wniosek w tym zakresie. Wniosek o wstrzymanie wykonania czynności uargumentował zasadniczo powodami pokrywającymi się z podstawami wskazanymi przez stronę skarżącą.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W powołanym przepisie ustawodawca wprost zatem wskazał podmiot uprawniony do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, stanowiąc, iż jest nim wyłącznie skarżący. A zatem uczestnik postępowania sądowego nie ma legitymacji do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym postępowanie sądowe (por. postanowienie NSA z 18 października 2005 r., II OZ 910/05 – ONSAiWSA 2006, Nr 2, poz. 44). Skoro Rzecznik nie jest stroną skarżącą, a jedynie uczestnikiem w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, to wniosek ten należało oddalić jako pochodzący od strony nieuprawnionej do jego złożenia.

Pismem z 12 czerwca 2024 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 29 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Wr 147/23 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności polegającej na zmianie statusu apteki ogólnodostępnej z "aktywna" na "czasowo nieczynna" w rejestrze zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, stosownie do art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj.:

- art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na "oddaleniu" wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności, w sytuacji gdy Rzecznik nie składał odrębnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności, ale wstąpił do postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego skargą przedsiębiorcy o czym zawiadomił Sąd zawiadomieniem z 20 maja 2024r., w którym poparł wniosek o wstrzymanie wykonania czynności wniesiony przez stronę skarżącą, co z kolei powinno skutkować odniesieniem się przez Sąd do stanowiska Rzecznika w orzeczeniu rozstrzygającym wniosek skarżącej Spółki. Powyższe naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym oddaleniem wniosku.

W uzasadnieniu zażalenia Rzecznik podniósł m.in, że w myśl art. 8 § 3 p.p.s.a może on wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona praw mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy. W takim przypadku przysługują mu prawa strony. W jego ocenie WSA we Wrocławiu błędnie przyjął, iż zawiadomienie z 20 maja 2024 r. o wstąpieniu do postępowania ze skargi Spółki stanowi w istocie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. Jego treść nie może prowadzić do przyjęcia, iż wstąpienie do postępowania jest w istocie odrębnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania czynności. W swoim wstąpieniu Rzecznik poparł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności, o czym świadczy powołanie w uzasadnieniu wstąpienia do toczącego się postępowania argumentacji zbieżnej z powodami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania przedmiotowej czynności wskazywanymi przez Spółkę. Wyjaśnił, że Rzecznik podjął działania na wniosek Spółki gdyż uznał, iż w sytuacji przedstawionej we wniosku o interwencję przedsiębiorca powinien być objęty ochroną Rzecznika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wobec treści podniesionego w zażaleniu zarzutu, należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo zastosował art. 61 § 3 p.p.s.a. Na wstępie trzeba zauważyć, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców przystąpił do toczącego się postępowania pismem z 20 maja 2024 r. sporządzonym przez profesjonalnego pełnomocnika. Treść pisma z 20 maja 2024 r, zdaniem NSA, nie pozostawia wątpliwości co do intencji Rzecznika. Wprost w nim wskazano, że Rzecznik wstępuje "na prawach przysługujących prokuratorowi do postępowania" oraz "mając powyższe na uwadze, wnoszę o: - wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w całości, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a.". Treść uzasadnienia wniosku, choć jest merytorycznie zbieżna z argumentacją podniesioną przez skarżącą i ją popierająca, argumentuje za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji również w zakresie wniosku złożonego przez Rzecznika.

Reasumując, Sąd pierwszej instancji, wobec sformułowania pisma procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika, był uprawniony do przyjęcia, że przedmiotowy wniosek został złożony w imieniu Rzecznika, skoro wskazano jako podstawę prawną żądania art. 61 § 3 p.p.s.a., a nie jedynie popierano wniosek złożony przez skarżącą. Tym samym nie mogło dojść do naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a.w sposób zarzucany w zażaleniu. Dlatego też jedyny zarzut zażalenia okazał się bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowił jak w sentencji.