I SA/Kr 630/03 - Wyrok

Data orzeczenia	2006-05-25	
Data wpływu	2003-04-08	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Ewa Długosz-Ślusarczyk
Stanisław Grzeszek /przewodniczący sprawozdawca/
Urszula Zięba	
Symbol z opisem	611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t	
Sygn. powiązane	I FSK 655/07	
Skarżony organ	Izba Skarbowa	
Treść wyniku	Uchylono decyzje I i II instancji
Oddalono skargę	
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 630/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr), Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk, WSA Urszula Zięba, Protokolant: Iwona Sadowska – Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2006r., sprawy ze skarg Agencji Handlowo – Usługowej " C." S.C. Zakład Pracy Chronionej - W.G. i B. P., na decyzje Izby Skarbowej, z dnia 28 lutego 2003r Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące luty , marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2000r, , I.uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji, za miesiące marzec , kwiecień , maj i czerwiec 2000r, II. oddala skargę za miesiąc luty 2000r, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 3.313zł 30 gr ( trzy tysiące trzysta, trzynaście złotych trzydzieści groszy).,	
Uzasadnienie
Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] lutego 2003 r. o numerach: [...]1566/02 Izba Skarbowa po rozpatrzeniu i częściowym uwzględnieniu odwołań Agencji Handlowo-Usługowej "C." S.C. Zakład Pracy Chronionej w O. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2002 r. o numerach: [...] uchyliła w całości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i określiła:

1. za miesiąc luty 2000 r. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości 16.821,00 zł, zaległość podatkową w wysokości 732,00 zł, odsetki za zwłokę w wysokości 652,40 zł oraz ustaliła dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 219,00 zł,

2. za miesiąc marzec 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 47.659,00 zł w tym do zwrotu na rachunek bankowy kwotę 40.064,00 zł i do przeniesienia na miesiąc następny kwotę 7.595,00 zł oraz ustaliła dodatkowe zobowiązanie w wysokości 765,00 zł,

3. za miesiąc kwiecień 2000 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 25.095,00 zł,

4. za miesiąc maj 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 52.977,00 zł w tym do zwrotu na rachunek bankowy kwotę 25.960,00 zł i do przeniesienia na następny miesiąc kwotę 27.017,00 zł oraz ustaliła dodatkowe zobowiązanie w wysokości 2.492,00 zł,

5. za miesiąc czerwiec 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 23.303,00 zł, zaległość podatkową w wysokości 5.403,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 3.969,10 zł.

Rozstrzygnięcia te zapadły na tle stanu faktycznego ustalonego na podstawie materiału dowodowego zebranego w wyniku przeprowadzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej kontroli skarbowej w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług, który stwierdził następujące nieprawidłowości w rozliczeniach podatkowych za wyżej wymienione okresy rozliczeniowe, i które zostały podtrzymane przez organ drugiej instancji:

-za miesiąc luty 2000 r. spółka naruszyła art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w związku z odliczeniem podatku naliczonego z faktury VAT [...] wystawionej w dniu [...] lutego 2000 r. w kwocie 732,13 zł, a otrzymanej w miesiącu marcu 2000 r. o czym świadczy fakt nadania jej przez wystawcę w urzędzie pocztowym w dniu [...] marca 2000 r.,

-za miesiąc marzec 2000 r. spółka została pozbawiona prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie § 50 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym / Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm. / z faktury VAT nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. z podatkiem w kwocie 2.552,00 zł, w związku z tym, że w ewidencji zakupu figurowały dwie faktury o tym samym numerze, dacie wystawienia, kwocie netto, oznaczeniu towaru, jedna z podatkiem 22% w kwocie 2.552,00 zł, druga z podatkiem 7% w kwocie 812,00 zł. Na podstawie przedmiotu transakcji oraz dowodu wewnętrznego sporządzonego przez spółkę przyjęto do rozliczenia jako prawidłową fakturę z podatkiem 7% .

-za miesiąc kwiecień 2000 r. spółka bezzasadnie odliczyła podatek naliczony z faktury VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. wystawionej na zakup butelek i transporterów / opakowania zwrotne/. Zgodnie z § 69 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. zwalnia się od podatku od towarów i usług towary, które mogą być użyte jako opakowania zwrotne, z wyjątkiem nowych opakowań sprzedawanych przez producentów i importerów. Tym samym spółka otrzymując fakturę na zakup tych opakowań ze stawką 22% nie miała prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego stosownie do § 50 ust. 4 pkt3 powołanego wyżej rozporządzenia, który stanowił, że w przypadku, gdy wystawiono fakturę, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy, faktura taka nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

-za miesiąc maj 2000 r. spółka bezzasadnie odliczyła podatek naliczony z faktury VAT nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. wystawionej na sprzedaż butelek o pojemności 0,33 l i 0,75 l. Przyjęto, że nastąpiła sprzedaż opakowań zwrotnych. Zgodnie z §69 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. zwalnia się od podatku od towarów i usług towary, które mogą być użyte jako opakowania zwrotne, z wyjątkiem nowych opakowań sprzedawanych przez producentów i importerów. Tym samym spółka otrzymując fakturę na zakup tych opakowań ze stawką 22% nie miała prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego stosownie do § 50 ust. 4 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia. Ponadto stwierdzono brak prawa do odliczenia w deklaracji za miesiąc maj 2000 r. podatku naliczonego z faktury nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. dokumentującej zakup samochodu S. od Korporacji Gospodarczej P. powołując się na treść art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku VAT, który stanowi, że obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny. Z akt sprawy wynika, że spółka była w posiadaniu przedmiotowej faktury w miesiącu marcu, o czym świadczy fakt rejestracji tego pojazdu w dniu[...] marca 2000 r. oraz wykonany w dniu [...] marca 2000 r. operat szacunkowy, w którym powołano dane z faktury. W związku, z czym spółka miała prawo do odliczenia podatku z tej faktury w miesiącu marcu lub kwietniu 2000 r. W rozliczeniu za ten miesiąc spółka dokonała także korekty podatku naliczonego na minus na podstawie dokumentu wewnętrznego na kwotę 2.552,00 zł, który został odliczony w miesiącu marcu 2000 r. z faktury VAT nr [...] r. z dnia [...] marca 2000 r. / dwie faktury na ten sam towar z różnymi stawkami 7% i 22% /. Z uwagi na to, że w decyzyjnym rozliczeniu podatku za miesiąc marzec 2000 r. dokonano pomniejszenia podatku naliczonego o powyższą kwotę, kolejne pomniejszenie podatku naliczonego, tym razem w rozliczeniu za miesiąc kwiecień 2000 r. było bezzasadne.

-za miesiąc czerwiec 2000 r. różnica w wysokości określonego zwrotu podatku w stosunku do wykazanego w deklaracji VAT-7 jest konsekwencją decyzyjnego określenia w rozliczeniu za miesiąc maj 2000 r. wyższej kwoty do przeniesienia na miesiąc następny od zadeklarowanej przez spółkę w deklaracji VAT-7 za ten miesiąc.

W odwołaniach od decyzji organu pierwszej instancji obok zarzutów uwzględnionych przez organ odwoławczy, a odnoszących się do pozorności dokonanych przez spółkę czynności prawnych, podniesiono zarzut naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 6 Ordynacji podatkowej poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji.

Na ostateczne decyzje Izby Skarbowej zostały wniesione skargi z dnia [...] kwietnia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, w których zarzucono:

1. brak należytego uzasadnienia decyzji tj. wskazanie w uzasadnieniu jedynie ogólnikowych twierdzeń dotyczących podstawy oraz wysokości istniejącej zaległości podatkowej,

2. naruszenie przepisu art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku VAT, poprzez niezasadne przyjęcie, iż wobec okoliczności, iż faktura wystawiona za miesiąc luty 2000 r. dotarła do skarżącej spółki w dniu [...] marca 2000 r. nie ma możliwości jej zaksięgowania w miesiącu lutym, pomimo tego, że skarżąca uzyskała przedmiotową fakturę drogą faksową już w miesiącu lutym 2000 r.,

3. naruszenie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w związku z § 50 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. poprzez przyjęcie, że skarżąca spółka nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w kwocie 2.552,00 zł według stawki 22% wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. dotyczącej pluszaków reklamowych,

4. bezzasadne pozbawienie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. dotyczącej zakupu butelek i transporterów / opakowań zwrotnych /, albowiem powyższy podatek uiszczony został zgodnie z wystawioną fakturą i w tym zakresie skarżąca dysponowała informacją z urzędu skarbowego, co do poprawności takiej transakcji,

5. naruszenie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że skarżąca spółka nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktury VAT nr [...] z dnia [...]maja 2000 r. dotyczącej zakupu opakowań szklanych / opakowania zwrotne / oraz z faktury VAT nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. dokumentującej zakup samochodu S.,

Dyrektor Izby Skarbowej odpowiadając w dniu [...] grudnia 2003r. na skargi podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych rozstrzygnięciach i wniósł o ich oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy o sygn. od akt I SA/Kr 630/03 do I SA/Kr 634/03 połączyć do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Kr 630/03.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając skargi zważył, co następuje:

Skarga na decyzję dotyczącą miesiąca lutego 2000 r. jest bezzasadna, natomiast skargi na decyzje dotyczące miesięcy: marca, kwietnia, maja i czerwca 2000 r. są zasadna, jakkolwiek z innych powodów, niż zarzuty w nich podniesione.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zaskarżona decyzją dotyczącą rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2000 r. organy podatkowe pozbawiły skarżącą spółkę prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] wystawionej w dniu [...] lutego 2000 r., a otrzymanej przez spółkę w miesiącu marcu 2000 r., o czym świadczy fakt nadania jej przez wystawcę w urzędzie pocztowym w dniu [...] marca 2000 r.

Stanowisko organów podatkowych jest w tej kwestii prawidłowe. Stosownie do art. 19 ust. 1 i 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym / Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm. / podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Obniżenie podatku należnego, o której mowa w ust. 1 następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny.

Skarżąca spółka nie podważyła ustaleń organów podatkowych, co do faktu, że oryginał przedmiotowej faktury VAT otrzymała za pośrednictwem poczty w miesiącu marcu 2000 r.

Podniesiony w skardze argument, że faktura VAT nr [...] została zaksięgowana w miesiącu lutym 2000 r. na podstawie kserokopii w/w faktury otrzymanej faksem nie może zostać uwzględniony. Faks faktury nie jest dokumentem, o którym mowa w art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 grudnia 2004 r. sygn. akt FSK 620/04, /publ. ONSA/WSA 2005/5/103/, że "faks faktury nie jest dokumentem, o którym mowa w art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy VAT, lecz jedynie jego powieleniem. Podobnie jak kserokopia banknotu nie może być uznana za środek płatniczy, tak i faks faktury nie sposób uznać za fakturę. Bezpieczeństwo rozliczeń podatku od towarów i usług nie pozwala na wprowadzenie do obrotu duplikatów dokumentów, poza przypadkami wyraźnie przez prawodawcę wskazanymi".

Sąd w pełni podziela utrwalony już w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, potwierdzony uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętymi w składzie siedmiu sędziów z dnia 19 listopada 2001 r. sygn. akt FPS 12/01 / publ. ONSA 2002/3/98 i z dnia 29 października 2001 r. sygn. akt FPS 10/01 / publ. ONSA 2002/2/54 /, że organ podatkowy wydając na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym decyzję określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług lub kwotę zwrotu różnicy podatku za określony miesiąc / miesiące /, obowiązany był uwzględnić podatek naliczony z faktury podlegającej prawidłowo rozliczeniu w tym okresie, a ujęty przez podatnika wadliwie w rozliczeniu za okres wcześniejszy.

Analizując treść decyzji wydanej za miesiąc marzec 2000 r. i miesiąc kwiecień 2000 r. Sąd nie znalazł wskazówek, które dawałyby podstawę do przyjęcia, że podatek naliczony z faktury VAT nr [...] przedwcześnie rozliczony w miesiącu lutym 2000 r., został uwzględniony przez organy orzekające w sprawie w miesiącu otrzymania faktury lub w miesiącu następnym.

Przy czym podstawą do pozbawienia prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przedwcześnie rozliczony w miesiącu lutym 2003 r. nie mógł być przepis art. 19 ust. 3b ustawy podatkowej, który stanowił, że w przypadku uchybienia terminom, o którym mowa w ust. 3 podatnik traci prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, gdyż przepis ten w brzmieniu obowiązującym do 26 marca 2002 r. w zakresie, w jakim pozbawia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego podatnika, który dokonał obniżenia kwoty podatku należnego wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzymał dokument celny /fakturę / został uznany za niezgodny z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej / por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 października 2004 r. sygn. akt SK 33/03, publ. OTK-A 2004/9/94 /.

Organy podatkowe działając zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP i rozwiniętą w art. 120 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa, miały obowiązek stosować ten przepis, przyjmując, że prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ma charakter uprawnienia ograniczonego w czasie, co skutkowało utratą możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony dokonanego z uchybieniem terminów, o których mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o VAT.

Jednakże ocena stanowiska organów podatkowych wyrażonego w zaskarżonych rozstrzygnięciach, musiała być dokonana przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który poprzez stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP przepisu art. 19 ust. 3b ustawy o VAT, zmienił sytuację prawna w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd.

Organ podatkowy kontrolując prawidłowość złożonej deklaracji jest niewątpliwie zobowiązany do określenia prawidłowej za dany miesiąc wielkości podatku naliczonego obniżającego podatek należny. Rozpatrując zasady, jakimi organ podatkowy powinien kierować się w procesie weryfikacji deklaracji podatkowej złożonej przez podatnika podatku od towarów i usług nie sposób pominąć zasady wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej, nakazującej organom podatkowym podejmowanie wszelkich niezbędnych działań do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W tym kontekście, normy z art. 19 ust. 3 ustawy o VAT adresowanej niewątpliwie do podatnika, nie można odczytywać jako bezwzględnego zakazu do uwzględnienia przez organ podatkowy – przy ustalaniu kwoty podatku naliczonego do odliczenia w danym miesiącu – podatku z tych faktur, które w ramach mechanizmu samoobliczenia, podatnik zaewidencjonował i rozliczył w miesiącach innych aniżeli te miesiące, w których mógł to uczynić prawidłowo. To właśnie zasada prawdy materialnej wynikająca z art. 122 Ordynacji podatkowej nakazuje organowi podatkowemu uwzględnić okoliczności niekorzystne jak i okoliczności korzystne dla strony postępowania, gdy przyczyniają się one do realizacji tej zasady.

Z tych też względów organy podatkowe dokonując decyzyjnego rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2000 r. powinny uwzględnić po stronie podatku naliczonego także podatek wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. nieprawidłowo rozliczonego w miesiącu maju 2000 r.

Z wyżej wyłuszczonych powodów decyzje organu pierwszej i drugiej instancji dotyczące miesiąca marca 2000 r. należało uchylić.

Nie mogły się utrzymać w obrocie prawnym także decyzje dotyczące rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień i maj 2000 r. W rozstrzygnięciach tych organy podatkowe odmówiły stronie skarżącej prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. wystawionej na sprzedaż butelek i transporterów oraz z faktury VAT nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. wystawionej na sprzedaż butelek, które to towary jako opakowania zwrotne na podstawie § 69 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm. / były zwolnione od podatku.

Przedmiotowe faktury zostały wystawione z kwotą podatku obliczonego według stawki 22%, a spółka odliczając ten podatek naruszyła § 50 ust. 4 pkt 3 w/w rozporządzenia wykonawczego, określającego, że w przypadku, gdy wystawiono fakturę, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy VAT, faktura taka nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

Jednakże przyjęty za podstawę rozstrzygnięć w omówionej wyżej kwestii przepis § 50 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w zakresie, w jakim pozbawia prawa do obniżenia podatku należnego podatnika VAT nabywającego towar czy usługę od podmiotu, który wystawił fakturę wraz z kwotą podatku, gdy dana sprzedaż nie była objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona od podatku, a kwota wykazana w fakturze została zapłacona, został uznany przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt SK 22/03 / publ. OTK-A 2004/6/59 / za niezgodny z art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 3 w związku z art. 84 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponieważ decyzyjne rozliczenie podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2000 r. miało bezpośredni wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2000 r., co znalazło odzwierciedlenie w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] i w decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...], to Sąd uchylając decyzje za miesiąc maj 2000 r. zmuszony był również uchylić decyzje dotyczące podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2000 r.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego pozbawienia spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego w kwocie 2.552,00 zł z faktury VAT nr [...] z dnia [...] marca 2000 r. dokumentującej zakup pluszaków reklamowych, Sąd uznaje stanowisko organów podatkowych w tym zakresie za zasadne.

Stosownie do § 50 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. obniżenie podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje, gdy ta sama sprzedaż została udokumentowana dwoma różnymi fakturami. Jak ustaliły bezspornie organy podatkowe do ewidencji zakupu za miesiąc marzec 2000 r. zostały wprowadzone dwie faktury VAT o tym samym numerze, dacie wystawienia, kwocie netto oznaczeniu towaru, jedna z podatkiem 22% w kwocie 2.552,00zł, druga z podatkiem 7% w kwocie 812,00zł. Na podstawie przedmiotu transakcji oraz dowodu wewnętrznego sporządzonego przez spółkę zasadnie przyjęto do rozliczenia podatek naliczony w kwocie 812,00 zł, co w konsekwencji skutkowało uznaniem za bezzasadne dokonanie korekty podatku naliczonego na minus na podstawie dokumentu wewnętrznego w kwocie 2.552,00 zł w rozliczeniu za miesiąc kwiecień 2000 r.

W kontekście stwierdzonych naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art.151, art.kł jak w sentencjidami administracyjnymi / Dz. Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art., ktore ia 9 marca stne dla stro art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.