Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 64/25 ze skargi M. S. na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 grudnia 2025 r., sygn. akt I GPP 12/25, odrzucił skargę M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 64/25 ze skargi M. S. (dalej zwanego: skarżącym) na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo.

Pismem wniesionym 29 października 2025 r. skarżący wniósł kolejną skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SAB/Wa 64/25.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga powyższa nie mogła być podstawą merytorycznego rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843; dalej zwanej: ustawą). Zgodnie z jej art. 6 skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a także zgodnie z jego ust. 2 pkt 1) powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy stanowi, że skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Rozpoznawana skarga wskazanych wyżej wymagań nie spełnia. W skardze nie sprecyzowano jakie czynności nie zostały wykonane we właściwym terminie. Nie przytoczono także okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości. Skarga z tego powodu nie spełnia wymagań jakie przewiduje art. 6 ust. 2 ustawy. Wskazać należy, że postępowanie przewidziane ustawą dotyczy eliminowania sytuacji, gdy w konkretnej sprawie sądowej nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Pismo skarżącego z 29 października 2025 r. nie zawiera wskazanych wyżej elementów, zatem nie spełnia warunków formalnych skargi na przewlekłość postępowania. Pismo to stanowi w istocie polemikę z postanowieniami Sądu wydanymi w sprawie.

Mając powyższe na uwadze skargę, jako niezasadną, należało odrzucić na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 ustawy.