{\rtf1\ansi\ansicpg1252
\deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}}
{\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;}
{\stylesheet 
{\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;}
{\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;}
{\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;}
{\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;}
}
{\*\listtable
}
{\*\listoverridetable
}
{\info}
\paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440
{\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-14 20:53\par
}{\header \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych
\cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt  }}\f0  / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }}
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\row
\pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840
\marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b II SA/\u321?d 377/20 - Wyrok\b0\par
\par\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2021-10-06
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2020-05-08
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w \u321?odzi
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Agnieszka Grosi\u324?ska-Grzymkowska /przewodnicz\u261?cy/
\par Anna D\u281?bowska
\par Ewa Cisowska-Sakrajda /sprawozdawca/
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
\par 6391 Skargi na uchwa\u322?y rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorz\u261?dzie gminnym)
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Has\u322?a tematyczne\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Planowanie przestrzenne
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sygn. powi\u261?zane\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 II OSK 553/22
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Skar\u380?ony organ\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Rada Gminy
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Stwierdzono niewa\u380?no\u347?\u263? zaskar\u380?onej uchwa\u322?y w cz\u281?\u347?ci
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Powo\u322?ane przepisy\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Dz.U. 2020 nr 0 poz 293; art.1 ust. 2 pkt 2 i pkt 4, art. 15 ust. 2 pkt 4, art. 19 ust. 1, art. 28 ust. 1; Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - t.j.
\par Dz.U. 2020 nr 0 poz 470; art. 4, art. 36 ust. 1 pkt 12; Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
\par Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325; art. 141 par. 1, art. 147 par. 1, art. 151, art. 200, art. 205 par. 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi - t.j.
\par Dz.U. 2018 nr 0 poz 265; par. 14 ust.  1 pkt 1 lit. c; Rozporz\u261?dzenie Ministra Sprawiedliwo\u347?ci  z dnia 22 pa\u378?dziernika 2015 r. w sprawie op\u322?at za czynno\u347?ci radc\u243?w prawnych
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w \u321?odzi \u8211? Wydzia\u322? II w sk\u322?adzie nast\u281?puj\u261?cym: Przewodnicz\u261?cy S\u281?dzia WSA Agnieszka Grosi\u324?ska-Grzymkowska S\u281?dziowie S\u281?dzia WSA Ewa Cisowska \u8211? Sakrajda (spr.) Asesor WSA Anna D\u281?bowska Protokolant Asystent s\u281?dziego Izabela Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 pa\u378?dziernika 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na uchwa\u322?\u281? Rady Gminy Nowa Brze\u378?nica z dnia 3 marca 2020 r. nr 75/XVI/20 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru po\u322?o\u380?onego w miejscowo\u347?ci D. w rejonie ulicy S. 1. stwierdza niewa\u380?no\u347?\u263? \u167? 12 ust. 1 i \u167? 18 zaskar\u380?onej uchwa\u322?y; 2. w pozosta\u322?ym zakresie oddala skarg\u281?; 3. zas\u261?dza od Rady Gminy Nowa Brze\u378?nica na rzecz skar\u380?\u261?cego M.K. kwot\u281? 797 (siedemset dziewi\u281?\u263?dziesi\u261?t siedem) z\u322?otych tytu\u322?em zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania s\u261?dowego. dc
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Rada Gminy Nowa Brze\u378?nica w dniu 3 marca 2020r. podj\u281?\u322?a uchwa\u322?\u281? nr 75/XVI/20 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru po\u322?o\u380?onego w miejscowo\u347?ci D. w rejonie ulicy S..
\par 
\par W skardze na t\u261? uchwa\u322?\u281? M.K., reprezentowany przez pe\u322?nomocnika w osobie radcy prawnego, wni\u243?s\u322? o jej uchylenie oraz zas\u261?dzenie na jego rzecz zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania, w tym koszt\u243?w zast\u281?pstwa procesowego wed\u322?ug norm przepisanych.
\par 
\par Zaskar\u380?onej uchwale pe\u322?nomocnik zarzuci\u322? naruszenie:
\par 
\par 1. art. 1 ust. 2 pkt 2, pkt 4, pkt 6, pkt 7, pkt 9 ustawy z dnia o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.: Dz. U. z 2020r. poz. 293), zwanej u.p.z.p., art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytk\u243?w i opiece nad zabytkami (t.j.: Dz.U. z 2020r. poz. 282), zwanej ustaw\u261? o zabytkach, gdy\u380? uchwa\u322?a nie uwzgl\u281?dnia walor\u243?w architektonicznych i krajobrazowych, wymaga\u324? ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytk\u243?w, walor\u243?w ekonomicznych przestrzeni, uniemo\u380?liwia w\u322?a\u347?cicielowi wykonanie programu u\u380?ytkowego zatwierdzonego przez [...]WKZ w \u321?., narusza prawo w\u322?asno\u347?ci w sytuacji, gdy brak jest interesu publicznego uzasadniaj\u261?cego podj\u281?cie uchwa\u322?y (b\u261?d\u378? interes ten nie stanowi podstawy do tak ra\u380?\u261?cego wkroczenia w prawo w\u322?asno\u347?ci skar\u380?\u261?cego), jak r\u243?wnie\u380? zachodzi sprzeczno\u347?\u263? planu z jego zapisami okre\u347?lonymi w \u167? 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 zaskar\u380?onej uchwa\u322?y, jak r\u243?wnie\u380? z ust. 9 i 10 uzasadnienia projektu tej uchwa\u322?y, w kt\u243?rym wskazano, \u380?e projektowany plan zapewni ochron\u281? zespo\u322?u dworsko-parkowego, jak r\u243?wnie\u380? \u380?e respektuje istniej\u261?cy stan zagospodarowania terenu (obecnie na terenie dzia\u322?ki nr 1 nie istnieje u\u380?ytek drogowy);
\par 
\par 2. art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 3, 6 u.p.z.p., gdy\u380? zaskar\u380?ona uchwa\u322?a nie uwzgl\u281?dnia walor\u243?w \u347?rodowiskowych, zw\u322?aszcza w zakresie istniej\u261?cego drzewostanu na terenie zabytkowego parku;
\par 
\par 3. art. 4 ustawy o zabytkach, gdy\u380? projektowanie przez organ gminy drogi na terenie zabytku nie \u347?wiadczy o tym, \u380?e organ wykonuje swe obowi\u261?zki ustawowe, tj. \u380?e:
\par 
\par * zapewnia warunki prawne, organizacyjne, finansowe umo\u380?liwiaj\u261?ce trwa\u322?e zachowanie zabytk\u243?w oraz ich zagospodarowanie i utrzymanie;
\par 
\par zapobiega zagro\u380?eniom mog\u261?cym spowodowa\u263? uszczerbek dla warto\u347?ci zabytk\u243?w;
\par 
\par udaremnia niszczenie i niew\u322?a\u347?ciwe korzystanie z zabytk\u243?w;
\par 
\par * uwzgl\u281?dnia zadania ochronne w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przy kszta\u322?towaniu \u347?rodowiska;
\par 
\par 4. art. 20 ust. 1 u.p.z.p., gdy\u380? zaskar\u380?ona uchwa\u322?a nie uwzgl\u281?dnia uwag skar\u380?\u261?cego z dnia 27 stycznia 2020r., jak r\u243?wnie\u380? w spos\u243?b lakoniczny odnosi si\u281? do tych uwag, co nie wyczerpuje obowi\u261?zku okre\u347?lonego przepisem art. 20 ust. 1 u.p.z.p.;
\par 
\par 5. art. 3 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p., bowiem zaskar\u380?ona uchwa\u322?a nie uwzgl\u281?dnia prawa w\u322?asno\u347?ci;
\par 
\par 6. art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez niemal ca\u322?kowite pozbawienie M.K. prawa do nieruchomo\u347?ci, co jest sprzeczne z zasad\u261? ochrony praw nabytych oraz zasad\u261? zaufania obywateli do pa\u324?stwa, kt\u243?re jednoznacznie nakazuj\u261? ochron\u281? przez organy pa\u324?stwowe praw s\u322?usznie nabytych;
\par 
\par 7. zasad\u281? proporcjonalno\u347?ci (art. 31 ust. 3 Konstytucji), prawo do ochrony w\u322?asno\u347?ci prywatnej, zagwarantowane w art. 64 ust. 2 Konstytucji oraz postanowienia Konwencji o ochronie praw cz\u322?owieka i podstawowych wolno\u347?ci wraz z protoko\u322?ami do niej (Dz. U. z 1995.36.175/1), podnosz\u261?c, \u380?e w orzecznictwie Europejskiego Trybuna\u322?u Praw Cz\u322?owieka przyjmuje si\u281?, \u380?e na gruncie art. 1 Protoko\u322?u nr 1 do Konwencji, pa\u324?stwu przys\u322?uguje szeroki margines swobody dzia\u322?ania w zakresie kszta\u322?towania \u322?adu przestrzennego. Jednak\u380?e ograniczenie prawa do korzystania z w\u322?asno\u347?ci zawsze powinno i\u347?\u263? w parze z gwarancj\u261? zapewniaj\u261?c\u261? poszanowanie prawa w\u322?asno\u347?ci. W niniejszej sprawie zosta\u322?o naruszone prawo w\u322?asno\u347?ci, plan niemal ca\u322?kowicie uniemo\u380?liwia korzystanie z nieruchomo\u347?ci zgodnie ze spo\u322?eczno - gospodarczym przeznaczeniem; 8.art. 1 ust. 2 pkt 7 i 9, art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 2 pkt 2 oraz art. 28 u.p.z.p. w zw. z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 1 Protoko\u322?u Nr 1 do Konwencji o ochronie praw cz\u322?owieka i podstawowych wolno\u347?ci;
\par 
\par 9. art. 61 ust. 1 i ust.2 Konstytucji RP, art. 67 ust. 1, ust. 2 uchwa\u322?y nr 161/XXVIII/18 Rady Gminy Nowa Brze\u378?nica z dnia 25 wrze\u347?nia 2018r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Nowa Brze\u378?nica, art. 73 \u167? 1 k.p.a. na skutek odmowy udost\u281?pnienia skar\u380?\u261?cemu za\u322?\u261?cznika nr 2 do uchwa\u322?y;
\par 
\par 10. art. 8 \u167? 1, art. 7, art. 6 k.p.a., gdy\u380? przedmiotowa uchwa\u322?a, kt\u243?rej rzekomym uzasadnieniem wprowadzenia by\u322?a konieczno\u347?\u263? prawnego uregulowania istniej\u261?cego od lat powojennych przebiegu drogi publicznej opiera si\u281? na nieprawdziwych twierdzeniach, narusza zasad\u281? ochrony zaufania jednostki do organu (art. 8 \u167? 1 k.p.a.), nosi znamiona arbitralno\u347?ci (narusza art. 7 k.p.a.), narusza zasad\u281? legalizmu (art. 6 k.p.a.) oraz jest nadu\u380?yciem w\u322?adztwa planistycznego ze strony gminy;
\par 
\par 11. art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j.: Dz.U. z 2020r. poz. 470), u.d.p., \u167? 44 planu Gminy Nowa Brze\u378?nica, gdy\u380? projektowana droga nie spe\u322?nia wymog\u243?w okre\u347?lonych w tych przepisach.
\par 
\par W uzasadnieniu tej skargi pe\u322?nomocnik wskaza\u322?, \u380?e uniemo\u380?liwiono skar\u380?\u261?cemu zapoznania si\u281? z za\u322?\u261?cznikiem nr 2 do zaskar\u380?onej uchwa\u322?y, a chcia\u322? tego dokona\u263? w celu zweryfikowania dlaczego nie uwzgl\u281?dniono jego uwag wniesionych w pi\u347?mie z dnia 27 stycznia 2020r. Na sesji Rady Gminy w dniu 3 marca 2020r. nie odczytano tre\u347?ci tego za\u322?\u261?cznika, wskazano jedynie, \u380?e zosta\u322?y przeanalizowane na komisjach i poddano pod g\u322?osowane jedynie nieuwzgl\u281?dnione uwagi. Uwagi do planu dotyczy\u322?y zmiany stanowiska Wojew\u243?dzkiego Konserwatora Zabytk\u243?w i uzgodnienia projektu planu i przebiegu drogi przez zabytkowy teren.
\par 
\par W ocenie pe\u322?nomocnika skar\u380?\u261?cego, planowana droga narusza prawo w\u322?asno\u347?ci skar\u380?\u261?cego, gdy\u380? istnieje w planie zagospodarowania droga \u322?\u261?cz\u261?ca D. z K. D. ul. S., po\u322?o\u380?ona poza granicami obszaru obj\u281?tego planem (przebiega na oko\u322?o dzia\u322?ki nr 1), co przyznano w \u167? 12 ust. 1 projektu uchwa\u322?y w sprawie planu. Zaskar\u380?ona uchwa\u322?a uniemo\u380?liwia mu wykonanie programu u\u380?ytkowego odrestaurowania zabytku, w kt\u243?rym zaplanowane zosta\u322?o m.in. wykonanie ogrodzenia, ale jego wybudowanie uniemo\u380?liwia znajduj\u261?ca si\u281? na jego dzia\u322?ce droga.
\par 
\par W zwi\u261?zku z planowan\u261? drog\u261? nast\u261?pi \u8211? jak argumentowa\u322? pe\u322?nomocnik - konieczno\u347?\u263? wyci\u281?cia drzew, kt\u243?re z uwagi na wpisanie parku do rejestru zabytk\u243?w i ich wiek, nie powinny by\u263? usuwane. Zarzuci\u322? r\u243?wnie\u380? nadu\u380?ycie w\u322?adztwa planistycznego przez organ, poprzez zaprojektowanie zmiany planu tylko w zakresie dzia\u322?ki nr 1, gdy\u380? wszelkie wcze\u347?niejsze dzia\u322?ania nie doprowadzi\u322?y do przej\u281?cia drogi przez Gmin\u281?. Obecnie na dzia\u322?ce nr 1 nie przebiega \u380?adna droga, zosta\u322?a zdemontowana.
\par 
\par W odpowiedzi na t\u281? skarg\u281? Rada Gminy wnios\u322?a o jej oddalenie i wyja\u347?ni\u322?a, i\u380? projektowana droga publiczna ma na celu zabezpieczenie interes\u243?w i potrzeb wsp\u243?lnoty, zapewnienie w\u322?a\u347?ciwej komunikacji miejscowo\u347?ci D. z uk\u322?adem dr\u243?g publicznych gminy oraz stworzenie drogi po\u380?arowej i uzgodnienie powy\u380?szej drogi z Wojew\u243?dzkim Konserwatorem Zabytk\u243?w w \u321?. Zdaniem organu nigdy nie by\u322?o tzw. alternatywnej drogi, publicznej wzgl\u281?dem projektowanej. Budowa nowej drogi naoko\u322?o dzia\u322?ki nr 1 jest niemo\u380?liwe z powodu niespe\u322?nienia m.in. warunk\u243?w technicznych, jakim powinny odpowiada\u263? drogi publiczne i ich usytuowanie. Kwesti\u281? uzgodnienia projektowanej drogi z organem ochrony konserwatorskiej Rada potraktowa\u322?a jako skierowany w\u322?a\u347?nie do tego podmiotu, nie za\u347? do organu planistycznego. Rada podnios\u322?a tak\u380?e, \u380?e dokonano odpowiednich pomiar\u243?w, kt\u243?re potwierdzi\u322?y, \u380?e uchwalony \u347?lad drogi gminnej nie b\u281?dzie kolidowa\u322? z \u380?adnym drzewem rosn\u261?cym w parku. Zdaniem Rady, kwestia drogi na dzia\u322?ce nr 1, nie stanowi \u380?adnej przeszkody do wywi\u261?zywania si\u281? przez skar\u380?\u261?cego z prac konserwatorskich, kt\u243?re uzgodni\u322? z Wojew\u243?dzkim Konserwatorem Zabytk\u243?w, a kt\u243?re nie s\u261? realizowane w \u380?adnym zakresie od 7 lat.
\par 
\par Rada wskaza\u322?a, \u380?e uwagi skar\u380?\u261?cego zosta\u322?y dog\u322?\u281?bnie om\u243?wione na Komisjach Rady Gminy na tydzie\u324? przed podj\u281?ciem uchwa\u322?y, a za\u322?\u261?cznik nr 2 do uchwa\u322?y wskazuje, \u380?e uzasadnienie rozstrzygni\u281?cia co do uwag nie jest lakoniczne.
\par 
\par Ponadto Rada podnios\u322?a, \u380?e pas drogowy na przedmiotowym odcinku istnia\u322? ju\u380? wcze\u347?niej, tj. przed 1989r., a jego przebieg jest zgodny z ustaleniami obowi\u261?zuj\u261?cego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1983r. - uchwa\u322?a Gromadzkiej Rady Gmina Nowa Brze\u378?nica nr XXXII/110/83 z dnia 5 czerwca 1983r. Dodatkowo Rada zwr\u243?ci\u322?a uwag\u281?, \u380?e na terenie dzia\u322?ki nr 1 przewidziana jest droga publiczna o nr [...] stosownie do Studium uwarunkowa\u324? i Kierunk\u243?w Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Nowa Brze\u378?nica (ostatnie zmiany dokonywane uchwa\u322?\u261? z dnia 27 wrze\u347?nia 2016r. nr 86/XII/16).
\par 
\par Pismem z dnia 2 czerwca 2020r. organ uzupe\u322?ni\u322? odpowied\u378? na skarg\u281? i przed\u322?o\u380?y\u322? jako dow\u243?d w sprawie opini\u281? rzeczoznawcy konserwatorskiego oraz nagranie rozprawy s\u261?du okr\u281?gowego z dnia [...] r., za\u347? pismem z dnia 9 czerwca 2020r. w kolejnym uzupe\u322?nieniu odpowiedzi na skarg\u281?, jako dow\u243?d w sprawie przed\u322?o\u380?y\u322? postanowienie MKiDzN z dnia [...] wrze\u347?nia 2017r.
\par 
\par Pismem z dnia 10 czerwca 2020r. pe\u322?nomocnik skar\u380?\u261?cego przekaza\u322? pismo z dnia 9 czerwca 2020r. ze stanowiskiem skar\u380?\u261?cego co do zdolno\u347?ci procesowej Rady Gminy i za\u322?\u261?cznik\u243?w do odpowiedzi na skarg\u281?. Natomiast pismem z dnia 1 lipca 2020r. pe\u322?nomocnik skar\u380?\u261?cego ponownie podnios\u322?a kwesti\u281? braku zdolno\u347?ci procesowej Rady Gminy i tym samym braku mo\u380?liwo\u347?ci wniesienia przez ten organ odpowiedzi na skarg\u281?, a tak\u380?e podnios\u322?a, i\u380? do odpowiedzi na skarg\u281? nie przes\u322?ano ca\u322?o\u347?ci akt sprawy.
\par 
\par Przy pi\u347?mie z dnia 19 sierpnia 2020r. organ przes\u322?a\u322? dokumentacj\u281? planistyczn\u261? zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a przy pi\u347?mie z dnia 2 wrze\u347?nia 2020r. przes\u322?a\u322? dokumentacj\u281? prac planistycznych zmiany studium.
\par 
\par Pismem z dnia 24 czerwca 2021r. pe\u322?nomocnik organu, dzia\u322?aj\u261?c w wykonaniu zobowi\u261?zania S\u261?du, przed\u322?o\u380?y\u322? wskazane w nim dokumenty, wnosz\u261?c o przeprowadzenie z nich dowodu w sprawie.
\par 
\par Pismem z dnia 28 czerwca 2021r. pe\u322?nomocnik skar\u380?\u261?cego przed\u322?o\u380?y\u322?a wskazane w nim dokumentu, wnosz\u261?c o przeprowadzenie dowod\u243?w z tych dokument\u243?w.
\par 
\par Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny zwa\u380?y\u322?, co nast\u281?puje:
\par 
\par Zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczeg\u243?lnych rozwi\u261?zaniach zwi\u261?zanych z zapobieganiem, przeciwdzia\u322?aniem i zwalczaniem COVID-19, innych chor\u243?b zaka\u378?nych oraz wywo\u322?anych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 1842), zwanej ustaw\u261? covidow\u261?, znowelizowanym na mocy art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021r. o zmianie ustawy \u8211? Kodeks post\u281?powania cywilnego oraz niekt\u243?rych innych ustaw (Dz.U. poz. 1090), z dniem 3 lipca 2021r., w okresie obowi\u261?zywania stanu zagro\u380?enia epidemicznego albo stanu epidemii og\u322?oszonego z powodu COVID-19 oraz w ci\u261?gu roku od odwo\u322?ania ostatniego z nich wojew\u243?dzkie s\u261?dy administracyjne oraz Naczelny S\u261?d Administracyjny przeprowadzaj\u261? rozpraw\u281? przy u\u380?yciu urz\u261?dze\u324? technicznych umo\u380?liwiaj\u261?cych przeprowadzenie jej na odleg\u322?o\u347?\u263? z jednoczesnym bezpo\u347?rednim przekazem obrazu i d\u378?wi\u281?ku, z tym \u380?e osoby w niej uczestnicz\u261?ce nie musz\u261? przebywa\u263? w budynku s\u261?du. Zgodnie za\u347? z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej przewodnicz\u261?cy mo\u380?e zarz\u261?dzi\u263? przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, je\u380?eli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie mo\u380?na przeprowadzi\u263? jej na odleg\u322?o\u347?\u263? z jednoczesnym bezpo\u347?rednim przekazem obrazu i d\u378?wi\u281?ku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach s\u261?d orzeka w sk\u322?adzie trzech s\u281?dzi\u243?w.
\par 
\par Stosownie do tej regulacji sprawa \u8211? za zgod\u261? stron post\u281?powania - zosta\u322?a rozpoznania na rozprawie zdalnej.
\par 
\par W my\u347?l art. 3 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.), zwanej p.p.s.a., s\u261?dy administracyjne sprawuj\u261? kontrol\u281? dzia\u322?alno\u347?ci administracji publicznej i stosuj\u261? \u347?rodki okre\u347?lone w ustawie. Oznacza to, i\u380? S\u261?d bada legalno\u347?\u263? zaskar\u380?onego aktu, tj. jego zgodno\u347?\u263? z prawem materialnym okre\u347?laj\u261?cym prawa i obowi\u261?zki stron oraz prawem procesowym reguluj\u261?cym post\u281?powanie przed organami administracji publicznej. S\u261?d rozpoznaj\u261?cy spraw\u281? nie mo\u380?e zmieni\u263? zaskar\u380?onego aktu, a jedynie zgodnie z art. 147 \u167? 1 p.p.s.a., uwzgl\u281?dniaj\u261?c skarg\u281? na uchwa\u322?\u281? lub akt, o kt\u243?rych mowa w art. 3 \u167? 2 pkt 5 i pkt 6, stwierdza niewa\u380?no\u347?\u263? tej uchwa\u322?y lub aktu w ca\u322?o\u347?ci lub w cz\u281?\u347?ci albo stwierdza, \u380?e zosta\u322?y wydane z naruszeniem prawa, je\u380?eli przepis szczeg\u243?lny wy\u322?\u261?cza stwierdzenie ich niewa\u380?no\u347?ci. W przypadku za\u347?, gdy nie zachodz\u261? okoliczno\u347?ci wskazane w art. 147 \u167? 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 \u167? 1 p.p.s.a. rozstrzygaj\u261?c dan\u261? spraw\u281?, s\u261?d nie jest zwi\u261?zany zarzutami i wnioskami skargi, mo\u380?e zastosowa\u263? przewidziane ustaw\u261? \u347?rodki w celu usuni\u281?cia naruszenia prawa w stosunku do akt\u243?w lub czynno\u347?ci wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach, prowadzonych w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga, je\u380?eli jest to niezb\u281?dne dla ko\u324?cowego jej za\u322?atwienia (art. 135 p.p.s.a.).
\par 
\par Kontroluj\u261?c w tak zakre\u347?lonej kognicji zaskar\u380?on\u261? w tej sprawie uchwa\u322?\u281?, S\u261?d doszed\u322? do przekonania, \u380?e skarga zas\u322?uguje na uwzgl\u281?dnienie w zakresie drogi przez park, cho\u263? nie wszystkie jej zarzuty i argumenty maj\u261? usprawiedliwion\u261? podstaw\u281? prawn\u261?. W pozosta\u322?ym zakresie skarga pozbawiona jest podstawy prawnej, co skutkuje jej oddaleniem.
\par 
\par Wobec silnego i d\u322?ugotrwa\u322?ego sporu na tle istnienia i legalno\u347?ci realizacji "drogi" przebiegaj\u261?cej przez kompleks dworsko-parkowy, kt\u243?ry to sp\u243?r wygenerowa\u322? szereg r\u243?\u380?norodnych i o r\u243?\u380?nym charakterze post\u281?powa\u324?, co z kolei znalaz\u322?o swoje odzwierciedlenie w zarzutach skar\u380?\u261?cego, argumentacji skargi i jej za\u322?\u261?cznikach oraz odpowiednio odpowiedzi Rady na skarg\u281?, jej argumentacji i za\u322?\u261?cznikach \u8211? wst\u281?pnego wyja\u347?nienia wymaga zakres rozpoznania sprawy przez wojew\u243?dzki s\u261?d administracyjny, a zakre\u347?lony wskazanymi wy\u380?ej przepisami, okre\u347?laj\u261?cymi zakres kognicji tego s\u261?du. A zatem z uwagi na przedmiot zaskar\u380?enia i w konsekwencji granice rozpoznania skargi nie mog\u322?y by\u263? przedmiotem oceny i analizy S\u261?du te wszystkie argumenty i okoliczno\u347?ci, kt\u243?re nie mieszcz\u261? si\u281? w sprawie "miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego", takie jak w szczeg\u243?lno\u347?ci kwestie wa\u380?no\u347?ci aktu notarialnego zbycia spornego zespo\u322?u dworsko-pa\u322?acowego, charakteru spornej drogi przebiegaj\u261?cej przez ten zesp\u243?\u322? i jej legalno\u347?ci czy prawid\u322?owo\u347?ci komunalizacji cz\u281?\u347?ci nieruchomo\u347?ci, pod t\u261? drog\u261?. Z tego wzgl\u281?du S\u261?d nie tylko nie jest obowi\u261?zany do ich oceny i wys\u322?owienia w uzasadnieniu tego wyroku, ale gdyby to uczyni\u322? wkroczy\u322?by wr\u281?cz w spos\u243?b niedozwolony w materi\u281? wykraczaj\u261?c\u261? poza zakres rozpoznania tej sprawy i dokona\u322?by swoistego przeds\u261?du w sprawach, kt\u243?re nie zosta\u322?y poddane jego kontroli s\u261?dowoadministracyjnej w wyniku zaskar\u380?enia odpowiednich dzia\u322?a\u324? czy akt\u243?w w\u322?a\u347?ciwych organ\u243?w administracyjnych administracji publicznej. W tym zatem aspekcie odwo\u322?a\u263? wypada si\u281? do utrwalonych pogl\u261?d\u243?w judykatury, kt\u243?ra stwierdza, \u380?e "s\u261?d administracyjny pierwszej instancji nie jest zobowi\u261?zany odnosi\u263? si\u281? w uzasadnieniu wydawanego orzeczenia do zarzut\u243?w i argumentacji nie maj\u261?cych istotnego znaczenia dla oceny zgodno\u347?ci z prawem zaskar\u380?onego aktu. Pomini\u281?cie w uzasadnieniu wyroku rozwa\u380?a\u324? dotycz\u261?cych zarzut\u243?w niezasadnych nie stanowi bowiem naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego o istotnym wp\u322?ywie na wynik sprawy" (tak np. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2017r., II GSK 823/16, LEX nr 2425486, wyrok NSA z dnia 19 marca 2021r., II GSK 121/18, LEX nr 3159445).
\par 
\par Rozpoznaj\u261?c natomiast skarg\u281? w granicach zakre\u347?lonych spraw\u261? zaskar\u380?onego planu zagospodarowania przestrzennego S\u261?d w pierwszej kolejno\u347?ci zauwa\u380?a, \u380?e na gruncie art. 147 \u167? 1 p.p.s.a. judykatura przyjmuje pogl\u261?d, \u380?e "wprowadzaj\u261?c sankcj\u281? niewa\u380?no\u347?ci \u8211? jako nast\u281?pstwo naruszenia prawa \u8211? ustawodawca nie okre\u347?li\u322? rodzaju naruszenia prawa, kt\u243?re prowadzi\u322?oby do zastosowania tej sankcji. W tej kwestii odwo\u322?a\u263? si\u281? nale\u380?y do przepis\u243?w ustawy o samorz\u261?dzie powiatowym, w kt\u243?rej mowa o dw\u243?ch rodzajach narusze\u324? prawa, kt\u243?re mog\u261? wyst\u261?pi\u263? przez ustanowienie akt\u243?w uchwalanych przez organy gminy, tj. naruszenia istotne lub nieistotne (art. 79 ust. 1 i ust. 4 u.s.p.). W pi\u347?miennictwie i orzecznictwie do istotnego naruszenia prawa zalicza si\u281? naruszenie przez organ gminy podejmuj\u261?cy uchwa\u322?\u281? lub zarz\u261?dzenie, przepis\u243?w o w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci, podj\u281?cie takiego aktu bez podstawy prawnej, wadliwe zastosowanie normy prawnej b\u281?d\u261?cej podstaw\u261? prawn\u261? podj\u281?cia aktu, jak r\u243?wnie\u380? naruszenie przepis\u243?w reguluj\u261?cych procedur\u281? podejmowania uchwa\u322?y. Innymi s\u322?owy, za "istotne" naruszenie prawa uznaje si\u281? uchybienie, prowadz\u261?ce do skutk\u243?w, kt\u243?re nie mog\u261? by\u263? tolerowane w demokratycznym pa\u324?stwie prawnym (por. M. Stahl, Z. Kmieciak, Akty nadzoru nad dzia\u322?alno\u347?ci\u261? samorz\u261?du terytorialnego w \u347?wietle orzecznictwa NSA i pogl\u261?d\u243?w doktryny, Samorz\u261?d Terytorialny 2001, z. 1-2, s. 101-102; wyroki NSA z dnia 11 lutego 1998 roku, sygn. II SA/Wr 1459/97, Lex nr 33805; z dnia 8 lutego 1996 roku, sygn. SA/Gd 327/95, Lex nr 25639). Stwierdzenie niewa\u380?no\u347?ci uchwa\u322?y mo\u380?e nast\u261?pi\u263? wi\u281?c tylko wtedy, gdy uchwa\u322?a pozostaje w wyra\u378?nej sprzeczno\u347?ci z okre\u347?lonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpo\u347?rednie oraz wynika wprost z tre\u347?ci tego przepisu. Nie jest za\u347? konieczne ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa, warunkuj\u261?ce stwierdzenie niewa\u380?no\u347?ci decyzji czy postanowienia, o jakim mowa w przepisie art. 156 \u167? 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks post\u281?powania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2096). Natomiast, w przypadku nieistotnego naruszenia prawa, nie stwierdza si\u281? niewa\u380?no\u347?ci uchwa\u322?y lub zarz\u261?dzenia, ograniczaj\u261?c si\u281? do wskazania, i\u380? uchwa\u322?\u281? lub zarz\u261?dzenie wydano z naruszeniem prawa" (tak. Np. prawomocny wyrok WSA w \u321?odzi z dnia 19 sierpnia 2020r., II SA/\u321?d 213/12).
\par 
\par W tej sprawie - zdaniem S\u261?du - dosz\u322?o do tak pojmowanego naruszenia prawa, skutkuj\u261?cego stwierdzeniem niewa\u380?no\u347?ci zaskar\u380?onej uchwa\u322?y, jednak\u380?e jedynie w zakresie przebiegu spornej drogi przez zesp\u243?\u322? dworsko-parkowy, nie za\u347? jak tego domaga si\u281? skar\u380?\u261?cy w ca\u322?o\u347?ci. Rada Gminy nie przedstawi\u322?a bowiem ani w uzasadnieniu uchwa\u322?y, ani w odpowiedzi na skarg\u281? przekonuj\u261?cych argument\u243?w \u8211? formu\u322?owanych w granicach sprawy planu miejscowego \u8211? pozwalaj\u261?cych na przyj\u281?cie, i\u380? w tej sprawie nie dosz\u322?o do nadu\u380?ycia planistycznego ze strony Gminy a kwestionowane skarg\u281? zapisy planu i za\u322?\u261?cznika graficznego s\u261? \u8211? wbrew skardze - wyrazem prawid\u322?owo przeprowadzonego procesu wa\u380?enia z jednej strony interesu publicznego rozumianego jako interes cz\u281?\u347?ci lokalnej spo\u322?eczno\u347?ci do przejazdu przez zabytkowy zesp\u243?\u322? na tzw. "skr\u243?ty", "dla wygody", z drugiej za\u347? interesu publicznego rozumianego jako prawo do zachowania integralno\u347?ci zabytkowego zespo\u322?u dworsko-parkowego, stanowi\u261?cego unikatowe dziedzictwo kultury materialnej, a wi\u281?c szerszej pojmowanego interesu publicznego ni\u380? interes og\u243?\u322?u mieszka\u324?c\u243?w gminy, oraz indywidulanego interesu w\u322?a\u347?ciciela tego zabytku, obowi\u261?zanego do zrealizowania planu u\u380?ytkowania tego obiektu, w tym jego restauracji i zachowania jego substancji dla przysz\u322?ych pokole\u324? jako dow\u243?d na okoliczno\u347?\u263? \u380?ycia przodk\u243?w na tym terenie. Gmina \u8211? uchwalaj\u261?c kontestowany skarg\u261? zapis planu i rysunek graficzny w zakresie drogi- przekroczy\u322?a zatem przyznan\u261? jednostkom samorz\u261?du terytorialnego swobod\u281? planistyczn\u261? w kszta\u322?towaniu polityki przestrzennej, w tym zasad i sposobu przeznaczania teren\u243?w na okre\u347?lone cele, w spos\u243?b nieuzasadniony naruszaj\u261?c uk\u322?ad kompozycyjny zespo\u322?u dworsko-parkowego i godz\u261?c si\u281? tym sposobem na degradacj\u281? obiektu wpisanego jako ca\u322?o\u347?\u263? kompozycyjno-architektoniczna w 1989r. do rejestru zabytk\u243?w. W tej sprawie rzecz nie sprowadza si\u281? zatem w g\u322?\u243?wnej mierze do eksponowanej przez obie strony konstytucyjnej ochrony prawa w\u322?asno\u347?ci jednostkowego podmiotu, lecz ochrony innej konstytucyjnej warto\u347?ci o szerokim publicznym zasi\u281?gu, a mianowicie ochrony materialnego dziedzictwa narodowego \u8211? kulturowego. Powy\u380?sze naruszenie uprawnie\u324? planistycznych Gminy stanowi o oczywistym, ewidentnym i istotnym naruszeniu zw\u322?aszcza przepis\u243?w art. 5 Konstytucji, art. 1 ust. 2 pkt 2, pkt 4 u.p.z.p. oraz art. 19 ust. 1 u.p.z.p., art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. w zw. z art. 19 ust. 1 i art. 4 ustawy o zabytkach.
\par 
\par Pomijaj\u261?c jako nieistotne dla oceny prawid\u322?owo\u347?ci zaskar\u380?onego planu zagospodarowania przestrzennego liczne dzia\u322?ania prawne i faktyczne dotycz\u261?ce spornej "drogi" \u8211? S\u261?d stwierdza, \u380?e swoboda planistyczna - wyra\u380?aj\u261?ca kompetencj\u281? gminy do samodzielnego i zgodnego z jej interesami kszta\u322?towania polityki przestrzennej, w tym ustalania przeznaczenia poszczeg\u243?lnych teren\u243?w, rozmieszczania inwestycji celu publicznego czy okre\u347?lania sposob\u243?w zagospodarowania i warunk\u243?w zagospodarowania teren\u243?w po\u322?o\u380?onych na jej obszarze - nie ma charakteru pe\u322?nego, niczym nieograniczonego, dowolnego, lecz \u347?ci\u347?le okre\u347?lone ramy. Ramy te okre\u347?la sam ustawodawca w art. 1 ust. 2 u.p.z.p., wskazuj\u261?c w spos\u243?b przyk\u322?adowy m.in. na wym\u243?g ochrony \u347?rodowiska, ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytk\u243?w oraz d\u243?br kultury wsp\u243?\u322?czesnej czy respektowania prawa w\u322?asno\u347?ci (pkt 3, pkt 4 i pkt 7); w art. 6 u.p.z.p., stanowi\u261?c, \u380?e ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kszta\u322?tuj\u261?, wraz z innymi przepisami, spos\u243?b wykonywania prawa w\u322?asno\u347?ci nieruchomo\u347?ci, co wi\u261?\u380?e si\u281? z uwzgl\u281?dnieniem okre\u347?lonych w k.c. granic korzystania przez w\u322?a\u347?ciciela z jego w\u322?asno\u347?ci, a tak\u380?e w art. 2 ust. 1 u.p.z.p. stanowi\u261?cym, \u380?e ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu dokonywane jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z zachowaniem warunk\u243?w okre\u347?lonych w ustawach. Z powy\u380?sz\u261? regulacj\u261? u.p.z.p. koresponduje ustawa o ochronie zabytk\u243?w, kt\u243?ra w art. 19 ust. 1 stanowi, \u380?e "w studium uwarunkowa\u324? i kierunk\u243?w zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uwzgl\u281?dnia si\u281?, w szczeg\u243?lno\u347?ci ochron\u281?: 1) zabytk\u243?w nieruchomych wpisanych do rejestru i ich otoczenia; 2) innych zabytk\u243?w nieruchomych, znajduj\u261?cych si\u281? w gminnej ewidencji zabytk\u243?w; 3) park\u243?w kulturowych". Z kolei na mocy art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytk\u243?w pozwolenia wojew\u243?dzkiego konserwatora zabytk\u243?w wymaga wykonywanie rob\u243?t budowlanych w otoczeniu zabytku (pkt 2); prowadzenie bada\u324? konserwatorskich zabytku wpisanego do rejestru (pkt 3); prowadzenie bada\u324? architektonicznych zabytku wpisanego do rejestru (pkt 4); prowadzenie bada\u324? archeologicznych (pkt 5); dokonywanie podzia\u322?u zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru (pkt 8); zmiana przeznaczenia zabytku wpisanego do rejestru lub sposobu korzystania z tego zabytku (pkt 9); podejmowanie innych dzia\u322?a\u324?, kt\u243?re mog\u322?yby prowadzi\u263? do naruszenia substancji lub zmiany wygl\u261?du zabytku wpisanego do rejestru, z wy\u322?\u261?czeniem dzia\u322?a\u324? polegaj\u261?cych na usuwaniu drzew lub krzew\u243?w z terenu nieruchomo\u347?ci lub jej cz\u281?\u347?ci nieb\u281?d\u261?cej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem albo inn\u261? form\u261? zaprojektowanej zieleni (pkt 11). Ochrona zabytk\u243?w polega za\u347? \u8211? jak stanowi art. 4 ustawy o ochronie zabytk\u243?w - w szczeg\u243?lno\u347?ci, na podejmowaniu przez organy administracji publicznej dzia\u322?a\u324? maj\u261?cych na celu: zapewnienie warunk\u243?w prawnych, organizacyjnych i finansowych umo\u380?liwiaj\u261?cych trwa\u322?e zachowanie zabytk\u243?w oraz ich zagospodarowanie i utrzymanie (pkt 1); zapobieganie zagro\u380?eniom mog\u261?cym spowodowa\u263? uszczerbek dla warto\u347?ci zabytk\u243?w (pkt 2); udaremnianie niszczenia i niew\u322?a\u347?ciwego korzystania z zabytk\u243?w (pkt 3); przeciwdzia\u322?anie kradzie\u380?y, zagini\u281?ciu lub nielegalnemu wywozowi zabytk\u243?w za granic\u281? (pkt 4); kontrol\u281? stanu zachowania i przeznaczenia zabytk\u243?w (pkt 5); uwzgl\u281?dnianie zada\u324? ochronnych w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przy kszta\u322?towaniu \u347?rodowiska (pkt 6). O wadze dziedzictwa kulturowego dla narodu \u347?wiadczy odwo\u322?anie do niego w preambule do Konstytucji, czego wyrazem s\u261? s\u322?owa "zobowi\u261?zani, by przekaza\u263? przysz\u322?ym pokoleniom wszystko, co cenne z ponad tysi\u261?cletniego dorobku", jak i wyra\u380?ona w art. 5 Konstytucji dyrektywa interpretacyjna, a wypowiedziana sformu\u322?owaniem, \u380?e "Rzeczpospolita Polska (...) strze\u380?e dziedzictwa narodowego (...), kieruj\u261?c si\u281? zasad\u261? zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju". Co wi\u281?cej art. 73 Konstytucji gwarantuje ka\u380?demu wolno\u347?\u263? korzystania z d\u243?br kultury. Na szczeg\u243?ln\u261? uwag\u281? zas\u322?uguje r\u243?wnie\u380? fakt, i\u380? r\u243?wnie\u380? obowi\u261?zuj\u261?ca w dacie realizacji spornej drogi ustawa z dnia 15 lutego 1962r. o ochronie d\u243?br kultury (t.j.: Dz.U. z 1999r. nr 98, poz. 1150) stanowi\u322?a w art. 1 "\u380?e dobra kultury s\u261? bogactwem narodowym i powinny by\u263? chronione przez wszystkich obywateli. Organy rz\u261?dowe i samorz\u261?dowe s\u261? zobowi\u261?zane do zapewnienia warunk\u243?w prawnych, organizacyjnych i finansowych dla ochrony d\u243?br kultury. Obowi\u261?zkiem w\u322?a\u347?cicieli i u\u380?ytkownik\u243?w jest utrzymanie nale\u380?\u261?cych do nich d\u243?br kultury we w\u322?a\u347?ciwym stanie"; w art. 3, \u380?e "celem ochrony d\u243?br kultury jest ich zachowanie, nale\u380?yte utrzymanie oraz spo\u322?ecznie celowe wykorzystanie i udost\u281?pnienie dla cel\u243?w naukowych, dydaktycznych i wychowawczych, tak aby s\u322?u\u380?y\u322?y nauce oraz popularyzacji wiedzy i sztuki, stanowi\u322?y trwa\u322?y element rozwoju kultury i by\u322?y czynnym sk\u322?adnikiem \u380?ycia wsp\u243?\u322?czesnego spo\u322?ecze\u324?stwa. Ochrona d\u243?br kultury polega na zabezpieczeniu ich przed zniszczeniem, uszkodzeniem, dewastacj\u261?, zagini\u281?ciem lub wywozem za granic\u281?, na zapewnieniu im warunk\u243?w trwa\u322?ego zachowania, na opracowaniu dokumentacji naukowej, ewidencji i rejestracji oraz na ich konserwacji, restauracji lub odbudowie, opartych na zasadach naukowych". Natomiast art. 21 ust. 1 stanowi, \u380?e "wszelkie prace i roboty przy zabytkach oraz prace archeologiczne i wykopaliskowe wolno prowadzi\u263? tylko za zezwoleniem w\u322?a\u347?ciwego wojew\u243?dzkiego konserwatora zabytk\u243?w", w art. 25 ust. 1 pkt 1 nak\u322?ada\u322?a z kolei na w\u322?a\u347?ciciela i u\u380?ytkownika, w zakresie okre\u347?lonym przepisami prawa, obowi\u261?zek dba\u322?o\u347?ci o jego zachowanie, a w szczeg\u243?lno\u347?ci zabezpieczenie przed zniszczeniem, uszkodzeniem i dewastacj\u261?.
\par 
\par Wobec tej regulacji prawnej \u8211? maj\u261?c na uwadze istot\u281? zagadnienia prawnego, jakie zarysowano si\u281? na tle okoliczno\u347?ci tej sprawy \u8211? S\u261?d zauwa\u380?a, \u380?e ochrona zabytk\u243?w, pomimo zmiany stanu prawnego, stanowi szczeg\u243?lnie chronion\u261? konstytucyjnie warto\u347?\u263?, warto\u347?\u263? wsp\u243?ln\u261? ca\u322?ego narodu, a wi\u281?c w interesie ca\u322?ego narodu jest podejmowanie dzia\u322?a\u324? maj\u261?cych zachowanie dla nast\u281?pnych pokole\u324? tego dziedzictwa, nawet je\u347?li nast\u261?pi kosztem cz\u281?\u347?ci lokalnej spo\u322?eczno\u347?ci samorz\u261?dowej czy ograniczeniem prawa w\u322?asno\u347?ci w\u322?a\u347?ciciela zabytku. Sama za\u347? "ochrona zabytk\u243?w polega, w szczeg\u243?lno\u347?ci, na podejmowaniu przez organy administracji publicznej dzia\u322?a\u324?, maj\u261?cych na celu zapobieganie zagro\u380?eniom mog\u261?cym spowodowa\u263? uszczerbek dla warto\u347?ci zabytk\u243?w" (wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010r., I OSK 453/09, LEX nr 595386), zagospodarowaniu i utrzymaniu zabytk\u243?w, zapobieganiu zagro\u380?eniom mog\u261?cym spowodowa\u263? uszczerbek dla warto\u347?ci zabytk\u243?w, kontroli stanu zachowania i przeznaczenia zabytku" (tak wyrok NSA z dnia 8 marca 2006r., II OW 97/05, LEX nr 1252257). Strzeg\u261?c bowiem dziedzictwa narodowego, sp\u322?acamy poprzednim pokoleniom \u243?w "d\u322?ug wdzi\u281?czno\u347?ci", o kt\u243?rym stanowi wst\u281?p do konstytucji, za ich walk\u281? o niepodleg\u322?o\u347?\u263? i za tworzon\u261? przez nich kultur\u281? (zob. P. Sarnecki, uwaga 6 do art. 6, [w:] Konstytucja..., t. I, Warszawa 2016). Tw\u243?rcy konstytucji czuj\u261? si\u281? zobowi\u261?zani do przekazania przysz\u322?ym pokoleniom "wszystkiego co cenne z ponadtysi\u261?cletniego dorobku" (zob. L. Garlicki, M. Derlatka, uwagi do wst\u281?pu, [w:] Konstytucja..., t. I, Warszawa 2016). Wydaje si\u281?, \u380?e w\u322?a\u347?nie \u243?w dorobek stanowi przede wszystkim przedmiot "dziedzictwa narodowego" (zob. K. Zeidler, Poj\u281?cie dziedzictwa narodowego w Konstytucji RP i jego prawna ochrona, "Gda\u324?skie Studia Prawnicze" 2004, t. XII). W konsekwencji "wpisanie do rejestru zabytk\u243?w uk\u322?adu urbanistycznego ma na celu zachowanie najcenniejszych element\u243?w historycznego rozplanowania oraz kompozycji przestrzennej zespo\u322?u. Oznacza to mi\u281?dzy innymi zachowanie w niezmienionym kszta\u322?cie rozplanowania plac\u243?w i ulic, ich przebiegu, szeroko\u347?ci i przekroju, a tak\u380?e zachowanie gabaryt\u243?w zabudowy i zasadniczych proporcji wysoko\u347?ciowych kszta\u322?tuj\u261?cych zesp\u243?\u322?. Wpisanie do rejestru zabytk\u243?w uk\u322?adu urbanistycznego jest wpisem obszarowym, a nie indywidualnym, co nie oznacza, \u380?e obiekty znajduj\u261?ce si\u281? na takim obszarze nie podlegaj\u261? ochronie zabytk\u243?w. Wpis obszarowy oznacza, \u380?e ochronie prawnej podlegaj\u261? wszystkie znajduj\u261?ce si\u281? na tym obszarze obiekty. Inny natomiast jest tylko zakres ochrony takich obiekt\u243?w ni\u380? obiekt\u243?w wpisanych indywidualnie do rejestru zabytk\u243?w. Wpisany jest obszar ze wzgl\u281?du na swoje zabytkowe cechy. W decyzji o wpisie uk\u322?adu nie wymienia si\u281? poszczeg\u243?lnych obiekt\u243?w, lecz granice tego uk\u322?adu. Natomiast w przypadku wpisania do rejestru zabytk\u243?w dodatkowo zespo\u322?u budowlanego (zlokalizowanego na obszarze obj\u281?tego ochron\u261? uk\u322?adu urbanistycznego) tj. powi\u261?zanej przestrzennie grupy budynk\u243?w, przedmiotem ochrony jest ten zesp\u243?\u322?, kt\u243?ry tworz\u261? wchodz\u261?ce w jego sk\u322?ad budynki m.in. ze wzgl\u281?du na wyr\u243?\u380?niaj\u261?ce cechy zespo\u322?u form\u281? architektoniczn\u261? i styl w kt\u243?rych mie\u347?ci si\u281? te\u380? wygl\u261?d elewacji. W przypadku wpisania do rejestru zabytk\u243?w zespo\u322?u budowlanego jego elementami s\u261? budynki (obiekty budowlane) tworz\u261?ce ten zesp\u243?\u322?. W razie wpisania do rejestru zabytk\u243?w dodatkowo budynku (nieruchomo\u347?ci), kt\u243?ry wchodzi w sk\u322?ad zespo\u322?u budowlanego, przedmiotem ochrony dodatkowej jest sam budynek ze wzgl\u281?du na cechy zabytkowe tego budynku. Jednak nie wpisanie do rejestru zabytk\u243?w takiego budynku nie powoduje, \u380?e budynek ten nie jest obj\u281?ty ochron\u261? wynikaj\u261?c\u261? z wpisu do rejestru zabytk\u243?w zespo\u322?u budowlanego. Jedynie zakres i formy ochrony budynku (obiektu budowlanego) wchodz\u261?cego w sk\u322?ad zespo\u322?u budowlanego wpisanego do rejestru zabytk\u243?w s\u261? inne ni\u380? w przypadku, gdy do rejestru zabytk\u243?w zostanie dodatkowo wpisany jako zabytek budynek wchodz\u261?cy w sk\u322?ad wpisanego do rejestru zabytk\u243?w zespo\u322?u budowlanego" (wyrok NSA z dnia 7 marca 2018r., II OSK 1187/16, LEX nr 2495695). Judykatura przyjmuje, \u380?e "w ramach uk\u322?adu urbanistycznego i zespo\u322?u budowlanego, ochronie konserwatorskiej podlega historyczne rozplanowanie oraz kompozycja przestrzenna zespo\u322?u, relacje pomi\u281?dzy powierzchni\u261? zabudowan\u261? oraz zieleni\u261?, gabaryty budowli, a tak\u380?e wygl\u261?d ich elewacji" (tak wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2020r., II OSK 1864/18, LEX nr 3094961). Judykatura szczeg\u243?lnie mocno podkre\u347?la, \u380?e "gdy chodzi o zabytek stanowi\u261?cy pewien kompleks obszarowy, jego podzia\u322? nie mo\u380?e zagra\u380?a\u263? niepodzielno\u347?ci i integralno\u347?ci tego kompleksu" (tak wyrok NSA z dnia 30 pa\u378?dziernika 2018r., II OSK 2589/16, LEX nr 2590786, wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2013r., II OSK 382/12, LEX nr 1352913). "Doprowadzenie do sytuacji, w kt\u243?rej r\u243?\u380?nymi cz\u281?\u347?ciami tego samego zabytku zarz\u261?dzaj\u261? r\u243?\u380?ne podmioty z r\u243?\u380?nymi programami dzia\u322?ania utrudnia ochron\u281? konserwatorsk\u261? i mo\u380?e prowadzi\u263? do odmiennego sposobu zagospodarowania i eksploatacji podzielonych cz\u281?\u347?ci zabytku, a to mo\u380?e spowodowa\u263? jego dezintegracj\u281?" (wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2013r., II OSK 382/12, LEX nr 1352913). "W \u380?adnym z powo\u322?anych przepis\u243?w ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytk\u243?w i opiece nad zabytkami nie ma odniesienia do geodezyjnego podzia\u322?u na dzia\u322?ki, maj\u261?cego inne znaczenie i s\u322?u\u380?\u261?cego innym celom ni\u380? ochrona zabytk\u243?w. (...) Gdy zabytkiem nieruchomym, wpisanym do rejestru, jest ca\u322?y zesp\u243?\u322? pokoszarowy, obejmuj\u261?cy budynki i otaczaj\u261?ce je tereny to brak podstaw prawnych do zr\u243?\u380?nicowanego traktowania poszczeg\u243?lnych dzia\u322?ek, wchodz\u261?cych w sk\u322?ad tego zespo\u322?u" (tak wyrok NSA z dnia 8 marca 2006r., II OW 97/05, LEX nr 1252257). "Je\u380?eli roboty budowlane prowadzone przy zabytku stanowi\u322?y ingerencj\u281? w chroniony uk\u322?ad urbanistyczny i w ten spos\u243?b oddzia\u322?ywa\u322?y na nieruchomo\u347?\u263? s\u261?siedni\u261? r\u243?wnie\u380? obj\u281?t\u261? ochron\u261? tego uk\u322?adu, wymuszaj\u261?c na nim - chocia\u380?by potencjalnie - dzia\u322?ania ingeruj\u261?ce w substancj\u281? lub wygl\u261?d tego budynku, a przez to zmian\u281? w uk\u322?adzie funkcjonalnym tego obszaru, to w\u322?a\u347?ciciel nieruchomo\u347?ci s\u261?siedniej ma interes prawny w post\u281?powaniu prowadzonym w trybie art. 36 ust. 1 pkt 11 ustawy o ochronie zabytk\u243?w i opiece nad zabytkami" (wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2015r., II OSK 2519/13, LEX nr 1783929). Co istotne "zabytki podlegaj\u261? ochronie prawnej, nawet w przypadku ich poszukiwania, a wi\u281?c niepewnego i potencjalnego za\u322?o\u380?enia, kt\u243?re jest jednym z element\u243?w dzia\u322?a\u324? nakierowanych na odkrycie zabytku. Wyraz temu da\u322? w\u322?a\u347?nie ustawodawca w art. 36 ust. 1 pkt 12 ustawy z 2003r. o ochronie zabytk\u243?w i opiece nad zabytkami, obejmuj\u261?c takie dzia\u322?ania wymogiem uzyskania pozwolenia konserwatorskiego. Art. 4 ustawy zawiera wy\u322?\u261?cznie przyk\u322?adowe wyliczenie form ochrony zabytk\u243?w. Jednak przede wszystkim rola jak\u261? maj\u261? do spe\u322?nienia organy ochrony zabytk\u243?w sprowadza si\u281? do sprawowania nad nimi pieczy, a wi\u281?c na szeroko poj\u281?tym nadzorze. To tak\u380?e konsekwencja tego, \u380?e zabytek potencjalnie mo\u380?e stanowi\u263? w\u322?asno\u347?\u263? Skarbu Pa\u324?stwa. Pa\u324?stwo za\u347? celem realizacji swoich uprawnie\u324? przede wszystkim w dziedzinie ochrony zabytk\u243?w powinno dzia\u322?a\u263? skutecznie przy pomocy wyspecjalizowanych organ\u243?w tak aby zapewni\u263? trwa\u322?e zachowanie zabytku dla przysz\u322?ych pokole\u324?. Niezale\u380?nie czy poszukiwanie zabytku nast\u281?puje przy zabytku wpisanym do rejestru, owej kontroli niew\u261?tpliwie sprzyjaj\u261? czasowe ramy udzielonego pozwolenia. W innym wypadku sprawowanie pa\u324?stwowego nadzoru nad poszukiwaniem zabytk\u243?w by\u322?oby utrudnione lub wr\u281?cz iluzoryczne" (wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2016r., II OSK 1202/14, LEX nr 2033996). W judykaturze przyjmuje si\u281? r\u243?wnie\u380?, \u380?e "obowi\u261?zek opieki nad zabytkiem spoczywa przede wszystkim na jego w\u322?a\u347?cicielu, a nie (...) na organach administracji publicznej" (tak wyrok NSA z dnia 17 pa\u378?dziernika 2007r., II OSK 1383/06, LEX nr 455021). "Wprawdzie wpis do rejestru zabytk\u243?w ogranicza prawo w\u322?asno\u347?ci w\u322?a\u347?ciciela w wielu kwestiach (m.in. w zakresie konieczno\u347?ci uzyskania pozwolenia wojew\u243?dzkiego konserwatora zabytk\u243?w na prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytk\u243?w: art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2003r. o ochronie zabytk\u243?w i opiece nad zabytkami), to jednak powy\u380?sze ograniczenia maj\u261? na celu uchronienie nieruchomo\u347?ci zabytkowej przed jej nadmiern\u261? eksploatacj\u261? lub przebudow\u261? albo zniszczeniem" (wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2019r., II OSK 1124/18, LEX nr 3098469). Nie bez znaczenia jest i to, \u380?e "przepis art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2003r. o ochronie zabytk\u243?w i opiece nad zabytkami, nak\u322?ada obowi\u261?zek uzyskania pozwolenia konserwatora zabytk\u243?w na prowadzenie rob\u243?t budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru" (wyrok NSA z dnia 31 maja 2016r., II OSK 2597/14, LEX nr 2057371). Co wi\u281?cej "decyzja o wpisie do rejestru zabytk\u243?w nawet wydana ju\u380? po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budow\u281? nowego obiektu ma w\u322?a\u347?nie na celu niedopuszczenie do zniszczenia (rozebrania) zabytk\u243?w i w pe\u322?ni odpowiada gwarancji konstytucyjnej udzielonej spo\u322?ecze\u324?stwu co do tego, i\u380? Rzeczpospolita Polska strze\u380?e dziedzictwa narodowego, zw\u322?aszcza i\u380? ju\u380? w preambule Konstytucji zawarte jest zobowi\u261?zanie przekazania przysz\u322?ym pokoleniom wszystkiego, co cenne z ponad tysi\u261?cletniego dorobku" (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2006r., II OSK 494/05, LEX nr 196698).
\par 
\par Wobec tego S\u261?d zauwa\u380?a, \u380?e zachodz\u261?ca na tle ochrony zabytk\u243?w kolizja szeregu rozbie\u380?nych interes\u243?w, zar\u243?wno zbiorowych (lokalnej spo\u322?eczno\u347?ci, og\u243?\u322?u narodu), jak i partykularnych i jednostkowych (w tej sprawie w\u322?a\u347?ciciela zabytku) jest rozstrzygana stosownie do konstytucyjnej zasady r\u243?wnowa\u380?nego rozwoju, uznawanej za swoist\u261? dyrektyw\u281? wyk\u322?adni koliduj\u261?cych ze sob\u261? d\u243?br, warto\u347?ci czy praw, r\u243?wnie\u380? chronionych prawnie (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 marca 2009r., II SA/Go 825/08, LEX nr 526352). Zasada ta \u8211? jak przyjmuje doktryna przedmiotu \u8211? ma szeroki zakres, obejmuj\u261?cy nie tylko \u347?rodowisko, ale r\u243?wnie\u380? inne obowi\u261?zki pa\u324?stwa obj\u281?te tre\u347?ci\u261? art. 5 Konstytucji RP, jak i pozosta\u322?e dziedziny \u380?ycia spo\u322?ecznego, kt\u243?rych przepis ten expressis verbis nie wymienia (tak np. B. Rakoczy, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, [w:] Prawo ochrony \u347?rodowiska. Komentarz, LexisNexis 2013). Tym samym zasada zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju jest zasad\u261? nie tylko prawa ochrony \u347?rodowiska, ale tak\u380?e zasad\u261? ustrojow\u261? (tak A. Ba\u322?aban, Konstytucyjna zasada zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju, w: L. Garlicki (red.), A. Szmyt (red.), Sze\u347?\u263? lat Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Do\u347?wiadczenia i inspiracje, Warszawa 2003, s. 20). Ma to swoje dalsze konsekwencje, bowiem art. 5 Konstytucji RP odnosi si\u281? do obowi\u261?zk\u243?w Rzeczypospolitej Polskiej. A zatem tam, gdzie pojawiaj\u261? si\u281? w\u261?tpliwo\u347?ci co do zakresu obowi\u261?zk\u243?w, rodzaju obowi\u261?zk\u243?w i sposob\u243?w ich realizacji, nale\u380?y posi\u322?kowa\u263? si\u281? zasad\u261? zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju. Konsekwencj\u261? takiego charakteru zasady zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju jest przyj\u281?cie stanowiska, \u380?e "zasada ta, jako dyrektywa wyk\u322?adni, nie powinna by\u263? definiowana. Powinna ona zatem pe\u322?ni\u263? podobn\u261? rol\u281? (...), jak\u261? pe\u322?ni\u261? klauzule generalne (zasady wsp\u243?\u322?\u380?ycia spo\u322?ecznego czy spo\u322?eczno-gospodarczego przeznaczenia prawa) w prawie cywilnym" (B. Rakoczy, Wolno\u347?\u263? dzia\u322?alno\u347?ci gospodarczej, a ochrona \u347?rodowiska. Zasada zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju, "Rzeczpospolita" z 31 maja 2006r., s. C4). A zatem w\u322?adze publiczne powinny kierowa\u263? si\u281? przy wykonywaniu zada\u324? okre\u347?lonych w art. 5 Konstytucji RP zasad\u261? zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju, tak w obszarze stanowienia prawa, jak i jego stosowania. W pierwszej kolejno\u347?ci obowi\u261?zek uwzgl\u281?dniania zasady zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju dotyczy jednak \u8211? jak podnosi doktryna - normodawcy. W procesie stanowienia prawa powinien on nie tylko powo\u322?ywa\u263? si\u281? na zasad\u281? zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju, ale tak\u380?e recypowa\u263? do systemu polskiego prawa szczeg\u243?\u322?owe obowi\u261?zki wynikaj\u261?ce z tej zasady. W drugiej kolejno\u347?ci zasad\u281? t\u281? powinny mie\u263? na uwadze organy stosuj\u261?ce prawo. Niekiedy bowiem stan faktyczny wymaga rozwa\u380?enia i wywa\u380?ania rozwi\u261?za\u324? korzystniejszych - dylemat ten organ stosuj\u261?cy prawo mo\u380?e rozwi\u261?za\u263? z wykorzystaniem zasady zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju (tak B. Rakoczy, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, [w:] Prawo ochrony \u347?rodowiska. Komentarz, LexisNexis 2013). Zasada zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju dotyczy r\u243?wnie\u380? praw i wolno\u347?ci jednostki, a zatem ma bezpo\u347?rednie prze\u322?o\u380?enie na ich sytuacj\u281? prawn\u261?, zr\u243?wnowa\u380?ony rozw\u243?j nale\u380?y postrzega\u263? nie tyle w odniesieniu do ka\u380?dego cz\u322?owieka indywidualnie, ile do ludzko\u347?ci jako takiej, obejmuj\u261?cej zar\u243?wno obecne, jak i przysz\u322?e pokolenia. Zasada zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju ma zatem wymiar og\u243?lnoludzki, a nie indywidualny. W konsekwencji zasad\u281? zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju nale\u380?y postrzega\u263? i wyk\u322?ada\u263? w kontek\u347?cie solidarno\u347?ci Rzeczypospolitej Polskiej z ca\u322?\u261? rodzin\u261? ludzk\u261? (tak B. Rakoczy, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, [w:] Prawo ochrony \u347?rodowiska. Komentarz, LexisNexis 2013). Podstaw takiego postrzegania zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju mo\u380?na doszuka\u263? si\u281? \u8211? jak podnosi B. Rakoczy \u8211? "w preambule do Konstytucji RP, kt\u243?ra nawi\u261?zuje do takich warto\u347?ci, jak sprawiedliwo\u347?\u263?, dobro i pi\u281?kno. Prawodawca konstytucyjny, uznaj\u261?c je za warto\u347?ci uniwersalne, przyj\u261?\u322? jednocze\u347?nie, \u380?e s\u261? to warto\u347?ci og\u243?lnoludzkie. (...) kultura jest zakorzeniona w chrze\u347?cija\u324?skim dziedzictwie Narodu oraz og\u243?lnoludzkich warto\u347?ciach. Ustawodawca konstytucyjny w preambule formu\u322?uje tak\u380?e obowi\u261?zek, "by przekaza\u263? przysz\u322?ym pokoleniom wszystko, co cenne z ponad tysi\u261?cletniego dorobku". Nawi\u261?zuje wi\u281?c wyra\u378?nie nie tylko do uniwersalnych warto\u347?ci ponadczasowych, ale tak\u380?e do konieczno\u347?ci zadbania o przysz\u322?e pokolenia i pozostawienia im dorobku. Wyra\u378?nie wida\u263? istotny element zr\u243?wnowa\u380?onego rozwoju, jakim jest dba\u322?o\u347?\u263? o przysz\u322?e pokolenia" ( tak B. Rakoczy, Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, [w:] Prawo ochrony \u347?rodowiska. Komentarz, LexisNexis 2013).
\par 
\par Uniwersalny w polskim porz\u261?dku prawnym wym\u243?g wa\u380?enia przeciwstawnych interes\u243?w (skar\u380?\u261?cego i publicznego) oraz podejmowania optymalnych, racjonalnych i logicznych wybor\u243?w uzasadniaj\u261? zatem tez\u281? o przekroczeniu przez Gmin\u281? swobody (w\u322?adztwa) planistycznego przy kszta\u322?towaniu zapis\u243?w zaskar\u380?onego planu miejscowego w zakresie drogi przez zabytkowy park. W tej sprawie dzia\u322?anie Gminy stanowi nieuzasadnion\u261? wa\u380?kimi powodami i nieproporcjonaln\u261? ingerencj\u281? w konstytucyjne prawo ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytk\u243?w, a tak\u380?e powi\u261?zane z nim integralnie prawo w\u322?asno\u347?ci w\u322?a\u347?ciciela zabytku, zobowi\u261?zanego do zachowania jego substancji w niepogorszonym stanie i podejmowania wszelkich dzia\u322?a\u324? nie tylko do odrestaurowania zabytku, ale i zapobiegania jego dewastacji. Na kanwie tej sprawy mo\u380?na wr\u281?cz postawi\u263? tez\u281? o wy\u380?szo\u347?ci interesu og\u243?lnonarodowego do zachowania dziedzictwa narodowego nad interesem lokalnym, wyra\u380?aj\u261?cym wy\u322?\u261?cznie interesy w\u261?skiej grupy mieszka\u324?c\u243?w gminy zainteresowanych wygodniejszym po\u322?\u261?czeniem komunikacyjnym z inn\u261? cz\u281?\u347?ci\u261? gminy na tzw. "skr\u243?ty" przez zabytkowy kompleks dworsko-parkowy i to w sytuacji obiektywnej mo\u380?liwo\u347?ci komunikacyjnej wok\u243?\u322? tego zespo\u322?u po tzw. starym \u347?ladzie drogowym \u8211? drogi publicznej, gminnej. Bez znaczenia przy tym maj\u261? podnoszone przez Gmin\u281? prawne czy organizacyjne trudno\u347?ci w poprowadzeniu drogi publicznej po dawnym jej przebiegu, nadal funkcjonuj\u261?cym, cho\u263? dla wygody cz\u281?\u347?ci mieszka\u324?c\u243?w gminy rzadziej obecnie u\u380?ywanej. Dzia\u322?ania Gminy nie mog\u261? si\u281? jednak odbywa\u263? z naruszeniem nie tyle prawa w\u322?asno\u347?ci w\u322?a\u347?ciciela kompleksu, co integralno\u347?ci zabytku. Tymczasem "ustalenia w zakresie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu powinny by\u263? wynikiem wywa\u380?enia interesu publicznego i prywatnego, potrzeb i mo\u380?liwo\u347?ci, kt\u243?re decyduj\u261? o konkretnych rozwi\u261?zaniach (wyrok NSA z dnia 27 lutego 2020r., II OSK 41/19, Lex nr 3015202). "Na organie uchwalaj\u261?cym akt planistyczny ci\u261?\u380?y obowi\u261?zek poszukiwania rozwi\u261?za\u324?, kt\u243?re w optymalny spos\u243?b rozwi\u261?zuj\u261? konflikt potrzeb publicznych i potrzeb w\u322?a\u347?cicieli poszczeg\u243?lnych dzia\u322?ek. W obowi\u261?zuj\u261?cym porz\u261?dku prawnym nie ma uregulowa\u324?, kt\u243?re dawa\u322?yby prymat interesowi zbiorowemu nad interesem indywidualnym. Ingerencja gminy w prawo w\u322?asno\u347?ci nieruchomo\u347?ci obj\u281?tej planem miejscowym wymaga ka\u380?dorazowo od organ\u243?w gminy wnikliwego i wszechstronnego rozwa\u380?enia interesu indywidualnego i publicznego, a nast\u281?pnie uzasadnienia przyj\u281?tych rozwi\u261?za\u324? planistycznych" (wyrok NSA z dnia 28 pa\u378?dziernika 2020r., II OSK 2502/18, Lex nr 3090399). A zatem "w ramach kszta\u322?towania polityki przestrzennej ingerencja w sfer\u281? prawa w\u322?asno\u347?ci musi pozostawa\u263? w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do cel\u243?w, dla osi\u261?gni\u281?cia kt\u243?rych ustanawia si\u281? w akcie prawa miejscowego okre\u347?lone ograniczenia. Przekroczenie bowiem przez organ uprawnie\u324? planistycznych przez niezgodne z zasad\u261? proporcjonalno\u347?ci i r\u243?wno\u347?ci ograniczenie prawa w\u322?asno\u347?ci nieruchomo\u347?ci, stanowi naruszenie zasad sporz\u261?dzania planu w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p." (tak wyrok NSA z dnia 27 maja 2020r., II OSK 2739/19, Lex nr 3099431). A w "u.p.z.p. rozwi\u261?zania prawne oparte s\u261? na zasadzie r\u243?wnowagi interesu og\u243?lnopa\u324?stwowego, interesu gminy i interesu jednostki. Oznacza to obowi\u261?zek rozwa\u380?nego wywa\u380?enia praw indywidualnych (interes\u243?w obywateli) i interesu publicznego. Istota dzia\u322?ania zasady wywa\u380?ania przeciwstawnych interes\u243?w opiera si\u281? na prawid\u322?owej realizacji dw\u243?ch element\u243?w tej zasady: wywa\u380?aniu warto\u347?ci interes\u243?w i rezultacie wywa\u380?enia" (tak wyrok NSA z dnia 25 lutego 2020r., II OSK 1048/18, Lex nr 3059081).
\par 
\par W tym kontek\u347?cie zaproponowanie przebiegu drogi przez zabytkowy zesp\u243?\u322? dworsko-parkowy stanowi \u8211? w ocenie S\u261?du - wyraz nadu\u380?ycia przez Gmin\u281? swobody planistycznej, prowadz\u261?cej do naruszenia integralno\u347?ci obiektu zabytkowego rozumianego jako ca\u322?o\u347?\u263? (uk\u322?ad) kompozycyjno-architektoniczn\u261?, a w dalszej konsekwencji prowadzi w spos\u243?b ukryty do naruszenia prawa w\u322?asno\u347?ci do tego obiektu poprzez uniemo\u380?liwienie czy te\u380? mo\u380?e utrudnienie zrealizowania zobowi\u261?zania wynikaj\u261?cego z wi\u261?\u380?\u261?cego i obowi\u261?zuj\u261?cego p\u243?ki co planu u\u380?ytkowania obiektu. Uboczn\u261? tego konsekwencj\u261? jest co najmniej nieuprawnione ograniczenie prawa w\u322?asno\u347?ci, a wr\u281?cz obowi\u261?zku obecnego w\u322?a\u347?ciciela kompleksu, do odrestaurowania unikatowego w skali kraju obiektu wraz z jego uk\u322?adem wewn\u281?trznych dr\u243?\u380?ek i \u347?cie\u380?ek oraz zabytkowej architektury parku, w tym wyst\u281?puj\u261?cego w nim ponad stuletniego drzewostanu.
\par 
\par Z istotnych dla oceny legalno\u347?ci zaskar\u380?onej uchwa\u322?y dokument\u243?w i wynikaj\u261?cych z nich okoliczno\u347?ci bez w\u261?tpienia wynika bowiem, \u380?e sporny zesp\u243?\u322? dworsko-parkowy (dw\u243?r i park) zosta\u322? wpisany do rejestru zabytk\u243?w w na mocy decyzji Wojew\u243?dzkiego Konserwatora Zabytk\u243?w w C. z dnia [...] sierpnia 1989r. pod nr rejestru [...]. Zesp\u243?\u322? ten \u8211? pomimo wskazywanego du\u380?ego zniszczenia \u8211? z uwagi na stan jego zachowania stanowi za\u322?o\u380?enie o du\u380?ych warto\u347?ciach przyrodniczych i kompozycyjnych. Dla zobrazowania genezy sporu wok\u243?\u322? drogi przebiegaj\u261?cej przez zabytkowy park wskaza\u263? trzeba, \u380?e na mapie klasyfikacyjnej z 1963r. ca\u322?y obszar dzia\u322?ki nr 1 w D. zosta\u322? okre\u347?lony jako las klasy IV, na tym obszarze w\u243?wczas nie by\u322?o obszar\u243?w przeznaczonych na cele zwi\u261?zane z transportem, natomiast istnia\u322?a droga wok\u243?\u322? parku, za\u347? u\u380?ytek drogowy na tej dzia\u322?ce pojawi\u322? si\u281? dopiero po modernizacji ewidencji grunt\u243?w w 1992r. w wyniku stwierdzenia zmiany sposobu u\u380?ytkowania. Wedle wypisu i wyrysu z rejestru grunt\u243?w z 1998r. i 2011r. brak jest zapisu o w\u322?adaniu b\u261?d\u378? u\u380?ytkowaniu tej dzia\u322?ki przez Gmin\u281? Nowa Brze\u378?nica, a przez dzia\u322?k\u281? przebiega utwardzony pas gruntu, niewydzielony geodezyjnie, wykorzystywany przez mieszka\u324?c\u243?w w celach komunikacyjnych. W zwi\u261?zku ze zmian\u261? sposobu u\u380?ytkowania cz\u281?\u347?ci parku w charakterze drogi w\u322?a\u347?ciwy Konserwator Zabytk\u243?w podejmowa\u322? szereg dzia\u322?a\u324? celem likwidacji spornej drogi. W pi\u347?mie z dnia 27 grudnia 2000r. Wojew\u243?dzki Konserwator Zabytk\u243?w w P. wskaza\u322?, \u380?e droga przez park zosta\u322?a przeprowadzona bez zgody konserwatora zabytk\u243?w, a w trakcie jej budowy dokonano zniszcze\u324? w obr\u281?bie ca\u322?ego zespo\u322?u parkowego, karta informacyjna zespo\u322?u dworsko-parkowego opracowana w 1993r. przez Agencj\u281? W\u322?asno\u347?ci Rolnej Skarbu Pa\u324?stwa zawiera wniosek o likwidacje drogi przecinaj\u261?cej park. W pi\u347?mie z dnia 7 lipca 2001r. Konserwator Zabytk\u243?w stwierdzi\u322? natomiast, \u380?e droga do p\u243?l, zabudowa\u324?, \u322?\u261?k i pastwisk le\u380?\u261?cych na wsch\u243?d od parku, jakkolwiek niezb\u281?dna dla mieszka\u324?c\u243?w, nie mo\u380?e by\u263? realizowana kosztem zniszczenia zabytkowego za\u322?o\u380?enia parkowego, publiczna droga z dawnej wsi D. w kierunku wschodnim istnieje od wiek\u243?w poza granicami parku, po jego p\u243?\u322?nocnej stronie, wymagaj\u261?ca modernizacji; w parku przydworskim istnia\u322?y aleje, drogi i \u347?cie\u380?ki wewn\u281?trzne b\u281?d\u261?ce elementem kompozycyjnym za\u322?o\u380?enia ogrodowego i funkcjonuj\u261?ce w obr\u281?bie za\u322?o\u380?enia folwarcznego; nie mia\u322?y one charakteru publicznego; park winien by\u263? zabezpieczony od uci\u261?\u380?liwo\u347?ci i szk\u243?d powodowanych przez publiczn\u261? komunikacj\u281?. W pi\u347?mie z dnia 7 stycznia 2010r. Wojew\u243?dzki Konserwator Zabytk\u243?w wezwa\u322? Agencj\u281? Nieruchomo\u347?ci Rolnych m.in. do zlikwidowania drogi prowadzonej przez park poza teren parku oraz sprzeda\u380?y zabytku w\u322?a\u347?cicielowi gwarantuj\u261?cemu remont dworu, ogrodzenia i rewitalizacj\u281? uk\u322?adu kompozycji ogrodowej parku. W pi\u347?mie z dnia 14 czerwca 2011r. \u8211? w zwi\u261?zku z w\u322?amaniem do dworku - Konserwator ponowi\u322? to \u380?\u261?danie w stosunku do Agencji oraz przypomnia\u322?, \u380?e plan miejscowy z 2006r. nie przewidywa\u322? przebiegi drogi przez park, lecz tradycyjn\u261? drog\u281? przebiegaj\u261?c\u261? poza zabytkowym parkiem \u322?\u261?cz\u261?c\u261? wschodni\u261? i zachodni\u261? cz\u281?\u347?\u263? wsi D., natomiast droga przez park zosta\u322?a utworzona samowolnie i wyasfaltowana w latach 90-tych XX w. niezgodnie z \u243?wcze\u347?nie obowi\u261?zuj\u261?c\u261? ustaw\u261? o ochronie d\u243?br kultury z 1968r. Z wykonanej na zlecenie S\u261?du Rejonowego w W. w sprawie o sygn. akt [...] opinii technicznej przez bieg\u322?ego s\u261?dowego z dnia 15 stycznia 2016r. wynika, \u380?e "dzisiejszy stan ewidencji grunt\u243?w nie uprawnia do stwierdzenia, i\u380? na dzia\u322?ce nr 1 wyst\u281?puje pas drogowy z drog\u261? zlokalizowan\u261? w jego zasi\u281?gu. (...) na dzia\u322?ce nr 1 by\u322? tylko jeden u\u380?ytek LsIV. A zatem nie by\u322?o wydzielonego pasa terenu i (...) wskazywany w uchwale WRN [Wojew\u243?dzkiej Rady Narodowej z dnia 28 grudnia 1987r. \u8211? dopisek WSA] ci\u261?g drogi gminnej, nie obejmowa\u322? dzia\u322?ki nr 1. (...) Zmiany klasyfikacji grunt\u243?w w zakresie dzia\u322?ki nr 1 nast\u261?pi\u322?y w 1992 roku, wyszczeg\u243?lniono w\u243?wczas m.in. u\u380?ytek dr". jednak\u380?e \u8211? co nale\u380?y podkre\u347?li\u263? - wszelkie (podejmowane na wiele lat wcze\u347?niej zanim skar\u380?\u261?cy naby\u322? ten zabytek) kilkakrotne pr\u243?by uzyskania zgodny Konserwatora Zabytk\u243?w na usytuowanie drogi przez park, stanowi\u261?cy element sk\u322?adowy zespo\u322?udworkowo-parkowego, drogi stanowi\u261?cej "skr\u243?t" przez park, spotyka\u322?y si\u281? z negatywn\u261? opini\u261? \u243?wczesnego Konserwatora. Utworzenie tej drogi, kt\u243?ra nie mia\u322?a charakteru publicznego, by\u322?o \u8211? zdaniem tego Konserwatora zabytk\u243?w - uznawane za bezprawne, a wydzielenie drogi powoduj\u261?ce podzia\u322? parku na dwie niezale\u380?ne cz\u281?\u347?ci skutkuj\u261?ce dalsz\u261? dewastacj\u261? parku i niemo\u380?no\u347?ci\u261? jego w\u322?a\u347?ciwego zagospodarowania, podczas gdy park powinien by\u263? zabezpieczony od uci\u261?\u380?liwo\u347?ci i szk\u243?d powodowanych przez publiczn\u261? komunikacj\u281? (stan faktyczny w uzasadnieniu postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] wrze\u347?nia 2017r. oraz pismo Konserwatora Zabytk\u243?w w P. z dnia 27 grudnia 2000r.).
\par 
\par S\u261?d zauwa\u380?a nadto, \u380?e w miejscowym planie z dnia 5 czerwca 1983r. przyj\u281?tym uchwa\u322?\u261? Gromadzkiej Rady Gminy w Nowej Brze\u378?nicy nr XXXII/110/83 (Dz. Urz. WRN w Cz\u281?stochowie Nr 3, poz. 38 z dnia 5 grudnia 1983r.) dzia\u322?ka nr 1 w D. w cz\u281?\u347?ci dotycz\u261?cej terenu parku by\u322?a oznaczona jako obszar ZP \u8211? teren zieleni, na planie zaznaczono tak\u380?e projektowany przebieg drogi przez park, lecz - jak wynika z uzasadnienia wyroku SR w W. z dnia [...] r., sygn. akt [...] (uchylonego wprawdzie przez s\u261?d odwo\u322?awczy, lecz w konsekwencji cofni\u281?cia pow\u243?dztwa przez Gmin\u281?, skutkuj\u261?ce umorzeniem post\u281?powania w przedmiocie niewa\u380?no\u347?ci aktu notarialnego) - do 1989r. droga przez park nie zosta\u322?a wybudowana, a obecnie istniej\u261?ca ulica S. by\u322?a wyasfaltowana tylko na odcinku dobiegaj\u261?cym do parku i odcinku rozpoczynaj\u261?cym si\u281? za parkiem, czego dokonano w ramach czynu spo\u322?ecznego, natomiast przez park bieg\u322?a droga wyboista i trudno dost\u281?pna, za\u347? Konserwator Zabytk\u243?w sprzeciwi\u322? si\u281? budowie \u8211? remontowi drogi przez park, jednak\u380?e mieszka\u324?cy pomimo tego na prze\u322?omie kwietnia i maja 1989r. przyst\u261?pili do rob\u243?t budowlanych polegaj\u261?cych na utwardzeniu nawierzchni i wyci\u281?ciu drzew. Zgodnie za\u347? z \u167? 20 ust. 1 i ust. 2 poprzednio obowi\u261?zuj\u261?cego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego uchwa\u322?\u261? NR 154/XXVIII/06 Rady Gminy Nowa Brze\u378?nica z dnia 6 czerwca 2006r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Nowa Brze\u378?nica (Dz.Urz. Woj. \u321?\u243?dzkiego nr 292 z 2006r. poz. 2275), w zakresie spornego zespo\u322?u dworsko \u8211? parkowego wynika, i\u380? zesp\u243?\u322? ten jest wpisany do rejestru zabytk\u243?w jako zesp\u243?\u322? dworsko-parkowy w D. - 1UKZ-UK, dla kt\u243?rego plan przewidywa\u322? na rysunku symbol KR ("- dw\u243?r murowany z pocz. XXw. - w obr\u281?bie zespo\u322?u dworsko-parkowego 1UKZ-UK, - park dworski z k. XIXw. - w obr\u281?bie zespo\u322?u dworsko-parkowego 1UKZ-UK"). Dla tego zespo\u322?u plan ten w do\u347?\u263? restrykcyjnym przepisie \u167? 21 ustala\u322?: "przeznaczenie podstawowe - zesp\u243?\u322? dworsko-parkowy wpisany do rejestru zabytk\u243?w; przeznaczenie dopuszczalne - niekubaturowe us\u322?ugi rekreacji, sportu i turystyki, - lokalizacja nowych sieci i urz\u261?dze\u324? infrastruktury technicznej dla obs\u322?ugi terenu; wyklucza si\u281? - naruszenia istniej\u261?cego uk\u322?adu kompozycji przestrzennej zespo\u322?u, - wt\u243?rny podzia\u322? terenu; zasady i warunki zagospodarowania terenu - prowadzenie wszelkich dzia\u322?a\u324? i zamierze\u324? po uzyskaniu stosownego pozwolenia Wojew\u243?dzkiego Konserwatora Zabytk\u243?w, - obowi\u261?zuje bezwzgl\u281?dne zachowanie istniej\u261?cego rozplanowania i zabudowy w obr\u281?bie zespo\u322?u, - wszelkie prace przy drzewostanie wymagaj\u261? pozwolenia Wojew\u243?dzkiego Konserwatora Zabytk\u243?w, - nakaz podporz\u261?dkowania wszelkich dzia\u322?a\u324? ekspozycji i kompozycji przestrzennej dworu i za\u322?o\u380?eniu parkowemu, - remonty i modernizacj\u281? obiekt\u243?w istniej\u261?cych na warunkach okre\u347?lonych przez Wojew\u243?dzkiego Konserwatora Zabytk\u243?w, - dopuszczalny poziom ha\u322?asu jak dla teren\u243?w przeznaczonych na cele mieszkaniowo-us\u322?ugowe w rozumieniu przepis\u243?w ustawy prawo ochrony \u347?rodowiska". Na za\u322?\u261?czniku graficznym do tego planu pas gruntu, obejmuj\u261?cy obszar wyasfaltowanej drogi przebiegaj\u261?cej przez dzia\u322?k\u281? nr 1 w D. zosta\u322? oznaczony przerywan\u261? lini\u261? i opisany jako DK \u8211? DG (droga planowana), za\u347? droga przebiegaj\u261?ca dooko\u322?a parku zosta\u322?a oznaczona symbolem KD \u8211? DG (L) jako istniej\u261?ca droga gminna z przewidzianym terenem na jej poszerzenie. W \u167? 5 ust. 2 tej uchwa\u322?y wskazano, \u380?e oznaczenie graficzne KD \u8211? DG na rysunku planu, obejmuj\u261?ce zasi\u281?g \u347?ladu drogi gminnej przez teren zespo\u322?u dworsko-parkowego w D., jest oznaczeniem informacyjnym, natomiast w \u167? 40 planu dla terenu oznaczonego na rysunku symbolem KD \u8211? DG (L) ustala si\u281? podstawowe przeznaczenie jako teren dr\u243?g publicznych, istniej\u261?cych dr\u243?g gminnych \u8211? lokalnych.
\par 
\par Natomiast w \u167? 12 ust. 1 skar\u380?onej obecnie uchwa\u322?y, przyj\u281?tej wy\u322?\u261?cznie dla obszaru obejmuj\u261?cego wpisany do rejestru zabytk\u243?w zesp\u243?\u322? dworsko-parkowy, postanowiono, \u380?e powi\u261?zanie obszaru obj\u281?tego planem z zewn\u281?trznym uk\u322?adem komunikacyjnym zapewniaj\u261? obs\u322?uguj\u261?ce bezpo\u347?rednio obszar obj\u281?ty planem: 1) droga gminna \u8211? ul. S. po\u322?o\u380?ona poza granicami obszaru obj\u281?tego planem; 2) droga lokalna \u8211? oznaczona na rysunku planu symbolem KD-L. Szczeg\u243?\u322?owe przeznaczenie dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KD-L zawiera \u167? 18 tej uchwa\u322?y. Z rysunku graficznego do tego planu wynika, \u380?e kontestowany skarg\u261? plan miejscowy, w rozdziale 11 "dzieli" ten zesp\u243?\u322? na trzy cz\u281?\u347?ci, a mianowicie obszar oznaczony na rysunku planu symbolem ZP,MU, a obejmuj\u261?cy p\u243?\u322?nocn\u261? cz\u281?\u347?\u263? parku i dw\u243?r (\u167? 16 uchwa\u322?y), teren oznaczony symbolem ZP, obejmuj\u261?cy po\u322?udniow\u261? cz\u281?\u347?\u263? parku (\u167? 17 uchwa\u322?y) oraz teren oznaczony symbolem KD-L, obejmuj\u261?cy \u347?rodkow\u261? cz\u281?\u347?\u263? zespo\u322?u przeznaczon\u261? na drog\u281? lokaln\u261? \u8211? gminn\u261? drog\u281? (\u167? 18 uchwa\u322?y). Jednocze\u347?nie z zapis\u243?w rozdzia\u322?u 4 uchwa\u322?y wynika, i\u380? obszar obj\u281?ty planem obejmuje ca\u322?y teren zespo\u322?u wpisany do rejestru zabytk\u243?w, dla kt\u243?rego wyznacza si\u281? stref\u281? ochrony archeologicznej na ca\u322?ym obszarze i nadz\u243?r archeologiczny nad jakimikolwiek robotami ziemnymi, a tak\u380?e stref\u281? ochrony ekspozycji, dla kt\u243?rej nakazuje si\u281? zachowanie przedpola widokowego na zabytek, w celu ekspozycji obiekt\u243?w obj\u281?tych ochron\u261? konserwatorsk\u261? oraz urz\u261?dzania zieleni wy\u322?\u261?cznie jako zieleni niskiej, a tak\u380?e zakazuje si\u281? lokalizacji zabudowy oraz nadziemnych urz\u261?dze\u324? infrastruktury technicznej i drogowej (\u167? 9 uchwa\u322?y). Ponadto w \u167? 5 ust. 1 uchwa\u322?y nakazuje si\u281? uwzgl\u281?dnianie przy zagospodarowaniu teren\u243?w w granicach obszaru obj\u281?tego planem poszanowanie historycznego uk\u322?adu przestrzennego i obiektu zabytkowego oraz zachowanie formy i detalu architektonicznego istniej\u261?cego, zabytkowego budynku; za\u347? w \u167? 6 ust. 1 uchwa\u322?y zakazuje si\u281? lokalizacji inwestycji kwalifikowanych do przedsi\u281?wzi\u281?\u263? mog\u261?cych znacz\u261?co oddzia\u322?ywa\u263? na \u347?rodowisko w rozumieniu przepis\u243?w odr\u281?bnych.
\par 
\par S\u261?d stwierdza r\u243?wnie\u380?, \u380?e sporny zesp\u243?\u322? dworsko-parkowy w ca\u322?o\u347?ci aktem notarialnym z dnia 29 maja 2013r. skar\u380?\u261?cy naby\u322? na w\u322?asno\u347?\u263?, zobowi\u261?zuj\u261?c si\u281? do jego restauracji zgodnie z zatwierdzonym planem u\u380?ytkowania obiektu. Akt ten, zawieraj\u261?cy wpis o ograniczeniu korzystania w zwi\u261?zku z wpisem kompleksu do rejestru zabytk\u243?w, nie zosta\u322? uniewa\u380?niony, co oznacza, i\u380? funkcjonuje w obrocie prawnym i wywo\u322?uje skutki z niego wynikaj\u261?ce. W akcie tym istnieje zapis o istnieniu zwyczajowej drogi przez dzia\u322?k\u281? obj\u281?t\u261? skar\u380?on\u261? uchwa\u322?\u261?, jak bowiem stwierdzono "przez dzia\u322?k\u281? oznaczon\u261? numerem 1 przebiega utwardzony pas gruntu, niewydzielony geodezyjnie, \u322?\u261?cz\u261?cy dwa odcinki drogi gminnej, z kt\u243?rej zwyczajowo korzystaj\u261? mieszka\u324?cy miejscowo\u347?ci K.." (\u167? 1 aktu notarialnego); a skar\u380?\u261?cy "o\u347?wiadcza, \u380?e wyra\u380?a zgod\u281? na przejazd i przech\u243?d przez wy\u380?ej opisan\u261? dzia\u322?k\u281? oznaczon\u261? numerem 1 - obr\u281?b [...] PGR D., przez mieszka\u324?c\u243?w miejscowo\u347?ci K., pasem gruntu utwardzonym asfaltem --- do czasu wydzielenia lub wykonania przez Gmin\u281? drogi biegn\u261?cej poza przedmiotow\u261? dzia\u322?k\u261?". Co istotne do sprzeda\u380?y tej nieruchomo\u347?ci skar\u380?\u261?cemu dosz\u322?o w wyniku kolejnego przetargu. Poprzednie og\u322?oszenia o sprzeda\u380?y spornej dzia\u322?ki by\u322?y dokonywane w styczniu 2005r., lutym 2006r., wrze\u347?niu 2011, sierpniu 2012r., listopadzie 2012r., dwukrotnie w marcu 2013r., a Gmina Nowa Brze\u378?nia ka\u380?dorazowo by\u322?a o tym zawiadamiana, lecz nie skorzysta\u322?a z prawa pierwokupu.
\par 
\par Nast\u281?pnie decyzj\u261? Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013r. stwierdzono komunalizacj\u281? szeregu dzia\u322?ek w obr\u281?bie D., oznaczonych jako u\u380?ytki drogowe, w tym dzia\u322?ki oznaczone nr ewidencyjnym 1665 i 545, zlokalizowanymi w cz\u281?\u347?ci wok\u243?\u322? zabytkowego parku, oznaczone wedle zapis\u243?w planu jako istniej\u261?ca droga gminna KD-DG (L), a tak\u380?e dzia\u322?k\u281? nr 1.
\par 
\par Z powy\u380?szych dokument\u243?w niew\u261?tpliwie p\u322?ynie wniosek, \u380?e przez teren zespo\u322?u dworsko-parkowego przebiega droga i co wi\u281?cej droga ta \u8211? cho\u263? zapewne w innym kszta\u322?cie \u8211? istnia\u322?a na tym terenie od pocz\u261?tku powstania zespo\u322?u dworsko-parkowego". S\u261?d zauwa\u380?a bowiem, co jest faktem powszechnie wiadomym, \u380?e elementem zabudowy folwarcznej by\u322?y drogi wewn\u281?trzne, tego rodzaju zabudowa dworsko-parkowa usytuowana na znacznym obszarze wymaga\u322?a zar\u243?wno drogi wewn\u281?trznej dojazdowej do usytuowanego zwykle, co ma te\u380? miejsce w tej sprawie, w centralnej cz\u281?\u347?ci kompleksu dworku, jak i do obiekt\u243?w folwarcznych, znajduj\u261?cych si\u281? w tym kompleksie. W oparciu o przekazy historyczne, jak i o po\u347?rednie informacje p\u322?yn\u261?ce z szeregu z\u322?o\u380?onych przez obie strony post\u281?powania dokument\u243?w, mo\u380?na niemal\u380?e ze stu procentow\u261? pewno\u347?ci\u261? przyj\u261?\u263?, i\u380? sporna droga, przebiegaj\u261?ca przez park stanowi\u322?a drog\u281? funkcjonuj\u261?c\u261? w ramach za\u322?o\u380?enia parkowego, do jego obs\u322?ugi wraz z historycznym uk\u322?adem alejek, \u347?cie\u380?ek przeznaczonych dla cel\u243?w rekreacyjnych w\u322?a\u347?ciciela ziemskiego i jego rodziny. Na taki uk\u322?ad spornego parku wskazuje miejsce usytuowania dworu, w jego \u347?rodkowej cz\u281?\u347?ci, dworu, z kt\u243?rego widok musia\u322? rozci\u261?ga\u263? si\u281? na ca\u322?y park, do kt\u243?rego musia\u322?a prowadzi\u263? droga dojazdowa oraz droga do zabudowa\u324? folwarcznych. Uk\u322?ad kompozycyjny parku, z regu\u322?y, by\u322? \u347?ci\u347?le zwi\u261?zany z pa\u322?acem (dworem), kt\u243?ry stanowi jego dominant\u281? (na ten temat zob. np. A. Jaszczak, K. M\u322?ynarczyk, A. Wo\u378?nicka, Zmiany funkcjonalno-przestrzenne wybranych za\u322?o\u380?e\u324? dworsko-parkowych rejonu Kociewia, Acta Scientiarum Polonorum, Administratio Locorum 9/3, s. 35-43 z 2010r.). Nie powinno wi\u281?c by\u263? \u380?adnych w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e sporna droga by\u322?a integraln\u261? cz\u281?\u347?ci\u261? uk\u322?adu komunikacyjnego pierwotnego zespo\u322?u dworsko-pa\u322?acowego. Jednak\u380?e wraz z upa\u324?stwowieniem zespo\u322?u droga ta sta\u322?a si\u281? powszechnie dost\u281?pna dla mieszka\u324?c\u243?w okolicznych teren\u243?w, kt\u243?rzy, co r\u243?wnie\u380? jest niew\u261?tpliwe, w \u347?wietle za\u322?\u261?czonych do akt sprawy dowod\u243?w, uczynili sobie z tej drogi z czasem miejsce przep\u281?dzania zwierz\u261?t, a kompleks dworsko-parkowy sta\u322? si\u281? powszechnie \u8211? bez koniecznego nadzoru \u8211? powszechnie dost\u281?pny dla og\u243?\u322?u miejscowej ludno\u347?ci. W ocenie S\u261?du fakt, i\u380? w pewnym okresie dziej\u243?w pa\u324?stwowo\u347?ci akceptowane by\u322?o takie podej\u347?cie do pa\u324?stwowej w\u322?asno\u347?ci nie zmienia faktu, i\u380? sporna droga przez park, kt\u243?rej przebieg m\u243?g\u322? zosta\u263? zapewne zmieniony w wyniku rob\u243?t budowlanych mieszka\u324?c\u243?w w czynie spo\u322?ecznym nie uprawnia do tezy, i\u380? ma ona - wbrew nieumotywowanym w spos\u243?b przekonuj\u261?cy i nieudokumentowanym w dostateczny spos\u243?b twierdzeniom Gminy \u8211? charakter drogi publicznej, jak tego domaga si\u281? Gmina. Jednak\u380?e \u8211? co trzeba wyra\u378?nie podkre\u347?li\u263?, pierwotne usytuowanie drogi przez park ma niew\u261?tpliwie bezpo\u347?redni zwi\u261?zek z funkcjonowaniem wpisanego pod koniec lat 80-tych do rejestru zabytk\u243?w zespo\u322?u dworsko-parkowego, nie za\u347? z celami wskazywanymi przez Gmin\u281?. Okoliczno\u347?\u263? faktycznego u\u380?ywania tego fragmentu zabytkowego zespo\u322?u nie niweczy bowiem jego pierwotnej funkcji i znaczenia. Zreszt\u261? przez wile lat Konserwator Zabytk\u243?w podejmowa\u322? liczne \u8211? cho\u263? ma\u322?o skuteczne - dzia\u322?ania celem zlikwidowania owego przechodu przez park, czego dowodem s\u261? kierowane licznie do \u243?wczesnego zarz\u261?dy zespo\u322?u pisma w tej sprawie. Zmiana tego wieloletniego stanowiska przez obecnego konserwatora zabytk\u243?w, znaczny czas po wpisaniu zespo\u322?u do rejestru zabytk\u243?w, zw\u322?aszcza wobec braku ujawnienia obiektywnych i racjonalnych tego powod\u243?w przy oczywistym wzro\u347?cie walor\u243?w zabytku wraz z up\u322?ywem czasu, nie jest zrozumia\u322?a. Pomimo \u347?wiadomo\u347?ci statusu kompleksu dworsko-parkowego i jego walor\u243?w Gmina przed przyst\u261?pieniem do prac planistycznych nad skar\u380?onym planem miejscowym, przyj\u281?tym jedynie dla dzia\u322?ki nr 1 w D., obejmuj\u261?cej ten kompleks, nie przeprowadzi\u322?a niezb\u281?dnej analizy historycznej co do spornego kompleksu dworsko-parkowego, w tym w zakresie spornej drogi, i nie zbada\u322?a materia\u322?\u243?w historycznych z czasu powstania tego zespo\u322?u i pierwszych lat jego funkcjonowania a\u380? do daty wyw\u322?aszczenia w\u322?a\u347?ciciela ziemskiego tego kompleksu w latach czterdziestych ubieg\u322?ego stulecia. W\u322?adze Gminy - ulegaj\u261?c naciskom lokalnej ludno\u347?ci, faktycznie zainteresowanych wygodniejszym przechodem i przejazdem przez park - za dopuszczalne w ramach swobody w\u322?adztwa planistycznego uzna\u322?a przeznaczenie cz\u281?\u347?ci tego zespo\u322?u pod drog\u281? \u8211? drog\u281? przebiegaj\u261?c\u261? przez park, podnosz\u261?c wbrew okoliczno\u347?ciom tej \u380?e droga ta to jedyne mo\u380?liwe miejsce skomunikowania dwu cz\u281?\u347?ci wsi D.. Jak bowiem o\u347?wiadczy\u322? przedstawiciel Gminy do protoko\u322?u rozprawy zdalnej "przy spornym planie Gmina nie si\u281?ga\u322?a do dokument\u243?w historycznych dotycz\u261?cych ca\u322?ego kompleksu dworsko-parkowego wraz z historycznym uk\u322?adem alejek, \u347?cie\u380?ek i dr\u243?g wewn\u281?trznych do obs\u322?ugi kompleksu, uznaj\u261?c w tym zakresie kompetencje Konserwatora Zabytk\u243?w", "plan miejscowy w tym zakresie zosta\u322? dostosowany do stanowiska i oczekiwa\u324? Konserwatora Zabytk\u243?w, kt\u243?ry uzna\u322?, \u380?e dopuszczalne jest przeprowadzenie spornej drogi przez park. (...) maj\u261?c \u347?wiadomo\u347?\u263?, \u380?e droga dooko\u322?a parku wymaga zabrania rog\u243?w dzia\u322?ki nr 1, nie wyrazi\u322? na to zgody". Zdaniem przedstawiciela Gminy z inwentaryzacji geodezyjnej i analizy rejestru grunt\u243?w wynika, \u380?e nie jest prawnie ani technicznie mo\u380?liwe wykonanie drogi biegn\u261?cej dooko\u322?a parku. Konserwator Zabytk\u243?w nie wyrazi\u322? zgody na przeznaczenie rog\u243?w dzia\u322?ki nr 1 na cele drogowe, co stanowi\u322?oby warunek zaprojektowania zgodnie z warunkami technicznymi, lecz zaakceptowa\u322? przebieg drogi przez park".
\par 
\par W ocenie S\u261?du w sk\u322?adzie orzekaj\u261?cym w tej sprawie czasowy charakter spornej drogi \u8211? drogi powszechnie dost\u281?pnej przez zabytkowy park niew\u261?tpliwie znajduje potwierdzenie w akcie notarialnym oraz podejmowanych przez Gmin\u281? dzia\u322?aniach celem naprawy drogi publicznej, biegn\u261?cej wok\u243?\u322? parku, z kt\u243?rych to zamierze\u324? Gmina wycofa\u322?a si\u281? \u8211? jak wynika z pisemnego wyja\u347?nienia przedstawiciela Gminy - z uwagi na znaczne koszty budowy, a \u347?ci\u347?lej modernizacji drogi publicznej, przekraczaj\u261?cej mo\u380?liwo\u347?ci finansowe niezamo\u380?nej i ma\u322?ej Gminy, jak\u261? jest Gmina Nowa Brze\u378?nica. Okoliczno\u347?\u263? ta nie ma jednak\u380?e \u380?adnego znaczenia prawnego dla rozstrzygni\u281?cia tej sprawy, jest ona oboj\u281?tna. Rzecz\u261? Gminy jest bowiem dba\u322?o\u347?\u263? o w\u322?asne drogi gminne, w tym drog\u281? otaczaj\u261?c\u261? park, i zapewnienie jej u\u380?yteczno\u347?ci i funkcjonalno\u347?ci dla mieszka\u324?c\u243?w. Nie spos\u243?b te\u380? nie dostrzec braku konsekwencji dzia\u322?a\u324? Gminy w stosunku do spornego zespo\u322?u dworsko-parkowego, po jego wpisaniu do rejestru zabytk\u243?w. Poprzednio obowi\u261?zuj\u261?cy plan miejscowy, tj. plan z 2006r. \u8211? pomimo faktycznego i zwyczajowego przebiegu przez kompleks dworsko-parkowy spornej drogi - zakazywa\u322? podzia\u322?u kompleksu, zmierzaj\u261?c tym samym do zachowania integralno\u347?ci ca\u322?ego kompleksu. A zatem ju\u380? w momencie podejmowania tego planu, kiedy kompleks dworkowo-parkowy by\u322? ju\u380? wpisany do rejestru zabytk\u243?w, organ planistyczny przyj\u261?\u322? zasad\u281? zachowania integralno\u347?ci tego zespo\u322?u. Odst\u261?pienia od pierwotnego zakazu, do czego dosz\u322?oby gdyby zaakceptowa\u263? przebieg spornej drogi w obecnie kontrolowanej przez S\u261?d uchwale i usankcjonowanie tego przebiegu poprzez zapis planu, nie zosta\u322?o przez Rad\u281? wykazane poprzez przedstawienie spe\u322?niaj\u261?cych rygory zasady r\u243?wnowa\u380?onego rozwoju i zasady wa\u380?enia koliduj\u261?cych interes\u243?w przekonuj\u261?cych argument\u243?w. Przyj\u261?\u263? zatem nale\u380?a\u322?o, \u380?e p\u243?ki kompleks dworsko-parkowy b\u281?dzie wpisany do rejestru zabytk\u243?w, a w obrocie prawnym b\u281?dzie funkcjonowa\u322? akt notarialny sprzeda\u380?y tego kompleksu skar\u380?\u261?cemu oraz plan jego u\u380?ytkowania organ planistyczny obowi\u261?zany b\u281?dzie respektowa\u263? te okoliczno\u347?ci, korzystaj\u261?c ze swobody planistycznej. Nie zas\u322?uguje wi\u281?c na aprobat\u281? argument odpowiedzi na skarg\u281? o pozbawieniu wpisu kompleksu dworsko-parkowego do rejestru zabytk\u243?w przes\u322?anek do obj\u281?cia ochron\u261? konserwatorsk\u261?, bowiem wpis ten doprowadza do "konkurencji dw\u243?ch interes\u243?w spo\u322?ecznych", jak i dlatego, \u380?e "pas drogowy na tyle trwale zmieni\u322? i wkomponowa\u322? si\u281? w przestrzeni zespo\u322?u parkowo-dworskiego, \u380?e jest on ju\u380? elementem indyferentnym z punktu widzenia, m.in. walor\u243?w \u347?rodowiskowych czy architektonicznych, krajobrazowych, wymaga\u324? dziedzictwa kulturowego i zabytk\u243?w oraz walor\u243?w ekonomicznych". Przyj\u281?cie tego stanowiska musia\u322?oby ka\u380?dorazowo prowadzi\u263? do akceptacji ka\u380?dego rodzaju dzia\u322?a\u324? inwestora w stosunku do zabytku bez wzgl\u281?du na obowi\u261?zuj\u261?cy system prawny i poprzez fakty dokonane prowadzi\u263? do zmiany rzeczywisto\u347?ci (otoczenia) wbrew przyjmowanej w judykaturze zasadzie, \u380?e nawet p\u243?\u378?niejsze wpisanie obiektu do zabytku nie mo\u380?e pomija\u263? tego ostatniego faktu. Nie chodzi przy tym o okoliczno\u347?\u263?, \u380?e przebieg drogi nie koliduje z zabytkowym drzewostanem, lecz o fakt, i\u380? wzmo\u380?ony ruch drogowy, w tym ci\u281?\u380?kimi pojazdami, w negatywny spos\u243?b \u8211? cho\u263?by poprzez drgania czy zanieczyszczenia spalinami, ewentualne zdarzenia drogowe \u8211? b\u281?dzie negatywnie oddzia\u322?ywa\u263? na park i drzewostan, powoduj\u261?c jego usychanie.
\par 
\par Niezale\u380?nie od tego S\u261?d stwierdza niekonsekwencje w cz\u281?\u347?ci tekstowej skar\u380?onej uchwa\u322?y i dodatkowo niesp\u243?jno\u347?\u263? z cz\u281?\u347?ci\u261? graficzn\u261? jako integraln\u261? cz\u281?\u347?ci\u261? planu w zakresie drogi przez zabytkowy park. Z jednej strony bowiem Rada sankcjonuje spornym zapisem przebieg zwyczajowo "ustanowionej" drogi przez kompleks dworsko-parkowy, de facto dziel\u261?c ten zesp\u243?\u322? na 3 cz\u281?\u347?ci, tj. cz\u281?\u347?\u263? parkow\u261? z dworkiem, cz\u281?\u347?\u263? z drog\u261? publiczn\u261? i cz\u281?\u347?\u263? wy\u322?\u261?cznie parkow\u261?, naruszaj\u261?c tym samym ustawowy nakaz zachowania integralno\u347?ci zabytku i konstytucyjny nakaz zachowania dziedzictwa narodowego dla przysz\u322?ych pokole\u324? w stanie nienaruszonym. Z drugiej jednak strony plan obejmuje ca\u322?y obszar kompleksu ochron\u261? archeologiczn\u261? z uwagi na potencjaln\u261? mo\u380?liwo\u347?\u263? zachowania podziemnego zabytku w obszarze kompleksu oraz nakaz poszanowania w granicach tego kompleksu historycznego uk\u322?adu przestrzennego, formy i detalu architektonicznego zabytkowego budynku, co pozostaje z kolei w kolizji z wykonywaniem rob\u243?t ziemnych na obszarze parku pod sporn\u261? drog\u261?, z czym wi\u261?\u380?e si\u281? niew\u261?tpliwie konieczno\u347?\u263? wykonania odpowiednich rob\u243?t budowlanych z uwagi na stan tej drogi, jak i jej docelowy przebieg. Dodatkowo wprowadzono w planie stref\u281? ochrony ekspozycji poprzez nakaz zachowania przedpola widokowego, gwarantuj\u261?cego widok na ca\u322?y zabytkowy kompleks wraz z jego historycznym uk\u322?adem. Nie spos\u243?b te\u380? nie odnie\u347?\u263? wra\u380?enia, \u380?e poprzez sporny zapis planu i usankcjonowanie przebiegu drogi przez kompleks dworsko-parkowy Gmina zmierza do rozstrzygni\u281?cia swoistego konfliktu na tle w\u322?asno\u347?ci tej cz\u281?\u347?ci kompleksu, przez kt\u243?r\u261? przebiega zwyczajowa droga. Nie ma bowiem w\u261?tpliwo\u347?ci \u8211? wobec zawarto\u347?ci akt administracyjnych \u8211? co do tego, \u380?e Gmina pierwotnie skorzysta\u322?a z prawa pierwokupu ca\u322?ego kompleksu z zamiarem jego wykorzystania dla realizacji zada\u324? gminy, jednak\u380?e ostatecznie zrezygnowa\u322?a z tego prawa, umo\u380?liwiaj\u261?c tym samym nabycie kompleksu przez skar\u380?\u261?cego i podj\u281?cie przez niego zobowi\u261?zania do jego restauracji zgodnie z zatwierdzonym planem u\u380?ytkowania. Niemniej zaistnia\u322?y konflikt skar\u380?\u261?cego z miejscow\u261? ludno\u347?ci\u261?, zaostrzony z chwil\u261? realizacji planu u\u380?ytkowania przez skar\u380?\u261?cego i ogrodzenia kompleksu, wielokrotnie zg\u322?aszane przez miejscow\u261? ludno\u347?\u263? oczekiwania zorganizowania drogi przez zabytkowy park, sk\u322?oni\u322?y Gmin\u281? do podj\u281?cia szeregu dzia\u322?a\u324? celem przej\u281?cia w\u322?adania nad sporn\u261? cz\u281?\u347?ci\u261? kompleksu (pod drog\u261?), czego wyrazem jest decyzja komunalizacyjna, cofni\u281?ty ostatecznie przez Gmin\u281? pozew o uniewa\u380?nienie aktu notarialnego (wyrok ), a obecnie skar\u380?ony plan miejscowy. Nie mo\u380?na jednak zaaprobowa\u263? sytuacji, w kt\u243?rej plan miejscowy jest wykorzystywany jako instrument prawny ograniczenia prawa w\u322?asno\u347?ci, tj. do innych cel\u243?w ni\u380? wynika z jego istoty i charakteru, a mianowicie do okre\u347?lenia przeznaczenia terenu obj\u281?tego planem, nie za\u347? \u8211? jak w tej sprawie - do "odj\u281?ciem" prawa w\u322?asno\u347?ci cz\u281?\u347?ci gruntu w ramach kompleksu poprzez usankcjonowanie przebiegu spornej drogi, chocia\u380? istnieje obiektywna (lecz mo\u380?e kosztowniejsza) mo\u380?liwo\u347?\u263? przebiegu drogi po dotychczasowym \u347?ladzie drogi wok\u243?\u322? kompleksu. W okoliczno\u347?ciach tej sprawy nie ma wi\u281?c podnoszonego przez Gmin\u281? niebezpiecze\u324?stwa wykluczenia komunikacyjnego cz\u281?\u347?ci mieszka\u324?c\u243?w Gminy.
\par 
\par Natomiast wniosek skargi najpierw o uchylenie zaskar\u380?onej uchwa\u322?y w ca\u322?o\u347?ci, a nast\u281?pnie \u8211? po jego modyfikacji - o stwierdzenie jej niewa\u380?no\u347?ci w ca\u322?o\u347?ci nie zas\u322?uguje na uwzgl\u281?dnienie. Wniosek ten wr\u281?cz jest niezrozumia\u322?y. Skar\u380?\u261?cy \u8211? kwestionuj\u261?c legalno\u347?\u263? ca\u322?ej uchwa\u322?y \u8211? podnosi bowiem wy\u322?\u261?cznie argumenty, tak w tre\u347?ci zarzut\u243?w, jak i ich uzasadnieniu dotycz\u261?ce spornej drogi. Nie podnosi za\u347? \u380?adnych argument\u243?w co do wadliwo\u347?ci tej uchwa\u322?y w pozosta\u322?ym zakresie, w tym w zakresie zapis\u243?w cz\u281?\u347?ci tekstowej wprowadzaj\u261?cych ograniczenia u\u380?ytkowania i zagospodarowania kompleksu dworkowo-parkowego. W istocie wi\u281?c - pomimo obj\u281?cia wnioskiem o jej uchylenie (stwierdzenie niewa\u380?no\u347?ci) skarga zmierza do podwa\u380?enia postanowie\u324? w zakresie przebiegu drogi przez park i zapis\u243?w cz\u281?\u347?ci tekstowej jej dotycz\u261?cych. Niemniej jednak S\u261?d \u8211? nie b\u281?d\u261?c zwi\u261?zany zarzutami i argumentacj\u261? skargi \u8211? uzna\u322?, \u380?e nie ma podstaw do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci poddanej kontroli uchwa\u322?y tak\u380?e poza postanowieniami dotycz\u261?cymi przebiegu drogi przez park. Sprzeciwia si\u281? temu zaprezentowany ju\u380? na wst\u281?pie system prawny dotycz\u261?cy ochrony zabytk\u243?w. Z uwagi na wynikaj\u261?ce z niego rygory ochrony obiekt\u243?w zabytkowych nie zas\u322?uguje na aprobat\u281? oczekiwanie skar\u380?\u261?cego zniesienia, poprzez stwierdzenie niewa\u380?no\u347?ci wszystkich zapis\u243?w uchwa\u322?y, jakichkolwiek nakaz\u243?w i zakaz\u243?w co do u\u380?ytkowania i zagospodarowania kompleksu dworsko-parkowego, tym bardziej, \u380?e koresponduj\u261? one z powszechnie obowi\u261?zuj\u261?cymi normatywnymi nakazami i zakazami wynikaj\u261?cymi z ochrony zabytk\u243?w. Zaaprobowanie takiego stanowiska prowadzi\u322?oby - wbrew powszechnie obowi\u261?zuj\u261?cej regulacji rangi konstytucyjnej i ustawowej \u8211? do pozostawienia w\u322?a\u347?cicielowi ca\u322?kowitej swobody w u\u380?ytkowaniu zabytku, co jednak\u380?e k\u322?\u243?ci\u322?oby si\u281? z powszechnie akceptowanymi normatywnymi ograniczeniami korzystania z zabytku, w\u322?a\u347?nie w celu zachowania jego substancji w niezmienionym i niepogorszonym stanie dla przysz\u322?ych pokole\u324?.
\par 
\par S\u261?d stwierdza r\u243?wnie\u380?, \u380?e na wynik sprawy nie mia\u322?y wp\u322?ywu zarzuty skargi i argumenty w zakresie nierozpoznania uwag do planu, czy te\u380? ich lakonicznego rozpoznanie przez Rad\u281? przed podj\u281?ciem skar\u380?onej uchwa\u322?y. W tym zakresie stwierdzi\u263? trzeba, \u380?e zarzuty \u8211? poza zawartymi w pkt I ppkt 2 i 5, a dotycz\u261?cymi pow\u243?dztwa o uniewa\u380?nienia aktu notarialnego i post\u281?powania komunalizacyjnego \u8211? zosta\u322?y przez Rad\u281? rozpoznane, czego dowodzi por\u243?wnanie uwag i tabel\u261? zawieraj\u261?c\u261? wynik oceny tych uwag. Racj\u281? ma wprawdzie skar\u380?\u261?cy w zakresie niekt\u243?rych uwag, \u380?e ocena Rady jest lakoniczna. Lakoniczno\u347?\u263? pisemnego wys\u322?owienia dokonanej przez Rad\u281? oceny nie prowadzi jednak\u380?e automatycznie do stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci uchwa\u322?y w ca\u322?o\u347?ci, lecz jedynie w\u243?wczas gdy nie pozwala ona S\u261?dowi na ocen\u281? prawid\u322?owo\u347?ci podj\u281?tej uchwa\u322?y. Taka sytuacja nie mia\u322?a miejsca w tej sprawie. Natomiast nierozpoznane przez Rad\u281? uwagi do projektu planu w zakresie pow\u243?dztwa o uniewa\u380?nienia aktu notarialnego i post\u281?powania komunalizacyjnego jako nie mieszcz\u261?ce si\u281? w granicach sprawy zagospodarowania przestrzennego i z tego powodu nie brane pod uwag\u281? przez S\u261?d przy ocenie legalno\u347?ci uchwa\u322?y nie mog\u322?y odnie\u347?\u263? zamierzonego przez skar\u380?\u261?cego skutku w postaci stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci uchwa\u322?y w ca\u322?o\u347?ci.
\par 
\par Uwzgl\u281?dniaj\u261?c w ca\u322?o\u347?ci wnioski dowodowe obu stron S\u261?d mia\u322? na uwadze konieczno\u347?\u263? zbadania kontekstu, w jakim dosz\u322?o do tak silnego konfliktu mi\u281?dzy stronami tego post\u281?powania, bez kt\u243?rego utrudnione by\u322?oby wyja\u347?nienie istotnej dla rozstrzygni\u281?cia tej sprawy kwestii powstania i charakteru drogi przez zabytkowy kompleks dworsko-parkowy.
\par 
\par Na marginesie S\u261?d informacyjnie podaje, \u380?e stosownie do art. 141 \u167?1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku w razie uwzgl\u281?dnienia skargi s\u261?d sporz\u261?dza z urz\u281?du. Bez znaczenia przy tym s\u261? powody uwzgl\u281?dnienia skargi, jak i zakres jej uwzgl\u281?dnienia. Oznacza to, i\u380? w sytuacji takiej, jaka mia\u322?a miejsce w tej sprawie, gdzie S\u261?d uwzgl\u281?dni\u322? skarg\u281? w cz\u281?\u347?ci, uzasadnienie wyroku jest sporz\u261?dzane i dor\u281?czane stronom post\u281?powania z urz\u281?du, o czym S\u261?d informuje strony uczestnicz\u261?ce w rozprawie. Z tego wzgl\u281?du wniosek pe\u322?nomocnika skar\u380?\u261?cego o sporz\u261?dzenie uzasadnienia wyroku i jego dor\u281?czenie zosta\u322? zarz\u261?dzeniem Przewodnicz\u261?cej Wydzia\u322?u II pozostawiony w aktach sprawy. Uzasadnienie wyroku w tej sprawie S\u261?d sporz\u261?dza bowiem z urz\u281?du.
\par 
\par Maj\u261?c powy\u380?sze na uwadze S\u261?d, na podstawie art. 147 \u167? 1 p.p.s.a., stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? zaskar\u380?onej uchwa\u322?y w cz\u281?\u347?ci dotycz\u261?cej drogi, natomiast, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddali\u322? skarg\u281? w pozosta\u322?ym zakresie. O kosztach post\u281?powania s\u261?dowego, obejmuj\u261?cych wpis s\u261?dowy w wysoko\u347?ci 300 z\u322? oraz wynagrodzenie profesjonalnego pe\u322?nomocnika w wysoko\u347?ci 480 z\u322? wraz z op\u322?at\u261? od pe\u322?nomocnictwa w wysoko\u347?ci 17 z\u322?, orzek\u322? na podstawie art. 200 i 205 \u167? 2 p.p.s.a. oraz \u167? 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporz\u261?dzenia Ministra Sprawiedliwo\u347?ci z dnia 22 pa\u378?dziernika 2015r. w sprawie op\u322?at za czynno\u347?ci radc\u243?w prawnych (t.j.: Dz. U. z 2018r., poz. 265).
\par 
\par dc
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\pard}