Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący – M. W., wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2018 r. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Skarżący wskazał jedynie, że zachodzi przesłanka wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14).

Skarżący nie uzasadnił złożonego wniosku, ograniczając się do wskazania art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Zaznaczyć należy, że nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania należności pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, bowiem w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją należność zostanie Skarżącemu zwrócona. Na inne okoliczności powodujące trudne do odwrócenia skutki Skarżący nie wskazał, zaś Sąd nie ma możliwości prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie.

Końcowo należy wskazać, że Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. (k. 28 akt) wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 18 maja 2018 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując jednocześnie sygn. akt I SA/Bk 450/18. W tymże dniu, w niniejszej sprawie nie zostało wydane jakiekolwiek postanowienie, w tym również w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mimo skutecznego wezwania Skarżącego do wyjaśnienia charakteru złożonego pisma Skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu (k. 30-32 akt), dlatego też Sąd uznał, że powyższe pismo Skarżący złożył omyłkowo i nie nadał mu dalszego biegu.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.