Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant: Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2004r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym oddala skargę

Protokołem zatrzymania i kontroli pojazdu z dnia [...] sierpnia 2001 r. dokonano pomiaru nacisków osi pojazdu ciągnika [...] z naczepą [...] należących do J. K., zwanego dalej "skarżącym". Kontrola miała miejsce w [...] przy drodze krajowej nr [...] km 499+500 gdzie dopuszczalny nacisk osi pojedynczej pojazdu wynosi 100kN. W świetle dokonanych pomiarów ustalono przekroczenie:.

• dopuszczalnych nacisków osi na drogę w odniesieniu do czwarte i piątej osi, odpowiednio o 17,19 kN i 5,66 kN.

Kierujący pojazdem nie zgłosił żadnych uwag do ustaleń protokołu lub czynności kontrolnych.

Ponadto, według ustaleń protokołu, kierowca został poinformowany o technice najeżdżania pojazdu na wagi i zjeżdżania z nich, miał możliwość sprawdzenia zgodności numerów fabrycznych wag ze świadectwami legalizacji, udostępniono mu do wglądu protokół pomiaru pochyłości terenu na stanowisku ważenia pojazdów oraz zapoznał się z treścią protokołu i otrzymał jego kopię.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2001r. kierowanym do Centralnej Dyrekcji Dróg Publicznych Oddział Południowy w [...], J. K. zwrócił uwagę na ciężar całkowity kontrolowanego pojazdu, któremu do przekroczenia dopuszczalnego ładunku brakowało kilku ton oraz na fakt, iż najazd na wagę był skomplikowany, spowodował szarpanie samochodu i niezadziałanie zaworu sterującego poduszki na osi drugiej przy ciągniku, co z kolei przyczyniło się do przechylenia naczepy i sfałszowania wyniku pomiaru. Podając powyższe skarżący zwrócił się o niewymierzanie mu kary.

Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2002r. Generalny Dyrektor Dróg Publicznych, działając na podstawie art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2000r. Nr 71, poz. 838 ze zmianami) oraz § 2 ust. 2 lp. tabeli 5 pkt 3 lit. b, d i § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opat drogowych ( Dz. U. nr 51, poz. 607) obciążył J. K. opłatą drogową w wysokości 2.677,63 zł. W uzasadnieniu podano, iż opłatę wymierzono za stwierdzone przekroczenie dopuszczalnych parametrów pojazdu tj. przekroczenie dopuszczalnego nacisku na osie pojazdu.

W złożonym przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniesiono, że przekroczenie dopuszczalnych nacisków jakie powstały na osiach 4 i 5 było bardzo małe i powstały na skutek wadliwej procedury ważenia.

Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2002r. Generalny Dyrektor Dróg Publicznych uchylił w całości decyzję z dnia [...] stycznia 2002r. i obciążył J. K. karą pieniężną w kwocie 3.840.00zł.

Decyzja została wydana na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 5 § 2 pkt 4 i art. 138 § 1 pkt 2 Kpa., art. 13 ust. 2a oraz załącznika nr 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) oraz § 5 ust. 4 i ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. Nr 44, poz. 432). Organ stwierdził, że dnia 1 stycznia 2002r. weszły w życie przepisy ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001r. i organ rażąco naruszył prawo obciążając skarżącego opłatą drogową zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych ( Dz. U. Nr 51, poz. 607 ), co skutkować musiało uchyleniem decyzji od której skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie.

Powyższą decyzję zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. K. domagając się jej uchylenia jako niezgodnej z prawem. Podniósł wadliwą procedurę ważenia i małe przekroczenia dopuszczalnych nacisków na osiach 4 i 5.Pojazd nie mógł zostać zaliczony do nienormatywnych ponieważ do przekroczenia ładunku dopuszczalnego zabrakło 5 ton. Również wysokość naliczonej kary wzbudza wątpliwości.

W złożonej odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, uznając zarzuty skargi za bezzasadne, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie:

• ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwana u.s.a.,

• ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwana p.p.s.a.,

• ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zwana p.w.u.p.

Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie.

W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie p.p.s.a.

Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w zaskarżonej decyzji nie można się dopatrzyć naruszenia prawa.

Jak stanowi art. 61 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zmianami ) ładunek w pojeździe nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej lub dopuszczalnej ładowności, a umieszcza się go w sposób nie powodujący przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę. Cytowany artykuł dopuszcza w ust. 11 przejazd pojazdem, którego masa, naciski osi lub wymiary z ładunkiem czy bez niego są większe od dopuszczalnych, po uzyskaniu zezwolenia. W rozpatrywanej sprawie nastąpiło przekroczenie dopuszczalnych norm nacisków na dwie osie pojazdu. Dokumentuje to protokół z zatrzymania i kontroli pojazdu z dnia [...] sierpnia 2001r.i potwierdza skarżący, tak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak też w złożonej skardze określając powstałe przekroczenia na osiach jako bardzo małe i powstałe z wadliwej procedury ważenia. Procedura ta nie została zakwestionowana przez kierowcę, a okoliczności trudnego najazdu na wagę i niezadziałania zaworu sterującego poduszki na osi drugiej przy ciągniku podane przez skarżącego w wyjaśnieniu z dnia [...] sierpnia 2001r. były znane przede wszystkim właśnie kierowcy. Mając na uwadze niemożność powtórzenia w kilka dni po dokonanej kontroli czynności kontrolnych konkretnego pojazdu z określonym ładunkiem, wszelkie zastrzeżenia do przeprowadzonej kontroli pojazdu w zakresie prawidłowości rozmieszczenia ładunku, dopuszczalnej ładowności lub parametrów winny być zgłaszane w trakcie tej kontroli, najpóźniej przy podpisywaniu protokołu kontroli. Niekwestionowane przez osobę uczestniczącą w kontroli ustalenia protokołu należy uznać więc za wiarygodne i zgodne ze stanem faktycznym.

Ustawa z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2000r. nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 958 ) zmieniona art. 99 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125, poz.1371 ) wprowadzającym art. 13 ust. 2a w nowym brzmieniu przyjęła, iż za przejazd po drogach publicznych pojazdów, o których mowa w ust. 2 pkt 3 bez zezwolenia określonego przepisami Prawa o ruchu drogowym pobiera się kary pieniężne. Wysokość tych kar określona została w załączniku do ustawy o drogach publicznych. Ustawa o drogach publicznych w zakresie zmian wprowadzonych art. 99 ustawy o transporcie drogowym weszła w życie dnia 1 stycznia 2002r. Postępowanie w sprawie obciążenia J. K. opłatą drogową zostało wszczęte dnia [...] października 2001r. i nie zakończone w tymże roku. Stosownie do art. 104 § 2 ustawy o transporcie drogowym do postępowań administracyjnych wszczętych, a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy tj. przed dniem 1 stycznia 2002r. stosuje się przepisy ustawy o transporcie drogowym, a więc także przepis art. 99 wprowadzający zmiany w ustawie o drogach publicznych.

Należy więc uznać za prawidłowe działanie Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych uchylające w całości decyzję z dnia [...] stycznia 2002r. nakładającą na skarżącego nieistniejącą już w dacie wydawania decyzji opłatę drogową i obciążające skarżącego karą pieniężną w wysokości określonej w załączniku do ustawy o drogach publicznych.

Zaskarżonej decyzji nie można zarzucić też naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Skoro zatem w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności protokołu zatrzymania i kontroli pojazdu, miał miejsce przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, zasadnie skarżący został obciążony karą pieniężną. W związku z tym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.