drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Koszty sądowe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, III FZ 229/26 - Postanowienie NSA z 2026-06-03, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 229/26 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2026-06-03 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-04-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krzysztof Winiarski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
I SA/Wr 587/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2025-12-02
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 art. 220 § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Dnia 3 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 587/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W., R. J., R. J., G. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2025 r. nr SKO 4810.41.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

UZASADNEINIE

Zarządzeniem z 14 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 587/25, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie RM), wezwał R. J. (dalej: Skarżąca) za pośrednictwem pełnomocnika G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie WSA we Wrocławiu z 2 grudnia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi C. sp. z o.o. z w W. w sprawie ze skargi C. sp. z o.o., G. J., R. J. i R. J.

Na powyższe zarządzenie Skarżąca za pośrednictwem pełnomocnika G. J. wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia. W zażaleniu podniosła, że wezwanie stanowi zablokowanie drogi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując jednocześnie na stronniczość Sądu pierwszej instancji i naruszenie art. 32 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Skarżącej, WSA we Wrocławiu generuje koszty, mimo złożenia wniosku o połączenie spraw jako powtarzalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych.

W rozpatrywanej sprawie WSA we Wrocławiu postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. odrzucił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą we W. Następnie Skarżąca za pośrednictwem G. J. jako pełnomocnika wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiściła wymaganego wpisu. Akta sprawy wskazują także, że Skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie do uzupełnienia braku formalnego tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 14 stycznia 2026 r. odpowiada prawu zarówno co do zasady, jak i wysokości.

Odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącej podnoszonych w zażaleniu, wskazać należy, że skargę do Sądu pierwszej instancji złożył on w imieniu własnym i dwóch innych skarżących. Jeśli postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. WSA we Wrocławiu odrzucił jedynie skargę C. sp. z o.o., a następnie Skarżąca oraz dwoje innych skarżących wniosło zażalenia, prawidłowo każde ze skarżących zostało wezwane do uiszczenia wpisu od każdego z zażaleń.

Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt