Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego K. z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania; uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. nr [...] działając na podstawie art. 31 § 2 K.p.a. w związku z art. 80 ust. 2 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane uznał żądanie organizacji społecznej za nieuzasadnione i odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie legalności i niewłaściwego stanu technicznego przepompowni ścieków, zlokalizowanej na działce nr [...] obręb [...] gm. Z.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku otrzymanych pism Stowarzyszenia [...] w Z., podjęte zostało z urzędu postępowanie kontrolno – wyjaśniające, którego celem było ustalenie czy zachodzą przesłanki do wszczęcia postępowania administracyjnego. W następstwie ustalono, że przedmiotowa przepompowania ścieków zlokalizowana na działce nr [...] została wybudowana na podstawie decyzji pozwolenia na budowę z dnia 23 sierpnia 1993 r. wydanej przez Urząd Rejonowy w K. Z żądaniem wszczęcia postępowania z urzędu lub dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w toczącym się postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 K.p.a. organizacja społeczna może wystąpić, jeżeli spełnione są jednocześnie trzy warunki: 1/ postępowanie to musi dotyczyć sprawy innej osoby, czyli nie może dotyczyć własnego interesu organizacji społecznej; 2/ żądanie musi być uzasadnione celami statutowymi organizacji; 3/ musi przemawiać za tym interes społeczny. Ciężar wykazania interesu społecznego spoczywa wyłącznie na organizacji społecznej i organ administracji nie jest zobowiązany do dowodzenia istnienia okoliczności wyłączających istnienie wymienionego interesu. W ocenie organu nadzoru budowlanego Stowarzyszenie w pismach z dnia 29 sierpnia 2012 r. oraz z dnia 6 listopada 2012 r. nie uzasadniło złożonych wniosków celami statutowymi. Przeprowadzone postępowanie kontrolno – wyjaśniające nie ujawniło zagrożenia życia lub mienia. Istnieją wszelkie powody, aby sądzić, że złożony wniosek dotyczy interesu własnego organizacji. Za postawioną tezą przemawia fakt, że Wójt Gminy pismem z dnia 9 maja 2012 r. poinformował PINB o przeprowadzonych robotach budowlanych załączając materiał zdjęciowy, to pismo zapoczątkowało falę pism stowarzyszenia, których przedmiotem były skargi i wnioski dotyczące wszczęcia postępowania. Organ wskazał również, że działka nr [...] oraz działka nr [...] znajdują się w użytkowaniu wieczystym J. F., który zawiązał spółkę "[...]" Sp.z o.o. W dniu 4 kwietnia 2012 r. spółka złożyła do organu architektoniczno – budowlanego zgłoszenie zamiaru budowy obiektów gospodarczych na działce nr [...] w ilości 10 sztuk oraz obiektów na działce nr [...] w ilości 4 sztuki. Umową dzierżawy z dnia 19 grudnia 2011 r. J. F. przedmiotową nieruchomość oddał do używania i pobierania pożytków A. J.. W dniu 22 grudnia 2011 r. A. J. do Starostwa Powiatowego w K. złożyła zgłoszenie budowy ogrodzenia działki nr [...] od strony rzeki [...]. Co więcej wyżej wymieniona pełni funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia [...] w Z..

Od tego postanowienia zażalenie złożyło Stowarzyszenie [...] w Z. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego i prawa procesowego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że określenie cel statutowy użyte w art. 31 § 1 K.p.a. oznacza, że sprawa dotyczy zasadniczych kierunków działalności danej organizacji, zapisanych w statucie lub innym, spełniającym podobną do statutu funkcję, akcie regulującym wewnętrzny ustrój danej organizacji społecznej. Tak rozumiany cel statutowy powinien w sposób ścisły łączyć się z przedmiotem postępowania administracyjnego. Natomiast interes społeczny jest pojęciem niedookreślonym. Ocena wystąpienia tej przesłanko należy do organu administracyjnego. Cel statutowy Stowarzyszenia [...] w Z. został określony w § 4 statutu i jest nim integracja, ochrona przyrody i dziedzictwa kulturowego gminy Z. i obszaru [...] Parku Krajobrazowego, ochrona i opieka nad zwierzętami znajdującymi się na tym obszarze oraz poprawa jakości życia społeczności lokalnej tych terenów. Jako, że cel działania Stowarzyszenia jest określony szeroko, nie sposób odnieść go do przedmiotowej sprawy bez analizy sposobów jego realizacji wskazanych w statucie. Zatem Stowarzyszenie realizuje swoje cele poprzez między innymi dbałość o zachowanie kulturowych i przyrodniczych wartości terenu całej gminy Z. i [...] Parku Krajobrazowego, ochronę i opiekę nad zwierzętami, organizowanie działań obywatelskich związanych z działalnością stowarzyszenia, współpracę z innymi podmiotami oraz publiczne wyrażenie opinii, w tym pisemne przedstawienie stanowiska stowarzyszenia w sprawach zgodnych z zakresem jego działalności wobec innych organizacji, organów samorządowych i urzędów państwowych, opiniowanie i komentowanie ważnych dla społeczności lokalnej zdarzeń i decyzji. W ocenie organu odwoławczego wniosek Stowarzyszenia o wszczęcie postępowania w sprawie legalności budowy i funkcjonowania przepompowni ścieków w Z. na działce nr [...] obręb [...] łączy się ściśle z jego celem statutowym. Jak bowiem podniesiono we wniosku istnieje możliwość zanieczyszczenia wody pitnej oraz zatrucia mieszkańców K.. Spełnienie drugiej przesłanki określonej w art. 31 K.p.a. wymaga oceny, czy składając wniosek Stowarzyszenie miało na uwadze interes własny czy działało w interesie społecznym. Organ I instancji wykluczył autentyczne i bezinteresowne zaangażowanie Stowarzyszenia w ochronę interesów społecznych. Na potwierdzenie swojej tezy PINB wskazał na powiązania i zależności pomiędzy zarządem Stowarzyszenia, J. F. i "G" Sp.z o.o. W ocenie organu II instancji wniosek złożony przez Stowarzyszenie spełniał przesłanki określone w art. 31 K.p.a. Niemniej jednak podkreślono, że wykładnia art. 31 § 1 K.p.a. winna odbywać się w związku z art. 7 i art. 77 K.p.a. Jak wynika z ustaleń PINB przedmiotowa przepompownia ścieków została wykonana o decyzję pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej etap II w Z. z dnia 23 sierpnia 1993 r. Decyzja ta dotyczyła inwestycji na działce nr [...] w Z.. Jest to numer niekatulany. Działka ta uległa podziałowi stąd nowy numer ewidencyjny [...]. Nadto do akt przedłożono aktualne protokoły stanu technicznego przepompowni ścieków. Zatem prawidłowo PINB ustalił, że żądanie wszczęcia postępowania w powyższym zakresie było nieuzasadnione.

Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosło Stowarzyszenie [...] w Z., domagając się jego uchylenia w całości i przekazania wniosku do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

1/ art. 6, art. 7, art. 8, art. 12 § 1 oraz art. 77 K.p.a. poprzez utrzymanie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu – ziemskiego z dnia 19 grudnia 2012 r. mimo nieprzeprowadzenia przez organ żadnych czynności sprawdzających poza stwierdzeniem istnienia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 23 sierpnia 1993 r.;

2/ art. 31 § 1 i § 2 K.p.a. poprzez niewszczęcie z urzędu i niedopuszczenie do udziału w postępowaniu przez organ nadzoru budowlanego mimo istnienia przesłanek faktycznych jak i podstaw prawa materialnego i proceduralnego do wszczęcia wnioskowanego postępowania o czym twierdzi sam organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia;

3/ art. 84 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 84 a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez odmowę wszczęcia postępowania i tym samym zaniechanie wykonania obowiązków nałożonych na organy w wymienionych przepisach i niezweryfikowanie zgodności stanu faktycznego z wymaganiami jakie stawiają obiektom budowlanym usytuowanym w tym miejscu przepisy ustawowe i prawa miejscowego w tym dotyczące [...] Parku Krajobrazowego utworzonego rozporządzeniem Wojewody z dnia 29 grudnia 2005 r., rezerwatu przyrody "[...]" utworzonego zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 25 listopada 1959 r. oraz obszaru ochrony ujęcia wody pitnej dla miasta [...] utworzonego rozporządzeniem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 6 lipca 2011 r.;

4/ art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. a, lit. b i lit. c oraz pkt 2, 84, 84 a w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a i d Prawa budowlanego poprzez zaniechanie kontroli stanu technicznego obiektu przepompowni pod względem tego czy aktualny stan obiektu spełnia wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji, odpowiednie warunki higieniczne i zdrowotne oraz ochrony środowiska i tym samym zaniechanie wykonania obowiązków nałożonych na organy w wymienionych przepisach;

5/ art. 35 ust. 1 pkt 1,2,3 w związku z art. 84 a ust. 2 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie kontroli czy obiekt przepompowni wraz z decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 23 sierpnia 1993 r. spełniają warunki określone w tychże przepisach a zwłaszcza oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko.

W uzasadnieniu autor skargi podniósł, że sam fakt, iż przed wykonaniem przepompowni uzyskano decyzję o pozwoleniu na budowę nie oznacza, że obiekt ten już nie podlega jakiejkolwiek kontroli ze strony organów nadzoru budowlanego. Ustalenie przez organy administracji, że inwestor posiadał pozwolenie na budowę przepompowni nie można uznać za równoważne przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w kwestii legalności wykonania i warunków technicznych obiektu. Ustanowienie strefy ochronnej dla ujęcia wody powierzchniowej z rzeki [...] na potrzeby Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w K. winno skutkować weryfikacją przez organy nadzoru budowlanego obiektów budowlanych znajdujących się w jej obrębie pod kątem zgodności z ustaleniami rozporządzenia dyrektora RZGW w K.. Samo ustalenie, że przepompownia została zrealizowana na podstawie pozwolenia na budowę nie wyklucza konieczności przeprowadzenia dalszych czynności sprawdzających. Organy nadzoru budowlanego miały nie tylko możliwość ale były zobowiązane do podjęcia takich czynności, aby wyjaśnić czy istniejący obiekt spełnia wymagania bezpieczeństwa konstrukcji, odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska, określone w przepisach. Obowiązek kontroli wobec obiektów już zrealizowanych powinien zmierzać w kierunku ograniczenia ich negatywnego oddziaływania na środowisko. Znajdująca się w tragicznym stanie infrastruktura dzięki której odbywa się przepompowywanie ścieków może w każdej chwili ulec awarii co doprowadzi do przedostania się ścieków do otoczenia.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji (postanowień) z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. na treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik sprawy.

W sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowadministracyjnego jest zaskarżalne w myśl art. 3 § 2 pkt 2, przewidziane w art. 123 § 1-2 K.p.a. postanowienie organu administracji publicznej nierozstrzygające o istocie sprawy, lecz dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania administracyjnego, kontrola ta ma charakter ograniczony i nie obejmuje niezwiązanych z nim bezpośrednio kwestii materialnoprawnych lub procesowych.

Przedmiotem oceny, w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 kwietnia 2013 r., którym to organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu – ziemskiego odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie legalności i niewłaściwego stanu technicznego przepompowni ścieków, zlokalizowanej na działce nr [...] obręb [...], gmina Z..

Odnosząc się do tak przedstawionego problemu, wyjaśnić trzeba, że zgodnie z treścią art. 31 § 1 K.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem wszczęcia postępowania, bądź dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Treść powyższego przepisu uzależnia, zatem możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu na prawach strony od spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek: a) jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji oraz b) przemawia za tym interes społeczny. Spełnienie wyżej wymienionych warunków podlega ocenie właściwego organu administracji. Niespełnienie chociażby jednego z nich powoduje, że organ administracji winien odmówić organizacji udziału w postępowaniu. Wymóg łącznego spełnienia przesłanek ma również duże znaczenie dla układu podmiotowego postępowania przez wyłączenie rozszerzenia jego kręgu uczestników na podmioty nie mające interesu prawnego, a legitymujące się jedynie interesem faktycznym (por. B. Adamiak. Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2009 r. sygn. akt II GZ 55/09, opubl. OSP z 2011 r., z 11, poz. 108). Zauważyć przy tym należy, iż pojęcie "interesu społecznego" wymaga każdorazowo indywidualnej oceny. Nadto koniecznym jest podkreślenie, iż przy ustaleniu spełnienia przesłanek warunkujących dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym praw lub obowiązków osób trzecich nie jest dopuszczalna wykładnia rozszerzająca, albowiem dopuszczenie innego podmiotu, który nie broni własnego interesu prawnego zmienia układ praw procesowych strony, przyznając te prawa także innemu podmiotowi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 897/08, opubl. LEX nr 549644).

Zauważyć przy tym należy, iż cel statutowy organizacji powinien to być, bezpośredni cel działalności danej organizacji. Istotnym jest też przy tym to, że cel statutowy powinien w sposób ścisły łączyć się z przedmiotem postępowania administracyjnego czy to ze względu na czynności postępowania, czy też ze względu na jego wynik (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego...,s. 258). Z kolei przesłanka druga oparta jest na niedookreślonym pojęciu "interesu społecznego". Interes ten nie jest ustalony raz na zawsze, lecz jest zmienny w czasie, a nawet w danym czasie jest często rozumiany niejednolicie. W rezultacie zatem ocena wystąpienia tej przesłanki (uznanie określonego interesu za społeczny) należy do organu administracyjnego. Tak więc zgłoszone żądanie wszczęcia postępowania przez organizację społeczną musi być uzasadnione zarówno celami statutowymi, jak i interesem społecznym. Niewątpliwym jest też, że ocena zasadności żądania organizacji społecznej pod kątem interesu społecznego należy do uznania organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Nawet zatem wtedy, gdy żądanie organizacji społecznej jest uzasadnione jej celami statutowymi, organ administracji publicznej może uznać żądanie organizacji społecznej za niezasadne ze względu na interes społeczny. W każdej jednak sytuacji, czy to w przypadku pozytywnego, czy też negatywnego rozstrzygnięcia wniosku organizacji koniecznym jest dokonanie przez organ uzasadnienia i to szczegółowego. Bez wątpienia wykładnia art. 31 § 1 K.p.a. winna się odbywać w związku z art. 7 i art. 77 K.p.a. - to na organie administracji spoczywa cały ciężar zweryfikowania zasadności bądź niezasadności dopuszczenia organizacji społecznej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że organy orzekające w sprawie nie przeprowadziły postępowania z uwzględnieniem zasad określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem sprawa nie została przygotowana do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Co więcej uzasadnienia postanowień organu I i II instancji są ze sobą sprzeczne. Organ I instancji stwierdził, że Stowarzyszenie nie wykazało, aby żądanie wszczęcia postępowania było uzasadnione jego celami statutowymi. Tymczasem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał jednoznacznie, że cel statutowy Stowarzyszenia [...] w Z. określony w § 4 statutu stowarzyszenia łączy się ściśle z przedmiotem postępowania, którego wszczęcia żądana wskazane stowarzyszenie. Odnośnie drugiej przesłanki (interesu społecznego) należy wskazać, że organy orzekające w sprawie nie uzasadniły wystarczająco przyjęcia, że przesłanka ta nie występuje. W uzasadnieniu postanowień zarówno organ I jak i II instancji wskazuje na okoliczności, które mają wykluczyć autentyczne i bezinteresowne zaangażowanie Stowarzyszenia w ochronę interesów społecznych. Jednakże z zestawienia tych informacji nic nie wynika. Sąd w żaden sposób nie może ocenić ani odnieść się do przedstawionych przez organ powiązań pewnych osób ze stowarzyszeniem. Nie można też uznać, aby wskazanie tych okoliczności było wystarczającym uzasadnieniem przemawiającym za odmową wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie legalności i niewłaściwego stanu technicznego przepompowni ścieków.

Motywy jakimi się kierował organ II instancji utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie są dla sądu całkowicie niezrozumiałe. Czy uznając zaistnienie przesłanek z art. 31 K.p.a. organ ten postępowanie w sprawie stanu technicznego przepompowni uznał za bezprzedmiotowe z uwagi na fakt budowy tego obiektu na podstawie pozwolenia na budowę, czy faktu zmiany oznaczenia działek czy też złożenia protokołów stanu technicznego przepompowni. Sąd wskazuje, iż wybudowanie obiektu legalnie (na podstawie pozwolenia na budowę) nie jest w jakimkolwiek związku z postępowaniem w sprawie stanu technicznego tego obiektu. . Przedłożenie protokołów stanu technicznego obiektów bez ich oceny także w żaden sposób nie uzasadnia przyjęcia bezprzedmiotowości postępowania. Co do zmiany numerów działek sąd nie jest w stanie podać organowi jakichkolwiek wskazań gdyż nie rozumie co chciał organ przez to wyrazić.

Konkludując wskazać należy, iż organy obu instancji nie wyjaśniły, jakie są wymagania racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej w niniejszej sprawie i dlaczego, stowarzyszenie miałoby nie posiadać interesu społecznego w tej sprawie. Ogóle sformułowania jakimi posłużył się tak organ I jak i II instancja są niewystarczające, nie pozwalają się odnieść do istoty sprawy, ani we właściwy sposób ocenić przeprowadzonego postępowania administracyjnego. Co więcej uzasadnienia obu postanowień nie spełniają wymogów wskazanych 107 § 3 K.p.a. Wskazać ponadto należy, że nie można interesu społecznego utożsamiać z interesem ogólnonarodowym, regionalnym czy interesem innych zbiorowości o ogromnym zasięgu. Dokonując wykładni art. 31 § 1 in fine K.p.a. nie można nadawać interesowi partykularnemu generalnie pejoratywnego znaczenia. Wolność stowarzyszeń w demokratycznym państwie prawnym (art. 12 Konstytucji RP) wskazuje, że standardem jest wielość i zróżnicowanie interesów grupowych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się nawet, że jeśli we władzach organizacji społecznej zasiadają osoby prowadzące działalność konkurencyjną w stosunku do inwestora, który ubiega się o warunki zabudowy, to nie jest to jednoznaczne z brakiem interesu społecznego, uzasadniającego dopuszczenie stowarzyszenia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13.5.2009 r. II OSK 815/08). W rozpatrywanej sprawie organy administracji publicznej w sposób dowolny uznały, że za uwzględnieniem żądania Stowarzyszenia nie przemawiał interes społeczny. Nie poparły tego właściwie zebranymi dowodami i szczegółowo przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym.

Nie przesądzając kwestii wszczęcia postępowania administracyjnego na żądanie skarżącego Stowarzyszenia stwierdzić należy, że postępowanie mające na celu rozpoznanie wniosku Stowarzyszenia przeprowadzone zostało z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, i co w świetle art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiło podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.